Alþýðublaðið - 19.06.1965, Blaðsíða 13

Alþýðublaðið - 19.06.1965, Blaðsíða 13
ÆJÁHBÍ Sími 50184. anthony peikins jj~ romy ' *' scnneider eísa maitineiii^eanh&mo.teau.; madeieine tdbinsónssúzariné tlön -. Stórfengleg kvikmynd gerð af Orson Welles eftir sögu Franz Kafka, Der Prozess. Sýnd kl. 9. BönnuS börnum. Pétur og Vivi Fjörug músikmynd f litum. Pétur Kraus Vivi Bak Siw Malmkvist Sýnd kl. 7. INDÍÁNAHÖFÐINGINN Sitting Bull . Sýnd kl. 5. Sími 5 02 49 Ásisreldur Ný sænsk úrvalsmynd í Clnema- Scope, gerð eftir Vilgot Sjöman. Bibi Andersson Max Von Sidow Sýnd kl. 7, og 9. SUMAR í TÝROL Sýnd kl. 5. Mfiffasíminn er 14900 *Jt*#^3f& ¦fefc* .1? «¦* hæðnislega og nú var loksins komin biturðin og andúðin, sem ég hafði viljað fá fram og hve sárt mér þótti að heyra það- — Einri kemur þá annar fer og kannske fæ ég að rifja upp með þér gamlar minningar pftir fá- eina mánuðl. Hver veit? Með þessum orðum snérist hann á hæl og skildi mig eftir eina fyrir utan hliðið. Ég gekk þyngslalega eftir stígnum, sem lá aí5 tröppunum. — Ó, Halldór, elskan mín, aS ég skuli hafa sært þig svona djúpt. Þegar ég kom inn mætti ég mömmu. Hún var að ganga frá áður en hún færi í háttinn. — Þú kemur snemma heim, sagði hún brosandi. — Skemmt- irðu þér ekki vel? — Skemmti ég mér? Ég hló hátt. Stundum verður maður að hlæja til að hyima yfir grát- inn. — Nei, ekkert sérlega, mamma. Ekki sérstaklega vel. Það kom mér ekki á óvart, að Sigurður skildi hringja til mín daginn eftir. —- Það var skemmtilegt að sjá þi? aftur eftir svo langan tíma, Inga. — Takk sömuleiðis, svaraði ég — Hvað segirðu um að hitta mig i kvöld og rifja upp með mér gamlar minningar? Ég vissl hverju ég átti aft svrj^. Sisiirður1 myndi aðeins sannfæra Halldór enn betur um hve ómöguleg ég væri. Ég gat hvort eð er ekki gert meira fvrir hann. Ég ætlaði að hæt.ta að senda honum peninga. Hann þarfnaðist þeirra ekki og sendin?arnar héldu einungis málinu við. Bg ætlaðt aldrei að hitta hann aftur. Ég ætlaði aldrei að sjá bö'w'n framar. Ég hafði aldrei átt að birtast í þeirra lífi og reyna að ímynda mér að þau tilheyrðu mér og ég beim. Þessu varð að vera lokið og það var jafn gott að ljúka því svoleiðis að ég gæti aldrei snýið aftur. — Jú gjarnan, þakka þér fyrir. — Indælt. Á ég að sækja þig heim til þín klukkan átta? •— Nei, ég held að ég vilji heldur hitta þig. Hvert eigum við að fara? — Eigum við ekki að skreppa á sama stað og venjulega? — Jú, við skulum gera það, svaraði ég og kvaddi hann. Það verður eins og það var, hugsaði ég og kannske betra. Því nú þarfnast Sigurður mfn og ég þarfnast hans og það gerði hvorugt okkar áður. Framhaldssaga eftir Ingibjörgu Jónsdóttur 25.HLUTI Þá var þetta leikurinn. Kann- ske mér takizt að sannfæra mig um það núna, að það sé alvara. Kannski mér takizt að gleyma Halldóri og Boggu litlu og hon- um Sigga með aðstoð Sigurðar. 