Vestri


Vestri - 17.03.1912, Blaðsíða 1

Vestri - 17.03.1912, Blaðsíða 1
Rftstjóri: Kr. HL Jón»on, XI. **9" ÍSAFJÖRÐUR, 17. MARS 1912. 10. tbl. Garðrækt. fraxSrækt k«fir auk'st rojög ^ér á landi á sidari árum, eins »g sv» margar adrar tramíarir, 6% nú m«n )»að alment álit að kán borgi »»g vel. Að vísu er þvi þannig varið, að staðhættir og skilyrði til garðræktar eru mjög misnmnandi í landinu, enda er misiaini«g* mikið að hennl unoið. Ettir landhagsskýrslunum yfir árið 1909 hefir garðrækt verið í kinum ýmsu sýslum lands- ins þessi: Knrtöflur tn, Vestur-Skaftafellesýgla..... »3i;5 "estmannaeyjasýsla...... 764 ^gárYallasýsla....... «033 "^nessysla......... 7391 Oullbiingu- og Kjósarsýsla . . . 4187 Borgarfjarðarsýsla ...... 8150 ^trasýsla........ 891 Snœfollsnesg- og Hnappadalssýsla . 445 Dalasýsla.......... 582 Barðastrandarsýsla...... 1920 I'afjarðarsýsla........ 638 Strandasýsla......... 5 Húnavatnssýsla........ 257 Skagafjarðarsýsla........ 615 Kyjafjarðarsýela....... 761 Suður-ÞingeTJarsýsla..... 794 Norður-Þingeyjarsýsla..... 27 Norður-Múlasfsla....... 838 Suður-Múlasýsla....... 221 Auitur-Skaftafellssýsla..... 2189 Reykjayík ......... 1179 Hafnarfjörður........ 173 íiafjörðw.......... 63 Akureyri.......... 857 Sejðisfjörður....... . 8____ ófurjtn. Samtals 894 2219 241 1005 4695 10658 (641 13039 2670 6857 »65 41,5 646 1631 7S2 1177 489 771 S80 2300 669 1207 123 128 349 606 331 846 217 978 158 962 29 56 695 985 859 1080 338 S6a7 1078 2257 71 214 63 89 846 65 7» 35313 22254 67667 Auðvitað er skýrslan ekki fyllilega ébyggileg, þannig er oss k»nnugt um, að nokkuð var ræktað af róium hér á ísatirði árið sem skýrslan er yfir, þótt ekkert sé taiið i skýrslunni, en líklegt er að slíkt vinni sig nokkuð upp, eitthvað hafi víð^st faliið út, úr skýrslunusaa, og hefir það þá ekki mikiJ áhrif á sam- a&burðinn. Eins og skýrslan sýnir standa °rður-Þingeyjars. og Stranda- »Ma öðrum sýslum mjög að baki í garðrækt, enda mun tíðin þ»r lökU6t OR v©rst til garðræktar '* ' Vorfeuldarnir mestir, þar s»» kaHainn hefir ott SVQ lang. rinna Vr^tu , nand við báðar þess*r sýji^ A[ kaupstoðunum stendur Iaatjörður aftast, samkv. .kýrslnnnl, Qg SeyðUtjorður er mjög Kkur. Enginn efi eráþví, að á báðum þessum stöðum er tíðin núklu ver tallin tU garð_ ræktar en t. d. í Reykjavík eða á Akureyri, cg 6t bv- eðluegt að hóö »é minna stunduð þar. Es það er þó sannað, að hver- vetna hér á landi getur garð, rsektin borgað sæmilega þau ómök og kostnað er henni fylgja> og þar sem hún er séilega Vel tsl þess fallin að hafa hana í ígripum og vinna að henni þegar engin önnur brýnni stört eru fyrir hendi ættu menn að stunda hana svo sem tramast eru fóng til. Bæirnir ættu einmitt að hvétja íbúa sína til garðræktar með því, að afgirða svæði á hentugum stað, þar sem faver og einn gæti fengið ákveðinn blett til garð' ræktar gegn lágu gjaldi, og hafa svo marn sem á ákveðnum tíma gæfu mönnum leiðbeiningar í garðrækt, svo menn gætu stund> að hana at þekkingu. Einkum væri æskilegtaðhvetja unglinga til sJíkrar vinnu, láta þau staría að henni í tórfistund" um og unna þeim arðsins af því. Vér íslendingar þurfum svo mJ°g aað sækja íæðu vora til annara þjóða, að full ástæða er til fyrir oss að framleiða svo mikið sem unt er í landinu sjálfu. Ef vér heíðum nægð garðávaxta, sem menn framleiddu sjálfir, myndi það mjög létta undir líf manna, og bata mjög fæði þeirra. sem að mestu Ufa af fiskmeti. Hollast er að þurfa sem minst tll annara að sækja. fsafjörður og Eyrarhreppur. í 8. tbl. >Vestra« þ. á. er stutt grein með fyrirsögninni: >ísa- tjörður ogEyrarhreppur« merktz. Greinin byrjarsvo: >Furðutel eR Þa0" ge!