Vísir - 16.04.1968, Blaðsíða 12

Vísir - 16.04.1968, Blaðsíða 12
12 V1SIR . ÞriOJuðagur 1«. aprfl 1868. hann að sér. Og um leið hvárf öll stjörnum og andartaki síðar var mýkt og varúð úr atlotum þeirra. hann lika fallinn í fastan svefn. Hann dró hana niður í grasiö með sér, og næstu andartökin mundi FIMMTI KAFLI. hvorugt þeirra eftir styrjöldinni J Fjórði dagurinn — 17. október. eða Grenier. i Grenier fuitðaði sig mest á þeim Stundu síðar svaf hún, saman- I Corey og Miyu. Ekki á neinu sem hnipruð í örmum hans, sæl og á- þau sögðu Fyrst og fremst því, hyggjulaus eins og lítil telpa. , sem þau ekki sögðu. En augnatil- Corey horfðil upp í myrkbláan him ¦ litið, þegar þau litu hvort til ann- ininn, sem var alsettur tindrandi; ars, var allt annað en áður. Það mniwéttmgam Fyrir aöeins kf. 68.500.OO getiö þér féngiö staðlaöa eldhúsinnréttingu í 2 — 4 herbergja Ibúöir, með öllu tll- heyrandi — passa f flestar blokkaribú&ir, Innifaliö i veröinu er: ( Q eldhÚSÍnnréttÍng, klædd vönduou plasti,. efri og neðri skápar, ásamt kústaskáp (vinrtupláss tæpir 4 m). £ ÍSSkáplir, hæfilega stór fyrir 5 manna fjölskyldu i kaupstaö. @UppþVCÍÍoVéí, (Sink-a-matic) ásamt eldhúsvaski. Uppþvottavélin þvaer upþ fyrir 5 manns og aö auki má nota hana til minniháttar tauþvotta. (Nýtt einkaleyfi). $ eldarvéðasamstæða meö 3 heiium, tveim ofnum, grillofni og steikar- og bökunarofni. Timer og önnur nýtízku hjálpartæki. ^ (Ofthreínsarí, sem með nýrri aðferð heldur eld- húsinu lausu viö reyk og lykt. Enginn kanall - Vinnuljós. AÍIt þetta fyrir kr. 68.500.00. (söiuskattur innifalinh) Ef stööluö innrétting hentar yður ékki gefum viö yðuf fast verðtilboð á hlutfallslegu verði. Gerum ókeypis veröíilboð í eidhúsihnréttingar f ný og gömul hús. Köfum efnnig íaíaskápa, staðlaða. - HAGKVÆMIR GREIÐSLUSKILMÁLAR - KIRKJUHVOLI R E Y K J AV f K SlMI 2 17 16 var engu líkara en að þau heföu skyndilega fundið upp eitthvert þögult dulmál, þannig að þau gætu ræözt viö meö augunum einum saman. Daginn áður höfðu þau verið samrýmd á göngunni, Miya og Grenier. Hann hafði stutt hana, þegar hún var að lotum komin af þreytu, og hún unað því mætavel. að því er séð varð. Nú hélt húrj sig eingöngu aö Corey liöþjálfa, gekk oftast viö hlið honum, og tvívegis brá Corey arminum unl mitti hennar til að styðja hana, þeg ar henni skrikaði fótur. Grenier fann til afbrýðisemi. þótt hann vissi ekki hvers vegna. Þau voru nú komin á troðinn stíg, sem lá gegnum frumskógi- inn. „Heldurðu að okkur sp óhætt hérna?" spuröi Miya óttaslegin. „Ég veit það ekki", svaraði Cor- ey. „En við verðum að hætta á það. Við höfum engan tíma til að höggva okkur nýja slóð í gegn um þetta þykkni." Þeim sóttist vel feröin, gengu hratt og hljóðlega, yrtust varla á. Það var hljótt eins og i kirkju allt í kring, jafnvel . fuglarnir virtust hvíslast á. Hvergi sá i himin, þvi að trjákrónurnar luktust saman uppi yfir, en grænleit dagsbirta sí- aðist niður gegnum laufið. „Vekur með manni löngun til aö falla á kné ög biðjast fyrir", varð Miyu að orði. „Það væri kannski ekki svo frá- leitt", sagði Corey og snarstanzaði. Þau Grenier og Miya litu felmtr- uð í kringum sig. „Hvað nú, Jið- þjálfi?" spuröi Grenier. „Ég hef grun um að við fáum samfylgd", svaraði Corey eins og ekkert væri um að vera. Hanri hafði varla sleppt orðinu, þegar maður nokkur lét sig falla ofan úr tré og kom niöur rétt fyrir framan þau. Það var