17. KAFLI. ¦ Guðmunda var í marga daga að telja í sig kjark áður en hún leitaði á náðir lögreglunnar. Hún fór fleiri ferðir upp stig- ann og hringdi á dyrabjöllunni, barði í hurðina og lagðist á skrá- argatið. Það kom aldrei neinn til dyra og lyktin fremur versnaði og varð stækari en hitt að hún minnkaði. Eftir hádegi dag nokkurn fór hún í bláu kápuna sína og setti upp svarta hattinn. Síðan tók hún strætísvagninn í Miðbæinn. Hún hefði svo sem mátt vita það fyrir hvílík píslarganga þetta yrði. Henni var vísað frá Her- ódesi til Pílatusar og að lokum endaði hún sitjandi öðru megin við skrifborð í Borgartúni 4 á skrifstofu rannsóknarlögreglunn ar í Reykjavík. Guðmunda leit óstyrk um- hverfis sig og néri saman hönd- unum. Ókjör fannst henni þessi ungi maður mikill og stór. — Eg — ég bið yður afsökunar á ónæðinu, stundi hún. Rannsóknarlögreglumaðurinn sá þegar að þessari miðaldra konu lá meira en lítið á hjarta. Fingur hennar handléku án af- láts handfangið á stóru, lúnu töskunni, sem hvíldi í kjöltu hennar. Guðmunda brosti vand- ræðalega og hóstaði lágt. — Eg veit varla hvar ég á að byrja, sagði hún. Eg var búin að hugsa svo mikið um það, sem ég ætla'ði að segja og ákveða al- veg, hvernig ég ætti að orða það. Eg fór niður á lögreglustöð og reyndi að segja þeim það, en þeir tóku ekkert mark á mér. Ætli þeir hafi ekki haldið að ég ætti heima á Kleppi, þó þeir vísuðu mér á endanum hingað. Hún leit á skrifborðið. — Hún hafði búizt við því þöktu áríð- andi skjölum og mikilsverðum pappírum og lögbókum, en þetta var bara venjulegt skrifborð eins og á öðrum skrifstofum. — Hvað get ég gert fyrir yð- ur? spurði rannsóknarló'greglu- maðurinn. — Yður er alveg óhætt að trúa því, að ég er ekki brjáluð, þó svo, að maðurinn minn haldi það, sagði Guðmunda. Rannsóknarlögreglumaðurinn sá að hann varð að leggja spurn ingar fyrir konuna, annars kæmi hún sér aldrei að efninu. — Hvað heitið þér? spurði hann og dró til sín pappírsörk og bírópenna. — Eg? spurði Guðmunda. Eg heiti Guðmunda Sigurðardóttir. — Og hvar eigið þér heima? — Á Höfðaveg 9. — Giftar? — Já, ég held það nú. Það verða þrjátíu ár i sumar frá því að við giftum okkur. — Og hver er ástæðan fyrír því, að þér leitið hingað til okk- ar? r — Það er út af því, sem fyrir kom í húsinu heima í nóvember í fyrra. — Á yðar heimili? — Hjá mér? sagði Guðmunda hneyksluð. — Nei, ég held nú Fata viðgerðir SETJUM SKINN h JAKKA AUK ANNARRA FATA- VIÐGERÐA SANNBJARNT VERÐ. A u.S- T vjta jhlua & Skipholti 1. - Slmi ia*4l. SÆNGUR $$ ,^.««Sv*í'^s*»*• Endurnýjum gömlu sæmronuu'. Seljum dún- og fiðurheld vcr. NÝJA FBDURHREINSUNIN Hverfisgötu 57A. Síml 16738 iwwwwwwwiwwwmwmi SÆNGUR REST-BEZT-koddar &. Endurnýjum gömlu sængurnar, eigum dún- og fiðurheld ver. Seljum æðardúns- og gæsadúnssængur — og kodda af ýuisum stærðum. DÚN- OG FIDURHREINSTJN Vatnsstíg 3. Síml 18740. JM^M*M^W»WV>WWWWWWI ekki. Svoleiðis og annað eins kemur eliki fyrir heima hjá mér — svo er guði fyrir að þakka. — Hvar þá? spurði rannsókn- arlögreglumaðurinn og handlék bírópennan sinn. — Á þriðju hæðinni. — Búið þér í fjölbýlishúsi? — Já, fjögurra hæða. — Á hvaða hæð? — Annarri hæð til vinstri. — Það, sem kom fyrir skeði sem sé á þriðju hæð til vinstri eða hvað? — Já, já, sagði Guðmunda og ók sér í sætinu. Einmitt. Þa9 ALÞÝÐUBLAÐIÐ - 19. júní 1985 43

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.