Vestri


Vestri - 10.06.1916, Blaðsíða 2

Vestri - 10.06.1916, Blaðsíða 2
86 V3STR.1 22. bL Barnakensla. Það skal vel vahda, sem lengi á að standa, segir gamalt máltæki, og mun hvergi frekar þörf að hafa það hugfasteni uppfiæðslumálum. Enda mun kappkostað af flestum, er við þau störf fást, að táða góða og vel hæfa kennara, sjáum iúm< gott og vistlegt húsnæði, og í einu og öllu láta sér ant um andlegar og líkamlegar framfarir barnanna. Viða mun þó mi»brestur á að framangreindum skilyrðum séreynt að fylgja, enda þótt mentunarki öt« urnar verði æ hraðfaiari. Sannaát þar sem oftar, að víða er pottnr brotinn. — í fræðsluhéraðinu héi na fór fram kensla í vetur í stofu, sem er rúmar 3 áln. á lengd, 4 álna breið og hæð undir loft 2 áln. og 14 þml. í þessu þrönga herbetgi urðu 6 börn að sitjaauk kennarans, í samfleyttar 5 klst. Þess er vert aö geta, að inngangur í kenslbt1 stofuna er um löng moldargöng og gegn um eldhúsið á bænum. Ekkert eldstæði er í herbetginu, en þegar kaldast var átti að hita það með olíuofni, en varð að hætta við það að sögn vegna ólofts. — Má geta nærri hvort heilsu barnanna getur ekki verið 3tefnt i hættu með slíku húsnæði, og hvort börnin geta tekið jatn góðum framförum við námið, þar um þeim hlýtur oft að vera kalt og etu i blautum fötum. Þegar þai við bætist ónögt Joft og lítil birta (að eins lítill gluggi á hen berginu). Læknar ættu að vera sjálíkjömir meðráfamenn fræísluneinda þegar um skólahusnæði er að ræða, svo útilokað sé að óhæflr kenslustaðir verði teknir. Út af því, að það hefir gengið staflaust eftir einum tcæðslunefnd- armanninum, að eg hafi ekki viljað Ijá húsnæði eins og undanfarin « ár til umræddrar kenslu, vil eg geta þess, að síðastl. haust vat eg beðinn af fræðslunefndaroddvitanum að Ijá skólanum húsnæði nýliðinn vetur, og iátaði egþvístrax. Vissi eg því ekki annað, alt þangað til kenslan var byrjuð, en að skólinn yrði hjá mér og bjó mig undir það. Þykir mér einnig rétt að geta þess, að fræðslunefndaroddvitinn lielit farið mjög lofsamlegum atðum um húsnæði mitt og afskifii min af skólanum, en því óskiljanl gri 1iu þessi snöggu umskifti og vil eg engum getum um leiða af hverju þau eru sprottin, enda hef eiuskis í að missa, því mig dregur að engu það litla gjald sem eg M\ fengið fyiir skóiann. En mér þykir sanngjarnt, t.ð gjaldendurnir yflr höfuð fai að vita hvernig tiiiiboðsmenn þeirrastarfa og hver aftek þeirra eru, sórstakl. í jafn býðingat miklum malum og uppeldismálunum, þar sem fiain- tiðarmenning barnanna byggist að aiestu á skólamentuninni. Og þó bamaíjöWiafl héx i Arnardal se ekJti mikill er þó engu síður nauðsyn á að til hennar sé vandað sem bezt að öllu leyti. Við það verða ávextirnir meiri og eftirtekian tryggari. — Til áréttingar er rótt að skýra fia þvi, að þvert a móti siðvenju — og eg held fræðslu- lögumtm — fór ptóf á bötnunum ekki frain á kenslustaðnum að þessu sinni, heldui sumpart í öðru skólahétaði, inni á ísafhði, og sumpatt