Vísir - 01.06.1968, Blaðsíða 12

Vísir - 01.06.1968, Blaðsíða 12
72 V1SIR . Laugardagur 1. júní 1968. CAROL GAJNE: '%Æg£^ ,í '///,/í^^lc KJUKLINGUR FYRIR ATLÖGUNA Meðan ég var að hafa fataskipti datt mér í hug langa, ýtarlega bréf- ið, sem ég hafði skrifað John um það sem gerðist í Torremolinos. Hafði það kannski orðið til þeSs að hann fór í þessa ferð? Mér íanndtj ég heyra aðvörunarorð Mary: „Gall- inn á þér, Joyce, er sá, að þú segir öllum allt! Það er ekki hyggilegt. Þú munt einhvern tima komast að raun um það." Og 1 dag átti ég að sannreyna þetta. 'Ég hafði kjólaskipti og fór niður til Peter, en Carlos og Marcia sátu hjá. honum. — Ég heyri að þú sért að fá vin í heimsókn? sagði Carlos. — Já, og það var mjög óvænt, sagði ég. — Mér dettur í hug, sagði Marcia. — Getur hann ekki sof ið 1 „Cörall- es" og borðað hérna? Hann getur borðað við okkar borð. — Jú, þökk fyrir, það er kannski bezt, sagði ég, en það fór hrollur um mig þegar ég hugsaði til máltið- anna — með Peter á aðra hlið mér og Jota á hina. Peter leit á urið sítt. — Ég er svangur, sagði harm. — Mér datt í hug að við biðum eftir vini Joyce, sagði Marcia. — Þaö tekur því varla, úr þvl að við vitum ekki hvenær hann kemur, sagði Carlos. Ég stóð upp. — Nei, það er engin þörf á því, sagði ég. — Við skulum fara að borða. En ég missti alla matarlyst við tilhugsunina um, að John gæti kom- ið þá og þegar. — Borðaðu matinn þinn, sagöi Peter þegar ég lagði frá mér hníf og gaffal og lét hálft kjuklings- stykkið liggja á diskinum. — Ég er ekki svöng, sagði ég. — Var það ekki þessi matur, sem Napoleon át fyrir orrustuna við Waterloo? spurði hann í glensi. — Jú, svaraði Marcia. — En hann tapaði líka orrustunni. Peter brosti. — Ég hef ekki hugs- að mér aö tapa. — Ég vona að ekki komi til neinnar orrustu, sagði ég eymdar- lega. Carlos hló. — Hvað hét nú lagiö ÝMISLIGT ÝMISLfGT SS" 304 35 rökum að okkur bvers konai múrbrui og sprengivinnu I húsgrunnum og ræs um. Leigjum út loftpressut og víbn sleða. Vélaleiga Steindórs Sighvats sonat Alfabrekku viö Suðurlands braut, simi "»0435 GÍSLI JÖNSSQN Akurgerði 31 Slmi 35199 Fjölhæf jarðvinnsluvél, annasi lóðastandsetningar, gret hús grunna. nolræsi o. t'l. TkKUR AL.LS KONAR KLÆÐNINGAR ILJÓT OG VÖNDUD VINNA ' , ,, ÚRVAL AF ÁKLÆ6UM . ' AUGAVEG 62 - SlMI 1082» ' HEIMASlM I 83634 UN í þessari frægu óperu þeirra — „Betliprinsinum"? — „Mikið mundi ég -vera sæl með þeim báðum..." raulaði Marcia og brosti til mín. — Ves- lings Joyce, það er ekki gustuk að erta hana. Eftir matinn drakk ég kaffi með Peter úti í garði, og úr sætinu gat ég séö niður að hliðinu. Ég var far- in aö halda að John hefði orðið eftir af flugvélinni og kæmi ekki fyrr en á morgun. En þá mundi hann hafa sent annað skeyti... — Ég hef aldrei séð aðra eins örvæntingu, sagði Peter er við höfð- um teygt úr okkur í legustólunum. — Hvers vegna kvíðir þú svona mikið fyrir þessu? Var það ekki svo, að þið John séuð aðeins kunn- ingjar og ekki meira? — Jú, muldraði ég. — En samt kysstust þið þegar hann kvaddi þig á flugvellinum. Ég svaraði ekki, en fann að ég roönaði. — Þú varst með tár í augunum þegar ég hitti þig, hélt Peter áfram, vægðarlaust. Ég leit á hann og sagöi gröm: — Þú hefur gott minni! — Já, ágætt, þegar veit að þér, Joyce. — Ég skil það ekki núna, hvers vegna ég tók mér svona nærri að kveðja hann, sagði ég dálitið ró- legri en áður og laut fram í stóln- um þegar ég heyröi í bíl. En þegar hann kom í hlaðið reyndust þetta vera aðrir gestir. — Láttu ekki hugfallast, sagði Peter. — Hann kemur bráðum. — Ég vildi óska aö þú gætir hætt að skopast að mér, sagði ég reið. — Ég ætlaði ekki að skopast að þér, væna mín. Ég vorkenni þér. Ég get vel hugsað mér hvernig mér fyndist aö hafa tvær vinstúlkur nærri mér. — Ég efast ekki um aö þér tækist það slysalaust, svaraði ég. Þaö var einmitt þetta, sem ég hélt um hann