£na> ao< þetta var aðskilið hérna um áriðc. — En furðar greinarhöfundinn ekki á þvi, að fyrir mörgum árum fitjuðu Hnífsdælingar upp á því, að skilja Hnífsdal frá hinum hlutum hrepps- ins? Og þá voru þeir fáir og smáir. Skilnaðarhugmyndina hafa þeir tnn á prjónunum, en nú eru þeir orðnir margir og stórir í efnalegu tilliti. — Kvað það er sem hvetur Hnífsdælinga til þess að berjast fyrir þessari aðskiln- aðarhugmynd er mér óskiljanlegt. Ekki geta það verið féhagsmunir, því Fjörðurinn og Arnardalur hafa í mörg ár verið sannkölluð féþúfa fyrir Hnífsdal; eg skal nefna örfá dæmi af mörgum. Það munu vera nær þvf 30 ár síðan barnaskólahús var reist í Hnífsdal og kensla farið þar fram á vetri hverjum. Allan kostnað við þá mentastofnun hafa Fjarðarbúar og Arndælingar borgað jafnt Hnífsdælingum, að tiltölu; — án þess að hafa nokkurt hagræði af því, því síður not, að eins borið fjárútlátin. — Einnig hafa verið lagðir peningar úr sveitar- sjóði í mörg ár til bókakaupa og til viðhalds bókasafni sem er í Hnífsdal, og er mér ekki kunnugt um að Fjarðarmenn og Arndæl- ingar hafi gstað notað »ér það á neinn veg, enda ekki boðið það; að eins erðið að borga. Þegar Skúli Thoroddsen fékk ísaf jörð eg Eyrarhrepp til þeirra miklu framfara, að leggja talsíma frá ísafirði til Hnífsdals, voru Fjarðar- og Arnardaisbúar látnir ásamt Haífsdælingum borga þær iooo kr., sem hreppinn kostaði það. Geta þó aUir séð að talsími frá ísafirði til Hnífsdals getur í fáum tilfelium orðið að gagni fyrir Fjörðinn og Arnardal; fleira mætti telja, en eg sleppi þvi í þetta sinn. Petta alt er í raun og veru eðlilegt, því þar sem fjöldinn er verða menn örari á að heimta framfarirnar. Eg hefi heyrt nokkrar raddir í þá átt, að Fjórðurino og Arn- ardalur mættu hrósa happi að losna við Hnifsdal sökum ýmsra fjárframlaga úr hreppssjóði, sem Hnífsdalur einn hefði hag avf. En •g skoða það á aðra leið. — Tímarnir breytast. Svo getur farið að Fjörðurinn og Arnardalur vaxt að fólksfjöláa eg heimtí þá ýmiskonar framfarir h]á sdr, og kemur þá endurgjaldið frá Hnífs dæiingum þeim til ityrktar, en ef aðskilnaður verður eru ýmis- konar fjárframlög Fjarðarins og Arnardals altöpuð. Eg get n* hugsað, að sumir brosi að þeim spádóainum, að Fjörðurinn og Arnardalur eigi sér Tramtíð með fólksfjólgun, en það breytir ekki hugsun minni. Eg man það, að Bolungarvík var ekki álitla fram- farapláss^Tyrlr aUmörgum árum, þó að mörg skip gengu þaðan; þar var þá talið hafnleysi og íbúar voru fáir egjjjtaldir ámjög lágu stigi hvað tmenningu*merti, en aUir vita hvernig nú hagar þ*r ttlf Of sve gntmt 'orðið im fieiri pláss. Nú sem stendureru í Amardal fátt nema gamalmenni og börn, en frá náttúrunnar hendi hefir Arnardalur iest skUyrði fram yfir öhnur pláss til þess að vera góð veiðistöð. Hvergi eins gott að sjá tU veðurs og óþrjót- andi byggingar- og þurkunan pláss og besta lending, eí lagðar Væru i hana 500—1000 kr.; aldrei brim nema í verstu útnorðan- görðum að haustdegi, og ef þá þyrfti að færa t. d. vélarbáta á betra lag, inn á ísafjörð, þá þarf ekki að nota vélína, þvi það er beint undanhald. Nú getur það skeð, og er enda mjög líklegt, að innan fárra ára íjölgi i Arnardal, svo að þar myndist stórt sjóþorp, ef til vill •nikið fieira en Hnífsdalur getur rúmað; og væri þá ekkert lík- legra en að þorp það vildi þá 1»úa út af fyrir sig, et þessi að- akilnaðarhugmynd Hnítsdælinga nær tram að ganga, en eg tel ekki heppilegt að svona smáþorp séu sundurskilinn, heldur hjálpi hvortöðru á framsóknarbrautinni, og hyggilegt teldi eg að sameina aftur ísatjörð og Eyrarhrepp, því það er rétt hjá greinarhöfund- inum z: >I>ví fleiri því meiri*. 7. Frekl. hundrað fiskimenn frá borginni í Astrakhan í Rússlandi druknuðu nýskeð. — Höfðu verið að fiska ofan um ís á höfninni, en ísflekinn, ssm þeir voru á, losnaði og rak til hafs, og fórust allir mennirnir.

x

Vestri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vestri
https://timarit.is/publication/235

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.