Vestri


Vestri - 30.10.1917, Blaðsíða 1

Vestri - 30.10.1917, Blaðsíða 1
^ R e i m a r ^ •^ langar og si.utt.ar $? ¦^ fast. bjíi &*" O. J. Síeíánssyoi. ^ H.ft*tj.: Kristiási JéBstion frá Garðsítciðum. Nýko iiið í verslun Guðrúnar Jónasson: Slifsi. frá 2.75— 7.00. Silki í svuntur ,8 00— 23 00 ^ s • XVI. árg. JSAFJÖRÐUR. 30. O K T Ó B E R 1917. 87. bl. Tiyggvi Gunnarsson 18. okt. 1835 — 20. okt. 1917 ¦ Eiunáf nia-stu mðnnum þess* lánds er faliinn frá, jiar sem Tryggvi Gunnarsson er hnigfnn í valirra. Hann roátti teljast at- burðaniaður að elju oj atorku; réttnefndur víkingur aðlíkamlegu Og andlegu atgervi, og emtist tádæ.na vel. Hann sameinaði það, að vera hugsjónatnaður um verklegar tramkvæmdir og forgöngu í nytl SÖmum fyrirtækjum, og öru^gur framkvæmdatnaður. Ætiferill hans skal eigi rakinn hér, en aðeins drepið á nokkur atriði. Hann fæddist 1835 f Laufási við Eyjafjörð; prestssonur. Nam trésmíði f æsku, reisti bú á Hall. gilsstöðuai i Fnjóskadal 24 ára gamall og kvæntist um líkt leyti Halldóru Þorsteinsdóttur (prests á Háfsi). Konu sína misti hann 1875. og giltist eigi aftur. Hann varð þegar forgöngu- maður í sveit sinni og héraði í öllum almennum málum. Árið 1873 gerðist hann kaupstjóri Gránu- félagsins. er þá var stofnað, og flutti til Kaupmannahatnar, en var þó altat hér á landi að sumri. Halði hann það starf á hendt til 1893, er hann varð bankastjóri L .ndsbankans. V*r hann torstjóri hns í 17 ár. Lyggvi sat fysit á alþsug 1869 og síðan samfleytt trá 187.5—'885, en bauð sig þá okki frarn í næsta skitti. Árið 1893 var hann enn kosinn á þing og átti þá óslitið sæti A þitigi til 1907 Hann var einn ai sköruiitf. tttn þiogsius a tyrri |>Í!lv!„m sínum o^ li fðimikiiáh.T a ýms verkleg iratokvæmð^raál Murg síðustu 4rin var hann formaður ijárlaga- néfndarinnarí 0« réði ikíu um ýioser íjarveitiugar. Það seiii helst < >tikendi Tryggvi Gunmrssöu var hve óvf nju fitull té!a«*miður h nn var. Fratftfra" rHUjU'" haiis var altal samur við Bju j 1 nt á eldri árutn seni á *•«*.. i.skeiði. Lét hann aldrei meir tii sf': taka á þessu syiði, en eítir að hann gerðist bankastjóri Landsbankans, þá orðinn aldrað- ur maður, á þvf reki er margir kjósa að draga sig út úr hávaða heioisins. En Tryggva var ekki um þuð géfið meðán hann gat s'aðið uppr^ttur. Ky.rð og hóg' lífi undi hann ekki. Hann var því { ejar kosinn í bæjarsíjórn Reykjavíkur og átti þar sæti nær ósiitið þar ti! fyrir 2- 3 árum. Otafjandi féiög og fyrirtæki var hann þar riðinn við, Og forgangsmaður þeirra flestra. Tryggvi Var mestl hagletks- ¦ maður að náttúrufari, enda talinn góður smiður. Hann tók að sér að leysa af hendi ýms meiriháttar smiði, svo ssii bygging Möðru- vallaskólans 1869. brú yfir Skjálf- andafljót 1884 og svo ÖHusár- brúna 1891, er hanu hafði umsjón með. Landsbankahúsið var og gert að hans forsjá. Alþingishúss- garðuiiou er eingöngu hans verk, o. fl. o. fl. Enn roá og nefna áhuga hans Og mikið start í þágu dýravernd' unarinnar hér á landi. Að hans trumkvæði mun Þjóðvinafélagið hata tekið að geta út Dýravininn, sem hann safnaði í dýrasögum úr öllum áttum, og hvatti tiienn sí og æ til mannúðlegrar með- terðar á húsdýrum^og búpeuingi. Fram til hinstu stundar stariaði hann með lífi og sál að þessu áhugamáli sínu, f hinu nýstofnaða Dýraverndarfélagi í Reykjavík. >Eitt er víst et mættu dýrin mæla þá mundi verða blessað n.ínið þitt,< sagði Þorst. Erlingsson í kvæði til hans fyrir skömmu. Loks er að netna ritstörf Tryggva Gunnarssonar. En þau eru ekki lítil eltir mann. sem j i'n miklu h«íði að sinna. Ógetið er þess, að hann var eiun at frnmstofnendurn Þjóðvinafélags- ins og hefir nú um langan atdur verið forsett þess. Geymir Dýrai vinurinn margar greinar eftir hanu og Almaiitikð ýmsan samtínlng 0« skríttur, sem hann safhaði roeð st.'.k'i elju úr öllum á.tum. Uáun v.,i vit-i' ua.'