Suðurland


Suðurland - 14.03.1914, Blaðsíða 1

Suðurland - 14.03.1914, Blaðsíða 1
SUÐURLAND Alþýðublað og atvinnumála IV. árg. Eyrarbakka 14. marz 1914. Nr. 39. Suðurland kemur út eiuu sinni í viku, á laugardögum. Argaugurinn kost- ar 3 krónur, crlendis 4 kr. Ritstj Jón Jónatansson á Asgautsstöðum. Innlieimtumaður Suðurlands er hér á Eyrarbakka: Maríus Ólafsson, vc rzlunar i u að ur við kaupfélagið „INGÓLFUR" á Hásyri. — I Roykjavík: Ólafur Gíslason vcrsl- unarmaður í Liverpool. Auglýsingar sendist í prent- smiðju Suðurlands, og kosta : kr. 1.50 fyrir þuml. á fyrstu síðu, en 1,25 á hinum. ! CiriÆur Cinarsson yfirdóinslöginaður Laugaveg 18 A (uppi) Keykjavík. Talsími 433. Flytur mál fyrir undinétti og yfirdómi. Annast kaup og sölu fasteigna. Venju lega heima kl. 12—1 og 4—5 e. h. íbugunarefni. Nú styttist óðum tíminn sem kjós- endiír hafa til umhugsunar um það, hvernig þeir eiga að skipa þingið við kosningar, og umhugsunartíminn sá er í raun og veru fremur af skornura skamti i þetta sinn, og væri því vel að sem fæstir kjósendur landsins létu hann ónotaðan og gengju í athuga- leysi að kjöiborðinu þann ll.apríl. Stjórnmálasaga vor seinni árin veitir kjósendum ærið umhugsunar- efni, ef þeir veita henni athygli svo sem vera ætti. Reynslan er í þeim efnum sem annarsstaðar besti kenn arinn, og það sem læit verður af reynslunni er miklu meira virði en fullyrðingar og.fögur loforð. Skynsamlegar og heilbrigðar kosn- ingar fást því aðeins, að kjósendur landsins geri sér sem mest far um að fylgjast með i því sem gerst heflr að undanförnu, líta sem vandlegast á verk þjóna sinna á undanförnum þingum og haga sér eftir því rneð nýju vistarráðin. — Þing og stjórn heflr nú um nokk- urt skeið haft augun suður í Dan rnörku og ekki tnál.t vera að því að líta í kringum sig heima fyiir neitt að ráði. — Fyr á timum, þegar orlend óstjórn og erlend kúgun höfðu drepið allan dug úr þessari þjóð, glataði hún allii trú á eigin mátt, en mændi stoðugt suður yfir hnfið eftir Jandsföðuiieg- uni viðreisnarúrræðum danskrar kon- ungsnáðar, og hún varð oft að horfa lengi árangurslaust, en hún hoifði samt með þolinmæði, því úl' annari átt átti hún einkis góðs að vænta, meðan hún hafði ekki fundið sjálfa sig. En nvi eru aðrir tímar, þjóðin hefir fundið sjálfa sig, læit að tteysta nokkuð á mátt sinn og megin, og síðan hefir henni miðað dijúgum átram til menningar og hagsælda. Hún hefir átt kost á að sannfærast um það af reynslunni, að upptökin að viðreisn hennar eru ekki suður við Eyraisund, heldur í vilja og mætti sjálfrar hennar. Þessvegna ætti þjóðinni nú orðið að vera það Ijóst, að lykillinn að framtíðarhagsæld hennar er ekki geymdur hjá Dönum. Hún geymir hann sjálf. — Það sem því nú skiftir mestu máli fyrir oss er það, að hætta að trúa því að vér eigum framtið vora undir danskri náð. Hætta að trúa þvi að samningagerð við Dani hljóti að vera vort æðst.a stjórnmálaboðorð, vita það og skilja, að slíkar kenningar eru oss hættulegar, villukenningar sem hindra, tefja og trutla 038 í því starfi heima fyrir, sem most kalla að og mikilsverðast er fyrir oss. Vér höfum ærin verkefni fyrir höndum sem eru þanuig vaxin, að vór getum hiklaust og hindrunarlaust Dana vegna unnið að þeim eins og oss sjálfum sýnist. Og vér megum ekki láta þetta sambaudsþjark glepja oss sýn lengur, það er þegar meir en nóg að orðið. Þeir menn eru að vísu til með þjóð vorri, sem ekki sjá annað verk- efni