Vestri


Vestri - 28.10.1912, Blaðsíða 1

Vestri - 28.10.1912, Blaðsíða 1
 Ritstjóri: Kr. H. Jónsson, XI. ápg. ÍSAFJÖRÐUR, 28. OKTOBER 1912. 42. ttol. Lagastaðfestinsar. 22. þ. m. staðfesti konuneur öll lög frá síðasta alþingi, nema lottprífrumvarpið. Ekki hefir því þó verið neitað staðiestingu, en einhver fyrirstaða virðist vera um hana, enda hafa ýmsir Danir, þar á m«ðal Knud Berlin reynt að spilla lyrir staðfesting þeirra. Víixtahækknn ogvciðhiéfafall. Vextir hafa nú stigið víða i útlöndum og eru v< xlir hjá Eng' landsbanka komnir upp í 5°/0. Engin v; xt-hækkun hefir þó orðið í Danmörku enn þá. Að ssma skapi hata flest verð> bréf fallið í nálægum löndum.— Ensk, dönsk og r.orsk ríkis' skuldabrét eru nú í lægra verði en þau hafa verið um langt skeið áður, og sama má segja um flest dönsk verðbréf, að þau hafa farið mjög lækkandi upp á síðkastið. HciðurNverðlaun úr sjóði Kristjáns IX. hafa hlotið: Björn Bjarnarson sýslum. * á Sauðatelli í Dalasýslu og Ingvar Þorsteins- son á Sólheimum í Húnavatns sýslu. Látinii er nýlega Guðmundur Guðmundsson, fy runí bóndi á Eyri í Seyðihfirði, á tíræðisaldri. Börn hans eru: Jóhannes versh unarm. hé>. Valgerður, kona Ebenesers Ebeneserssonar og Guðrún kona Runólfs sál. í Heyf dal, og dvaldi Guðmundur heit. hjá henní etri hluta æfi sinnar, lengi blindur. Guðmundur heit. var rr.esti merkis og manndómsmaður. Vcstri kom hingað í daghlaði inn farþegum og flutningi. Fór frá Norðfirði í gærmorgun og hrepti versta veður, var talinn mjög hætt kominn fram undan Rekavík. Gufusk. Sk„0ldulf kom í gær með kol til versl. Leonh. Tang. Aldarafmæli Péturs sál. Guð' johnsens er 29. n. mán., en ekki J>. m„ eins og misprentast hefir í síðasta blaði. Söngfélagið hér er fyrir nokkru tarið að undirbúa kirkjusamsöng ttl minningar um afmælið. Símfregnir. Nýjasta símfregn frá útlöndum segir að Tyrkir fari hvívetna halloka. Búlgarar eru komnir me<3 herlið langt inn fyrirlandai mæri Tyrklands._______________ Hitameelir fundinn. R. y. á. Ncgur tími. Minna um pcninga. Enskur málsháttur segir að tíminn séu peningar, en það lítur svo út sem margir beri brigður á sannleika hans. Að minsta kosti munu margir geta tekið undir með manninum, sem sagðist alt af hafa nógan tíma en aldrei peninga. Einkum mun það vera svo í k;.upstöðum og sjávarþorpum að farið er með tímann eins og hann sé einskis virði. Það er að vísu satt að tíminn er því að eins peningar, að ein hver vilji gefa eitthvað fy1 ir hann. Það verður að breyta honum í peniuga. Það er nú sjálfsagt oft sem ekki er hægt að breyta tímanum í peninga þegar í stað, en sjaldan að ekki megi breyta honum í eitthvað sem geyma má og hafa peninga upp úr síðar.— Vinna eitthvað sem gagn má að verða. Hér í bænum má eins og ann- arstaðar sjá allmikið afiðjuleysi. Komi maður inn í búð— sumar hverjar að minsta kosti — >hýma dónar diskinn við<. Hópur manna stendurþartímunum og dögunum saman, rekast þangað inn er- indislaust og hanga fram á búðar- borðin búðarmönnum og viðskifta- mönnum tii arigurs og óþæginda. Margir eru jaínvel svo spakir að þeir gefa sér varla tíma til að skjótast heim að eta. Sama er á ýmsum vinnustofum, menn ganga á milli þeirra er- indislaust og standa sinn tímann á hverri, til tafar og skapraunar þeim sem eru þar að vinna. Þá má oít sjá hópa fólks hýma undir