-'n\aðurnikilf. Tryggya Gunnars^onar mun j. jii, 11 yerða minst sem fins af bevtu ri;ö mum þjóðarinnar. kOsuliiK * i fuiitríía ui bæj- astjóruar, í -t >ð séra Magnúsar Jónssona, fói fram 25. K'". Kosm ingu hiaut Guðm. Bergsson pó.-t- altírBiðslum. (B tbtt) með 154 atkv. Jonas Tómasson organl. (A iisti) fékk 131 atkv 54 atkvæðaseðfar ónýttust. fengu viustrimenn þar góðan sigur, en hægrimenn fóru verðskuidaðai hrakfarir. Veialiáiaáisyi gDariéian Isíirðinga öalfundur veiftíii- Ii.íldini) f þídshúsí hæ.jarhis sunnudaginn 23 nóv. n. k. kl. 1 e. h. Dagskrá saiukv. féia^sli^unnut. , ísáf 24. ökt, 1917. Axel Ketilsson p. t. fonnaöur. „Bannlögin á þingi". Ég var að lesa Vestra, og sá þar meðaf annars ritstjóragrein eina >Bannlögin á þingi<. Það er nokkurskonar yfirlit yfir með» ferð bannlaganna á þinginu f suraar, og svo þar að lútandi álit hr. Stgurðar Kristjánssonar, sem' í fjarveru ritstjórans ski ifaði tbl. þetta. Segist honum svo frá, að stjórnin hafi áætlað templurum mikla fjárupphæð, og getur þess til, að það eigiað veraróyfeurð- arfé. Það er leitt að blaðamenn vorir skuli ekki hafnir upp yfir jafn auðvirðilegar getsaktr. Hér er lands3tjórnin sjálf annar aðilinn en hins vegar öflugur féiags* s!apur — mikill hluti af kjarna þjóðarinnar. — Félagsskapur sem unnið hefir þjóðinni ómetanlegt gagn nifcð starfsemi sinn. Verið til fyrirmyndar í fórnfýsi, ög átt me&tan þátt í því, að breyta svo hugsunarhætti þjóðarinnar, að nú er það álitið hneisa, sem áður þótti heiður: að sviíta sig vitinu, og gerast skepna ósamboðio siðuðu maunkyni. Getur nokknr maður í fullri alvöru rætt um rógburðarfé í þessu sambandi? Og iila þykir mér S. K. beita sínu góða liugsunarafll, ef hann ftrmur engai göfugri leiðir til að nota fé þett•«. Ætli það væri t. d. svo illa varið nokkturi upþhæð til þess að træða æskuiý>1 landsiiis um nytsemi bannliganna (bg hvetja hann til >ð htynna að þeÍ!» í stað þess að óium tr«.iða þau. í ö*r iíi stað segir S K': >Hv.ð fengi ætli bannroenn þurtl að halda þessu tramferði — að leggja neyslu vins til jatns við glæpi — áður en það verður við- urkent að það sé geggjun.* Slikt eru stóiyrði, algerle^a oi< aukið í þessu sambandi, euda ólíklegt að S. K. segi það f fullri alvöru að allur fjöldi bann- manna séu geggjfiðir, þótt þeir krefjist þess, að smyglun áfengis og opinberri ofdrykkju sé >>trang- lega retsað. Ætli það mætti ekki með eins mikilli sanngirni velja andbanningum — að minsta kosti sumu'm hverjum — einhver álíka hrósyrtíi!! ? li'tíg veit ekki vel hvað S. K. á við í þessu sambandi. Hef að eins séð lauslega frásögn um lagatrv. þingsins, og get þvl ekki dæmt um þau. Vil samt athuga setninguna dálítið nánar. ;, Þegar glæpir hafa verið drýgð- ir í Ölaeði, hefir slíkt talsvert dregið úr hegnlngu viðkomanda, sem í raufaiijni er fullkomið rétti læti. Því það er minna brot að fremja glæp hálfvegis óafvitandi, en með fullu ráði og föstum ásetro ingi. Nokkur hluti glœpsins er þvi drýgður með þvi einu að viðkomandi drekkur sig fullan. Sem betur fer eru glæpir frem- ur fátíðir raeðal þjóðarinnar, en margt er það í ölæði framið, sem í rauninni er engu betra en sumt það, sem gfæpir eru nefndir. Þjóð sem vill stuðla að andleg' um framförum, fullkomnun mann- kynsins og aukinni siðsemi f land* inu sinu, hún má ekki ganga þegiandi fram hjá því. þegar eiro st.ikliugar hennar koma fram á nnasviði eius og ótamin villi- i-ýv, sviftir allri sjállí.stióin og .i lotaliiiinniugu, sjáifutu sér og | jót tiheildini'i tu sívauanar Ojf skaða, hvort sum þeir roeon hafa b..•.». i nis koroið fram i ðræðis ed< ekki. I>jóðféiagi« irCiður að taka þar í taumana og haia slíka m«nn í haidi. þar til þeir cftur hafa fengið síua tullu sjáffsstjórn. Um smygiunina, og launsólu áíisu^is, má uieð -.aui sogja, «0

x

Vestri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vestri
https://timarit.is/publication/235

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.