Suðurland


Suðurland - 16.08.1913, Blaðsíða 4

Suðurland - 16.08.1913, Blaðsíða 4
40 SUÐURLA'ND „Eros", fiskflutningsskip, sprakk í loft upp á Mjóafirði fyrir nokkru. Gufuketiilinn sprakk og sprengdi skipið, og sökk það bráðlega. Þrír menn biðu bana, það voru vélamenn- irnir; aðrir skipverjar björguðu sér á bátum. Eitthvað af flski var kom- ið í skipið. Leiðréttingar. í „Suðurlandi" frá 27. f. m. (3. tbJ.) er smágrein frá mér með fyrirsögn- inni: „Verkmannablaðið", sem því miður hefir, samkv. aths. í 9. tbl. þess blaðs, er áðurnefnd grein hljóð- ar um, („Lestu betur!"), reynst ósönn að nokkru eða öllu(?) leyti. — Tel eg mér skylt að leiðrétta það helsta, sem ritstj. „Verkmannablað"s telur ofsagt í nefndum greinarstúf, með því að eg býst ekkí við að nærri aJiir lesendur „Suðurl." lesi Verkmanna- blað þeirra Dagsbrúnarmanna í Reykja- vík. Fyrsta höfuðsynd mín er þá sú, 'að eg hefi neftit blaðið þeirra Dags- brúnarmanna Vei kmannablaðið — en á að vera Verkmannablað. Þetta eru góðfúsir lesendur umfram alt beðnir að athuga, um leið og mér ber að biðja útgef. „Verkmannablað"s af- sökunar á fljótfærninni. — Rangt kvað það vera og misskiln- ingur, sem eg heri ritað um grein' ina „Vinnutími og kaupgjald verka* manna í Kaupmannahöfn". Þó litur svo út seni útgef. Verkmannablaðs híifl tekist að flnna það út við hvað eg átti, því tilgáta hans þar að lúf andi reynist alveg laukrétt. Mín rneining var sem sé í sem fæstum orðnm að drepa á innihald greinar- innar, og láta svo kylfu ráða kasti um það, hvort væntanlegir káupcnd- ur Verkmannabl. (hórna á staðnum) fyndu nokkuit vit í þessari „einkenni- lega röngu" skilgreiningu minni. — Nú er það uppvíst, að efnið í um- ræddri grein er tekið úr bók, sem samið hefir bæjarstjórn ' Kaupmanna- hafnar, en útgáfuna hefir annast for- raaður hagfræðisskrifstofu ríkisins, (Cordt Trap kvað hann heita). Þetta orð hjá mér „sennilega" var óleyfi- log gripdeild — eins og það líka er óleyfilegt að b|anda saman hugtak- inu „Landhagsskýrslur Dana" við áðurnefnda fræðibók, að eg nú ekki nefni aðra eins lokleysu eins og þá, að blanda saman t. d. „hagfiæðis- skrífstofu ríkisins" og bók, sem bæi< aistjórn Kaupmannahafnar gefur út! Það er ætíð leitt að þurfa að éta ofan í sig aftur það sem maður hefir sagt opinberlega, sérstaklega í blöð- unum, og einkum og sér í lagi hafi ósannindin verið sögð í flaustri, veik' Joika eða breyskleika, fremur en af ásettu ráði. — Því að það var þó ongan veginn tilgángur minn með ofanumiæddum greí íarstúf. 