inni í Tungu; gefur það fræðslunefndinni máske nú glögg« astar bendingar um að ekki sé alt i góðu lagi. Arnardal, 27. apríl 1916. Oestur Ouðmundsson. Alþýðu-skáldskapur. Fáir íslendingar eru svo, að þeir geti ekki sett saman visu. Þa& er alkunnugt. En það er sitt hvað að vera skáld og hagytðingur, geta sett visu saman bragiétt, eða dregið fram myndir úr djúpi hugsana og^ veruleika. — Því ber samt ekki að neita, að margar „vísur" eru ágætlega kveðnar og skáldskapur fylgir þeim sumum. En sumar aftur illa saman settar og hafa ekkert til síns ágætis. — Hagyrð' ingarnir sem sett gátu saman smellnar vísur í flýti, voru „talaridi skald", voru allstaðar velkomnir og hafðir í hávegum, — og er ósköpin öll til af lausavisum kveðnum við ýms tækifæri. Væri nógu gaman að sjá það safn á prenti og myndi margur kaupa. — Nú kveða menn fiemur kvæðaflokka og er sumt af því fremur lbiðinlegt bull, enda eru suiuir svo geiðir, að þeir vilja traua slíku ftam, hversu ómetkilegt sem það er, bara til að komast i blöðin, Aðrir, yfirlætislausu mennirnir, sitja á sínu heima, þótt mtkið betni só. Marga hefleg þekt slíka alþýðu' menn, er leyndu listfengum kvæð- um, er aðrir básúnuðu út bullið um land alt. Kemur hér litið sýnishotn eftir einn þessara manna, er á matgt prýöisfallegt kvæðið í handraðauum, — þvi þar hafa »þær ktinglóttu" aldrei öndvegi skipað, en framavegur er févana mönnum, í þessu efui sem öðru, brattur og etflður. Maðurinn heitir B j a r u i Jónatansson húsm.áFlateyri (btóðu Jous Jóuatanssonarfv.alþm.) Sn. S. (f. T.) 181 a n d. Eg ann þér drotning, móðir, meyja, milding borin tignuð Freyja; fögur, sæfl umgirt eyia, óðul feðra geymir þú; á þór heri' eg traust og trú. • Fyrir þig eg vildi vinna. Vonir bernskudrauma minna og þiá, var aðeins þér að sinna; á því varð samt ei ending nein. Úr götunni fært eg gat ei stein. Fátt eg hugsa, megna minna, minstur allra sona þinna. Vantar þor og þrótt að vinna þér til gagns og sóma mér, uns eg blunda á brjóstum þér. Margra btosir framtíð fögur frægðar til, sem greioa sftgur, en fyrir þig hefir margur mögur minna gert en ekki neitt, þó hafl stjótnarþrasið þreitt. Bara að vildu allir eitt. Láta eining andans ríkja, alla sundrung buitu víkia, vera ekki völd að sníkja, vinna hver sitt dagsverk sett. Þá mun leiðin rakin rótt. Ættlerar svo ekki verðum aldrei btóðurs heiður skerðum, ryðjum braut og flýtum ferðum ftam, því hærra mark er sett. Þá er byrði lífsins létt. *Tlir þér haldi hlífðarskyldi heilög þrenning. Drottins mildi (móðir kær það ósk mín er) lati breiðast blessun sína á börnin þin og Ijós þeim skína, sem hverju ljósi æðra er. B. J. Fjær og nær. Dálnu er nýskeð, eftir stutta legu i lungnabólgu, Jakob Jónsson í Þernuvík í Ögurhreppi, ungur efnisbóndi. Lntur eftir sig ektju og tvö börn. Ht'cppsncfiidarkosiiing fór nýskeð fram í Bolungarvík og var sótt af miklu kt.ppi. Hefir Vestri heytt að fiíkirkjumeun hafl verið öðru megin, en þjóðkirkjumenn hinsvegar. Kosnir