Vísir - 23.12.1960, Blaðsíða 1

Vísir - 23.12.1960, Blaðsíða 1
50. árg. Föstudaginn 23. desember 1960 280. tbl. ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ ¦ 1 o rfk irkfa m i Torfkirkjan gamla, sern byggð hefur verið í Árbæ, er gott sýnishorn þjóðlegs kirkjubyggingarstíls frá öldinni sem leið. Kirkjan er að miklu leyti byggð af viðum Silfrastaðakirkju i Skagafirði, en sú kirkja var byggð 1842. Silfrastaðakirkja var bóndakirkja og var hún íekin ofan um aldamót en bæjarhús byggð af viðum hennar óskertum. Gömlu bæjarhúsin skyldi jafna við jórðu fyrir nokkrum árum eins og gcrt hefur verið við svo marga gamla og merkilegn byggingu, þegar nýtízku steinhús var reist á staðnum. Fyrir milligöngu þjóðminjavarðar, Kristjáns Eldjárns, varð það samt að ráði, að bóndinn á Silfra- stöðum, Lárus Jóhann Jóhannesson, gaf viði hússins til safnsins í Árbæ svo að flytja mætti hina gömlu torfkirkju og endur- reisa í upphaflegri mynd í safni gamalla húsa og bygginga í Árbæ. Torfkirkjur eru nú aðeins fimm á öllu landimi, þrjár norðanlands, Víðimýrarkirkja og 'bænhúsið í Gröf í Skaga- firði, en Saurbæjarkirkja i Eyjafirði. Sunnanlands var að- eins Hofskirkja í Öræfum, en nú kirkjan í Árbæ, sem er fullgerð hið ytra og aðeins ófrá- gengið skreytingu hið innra. Allar hinar torfkirkjur lands- ins eru undir umsjón Þjóð- minjasafnsins, en þrjár þeirra eru sóknarkirkjur. Þykir ferða- HP^' - ;;^f Séð inn eftir kirkjugólfinu. Milliverk milli kórs og framkirkju. mönnum, útlendum og inn- lendum, mikið til koma að skoða þær. Árbæjarkirkja er sem fyrr segir byggð að miklu leyti aí gömlum kirkjuviðum, en niður- rif þeirra og alla kirkjusmíði í Árbæ annaðist hagleiksmaður- inn Skúli Helgason frá Svína- vatni í Grímsnesi. Þá hluti, er annað hvort höfðu glatast eða gengið út sér af ryði og fúa, smíðaði hann að nýju eftir gömlum fyrirmyndum. Svo er t.d. um hurðarjárn og læsingu og útskornar vindskeiðar, en fyrirmynd þeirra eru vind- skeiðar frá Flugumýri, nú í Þjóðminjasafni, illa farnar af fúa, en ársettar eru þær 1702 og fundust milli torfþekju og Framh. á 5. síðu. m^ <sg? 5^5 /ýeiiibamio' Húsið hans Jóhannesar skóg- arhöggvara stendur iaiisi í dalri um í undurfögru álfalandi, og eins er með það og verustaði álfanna, að það sést ekki fyrr en alveg er komið að því. Það er aðfarigadagur jóla, og enginn er heima nema hún Sól- lind litla, dóttir skógarhöggv- ^arans, hún situr við gluggann, pabbi hennar og mamma fóru eldsnemma á fætur í morgun, pabbi til að höggva við, sem hannfiytur á sleða niður í þorp- ið, en mamma til að hjálpa við hússtörf, því allir hafa svo mik- dð að starfa fyrir jólin. Hún Sóllind litla er 9 ára og eina barn skógarhöggvarahjónanna og ljómandi falleg, með Ijós- gullt hár fléttað í tvær fléttur, augun eru stór og blá, hún horf- ir brosandi út, allt er svo fag- urt. Jólin eru að koma og hún Sól- lind litla hlakkar svo mikið til, hátíð allra hátíða er að nálgast, því þá fæddist blessað Jésú- barnið. Út,i koma nú að í smá- hópum litlu fuglarnir, vetrar- gestirnir, sem hún þekkir svo vel, og gleymir aldrei að strá brauðmolum til út á fönnina, loks er komin stór breiða, þeir eru og trítlandi ljósálfar, svo litlir og léttir, en einn þeirra sker sig út úr h.pnum og kemur alltaf nær glugganum til henn- ar, litla stúlkan fylgist með honum i'ull- eftirvæntingar. „Hyað er það elsku litli fuglinn minn, hvað viltu mér?" segir hún. Hann trítlar nær og nær loks er hann kominn alveg að glugganum og horfir á hana, lokains skilur hún hvað hann vill. „Þú ert kominn til til að heyra jólaboðskapinn." Litli fuglinn ldnkar kolli til sam- þykkis, og Sóllind hefur frá- soguna um fæðingu frelsarans. Fynir nærri tvö þúsund árum fæddist Jesús Guðs elskandi sonur í fjárhúsi, þvi það var ekkert rúm fyrir foreldrana í gistihúsi borgarinnar Betlehem. en þau voru þar stödd til að láta skrásetja sig, og móðirin bjó um blessað litla barnið í jötu, sem skepnunum var ætl- uð, en í kring um það skein himnesk birta. Fjárhirðar voru að gæta hjarða sinna á völlun- um fyrir utan borgina. Allt i einu stóð engill Drottins hjá þeim, og dýrð drottins ljómaði í kring um. þá, og engillinn sagði: „Yður er í dag frelsari fæddur," og fjöldi himneskra hersveita lofuðu Guð og sögðu: „Dýrð sé Guði í upphæðum og friður á jörðu með þeim mönn- um, sem hann hefur velþóknun á," og fjárhirðarnir fóru og fundu Mariu og Jósef, foreldra Jesú, og litla barnið liggjandi í jötunni Vitringar nokkrir komu frá Austurlöndum Þeir höfðu séð nýja stjörnu, skæra og bjarta, renna upp og vildu veita hinum nýfædda Gyðingakonurigi lotn- ingu. En þegar konungurinn Héró- des heyrði þetta varð hann hræddur og sendi eftir fræði- mönnunum, hann spurði þá: „Hvar á Messias að fæðast?" þeir svöruðu: ,,í Betlehem," og Heródes konungur lét þá fara til að finna barnið og bað þá að gera sér aðvart, þegar þeir hefðu fundið það, svo að einnig hann gæti veitt því lotningu, og stjarnan stóra og bjarta vísaði þeim leið og staðnæmdist þar yfir, ,sem barnið var. Þeir gengu inn í húsið og fundu barnið ásamt Maríu móður þess og féllu fram og veittu því lotn- ingu, þeir opnuðu fjárhirzlur sínar og færðu því gjafir: Gull. reykelsi og myrru. Heródes konungur hafði ætl- að sér að láta deyða barnið, en Guð gaf vitringunum bendingu í draumi umþað að fara ekki aftur á fund hans. „Þetta er jólaboðskapurinn litli fuglinn minn, og þannig er það, að allir vilja gleðia hvern Framh. á 5 síSn,

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.