38/7-'13 G. H. Jlegnkápa, með hettu, fundin á veginum móts við Langstaði í Flóa. Vitja má til Jóus Guðniuiiddsonar á Skeggjastöðum. ¦ II I ¦ l-l'-----I-------1------^— I II JL I II ' ¦ —X Ritstjóri og ábyrgðarmaður; . Jón Jónatansson, alþingism. Prcntsrniðja Suðurlands. Staka fundin í öskustónni. Til klukkan fjögur sátu þeir og suðu, í svælu og reyk, loks góða nótt þeir buðu. En daginn eftir þrótturinn var þrot' inn, þvaran týnd og eldhúsgögnin brotin. Kári. íslenzkir sagnaþættir. Eftir dbrm. Brynjúlf Jónsson fráMinna Núpi. V. páttur. Kcldnainannapáttur. —:o:— Páll var elztur barna þeirra Guðmundar og Guðrúnar. Unni móðir lians honum mjög og kom því til leiðar, að hann lærði skrift og roikning, sem þá var fátítt hjá alþýðu. Var hann nokkur ár bókhaídari við verzlun í Vestmannacyjum og fékk Þuríðar, dóttur Jóns Eyjólfssonar, undir- kaupmanns þar. Sagt var raunar, að Jón væri ekki son Eyjólfs, heldur hcfði hann gengið við faðerní hans fyrir Hans Klogh, kaupmann í Eyjunum. Kona Jóns, móðir Þuríðar, var Hólmfríður Benidiktsdóttir, systir Vigfúsar prests á KálfafeDstað. Bróðir Puríðar var Páll skáldi. Var haun miklu yngri. Þau Páll og Þuríður bjuggu fyrst á Brúnum. Jón, faðir Puríðar varð bráðkvaddur. Hún tók þá Pál, bróður sinn, til sín að Brúnum. Var hann þar smaladrengur um hríð. Þá bar svo við að Vigfús sýslumaður J^órarinsson var þar á ferð og hitti drenginn, spurði hann um ætt hans og fleira og þótti Iiann svara gáfulega. Bauð hann honum til síu. og kostaði hann til skólanáms. Varð hann um hríð prestur í Vestmaunaeyjum. Hann drakk mjög, sleppti embætti og flakkaði síðan. Hann dtukknaði í Rangá, að ætlað var, vorið 1846, var einn á ferð, sem jafn- an, og kom hvergi fram. Vissa er þó fyrir, að bein hans rak í Porlákshöfn og voru jörðuð í Hjallakirkjugarði. l'ess varð Þórunn Sigurðardóttir vísari, scm segir í þætti hennar. Þau Páll á Brúnum og Puríður, kona hans, áttu oina dóttur barna. Sótti Páll móður sína að sitja yfir Puríði. Þá cr Guðrún hafði laugað barnið, vísaði Puríð- ur hcnni á klæðnað hauda því. En Guð- rún sagði; „Eg hafði með mér það, sem eg lét utanum hann Pál minn, nýfæddan"- Tók hún það upp, reifaði barnið og vafði um reifalinda, spjaldofnum. Var ofin í hann mcð höfðal»tri vísa þossi: Bíði sú, sem bandið á, bót á hverju meini. Voðinn henni víki frá, Vcit það Guðs son hreíui. Sagðist Guðrún vona, að lindanum fylgdi blessun: bæði vegna vísunnar og,oigi síð- ur vegna þess, að húu sjálf hofði oft flutt bænir sínar yfir honum, er hún notaði hann áður. Puríður lét liana ráða. Barn- inu gaf Guðrún nafn sitt. Olst Guðrún yngri upp með foreldrum sínum og þótti snomma efnileg. Pað, sem nú var frá sagt um Gúðrúnu oldri, bendir á, að hún hafi verið trúkona mikil í anda sinnar tíðar. Fara og fleiri sögur af því. Hún var t. d. vön að lesa „Faðir vor" fyrir munni sér yfir matnum í hvert sinn, er hún skamtaði hann, Og á hverjum degi, cr hún var heíma á Keldum, fór hún út í lurkju og baðst þar fyrir. Peim sið hélt hún í elli sinni, Ev irá því Bagt. að einn dag, er kafaldsbylur var, kom hún fram í bæjardyr er Páll kom frá gegningum og bað hann að hann að hjálpa sér út í kirkju. Hann færðist undan því fyrst, sagði, að Guð mundi eins heyri bænir henuar annarsstaðar, eins og í kirkjunni. En hún sagði: „Þar á cg