í íslenskum stjómmálum en þessa sambandsdeilu. Hinir eru þó sem betur fer fleiri, sem eiga önnur áhuga mál sem sjá næg verkefni fyrir hendi í innanlandsmálunum, og þá eigi síst í atvinnumálunum, og þeim heilskygnu mönnum þarf að fjölga á þingi, mönn um sera vita og flnna hvar skórinn kreppir og hafa hug á að ráða þar bót á. — Ekki er það í sjálfu sér svo mikið höfuðatriði hver í ráðherrastólnum situr á næsta þingi. En það er aftur höfuðatriði, að þingið verði skipað Þeim mönnum, sem hafa dug og dreng skap til að fara sínu fram. Mönnum sem vilja beita sér fyrir því að sú stefnubreyting verði hafin l stjórnmálum vorum, að innanlandsmálin verði sett í öndvegið, og þá fyrst og fremst atvinnu málin, — Þvi ber að vísu eigi að neita, að talsveit veltur á því hvernig með ráðherravöldin er farið, en á hinn veltur miklu meir, hvernig þingið fer með vald sitt. Þingið á að ráða ráð> herrann en ráeherrann ekki þinginu. Stuðningur þingsins við stjórnina á ekki og má ekki fara eftir öðru en því, hve fús og ötul stjórnin er til þess að framkvæma vilja þingsins í mikilvægustu málum þjóðarinnar. Hitt er óhæfa ef þingmenn styðja stjórn til valda eingöngu af persónu- Dægurflugur. Nokkrar hrynheiidur ettir ýmsa. Jírams^n;. Sé ég mynd af hafi handan, hrannir stika flota mikinn, blikar ljómi' yfir björtum drekum, beinir reykir við himin leika. Skína við húna frónskir fánar, frónska menn í lyfting kenni' eg. Skriður er á gnoðum góðum, gnauða við bóga löðursjóir. Þjóðarvonir sveima við súðir, siglir blessun með skipum þessum, fornar vættir fara á ettir, fylgja þeim yfvr allar bylgjur. Flytur þetta föruneyti feginsboð suð'rí morgunroða: Aftur er lifnað af alda svefni unga ríkið á norðurbungu. Hugall. ^ragliaíin 03 ÍBlcnB^ar^. Drottning! þig með dýpstu lotning dýrkuðu slingir óðsnillingar. Vizku gæddu þeir og þroska þjóðar sál, með snillimálum. Oft þó nísti illur gustur erlends valds með kvöl margfalda, lifði í óðar aringlóðum ung og máttug feðra tunga. Snild og mátt svo engin átti önnur tunga, megni þrungin nærðir þú með afli orða yl í þjóðar hjartablóði. Laðaðir þú með Ijúfri blíðu listaþrött úr dauðans nóttu. Tungan svinna, samantvinnuð svanarómi og fossahljómi. Atli. $umarl?völd 03 iíja „í)raugaB^cri". Fögur um sumar er vík og vogur, værukær þá aftanblærinn leikur, og strýkur mundu mjúkri móður, og kveður vögguljóðin. Breiðist friður um fold og græði, fjöllin speglast í unnarhöllum. Hyllir eyjar í undrablæu — iða og tifa í geislabifl. Klakkar rísa úr djúpi dökku, dimmir i lofti af éli grimrau. Stormur hvín, en klettar veina, köld er nótt þegar liður að óttu. Þá er einum úti í hrynum ilt að vera hjá „Draugaskeri". Feigð sig dylur í djúpum álum, dauði leynist und hverjum steini. Spói. jí sfe'auíuni. Tindra á hjarni himinstjörnur, hljótt er um foldu, líður að nóttu. Drengur og svanni saman renna, svell'ga braut á hálum skautum. Söm er hreyfing — hljóð þau skrefa, — hugir tvennir í eining ronna, Treysta mundir trygðaböndin tilfinninga' á hlióðu þingi. Og í draumi dýrðarheima drengur og svanni gista fengu, þar sem ljósar lofnardísir lundinn yngja-um morgunstundu. -------Nálgast kinnar, mætast munnar, munarblossann slökkvir kossinn. Markið eygist — og móti hlæja manni og konu, þúsund vonir. Þröstur.

x

Suðurland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Suðurland
https://timarit.is/publication/211

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.