eyjarskeggi, granpur en vöðvastæltur með 6± ræðan svip, klæddur eins konar her marinabúningi samsetturri úr jap- önskum og bandarískum einkcnnis- búningum, samanstöguðum. Hann bar höggsveðiu mikla og beitta og auk þess riffil í feta um öxl. Miya greip felmtri islegin um handlegg Coreys, þegar heill hóp- ur manna í viðlíka búninsum kom allt i einu í Ijós á milli tnánna, allt í kringum bau. Grenier lyfti rifflinum, en Corey sló á hla'úpið. „Enga heimsku", sagði hann. „Hér er við ofurefli að et.ja, sérðu það ekki!" Hann sneri sér að Miyu. „Féndur eða vinir... hvort heldurðu?" „Ekki nokkur leið að segja um það", svaraði hún. „Þetta gætu ver ið innfæddir skæruliðar, jafnvel Moróar. Eins geta þeir verið á mála hjá þeim japönsku." „Stórkostlegt." Þá gekk maður einn f ram úr hópi eyjarskeggja, meiri vexti en þeir hinir og bersýnilega fyrir þeim. Hann sneri sér að Corey. „Þið komið meö okkur". sagði hann. „Þú talar ensku?" spurði Corey. Maðurinri leit f hann með lítils- virðingu. „Ég er Bakbak. Þiö komið með okkur", bauö hann.l „Við erum Bandaríkjamenn", sagði Corey. „Vinir ... komnir til að frelsa eyjarnar undan oki þeirra japönsku." Babak snerist á hæli og hélt af stað eftir stígniim. Menn hans um kringdu sjóliðana tvo og stúlkuna og otuöu að þeim sveðjum sínum og rifflum. ..Allt í lagi", sagði Corey. „Viö komum með ykkur." Eftir svo sem hálftíma gang komu þau skyndilega út Ur skóg- inum og sáu blasa við sér furðu- lega sjón. Allstórt þorp blasti við þeim umkringt himinháum myrkviðnum á alla vegu. „Barrio" sagði Miya eins og til skýringar. „Það má rekast á álík þorp hvarvetna hér í frumskóg- inum. Þetta fólk, eða forfeður þess öllu fremur, hafa höggvið þessa spildu út úr frumskóginum, bók- staflega talað, mótað þaö og mynd- að. Það er hreint ekki svo Iitið af- rek." „Já, einmitt", varö Corey að orði og virti fyrir sér akurskákirnar allt í kring um sjálft þorpið. „Eins kon ar vin á þessari iðgijtenu eyði- mörk." Grenier, bóndasonurinn, varð gripinn lotningu, þegar hann virti fyrir sér kornið á ökrunum. ,,Ham-' ingjan sanna ... Mikið mundi pabbi gamli gefa til þess að komast yfir, þótt ekki væri nema smáskák af þessari frjósömu jörð ..." 1. miöju þorpinu var breitt torg, en út frá því gengu fjórar aðal- göturnar í skákross. Húsin stóðu viö torgið, frumstæðar en sterkar byggingar með bambusveggjum og þök úr* pálmablööum. Flest voru þau byggð á staurum og girðingar umhverfis sum þeirra. Þegar fylkingin gekk eftir aðal- götunrii inn á torgið, varö uppnám mikið 1- þorpinu, Börnin þyrptust að eins og flugur á haugi, masandi og hrópandi hvert í kapp við ann- að. ':'¦'.'% . Miya benti Coreyá h^seitt við torgið, sem virtist stærrá og betur byggt en hin. „Þarna hlýtur „datu"- inn að eiga heima", sagði hún.'' „Datu?" spuröi Corev. „Hvað er það?" „Eins konar bæjarstjóri, eða yfir- rnaður þorpsbúa". Hermennirnir leiddu þau yfir torgið að stóra húsinu. Úti á dyra- þrepum þess stóö gráhærður mað- úr, mikill vexti og tígulegur, en á bak við hann stóð stúlka innan við tvítugt og drengur 'á aö gizka tólf ára. Stúlkan vakti þegar athygli Greniers, óvenju falleg stúlka meö svart hár, sem féll henni 1 beltis- stað. Bakbak nam staðar úti fyrir dyraþrepunum, laut hvithærða marininum og skýrði honum frá einherju á filippeysku hraömælt mjög. „Hann er að skýra Ramon, bæjar stjóranum frá því, hvernig hann hafi fundið okkur", túlkaði