Alþýðublaðið - 06.05.1921, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 06.05.1921, Blaðsíða 4
ALÞYÐUBLAÐIÐ Ttrbiihiiii et ijíaö jaínaðarnmnna, gefiúr, út á Akureyri. Kenvur út vikulegs l aokkru stærra broti ea „Vísir". Eitstjóri er Halldfir FrffijfinssoD ^ei'kamadurinn er bezi 'ritaður allra iiorðSenzkra hssða, og er ágætt fréttablað. Aliir WorÖlesadiingra.r, Píðsvegar um lanðið, kaupa hann. Verkameiin fcaupið ykkar blöðl Gerist áskrifendur frá nýjári á ^lþýaubladiO er ððýrasta, ijolbreyttasta og l>ezta ðagblað lanðsins. Kanp- ið það og lesið, þá getið þið alðrei fin feess Terið. Ve rz 1 u n armaður, góður og áreiðanlegur, getur fengið atvinnu. Um- sóknir með meðmælum og kaupkröfu sendist á af» greiðslu blaðsins strax, merkt: JK. JE?. Xfc. Kaupum blikktappa-flöskur, * . Sé töluvert á boðstólum, greiðum við hátt verð. Gosdrykkjaverksmiðjan Mímir. - Sími 280, ^áLllajE* V€>i»iir seldar með afai* miklum afslætti. Þess vegna er bezt að verzla í ITatal>iiöiw.iii. Sími 269. Hafnarstræti 16. Rit&tjóri og ábyrgöarmaöur: Ólafar Fríðríksson. Prentsmiðjan Gutenberg. %«ck Londmi'. Æflntyri. býður mér, þó hún sé engin uppreisn fyrir særðar til- finníngar mínar. Slíka hjálp er sérhver hvítur maður skyldur að veita bágstöddum hvítum manni. Skipbrots- roönnum er ætíð hjálpað áleiðis. I þessu tilfelli er að- eins það að athuga, að sjóraaðurinn þarfnast engrar hjálpar. Auk þess fer hann ekki til Sidney". ' „En hvað ætlar þú þá að gera?" ; „Finna þann stað, sem ég get komist hjá því, að verða skipað af hinu drotnandi, ágenga kyni". „Heyrðu mér nú, þú gerir hér úlfalda úr mýflugunni" Sheldon hló, en uppgerðarkæruleysið í róm hans eyðil lagði alveg áhrif hlátursins. „Þu veist sjálf hve ómögu- legt ástandið er". „Það veit eg alls ekkert um, herra minn. Og sé" ástandíð ómögulegt, hefi ég þá ekki sætt mig við það?" „Þessu getur ekki haldið þannig áfram". „Jú, sem bezt. Hafi eg hingað til sætt mig við það get eg haldið því áfram. Eg hefi i hyggju að haldá kyrru fyrir á Salomonseyjunum, en ekki á Beranda. í fyrramálið ýti eg hvalabátnum á flot og fer ti^ Pari- Sulay. Eg talaði um það við Young skipstjóra. Hann segir, að þar séu að minsta kosti fjögur hundruð ekrur af kostalandi. Af því eyjan er litii segir hann að eg þurfi ekki að óttast að nýgræðingurinn verði eyðilagður af villisvínum. Eg þarf ekki annað að gera, en uppræta illgresið, unz tréin eru þroskuð. Fyrst ætla eg að kaupa eyna; því næst byrja eg með fimmtíu mönhum að ryðja hana og rækta og jaínframt reísi eg mér timburhús, og þá skaltu losna við hina óþægilegu nærveru míua — þú þarft ekki að segja mér, að hún sé það ekki". „Hdn er óþægileg", sagði hánn hranalega. „En þú Tilt ekki líta á málið frá minu sjónarmiði, svo eg gel ekki við þig deílt. Gleymdu bara því, sem eg hefi sagt, og Ifttu svo á sera eg sé reiðubúinn að hjálfja þér það sém eg get . . . viðvíkjandi fyrirtækinu. Eg þekki kó- kosrækt töluvert betur en þú. Þú talar eins og þá sért auðmaður. Eg veit ekki hve mikið fé þú átt, en eg hygg að þú veltir þér ekki í gulli. En eg veit hvað það kostar að rækta land. Við skulum segja, að stjórnin selji þér PariSuley fyrir eitt pund ekruna, ruðningin mun kosta fjórum sinnUm meira, eða 5 pund ekran, eða um tíu þúsund púnd ræktun fjögur hundruð ekra. Hefurðu svo'mikið?" Hún tók "vél eftir og hann sá, að deila þeirra rétt áður var gleymd. Vonbrigði hennar voru auðsæ,. er hún mælti: „Nei, eg hefi tæp átta þúsund dollara". „Við getum líka reiknað þetta öðruvísi. Þú sagðist ætla að byrja verkið með fimmtíu verkamönnum. Laun þeirra verða um árið þrjátíu dollarar". „Ég borga mönnum mínum nú fimtán ámánuði", skaut hún inn í. „Það er ekki hægt að nota þá við jarðrækt, En sem sé, laun fimmtíu verkamanna múndi samtals verða þrjú hundruð pund á ári — eða fimtán hundruð dollarar. Eftir sjö ár bera tréin ávöxf. Sjö sinnum fimtán hundr- uð er tíu þúsund og fimm hundruð dollarar — en það er meira en allar eigur þlnar, svo vinnulaunin ein éta alt upp,'Og ekkert er eftir til' að greiða með verð íbúð- arússins og /snnara húsa, verkfæri, kfnín, ferðir til Sidney og margt fieira". Sheldon hristi höfuðið alvar- lega. „Þú verður að hætta við þá hugmynd", „En eg vil ekki fara til Sidney", hrópaði hún. „Eg %r þangað blátt áfram ekki. Eg kaupi hluta f einhverri plantekrunni, ef eg get, að svo miklu leyti sem efni mín leýfa. Eg vil kaupa hluta í Berandal" „Guð forði mér frá þvil" hrópaði hann'með slíkum hræðslukeim f málrómnum, að hann fór að skellihlæjs. „Eg skal nú ekki stríða þér meira. Þú veist vel, a3 eg er ekki vön að troða mér,.upp á menn. Jú, jú, "eg\ veít vel að þú þráir að segja, að eg hafi sezt hér upp,' alveg á móti vilja þínum, síðan eg sté hér á Iand. Pú ert bara of kurteis til þess að segja það. En þú sagðir sjálfur, að mét væri ómögulegt að fara, þess vegna

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.