Verkamaðurinn

Tölublað

Verkamaðurinn - 11.04.1936, Blaðsíða 2

Verkamaðurinn - 11.04.1936, Blaðsíða 2
VERKAMAÐURINN »FálækralulltrðiiiD«. Á bæjarstjórnarfundinum s. 1. þriðjudag var kosinn eítirmaður Jóhannesar Jónassonar i fátækra- fulltrúastöðuna. Eins og titillinn bendir til á sá maður að vera luillrúi táiæklinganna i bænum, þeirra sem leita hjálp- ar til framfæris sér og sinum. Enda stendur i erindisbréfi, sem fyrverandi fátækrafulltrúa var fengið, að hann skuli haía á hendi umsjón með þurfamönn- um og láta sér ant um lioan peirra. Menn skyldu því ætla, að þessi staða væri eigi fengin öðrum en þeim, sem væru vinveittir fátæk- lingunum, þeim, sem skyldu þarfir styrkþeganna og hefðu hug á að uppfylla þær. En hvað skeður? 1 fátækrafulltrúast. er nú dembt Sveini Bjarnasyni — manninum, sem burgeísarnir i bænum stungu inn í framfærslunefndina, vegna þess, að þeir treystu honum best til að standa gegn þvi >bruðli< til styrkþeganna, sem Erlingur hafði talið þeim trú um að ætti sér stað. Manninum, sem eftir fárra daga samstarf hrakti llokksbróðir Sion úr framfærslunefndinni, vegna þess að sá maður var of ærukær til þess að vilja taka á sig samábyrgðina af fátækra-pöli- tík Sveins, eins og hún þá strax kom fram. — Manninum, sem í i framfærslunefnd hefir barist fyrir því með hnúum og hnef- um, að styrkþegunum yrði skamt- að hér til matar helmingi minni en t.d. styrkþegum á Siglufirði er enda mundi það að sjálfsögðu tekið óstynt upp af verkamönn- um, ef komið yrði með lögreglu til að henda þeim tít úr verka- raannaskýlinu fyrir það eítt, að þeir reyndu að »drepa timannc, sem bæjarstjórnin lætur þá vera atvinnulausa, með þvi að spila eða tefla hver við annan. Væri að mínsta kosti vissara að fjölga lögreglunni áður en slík herför vrði hafin. Samsöngur Kvennakors Einingar og Karlakórs Akureyrar í Nýja-Bíó 2. og 5. þ. m. Samsöngur þessi var ágætlega sóttur, og undirtektir áheyrenda hinar bestu og vinsamlegustu. Varð að endurtaka mðrg Iög og syngja aukalög. Var sungið i þremur flokkum: Fyrst söng Karlakór Akureyrar sex lög, þar- næst Kvennakór Einingar önnur sex, og að lokum blandaður kór — eða báðir kórarnir þrjú lög sameiginlega. Eg hefi áður hér í blaðinu drepið lítillega á frammistöðu Karlakórs Akureyrar og hefi þar litlu við að bæta. Styrkur kórs- ins er, eins og síðast, veiki söng- urinn, og lýsir hann greinilega þroskastigi kórsins og söngmenn- ingu. Þar sem kann að virðast veitt. — Manninum, sem án nokkurs umboðs frá fátækra- stjórn bæjarins hefir tekið sér fyrir hendur að skrifa upp hús- muni styrkþega, með það íyrir augum að Iðta selja nokkuð at peim. — Manninum, sem hótar styrk- þegum upplausn heimila þeirra, og aldrei þagnar á því, að það verði að senda sem flesta af styrkþegunum út i sveit — eins og fé, sem rekið er á afrétt. t'essi maður er nú gerður að •tulltúa lalsklinuannas - sem á að »láta sér ant um liðan peirra« - og enginn i bæjarstjorninni, nema komm- ÚnÍStarnlr, gera ágreining um kosn- inguna. — Ihaldið hrósar sigri — fyrverandi fátækrafulltrúi veitir því lið - en Erlingur situr hjá, og glottir ánægjulega. En nú er eftir að vita hve lengi styrkþegarnir i bænum við- kenna Svein sem »fulltrúa« sinn. NÝJA-BÍÓ á annan i paskum kl. S og kl. 9; Pabbi okkar er piparsveinn. Aðalhlutverkin leika: Olaf Winnerstrand og Birgit Tengroth. Ánnan i páskam kl. 3: Alþýðusýning. Niðursett verð. Ilautftía-lingar. í aðalhlutverkunum: LIIII og Slórl. skorta á i styrkleik og krafti, mun tvent valda. Fyrst það, að kórinn af eðlilegum ástæðum, er eg hefi áður nefnt, hefir réttilega eigi meira bolmagu, og svo hitt, sem mun aðal ástæðan, að söng- stfóri sýnir þá næmu nærgætni að beita aldrei kórnum yflr efni fram og þroska og forðast að ofbjóða röddunum. — Það hefir nefnilega lengi viljað brenna við i íslenskum kórsöng, að ótam- inn kraftur einstakra radda hefir verið kóranna veika hlið. Radd- irnar hafa Ieystst sundur, er krafti var beitt um of, »béstu raddirnar* skorið sig úr, og svo hefir allur söngurinn fallið i mola. — Af einstökum lögum Karla- kórsins mætti meðal annars nefna Söderman's »Syng Syng« (sjung, sjung, brusende vág), sérkennilega fallegt lag og Ijóð- rænt og prýðisvel sungið. Lagið >Eg er viljalaust fis«, eftir sðng- stjórann, er frumlegt lag og til- komumikið og var ágætlega sungið. í »Brúðarförin i Harð- angric eftir Kerulf þótti mér skorta nokkuð þann sumarljúfa sólskinsblæ og hátíðleik, sem hvílir yfir bæði lagi og Ijóði. Mun þetta meðal annars stafa af þvi, að kórinn naut sin ekki fyllilega i sumum lögum fyrra A

x

Verkamaðurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Verkamaðurinn
https://timarit.is/publication/215

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.