Vestri


Vestri - 15.04.1916, Blaðsíða 1

Vestri - 15.04.1916, Blaðsíða 1
Best og ódýrast er blaoksveria, feitisverta y os reimar & Ó. J. Stefánssvni. Kítstj.: Krístján Jónsson frá Garðsstöðum. B3 E3 rq Vnnille-, Cltron-, Carde- w gj momme o; M">ndlud<-»p- RJ {33 ar bestir og ódýrastir í vers!. 23 GiiðráDar JóDassoD. || XV. árg. i Sa HÖRF)UR. 15 A P R í L 1016 14. bl. Djúpbátiirinn. Du^f 116 hTcr sciu iná. í stðasta blaöi var birt áskorun frá nokkrnin héraðsmonnum, er tekið hafa sór iyrir hendur, að Btofna hlnfr.félag til Þess að'kaupa vélbát, ré1 annist framvegis póst- feröirnu- um Djupið. Mikil og biýn þöif er á ;.ð þetta komist í frarrkvæmd, þvi farkosí- urinn um Diúpið er svo bágbörinfi að við hann er ekki uuandi fyrir jafn stórt 03 fiölment hórað. Og það sem verra er, að ávalt er undir högg að sækja með að fá vólbát, .því-aJlir .þeir JMtar sem nothæflr eru i þessu augnaniiði eru ætlaðir til þorskveiða, og mcðan útlitið er jafn gróðavænlegt fyrir stærri véli bátana eru þeir eðlilega ófúsir á að taka að sér Djúpferðimai, enda ekki bygðir 'tiJ mann- og vörutlu»ninga og því óhentugir til þess að mörgu léyti. "Má því búast rið, að ekki sé nema um tvent að velja: annað- hvort að lata ferðiinar íalla niður, nð meiru eða minna leyti eða út- vega bat, sem fullnægi kröfuui tímans. Að láta ferðirnar um Djúpið falla niður nú, eftir að þær hafa verið reknar að staðaldri í lúin 20 ár, kemur ekki lil mála. Því þrátt ífyiir það' þó mun hægra sé nú orðið uib alla aðdiætti siðan véb bátarnir komu til aögunnar, þá fullnægja þeir engan veginn þörfum alménnings. Það verður að halda uppi reglm bundnum ferðum um Djúpið allan ársins hring, eins og gert heflr verið undanfarin ár. Bæði til þess að greiða götu ferðamanna, sem leiðeigaút Djúpið, og skapa gr«iö viðskifti milli ísa- fjarðar og nærsveitanna, einkuin Ino Djúpsins og norðurhreppa sýsb unnar. Ef ferðirnar féllu niður biðu þessar sveiiir ómetanlegt tap og óþægindi á marga lund, sem ekki verður metið til fjár. Ogísafjarðar búar, sem allra hluta vegna þurfa að hafa viðskifti við nærsveitirnar, biðu lika mikinn óhag. Hór er því einmitt tækifæii til þess að taka höndum saman, þvi þetta mál snertir hagsmuni svo maigra einstaklinga í héraðinu. Talað heflr verið uin, að þetta myndi eigi verða gróðafyrhtæki, og naá vel vera að það g«fl eigi ftið til jafns við botnvörpuskipin og Rt.ærH vélbilana. En geta má sór vissar vonir um það, aö'lands- sjóðsstyikuiinu verði hækkaður þegai betri farkost.ur er fyrir hendi, bendi, og einnig að vöiu- og mannflutvrngar aukisf drjúgum frá þvi sem m't er. Verslun og viðokitti manna á milli hér i héraðinu aukast ár frá ári, eykur þtð (lutninginn og skapar fjörugi'!} viðskiftalif. Einhig er áreiðanlegt. að ferðir urn Djupið aukast enn þá rweir þeg^r góður batur fæst, og heflr bó sist þurft að kvarta um farþegafæð með bátnum að undanförnu, þvi oft hafa fleiri farþegar verið en rúmast hafa þótt þeir hafl fengið far, vegna þess að ferðamenn kjósahelduraðstanda á þilfari en verða af ferð, en að vetri til er það óhafandi að verða að hlýta því. Þetta sem týnt hefir verið hér fram, er nægilegt ti) þess að sýna að brýn þörf er á nýjum bát til Djúpferðanna. En nu kann einhvei að segja, að heraðsmönnum sé ókleift að leggja fram féð. Lítum á þá :,stæðu. Það eru uú 20—25 þús. króiiur, sem leggja þarf fram Til þess að ná þvi marki þurfa 200 — 250 menn að leggja fram sinar 100 króuurnar hvor; og jafnað niður á sýslubúoi koma um 4 krónur á mann. Það er alt og sumt. Enginn vafi er á því, að hérats- menngetasnarað þessutn peningum út án þess að þurfa að láta neinar framkvæmdir sitja á hakanu.n. Nú er góðæri fyrir alla þá sem atvinnu' fyrirtæki hafa með höndum; pen- ingar tiltölulega í lágu verði og mikill fjöldi manna buudinn við fyrirtæki, sem krefja mikið fé, og gefa líka mikið á móti, þegar vel gengur. Þessir menn vita ekkert af því, þó þeir leggi 300 krónur í fyrirtæki eins og þetta.. Enn eru aðrir, sem uppfylla þarfir sínar sæmilega, og leggja peninga til hliðar í sparisjóð eða þvi um líkt. Þesaum Rtónnum ætti að vera óhætt að leggja sinn skerf til, því þótt fyrirtækið kunni ef til vill eigi að gefa háa vexti standa hlutirnir vafalaust i fullu gildi. Enn þá mun litið faríð að safna til bátsiris, en