Skeggi - 09.01.1920, Blaðsíða 3

Skeggi - 09.01.1920, Blaðsíða 3
SKEGGI Minnisblað. Símstöðin opin virka daga kl. 8 árd. til 9 síðd. Helga daga 10—8. Póstafgr. opin alla virka daga kl. 10—6. Lyfjabúðin alla daga kl. 9—10. íshúsið alla virka daga kl. 3—5 síðd. Hjeraðslæknirinn heima daglega 12-2. Síidveiðar. Fyrstu striðsárin 1915 -16 voru slík veltlír fyrir síldveiðar, að vtrt munu landsmenc, þeir sem þær stunduðu, hafa fjenast á öðru fljótar og betur. Nestu tvð sumur 1917—18 voru fyrir mörgum aftur á móti sannkölluð eymdar-ár í síldveiðum, en síðastl. sumar varð aftur eitt af þeim bestu veiðiárum eftir skipa- kostinum. Ekki kom það alt að gagni því að miklu afsíldvar fleygt í sjóinn jafnóðum og á land kom. Alls voru saltaðar um 190 þús. tn. eða heldur meira, en þar að auki veiddu Norðmenn og söltuðu af 20—30 skipum utan landhelgís. þeir voru að forðast innflutningstollinn á síldartunnum (5 kr. af hverri). Síldarverðið komst hæst upp í 92—93 au. kg. eða rúmar 100 kr. tn. og sættu þvt fáir islend- ingar, attur seldu Norðmenn mikið Síðan fjell verðið aftur og þykir síldin nú litt seljanleg sem stondur. Sögur ganga um það að nokkuð af íslensku síld- inni hafl reynst skemt er til Svíþjóðar kom og muni óseljan- legt. Svíar eru að færa sig upp á "0 acwum- cylinder- og lagerolía er alþekt að gseðum, — Vacuum*olfa er sú olia sem ekki skemmir mótorana. — Vacuum- olfa sú olfa, sem heffur alstaðar frá bestu meðmæli. Engum sem eitt sinn hefur notað þser olfur, dettur f hug að breyta um. Þessar helmsfrægu vjela-olfur fást nú bseði f tunnum og f smásölu f verslun G. J. Johnsen. vita bifreiðasmiðir og senda þangað vörubjóða sína. Telst þeim svo til að þar megi selja mörg hundruð þús bifreiðar og þar eftir er um margt annað. Síberia er ennþá víðlendari og hrjóstrug víða; vantar ótal margt það er siðaðar þjóðir þykjast þurfa að hafa sjer til þæginda. þar sækja að Japanar, Ameríku- menn, Bretar og Frakkar. Allir vilja komast að jötunni. skaftlð með síldarverslun og síldveiðar hjer við land. Til þessa hafa þeir haft bækistöðvar sínar á Norðurlandi (EyjafirÖi og Siglufírði); nú eru þeir að leita sjer staðar á Vesturlandi, enda eru síldveiðarnar þar í óða- vexti. Vafamál er það hvort sildveið- arnar þola hið háa kaupgjald, sem nú er farið að tíðkast, ef að markaðsverðið hækkar ekki aftur. Samt er talið víst að Norðmenn ætli að veiða hjer næsta sumar og jafnvel að koma með fólk að heiman. Gummistígvél ódýrust f versl. Páli Oddgeirsson Góður markaður* —o— Sjaldan hafa stórþjóðirnar beitt þvílíku ofur-kappi sem nú til þess að ná yfirtökum í verslun f hinum fjölmennu „hálfsiðuðu" löndum. þar er Russland efst á baugi þá Brazilia, Siberia og Egiftaland. Fákunnátta og getu- leysi þjóðanna í þessum löndum draga að sjer allskonar kaupa- hjeðna. Brazilia er afar víðlend og þar eftir frjósöm, en fólkið er fátt og iðnáður of lítill. Árið fyrir stríðið voru Huttar þangað 120 þús. smál. af allskonar vjelum og þar eftir af öðrum iðnaðarvörum. Rússland er víðlent og afar- fjölment, flatt og greiðfært. það Rhone-skurðurinn. Mikil ráðagerð er með Frökk- um að gera skurð við ána Khone til siglinga, og um