Alþýðublaðið - 09.10.1964, Blaðsíða 15

Alþýðublaðið - 09.10.1964, Blaðsíða 15
væri ein í húsinu, henni leiddist og hún væri hrædd. Mér datt í hug, að ske kynni að einhver af gluggunum á fyrstu hæð hefði verið skilinn eftir op- inn, en ekki var ég mjög von- góð um það. Þetta var greinilega einn af þeim dögum, þegar allt gengur á afturfótunum, því var það aðeins eðlileg afleiðing alls, að ég skyldi vera lokuð úti í rigningunni. Ég heyrði alltaf öðru hverju í Jess, þegar ég gekk kringum húsið, en allir glugg- arnirvoru rammlega lokaðir. Allt í einu heyrði ég annað hljóð. Einhvers staðar skelltist hurð fyrir vindi. Þegar ég gætti að sá ég að þetta voru bakdyrn- ar, og voru þær opnar upp á gátt. Þegar ég kom að dyrunum lokuðust þær á nefið á mér, en fóru þó ekki í lás og opnuðust þegar ég ýtti á þær. Ég fór inn og. lokaði og fór úr renn- votum utanyfirfötunum. Jess hafði þagnað augrtablik þegar hún heyrði mig koma inn, en nú byrjaði hún að ýlfra aftur . hálfu ámátlegar en fyrr. Ég heyrði hana krafsa í dyrnar úr eldhúsinu fram á ganginn. Allt í einu fór hrollur um mig, það var eitthvað svo örnurlegt við vein hundsins. — Þeeiðu Jess, kallaði ég. . Hún hljóp aftur á dyrnar, og ég ¦ lét regnkápuna mína detta á gólf ið og gekk þvert yfir eldhúsið og opnaði dyrnar. Jess hörfaði svolítið til baka, og ýlfraði nú lágt. Hön skreið ¦niður stigann, og reyndi að fá 'mig með sér að dauða mannin- um, sem lá fyrir neðan stigann. , 8. KAFLI. .. Ég: man ekki hvað gerðist næstu augnablik, því auðvitað /hélt ég að þetta væri Pétur. Hann ' var grannleitur eins og Pétur og. hafði eins nef og hann. Brostin brún augu hans voru nákvæm- lega eins og augu Péturs. Hann •var heima hjá Pétri og gráu föt- in, sem hann var í voru mjög svípuð fötum Péturs; Það eina, sem mér fanst að kæmi ekki heim við að þetta væri Pétur, var stör blóðflekkur á hvítri skyrtu hans, óg hann hélt blóð- ; ugum höndum um, brjóst sér. Svo heyrði ég í Pétri á bak Við mig. Hann tók utan um mig, og nú fór allt að skýrast fyrir mér.'—- Þetta hlaut'að vera Tom Hearn, sem var dáinn, — þag gat ekki annað verið ... Ég sneri mér að Pétri og lagði hendurnar um háls hans, og leit- aði trausts og halds hjá honum. — Já, þetta er ég. Þetta er 'ég, Anna, sagði hann næstum eins og hann væri í vafa um það sjálfur. — Komdu, — við skul- um koma okkur héðan. — Við verðum að gera eitt- hvað, sagði ég hjálparvana, Jg reyndi að streitast gegn því að hann leiddi mig út. — Við getum ekkert fyrir hann gert, sagði hann. Pétur ýtti mér niður í stól og gekk síðan aftur að hurðinni og lokaði henni, og fór svo að bakdyrunum og lok aði þeim og læsti. 25 Ég var ennþá utan við mig af öllu þessu og spurði hvers vegna hann hefði gert þetta. __ Svo enginn komist inn, sagði hann. — Hver skyldi vilja komast inn? spurði ég. — Ég veit það ekki. Ég hlýt að hafa versð að hugsa um morð- ingjann. Það skiptir ekki máli. Eödd hans bar þess vitni að hann yar í miklu uppnámi. ' m—Bíddu hérna augnablik. ,—, Hann gekk fram í ganginn og lokaði á eftjr sér. Spakonuspil með íslenzkum skýr- ingartextá. +WW., - l. i X J O.JL.JL.