Lang ódýrasta og besta verslml landsins er „Yerðandi" Hafharstræti 18 Reykjavík. Hún hefir meðal annars á boðstólum: allsk. Nærf'atnað — Peysur, þýskar, danskar, enskar og færeyskar, Handklæði, fjölda stærðir — Jerscyíot fyrir börn — Axlabönd — Húfur Snndföt — Rekkjuvoðir — Vasaklúta og Tretta. Oliufatnað kaila og kvenna — Trawlarastakka og bnxur — Reið- skiíhnar, ágætar fyrir ferðamenn. Sömuleiðis Jiin alkunnu VEIÐAHFÆRI. s. s. Línur — Manilla — Kúlur — Nctagarn — Lððarbelgl — Öngla allar stærðir, og yfir höfuð alt sem að útgerð lýtur. Lítið inn í VERDANDA áður en þið festið kaup annarsstaðar. Ekta Demants-brýni S5 eru Bazíu IjáSrýni í íiQÍmL Jafngóð á allskonar eggjárn, bæði Jiðrð og deig. Vinna afar-fljótt. Gera fiugbeitt á fáum sckúndum. Eru sériega endingargóð, og verða pvi ódyrnst aJJra brýna. Spara tíma, fé og fyrirhöfn. Peir, scm citt sinn Iiafa rcynt þau, knupa aldrej öiniur brýnl. Athugiðí Demantsbrýnin eru þvi aðeins ekt.á, að þau séu með einkennismiða með nafni mínu. Varist einskisnýtar eftirlíkingar, sem hafðar eru á boðstólum. Einkasali á íslandi: Stefán Runólfsson Ingólfsstræti 6, Reykjavík, heima, og þar kann cg bezt við mig". Lét hann þá að orðum hennar. Guðmundur Erlcndsson bjó að Kcldum til þoss er hann dó 25. júni 1815 og var hann þá 81 árs gamall. Ari síðar brá Guðrún búi. Fluttist Páll þá frá Brúnum að Kcldum og bjó þar síðan til dauðadags. Móðir hans fór til hans og var hjá honum mcðan hún lifði. Hún dó 2. scpt. 1827 og var þá 84 ára. Synir hcnnar voru allir við jarðarför hennar, og allir drukkn- ir, en Páll þó minst. Steinn og Halldór voru svo „fullir", að þcir gátu ckki þagað meðan Þorgrímur prestur flutti líkræðuna. Hanu nafngreindi börn hinuar Iétnu og tók fram hve mörg börn hvert þeirra ætti. Þá cr hann sagði að Steiun ætti 14 börn, kallaði Steinn upp: „Mestur gamlí Steinn!" Þá er prestur sagði, að Halldór ætti eina dóttur, kallaði Halldór upp: „Lofaðu henni Guddu litlu að vera, með". Þá gekk fram af Páli, hann mælti til Halldðrs í vandlætingargremjn: „Skammastu þín og haltu kjafti!" Hafði Halldór oft áður, cr hann var drukkiun, geflð í skyu að hann ættí Guðbjörgu. Mjög þótti það ílla farið að synir slikrar ágætiskonu sem Guðrún hafði vcrið, urðu til hncykslis við jarðar- arfor hennar. Sagt var það líka, þeim til ámælis, að þeir hefðu kallað það rétt, að láta hálfsystkyn sín engan hlut fá af arfi cftir föður þeirra, Par cð hann var fátækur moðan yrri koua liaus, móðir þeirra, lifði. Prh. Af Eyruin. Aflabrögð. Um síðustu vikumót var róið héðan af Eyrum út á Sel' vogsgrunn. Afli um 50 í hlut af löngu, þorski og vænni ýsu. Siðan heflr ekki verið róið. Skipakomur. „Nordlyset" með olíu til verslananna á Eyrarbakka. „Hólar" eiga að koma í dag.

x

Suðurland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Suðurland
https://timarit.is/publication/211

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.