Vestra er kunnugt um að nefndarmenn sem sýslu> neíndin kaus til þess að hrinda málinu áleiðis, hafa heitið að leggja fram drjúgan skerf. Fleiri þurfa sem fyrst að feta í fótspor þeirra til þesa að «kriður komist á málið. . ísfirðíngar urðu tneð þeiin fy^stu iiéi' :\ landi til þess að koma á fðt hjA sér gufub&tsferðum. Nú hafa önnur héruð þegar eignj ast bita til ferðintia; Iieykvíkingar o. fl. Ingólf, os Eyfirðingar halda Úti Jörundi. ísfiiðingar meg'i ekki dragast aftur úr. Diúpið á það skilið, fre nur ílestuni öðrum fiöið^ um landsins, að þvi só sómi sýndur með bví að prýða það fallegum ferðabát. Og Úr þvi mallð var tekið upp, liggtir sætnd hóraðsins við að það komist í íramkvæmd. í sambandt við þ íð sem litið heftr vetið uin málið undanfarið. Ættar n öf n. Allmikil senna stendur yfir um þau í sunnanblöðunum. Á þingi 1912 kom fram frum- varp um ættaruöfn, þar sem ætlast er til að allir landsmenn taki upp ættarnöfn, og a þiuginu 1913 voru afgreidd lög að þessu lútandi. Síðan var skipuð nefnd að tilhluti un alþingis til þess að gefa leiði beiningar um eftir hvaða reglum ættarnöfn skyldu tekin upp hér á landi. í þessa nefud voru þeir skipaðir í hitt eð fyrra: Einar Hjörleifsson skáld, dr. Guðm. Pinnbogason, og Puiaii Pálsson, íslenskukennari Mentaskólans. — Nefndin heflr nú fyrir skemstu lokið við starf sitt og heflr samið tvær ættarnafna« skrár. Er hin fyrri mynduð af eiginnöfnum karla og kvenna, og endingin þá annaðtveggja on, an eða s. T. d. llelgan af Helgu eða Áimanus af Armann. Siðari skráin er nöfn yfir allflesta bæi oghéruð landsins og eru nöfnin mynduð af þeim á ýmsa vegu, svo að oflangt yrði að telja það alt upp. — En ómögulegt ei annað að segja, en miður vel hatí tekist með ættar« nafnauppástungurnar, því margar þeirra eru beint afkáralegar, svo að furðu geguir að mennirnir skyldu láta þessar uppástungur frá sér fara eða ýta undir menn að taka önnur eins nöfn upp og sum þeirra eru, sem nefndin stingur upp á. Verður þessi óhepni nefndarinnar vonandi eitt öílugasta meðalið til þess, að greiða ættarnafnatildrinu i landinu veiðugt rothögg. Árni Pálsson bókavörður hélt í vetur fyrirlestur um þetta mál, sem síðan heflr verið prontaður, og ættu menu að kynna sér hann ísafjörður. IJæjarstjóriJtirfundur var haldi inn í fyrrakvö'd, og þett 1 gert þai : I. Eiindi Bárðar G. Tóma-sonar skipasmiðs um skipdráttarbraut. Kosisir t.il þoss að aitiuifa það iitái: M M;.gIlÚ5Son,, G. llauuesson og Guðm. Guðm. — II Steinolíukaup velfeiðarueiudar. Sa;nþ. að lieiínila nefndinw kaup á alt að 350 tu. af oliu. — III. Erindi Bjaina Bjarna* sonar ökumanns um grjóttöku í landamerkjagarðinuin í hliðinui, visað til veganefndar.— IV. Djúp- batsmítlið. Bæjaistjórnin samþykti að leggj* 4000 kr. í fyiirhuguðan Djúpbát, og kaus í forgöngunefnd áf sinni hálfu: Amgr. Fr. Bjarna- son og Guðm. Hannesson. AAalfundur fiskifélagsdeildan innar hér í bænum var haldinn s. 1. laugaidag. Reikningar félagsins úrskurðaðir og stjórn kosin. Heflr deildin meðal annars útvegað stein1 olíu fyi ir um 11 þús. krónur i ár. Þegoskylduvinnumálið átti að.ræðt ast á fundinum, én stjórn félagsins var falið að boða til borgarafundar til þess að ræða málið. í stjórn félagsins voru kosnir: Arni Gislai son (formaður), Magnús Thorberg (féliirðir) og Jón Edwald (ritari). Kröldskemtun var haldin s. 1. suonudagskvöld. að tilhlutun kveufélagsins >Ósk<, til ágóða fyrir Landsspítalasjóðinn. Þar var þetta til skemtunar baft: Séra Magnús Jónsson talaði um Landsspitalamálið, Rismussen lyfsali lék á fiðlu, en kona hans lék undir á harmonium; einnig söng trúin einsöng, nokkur lög, en lyfsalinn lék á harmoníum. Frú Guðrún Jónasson talaði alN langt á við og dreif um stjórm málaréttindi kvenna. Baldur Sveinsson las upp kvæði og loks sungu þær tvísöng ungfrúMarfa Ólafsdóttir og frú Fríða Torfai dóttir, en Jónas Tómasjon lék undir á piano. Síðan var dansað fram yfir mtðnætti. Skemtuntn var mjög fjölsótt. Tíðin. Kafaldshraglandi og norðannæðingur undanfarið,. — Snjórinn óvenjumikill, svo algerlega er haglaust hér í nærsveitunum, og sama segja frét.tk úr Norðurlandív

x

Vestri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vestri
https://timarit.is/publication/235

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.