--1 Laueavegi 47. Síml 16031. Ég reyndi að standa upp, því mér fannst ég verða að komast út í garðinn og anda að mér fersku lofti, því mér fannst svo loftlaust i eldhúsinu. En það var svo langt í frá að fætur mínir megnuðu að bera mig uppi. Ég reyndi hvað ég gat, en allt kom fyrir ekki, von bráð- ar kom Pétur inn aftur og Jess með honum. Hann leit aðeins á mig, náði svo í glas,.gekk yfir að vaskin- um og fylltr það af köldu vatni og færði mér. Ég drakk vatnið, leit á Jess og sá hana eins og í hálfgerðri þoku, og fannst endi- leea að ég þyrfti að segja eitt- hvað um hana. En hugur minn var enn eins og galtómur og ég fann ekkert til að segja. Pétur stóð rétt hjá mér og horfði á mig. Um leið og ég rétti honum glasið aftur, sagði hann: — Ég held að hann hafi verið skotinn, Anna. Ég held hann hafi verið skotinn í gegnum brjóstið. Ég hef ekki hreyft hann, og ég veit í rauninni ekkert um svona lagað . . . Já, ég er viss um að hann hefur verið skotinn. Ég sé ekki betur en hann hafi ætlað sér að ná í skartgripina hennar mömmu. Mér fannst skrýtið að Pétur skyldi segja þetta, undir þessum 'kringumstæðum. — Ertu búinn að hringja á lög regluna? spurðí ég. ; : — Nei, ég geri það eftir augna blik. Hann settist á röndina k eldhúsborðinu. —Segðu mér hvað skeði? Ég ætlaði að fara að spyrja hann að þessu sama, en þar sem hann varð fyrri til, svaraði ég: — Ég kom bara inn, — bakdyra- megin af því að framdvrnar voru læstar. Ég var nýbúin að sjá hann, þegar þú komst inn. — Hvenær förstu út? spurði Pétur. — Rétt áður en þú komst aft- ur, sagði ég. — Nei, Anna. Reyndu að hugsa málið. Það eru ekki nema nokkr- ar mínútur siðan hann var drep- inn, svo mikið sé ég. — Já, ég var einmitt að segja það; ég fór og ætlaði að ná í strætisvagninn, sagði ég, en ég fékk bílferð til Lachaster. Owen Loader bauð mér far með sér. —- Varst þú í Lachaster? — Já. — Þá hlýtur að vera óralangt síðan þú fórst út, og þú varst að segja mér að þú hefðir farið út rétt áður en ég kom til baka. — Já, ég fór, þegar klukkuna vantaði svona fimmtán mínútur í þrjú. — Þá var ég ekki hér, sagði hann. — Já, en ég sá þig í garðinum stuttu seinna, þá hefur klukk- SÆ^GUR Endurnýjum gömlu sængurnM. Seljum dán- og fiSurheld ver. NÝJA nBtJBHREDíSWNIN Hverfisirötu S7A. Simi 16738. una vantað svona fimm mínútur í' þrjú, að ég held. Hann hristi höfuðið. — Þegar klukkuna vantaði fimm mínútur í þrjú var ég hand an við Laehaster, að leita að þessu bölvuðu kaffihúsi, sem ég hvergi fann ög er ekki einu sinni til. Ef þú heldur, að þú hafir séð mig ... Hann þagnaði við, og bæði lit* um við til dyra, eins og sam» kvæmt skipun. Hinúm megin við dyrnar yar lík Tom Hearns. SvO litum við aftur hvort á annaðj Um leið og ég vissi hvað Pét-; ur ætlaði að fara að segja, mundj ég hvað það var, sem ég hafðl ætlað að segja um Jess. Hann sagði það, sem ég hafðl búizt við, og það var ekki satt. — Þú hefur séð Tom, Anna. — Af því að ég hafði séð Jess leika sér í kringum manninn, vissi ég að þetta var lýgi.' Þótt Pétur hefði verið einn f garðinum hefði ég ómögulegi getað greiirt milli hans og Toms; en eitt var ég viss um, og þaé var að Jess hefði þekkt vin sinö Pétur frá einhverjum maimi: þótt svo hann hefði verið líkur Pétri. Það var ekki ókunnup maður, sem hún var að leika sép við úti í garðinum rétt fyrií klukkan þrjú. ; HVER ER MABURINN? SVAR: Gísli Halldórsson. GR&KN&SNIB „Sgáðu íiara, Avað nýjá bcms pabba er goð." ALÞÝÐUBLAÐIÐ - 9. október 1964 1J|

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.