leið að hag- nýta vatnsaflið í ánni. Gert er ráð fyrir að aflið jafngildi afii því er framleitt verður úr 5 milj. smál. af kolum, (það er h. u. b> fimti partur af kola- framleiðlu Frakka 1918). Kostn- aðurinn er áætlaður 2,500,000,000 franka. Ætlast er til að verkinu verði lokið á 15 áram. Hlutafjelag á að hafa framkvæmdirnar en hlutirnir trygðir af ríkinu. Ríkisstjórnin áskilur sjer rjett til að skipa tvo fimtu parta fjelags- stjórnarinnar og formann fjelags- ins. Peysur mikið úrval. Versl. Páll Oddgeirsson Æfintýrið um apann. (Eftir R. Reinick). (Framh.). þriðju vikuna ætlaði'hann að sjóða mat, því hann hugðistgeta mýkt skap dýranna með heitri súpu. Hann si Adam bera saman þurran kalvlð, kveikti siðan í hrúgunr.i, en Eva hengdi pott yflr logann, Ijet kál í pottinn, og eftir skamma stund var súpan soðin. „Ekki er þetta mikil vandi" sagði apinn við sjálfan sig, og þreif logandi trjespón úr eldinum og slapp með hann áður en Adam fjekk áttað sig. „Góða matarlyst", kallaði hann til dýranna langar leiðir. „ídag fáið þið kræsingar nógar. Komið hundar, sækið • þurran kalvið. síðan skulu þið fá nokkuð í skoltinn á ykkur". Hundarnir gerðu í skyndi sem þeim var boðið. Apinn kveikti i eldiviðn- um og logaði nú um stund. En það stóð ekki lengi; eldurinn dvinaði brátt. „Úr þessu gat jeg bætt", sagði apinn, og tók nú að blása ákaflega í öskuna, svo að neistarnir flugu í allar áttir, lentu sumir í hári dýranna og brendu þau. „Gerir ekkert til", sagði apinn, „fyrir öllu verður nokkuð að hafa. Verið þolinmóð, það fer alt vel á endanum". Eftir það tók hann stórt blað, hengdi það á tvær spýtur yfir eldinn, sótti síðan vatnssopa í lúkum sfnum í læk skamt frá, 8 ljet það í blaðið og þar i nokkrar brenninetlur og annað illgresi, er þar óx við veginn. „þetta verður bragðgott", sagði hann við hund, sem stóð þar og sleikti út um. í því bili skrapp laufblaðið saman, en súpan fór ðll i eldinn og slökti hann, og þar með var eldamenskunni lokið. þí tóku dyrin að kurra illa, einkum nautin, og vildu ekki framar heyra neitt um visku apans. En hann brást reiður við og sagði: „Skammist ykkar, skepnur! Til hvers er að missa kjarkinn Lærum við ekki, þá verða börnin okkar að læra. En til þess verður líka að ala þau rjett upp. þess vegna ætla jeg nú að fara og læra barnauppeldi af mannin- um". þetta vildu nautin ekki heyra og kumruðu illilega, ¦en hest- arnir og hundarnir voru því námfúsariað þeir fjellust á uppá- stunguna og snjeru hinum dýr- unum á sitt mál og fjórðu vik- unni komstapinn enn í epiatrjeð sitt. Smábörnin hennar Evu' grjetu þá ákaflega. Hún tók þau, vafði þau innan í vænan dúk, lagði síðan í körfu og ruggaði henni með fætinum, ljetu þau þá sefast og sofnuðu. Stærri börnin kysti hún þegar þau voru góð, en hirti þau duglega þegar þau voru óþekk. „Uppeldið kann jeg til hlítar", sagði apinn, þegar hann hafði horft á þetta um stund, „en jeg þarf að fá dúk eins og þann sem maðurinn hefur". Hann varsvo heppinn að þar í nánd við epla-

x

Skeggi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skeggi
https://timarit.is/publication/208

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.