voru: Bergur Kristjáns- son form., Oddui Guðmunasson kaupm., Pétur Guðmundssen bók« bindari (áður bæjaríulltrúi í Rvík) og Arni J. Atnason. — Tveir hinir fytstnefndu úr hópi þjóðkirkju- manna, en hinir af fnkiikjumönn- um. Látinn er fyrir skðmmu J 6 n A r a s o n húsmaður á Suðureyri. Jón heit. dvaldi um mörg ár hér i bænum, og er kona hans, Guð- bjðrg Jónsdóttir, lést fyiir nokkrum árum fluttist hann vestur. Jón var elju og iðjumaður og bjargaðist ávalt vel fyrir sig og sína. Ljóðmæli Jlonnesar Hafsteins eiga að koma ut í sumar í nýrri og aukínni títgáfu. Fyrri útgáfan, sem kom tít 1893, Beldist upp á 1—2 árum og heflr síðan verið ófáanleg. Mun þvi ný útgáfa þjóð' inni mjög kærkomin. Krœla úrral eftirBjama Jóns- son frá Vogi er nýkomið út. Verð 2 kr. 50 au. Hið íslenska fræðafélag í Kaupniannalitífn hélt ársfund sinn 9. maf þ. á. Voru þar lagðir tram endurskoð' aðir reikningar félagsins og sami þyktir. Forseti télagsins, mag. Bogi Th. Melsteð, skýrði írá gjörðum þess á umliðna árinu. 1915 hefði komið út: Jatðabók Arna Magnúbsonar og Páls Vída' líns, 1. bd. 3. h., og Ferðabók Porv. Toroddsens, 3.-4. bd., auk þess sem Afmœlisritið til Dr. Kálunds, sem var gefið út sum» arið 1914, teldist til ársbóka 1915. í ár væri komið út 4. hotti af 1. bindi Jarðabókarinnar cg Ar- ferði á íslandi i þúsund ár, ettir Porv. Thoroddsen, í.hefti; súbók verður 3 hefti, síðasta heftið um hatís við strendur landsins. í haust ætlar Fræðafélagið að fara að gela út Ártrit, sem mun mestmegnis innihalda alþýðlegar ritgjörðir. Árgangurinn kostar 1 kr. 50 au., en tyrsti árgangur ritsins verður á íslandi seldur fyrir hálfvirði, 75 aura, til árs- loka 1916. Að lokum fóru fram stjórnar- kosningar, og voru endurkosnir forseti mag. Bogi Th. Melsteð, gjaldkeri prófessor Finnur Jóns- son og skrifari Sigfús Blöndal bókavörður. MtmnfjiHdi í katipstoftum landsins f árslok 1914 var sem hér segir: Reykjavík 133711'búar, Akur> eyri 2000, ísafjörður 1724, Hafn' arfjörður 1707 og Seyðistjörður 904 íbúar. Þessir verslunarstaðir hötðu á Sitna tíma yfir 500 íbúa: Vastmannaeyjar 1556, Akranes 861, Eyrarbakki 800, Bolungar- vfk 723, Stokkseyri 696, Siglui fjörður 652. Nes f Norðfirði 642, Stykkishólmur 610, Húsavík 567 og Eskifjörður 506 íbúar. Frá Færeyjum kom hingað vélbátur í gærdag, af líkri stærð og gerð og bátur sá, sem hingað kom á dögunum. Eigendur eru þeir trésmiðirnir Páll Kristj^nst son, Guðni Bjarnason og Hjörtur Kristjánsson. Báturinn hefir gengið til fiskvciða við Fœreyja undanfarið. Fótboítafélagi* þreytir kapp. leik á Ilrossataðsvöllum á annan dag hvítasunnu kl. 41/, •. m. Tíðarfar mjög milt og hag. stætt síðari hluta vikunnar; virði ast sumarhlýindin loks komin. £nn er snjór mikill á jörðu, einkum í norðurhreppum sýslunm ar, þar sem tún era víðaóleyst.

x

Vestri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vestri
https://timarit.is/publication/235

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.