þegar ég kom hing- aö. En nú var það bót I máli að ég þurfti ekki aö láta tilhugsun- ina um Marciu kvelja mig. Nú gat ég ekki betur séð en að þau væru aðeins kunningjar, og Carlos hefði enga ástæðu til afbrýði. En þó voru nokkur dularfull fyrirbæri, sem mig langaði til að fá skýr- ingu á, meðal annars hvers vegna Peter sendi mig heim í gistihúsiö fyrsta kvöldiö sem við borðuöum í „Quíssicari", og ég sá að Marcia var komin í minn stað þegar ég kom aftur. En ég.vildi ekki hugsa um það núna. Einhvern tíma ætl- aði ég aö spyrja hann að því. Ég leit á klukkuna. Hún var nærri því tiu. Ef John kæmi á annað bórð í kvöld, hlaut hann aö fara að koma. Ég sneri mér að Pet er og studdi á handlegginn á hon- um. — Peter! — Já? — Viltu lofa mér einum hlut?. Hann leit á mig og varð var um sig. — Hverju? — Gefðu mér loforðið fyrst. Hann brosti. — Nei gullið mitt. Það er einhver bænarhreimur í röddinni, sem ég treysti ekki. — Þú getur treyst mér. Það er bara.... — Já? Ég andaði djúpt. Þaö er bara þetta, að ég vil skilja við John með fallegu móti. Ég horfði biðjandi á hann. — Viltu vera dálítiö hlédrægur fyrst í stað, Peter. John hefur komið þessa löngu leið til að hitta mig, svo að ég verð aö vera dálítið með honum. — Já, það er satt. Hann klappaði mér á handar- bakið. — Það verðurðu að gera. En það gerir ekkert til þó ég sé viðstaddur líka. Við skulum aka meö honum um nágrenniö og sýna honum það sem fallegt er. — Við? — Dettur þér í hug að ég sitji auðum höndum og láti ykkur valsa um alein? Það kemur ekki tíl mála. Hann beygöi sig aö mér og sagöi alvarlegur: — Ég skal gera samn- ing við þig. Ef þú lofar að giftast mér, skal ég vera nærgætinn. Nú ók leigubíll inn um hliðið. Um leið og ég stóö upp greip Peter um höndina á mér. — Jæja, hverju svarar þú? Ég leit á hann. Ég sá ástina í augum hans og hann hefur eflaust séð það sama í mínum augum. Eina von min var sú, að John sæi ekki strax, hvernig ástatt var orðið um okkur. — Ég geng að því, sagði ég. — Elskan mín! sagði hann lágt og þrýsti höndina á mér. Ég losaði höndina og hljóp yfir blettinn og stóð við dyrnar þegar bíll Johns nam staðar. KJARKURINN BREGZT. Hann var fljótur að líta við þeg- ar hann heyrði röddina mína, svo sá hann mig og faðmaði mig að Sér og rak upp fagnaðaróp. — Joyce! Mikið er indælt að sjá þig aftur! FELAGSLIF Knattspyrnudeild Víkings. Æfingatafla frá 20. maí til 30. sept. 1968: 1. fl. og meistaraflokkur: Mánud. og þriðjud. kl. 7,30—9. miðvikud. og fimmtud. 9—10,15. 2. flokkur: Mánud. og þriðjud. 9—10,15. Miðvikud. og fimmtud. 7,30—9. 3. flokkur: Mánud. 9,—10,15, þriðjud. 7,30— 9 og fimmtud. 9-10,15. 4. fiokkur: Mánud. og þriðjud. 7—8. Miö- vikud. og fimmtud. 8—9. 5. flokkur A. og B.: Mánud og þriðjud. 6—7. Mið- vikud. og fimmtud. 6,15—7,15. 5. flokkur C. og D.: Þriöjud. og fimmtud. 5,30—6,30. Stjórnin. VíBimcnnimir hika við að henda spjót- um að La drottningu, þó að Cadj hafi skipað þeím það og einmitt á því augna- biiM--------„Snertfð Tarzah ekki, La skal gera eins og þú óskar Cadj. „ - ef þú lætur Tarzan sleppa ómeidd- an." „Ég skal giftást Cadj æðstapresti. „Verið kyrrir með spjótin." Hann hélt mér spölkorn frá sér og horfði á mig. — Þú lítur ljóm- andi vel útl i II iii:i 111 i:iii,l 11 iiiij i:i,i iil i i:i 1,11,11 S«/í ett LEIKFIM] JA2Z-BALLETT Frá DANSKIN Búningar Sokkabuxur Netbuxur Dansbelti •j( Margir litir ¦^- Allar stærðír Frá GAMBA Æfingaskór Svartir, bleikir, hvítir Táskór Ballet-töskur Uáallettbúðin iV E R Z t U N I H SÍMI 1-30-76 l,l:li|i'l,lii|n|'l 111111111111111111111111 RAUDABÁRSTÍG 34 SÍMl' 22022 DTIHURÐIR SYALAHURÐIR BfLSKÚRSHURÐIR HURDAIDJAN SF. AUDBRtKKO 32 KÓPAV SÍMÍ 41425 - :¦¦'. (VÝJUNG í TEPPAHREINSUN ADVANCE Tryggir aö tepp- i ðhleypur ekki. Reynið viðskiot- in. Uppl. verzl- Axminster, sími 30676. Heima- sfmi 42239.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.