húsgöflum og á götum úti, og er það að því leyti skárra að skömminni til, að þar er það síður öðrum til tafar, sem við vinnu er bundnir. Þessi slæpingsháttur á sér jafnt stað alla tíma dagsins frá morgni til kvölds. Og margtaf þessum mönnum, sem þennan ósið iðka, eru ungir menn og upprennandi, sem enda þótt þeir ekki kynnu að geta unnið neitt sem þeim væru beinir peningar, hefðu bæði fulla þörf á og gagn af að læra eitthvað til munns eða handa sem þeim síðar yrði að notum og hefðu gott tækifæri til þess. Hér er bæði unglingaskóli og kvöldskóli, þar sem menn geta fengið góða tilsögn í ým&u því Fimtud. 31. oktbr. endar Útsalan Notið góðkaupaboðin meðan tími gefst. Guttríflur Arnaflöttir; Hafnarstræti 3. sem hverjum manni er nauðsyn á að kunna og getur orðið mikið gagn að, en þeir eru litt skipaðir í tiltölu við manntjölda. En öll >slæpinpjalönd< eru þéttskipuð og duga ekki til, svo búðir og vinnustofur geta ekki varist átroðningi tímamörðingjanna. Þar að auki mætti margt fá sér til að gera, þótt ekki sé at- vinnu að fá hjá öðrum ef menn vildu og hefðu einhverja hugsun á því. Yfir höfuð virðist alt of lítil hugsun á hjá mönnum að nota tímann til einhvers sem getur orðið þeim til frambúðar. Garðhola sést hér varla, og þó myndimargursjómaður og erfiðis maður geta aflað álitlegs tekjua uka með garðrækt í vinnuleysisstund- um. — Heimilisiðnaður er lítt ræktur og þó kaupum við mikið af allskonar dóti, þörfu og óþörfu, sem eins vel mætti vinna hér heima. Yfir höfuð að tala virðist það freœur vera skortur áhugsunar- semi til að vinna eitthvað, sem veldur því að svo margirslæpast, en að ekkert verkefni sé fyrir hendi. >Ætíð hefir iðjumaðurinn nóg að vinna<, segir gamalt íslenskt máltæki. En því miður virðist mér að iðjumönnum fari mjög fækkandi, og kann slíkt ekki góðri lukku að stýra. f ulur. Jón Borgfirði^gur bólil'ia'ðiikgur andaðist í Reykjavík 20. þ. m. Hann var hinn mesti fræðimaður, þótt sjálfmentaður væri, og gátu- maður mikill o^ ht fir unr.ið nokk- uð að ritstóríum, þar á meðal sögu prentsmiðja og prentara á íslandi. Hann var alllengi lóg- regiuþjónníReykjavík.ensíðustu árin starfaði hann að ýmsri bókfræði og vann cft fyiir Bók- mentatélagið, og kaus það hann sem heiðursfélaga í viðurkenn- ingarskyni. Kvæntur var hann ÖnnuGuðrúnuEiríksdóttur. Börn þeirra sem á lífi eru, eru þessi: Finnur prófessor, Klemens land- ritari, Ingóltur verslunarstjóri í Stykkishólmi, Guðný, gift Birni sýslum. á Sauðafelli, og Guðrún. Jón varð 86 ára gamall. Gufuskipið Hiram kom hingað í gær og tekur fisk hjá versl. Edinborg. íslandsferðir Sameinaðafél, Lógrétta segist hafa heyrt að Sarneinaða guluskipaíélagið hafi sagt upp samningum um ferðir til íslands, er gerðir voru 1909 til 10 ára. Astæðan sem það ber fyrir sig kvað vera sú, að pjald hafi verið lagt á innflutt- kol með vörutollslögunum, og telur það að slíK gjöld sem það verði tyrir, og ekki er ráð fyrir gert í samningunum, gefi sér rétt til að losna við þá: Fli5skuskeyti i'tá Titanic hefir rekið í Skógainesi í Htiappadalsi sýslu. I flöskunni var miði og á hann ritað: >Eg er e.nn skip> brotsuiannanna á Tit nic. Henry Wilsont,

x

Vestri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vestri
https://timarit.is/publication/235

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.