Vísir - 02.10.1965, Blaðsíða 11

Vísir - 02.10.1965, Blaðsíða 11
af • • • ungu folki • Dægurlagatónlist og stjórnmál efstu 10 f Hljóðfærahúsi Reykjavíkur voru eftirtaldai tíu plötur söluhæstar nú í vikunni: | 1. See my Friends............ KINKS KINKS 3. He's got no love .......... Searchers 4. Long live love ............ Sandie Shaw Donovan KINKS Searchers • 5. Colours .................. 7. Sound like Searchers........ 8. Whats been did............ Donovan Peter-Paul-Mary 9. Song will rise.............. Brezkir listamenn POP-tónlist er að breytast — lög sem hafa inni að haída boðskap eða allt að því pólitískan áróður vinna stöðugt á og meðal 50 vinsælustu laganna er þessum „booskapar-lögum" sífellt að fjölga. Nýlega yar skrifað í Þjóð- viljann um stjórnmálaáróður Donovans, en hann segir hins vegar sjálfur: „Universal Soldier" er á eng- Nýjasta dæmið er „Eve Of Destruction", sem sung- ið er af Barry McGuire, og sem dæmi um fyrri lög má nefna „Universal Soldier" sungið af Donovan, „There But for Fortune" af Joan Baez og fleiri. an hátt pólitískt lag. Eg skipti mér alls ekki af stjórnmálum né mótmæl'i neinu. sérstöku. Ég syng aðeins þau lög sem ég fæ upp í hendurnar ;— ef það eru góð lög." Joan Baez segir hins vegar: „Á vissan hátt lít ég á mig sem stjórnmálakonu. Ég vil vera kennd við friðarstefnu — og hjá mér er tónlistin númer tvö" Mannfred Mann hefur tekið í sama streng og Joan Baez, og sagt að hljómsveit sem syngi um ákveðna skoðun hljóti að me'ina það — það syngi enginn né leiki gegn sannfæringu sinni Mjög var rætt um það fyrir nokkru að þjóðlagatónlistin væri að taka við af „Rythm and Blues" tónlistinni — en helzt virðist sem sú spá rætist á nokk uð annan hátt. Að vísu blómstra þjóðlagasöngvarar, en tónlist þeirra er mun nýtízkulegri og um leið ... pólitísk BOB DYLAN: Hcf engan stakan boðskap. sér- Engu treystandi "fjað fer ekki é milli mála að óorðheldni, óstundvísi og óáreiðanleiki allskonar hefur mjög farið vaxand'i að undan- förnu hjá mannfólkinu og þó var ekki úr háum söðli að detta. Er nú svo komið, að flestum brégður í brún, ef eitthvað stendur heima við það, sem heitið var — óttast jafnvel að viðkomandi sé annaðhvort ekki með réttu ráði, ellegar þá bráð feigur enda kemur oftast á dag inn að annaðhvort var og jafn- vel hvorutveggja. Eldri menn þykjast muna að þetta hafi að minnsta kosti verið heldur skárra í þeirra ungdæmi, og kenna óáran þessa í mannfólk inu ýmsum fylgifiskum nútíma menningar, eða þeim afmenn- ingartækjum, sem nú vaða upp'i og þykja jafnvel svo nauðsyn- leg, að enginn telur s'ig geta án þeirra verið,, og fer stöðugt f jöigandi. Má þar til hefna bíla, utvarpstæki, sjónvarp og jafn vel ísskápa — gamlan mann þekki ég, sem heldur því hik- Iaust fram að það séu fyrst og íremst allar þessar nýju áfengis tegundir, sem úrkynji þannig mannfólkið, ekki hafi þetta ver ið svona, meðan menn drukku nær eingöngu bankó og bitter- brennivín, tuggðu skro og tóku í nefið, eins og mönnum sómdi. Það má vel vera, að þetta fólk hafi eitthvað fyrir sér — ég þykist bera kennsl á menn, sem gerbreyttust og ekki til batnað ar við að komast yfir bíl væri kannski réttara að orða það þannig, að billinn hefði komizt yfir þá... Ekki er mér heldur grunlaust um að útvarp og sjón varp og önnur hávær fjölmiðl unartæki geti ært menn, einn ig f -ðbeiimi merkingu, en ísskáp anrir — nei, ég held að þeim verðí ekki um þetta kennt. En sterkastan grun hef ég um að það sé hvorki tæknin né vodk- að, sem þarna er um að kenna, heldur einhverri óreiðu, sem komizt hefur á segulstraumana í loftinu og ge'imgeislakerfið, og þá sennilega fyrir þetta bölvað ekki sen fikt £ rússneskum og bandarískum við þá hluti, sem þeir þekkja ekki til og ekkert káfuðu upp á þá. Það er að minnsta kosti víst, að enda þótt hávaðinn af bílskrjóðum fjallamanna og ómurinn úr út- vörpum þe'irra og talstöðvum raski ró öræfanna, þá gera fjöll vor og eldstöðvar hvorki að drekka vodka — nema hellt sé f þau og þær um helgar — né reykja sígarettur, heldur haida hau sig enn við eldinn og brenn'isteininn fái þau sér smök á annað borð. Engu að síður hefur þessi sama óáreið anleikaóáran gripið svo um s'ig í óbyggðum vorum, að jafnvel eldfjöl'unum er ekki lengur treystandi — samanber Kötlu gömlu, sem að undanförnu hef ur gert jarðfræðinga vora að glópum svo að enginn tekur nú mark á þeim lengur. Þó kastar fyrst tólfunum, þegar þau fara að gjósa platgosum og verða þannig til þess, að verðurfræð ingar reynast óábyrgir ósann- indamenn, lfka fyrir utan sína vís'indagrein. Kannski ber að skilja þessa brellu óbyggðanna sem mótmæli gegn því að þær fái nú heldur ekki að vera í friði á veturna fyrir mannfólk inu, tækninni og allri þeirri óár an, sem því fylgir... að þær Vilji sýna, að þær geti líka ver ið útundir sig og ekki áreiðan- legr; en þörf gerist, ef svo ber undir... JOAN BAEZ: Lögin mín fjalla um stjórnmál Tvær nýjar plöfúr í dag íeða a niorgun fær Hljóðfærahús Reykjavík- ur tvær nýjar plötur með Searchers og Kinks. Sú fyrri er „Long Playing" pg heitir „When I get home" — hin er EP og heitir „Kwyed Kinks". 6 vinsæl lög á einni plötu Þar sem nýjar erlendar plöt ur koma yfirleitt ekki alveg strax hingað til lands urðu margir fegnir þegar Hljóðfæra- húsið tók upp á því að flytja hingað hinar svonefndu „TOP- SIX" plötur, en þar eru á sömu plötunni sex vinsælustu lögin leikin af óþekktum hljómsveit- um. Plata nr. 21 í þessum flokki er nýkomin til landsins og eru á henni þessi lög: „If you gotta go, go now," sem Mannfred Mann söng, „Sat'isfaction" (Roll ing Stones), „Baby, don't go" (Sonny & Cher), Universal Sold ier" (Donovan), „Look through any window", (Hollies), og „Eve of destruction", sem Barry Mc Guire kom í annað sæti á vin sældarlistanum í Bandaríkjun- um. Kári skrifar: TVylega var birt hér bréf um unga fólkið og skemmti- staðina, þar sem hörðum orðum var farið um ástandið í þessum málum. Bréf þetta hefur sýni- lega orðið til þess að vekja áhuga, eða kannski öllu frem ur að koma áhuga manna á pappír, og Kára hafa borizí nokkur bréf um þetta mál .„18 ára" skrifar eftirfarandi bréf: Sveitaböll til skammar. „Ég er alveg viss um að unga fólkið leitar mest út í sveitina vegna þess að það er eini möguleikinn til að komast á ball. Að minnsta kosti er það ekki auðvelt fyrir krakka á aldrinum 16-19 ára að skemmta sér hér í Reykjavík. Á sveita- böllunum er ekki eins strangt eftirlit með vini eins og í bæj um og þegar krakkarnir fara þangað í rútum eru þeir byrj- aðir að drekka á leiðinni, og geta svo farið með vín'ið inn með sér. Það eru ein eða tvær löggur við dyrnar og leita oft- ast ekkert á fólki og þegar mað ur fer inn á klósett þegar fer að líða á ballið er það eins og að koma inn í svínastíu. Opinbert eftirlit. Það ér heldur ekkert gert til þess að krakkarnir fari ekki með vín með sér þangað, og þeir geta alltaf kom'izt yfir það hér í bænum. Á þessum böllum er heldur ekkert gert til að koma í veg fyrir að þeir séu að drekka, og það er einu sinni ekki tekið áfengi af fólki, þótt þiónustufóykið viti að krakk- arnir hafj það um hönd. Þá er þeim bara selt nógu mikið af smjmwsmaamammmmmm blandi. Þessi sveitaböll, eins og við þekkjum þau Hkjast ekki. neinum mannasamkomum nema örfáar undantekningar, og -ég veit að ástæðan er bara sú, að þeir sem standa fyrir þessu hafa ekki áhuga á neinu nema fá krakkana inn i húsið og láta þau borga fyrir sig. En ef þeir ætla að halda áfram að halda þessi böll verða þeir að sýna f staðinn að þeir séu hæfir til þess að gera það og það veitti ekkert af því að hafa opinbert eftirlit með þessum stöðum. Og á móti ættu yfirvöldiní bæjun- . um að gera sitt til þess að krakkarnir á þessum aldri, 16— 19 ára, geti skemmt sér á heil- brigðan hátt og 'innan um jafn- aldra en þurfti ekki að fara á barnasamkomur eða smygla sér inn á vínveitingastaði. ® ¦ Í*

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.