Miya. Hvíthæröi maðurinn virti þau þrjú fyrir sér, kinkaöi loks kolli og gekk niður þrepin. Stúlkan og pilturinn komu í humáttina á eftir honum, og stóöu fyrir aftan hann, þegar líann tók sér sæti í eins kon- ar öndvegi, gullbronsuðum tágastól. Hann lyfti hendinni og benti þeim þrem að koma nær. Hann taiaði á ensku, seinlega en með réttum áherzium og framburði. „Eruð þiö bandarísk", spurði hann. „Bandarískir sjóliðar", svaraði Corey hiklaust. „Þeir fyrstu af mikl um fjölda bandarískra og filipo- eyskra hermanna, sem ganga hér á land innan skamms". Og síðan bætti hann við. „'Ganga í land til aö frelsa eyjarnar undan oki hinna japönsku." Sá hvíthærði tók þeim upplýsing- um meö stillingu. Hann virti Miyu fyrir sér andartak. „Þú ert ekki bandarísk?" spurði harin. Stúlkan hikaði við. Rangt svar gat orðið til þess að hún ýrði ' hengd á gálga. Það fór allt eftir þvl ' hvort hvíthæröi maðurinn var fydgj andi þeim japönsku eða bandarísk- , um. Hún dró djúpt andann og , mælti: „Ég er fædd í Bandaríkj- unum. Dvaldist 1 Pangassan tS að njósna fyrir heimaland mitt". Það varð löng þögn, öbærilega ' löng fyrir þá, Grenier og Coiey, ' ekki síður en stúlkuna. Svipur h6fð- ! ingjans í þorpinu var gersamlega i óræöur, það hreyfðist ekki minnsti . dráttur í andliti hans. Hann virti , þau þrjú fyrir sér, sitt & hvað, án þess aö mæla orð frá vörurn. Corey hafði fingurna kreppta um skefti margljlleypunnar, reiðubúinn að beita (henni ef minnsta ástæða virt- ist tii; Loks var hðfðinginn reiðubúinn að mæla. "Þið eruö vfst ekki með gamanmyndabækur?" spurði hann. Grenier hóstaði til að leyna undr un sinni. „Leðurblökainaðurinn og allt það... nei, nú gengttt' ftam af mér." Corey starði á þorpsstjórana og virtist ekki trúa smum<2lgin eyxum. „Gamanmynda... bækur? tók hann. I LOVE THIS PLACE..BUT I'* ALWAYS Af=KAU> rr WIU. REMINP YOU OF THE >WILDERNES!?~ SOMETHING DEEP INSIDE ME WOULP SICKEN ANP DIE IF I THOUGHT EVERY NEW EXPERIENCE HAP ^5?x------- ALREADY BEEN EXPLOREP, JANEl Herra og frú Grevstoke, eins og Tarz- an og kona hans eru nefnd meðal heldri manna, halda af sta'ð ríðandi frá bústað beirra í Afríku. Klukkustundu síðar. „Ég elska þennan stað - en ég er alltaf hrædd um að hann minni þig á villimennskuna." „Og þú farir í burtu aftur." i „Ef ég héldi að ég ætti ekkert órannsakað, þá mundi eitthvað deyja innan í mér, Jane." BÍLASALINN VIÐ VIT ATORG SÍMAR: 12500 8t 12600 Austin Mini station '62 Morris Mini '67 folksfoffl Morris 1000 station '62 Morris '63 sendiferöa Opel '55 til '66 model Daffodil '62 til '65 B.M.W. „1600" '67 Cortina '65 Cortina '64 Volkswagen '55 til '67 Citroen '65 Prins '62 og '63 Renault '62 til 67 Skoda Sport '63 Skoaa Oktavia og Skoda Combi Taunus '54 til '66 de luxe 17M station og 2ja dyra fólksMar Trabant '64 til '66 SAAB '64 '65 Vaúxhall Viva, Vauxhall Victor Vauxhall Festa Vauxhall station. Enskir Ford Zodiak, Zephir og fl. Simca Arian '63 og fl. 6 manna bflar amerísklr Jeppar og fleiri tegundir framhjóla- drifs-bfla. Gamlir og nýir vörubflar. Sendiferðabflar m/leyfum VW nlgbrauö og Micro bus með sætum fyrir 8 manns. Mercedes Benz með sætum fyrir 17. manns. Vantar bíla fyrir skuldabréf. Nýir og gamlir bflar. Bílaskipti við allra hæfi. Höfum kaupendur vantar seljendur Akið f eigin bfl f páskafrfinu. Opið alla daga frá 10—10 Laugardaga frá 10 til 6.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.