Vísir - 10.07.1968, Blaðsíða 12

Vísir - 10.07.1968, Blaðsíða 12
12 VISIR . Miövflcutíagur 10. Jutt 1968. ANMJE L.ORRAINE - Henni féll ekki vel.'aö hún skyldi komast í þessa andstöðu við skoö- anir föður síns, og þegar hún heim 'sótti hann, sárlangaöi hana stund um til þess að .trúa honum fyrir , hvernig væri ástatt um sig. En hvað átti hún að segja? Það eina sem hún hafði gert var að drekka te með ungum manni — og var nokkuð við þaö aö athuga? Hún sagöi honum ekki neitt. Tony og Mary héldu áfram aö hittast. Stundum forfallaðist hún frá að koma, en Tony tók þvl með þoiinmæði og dagsetti nýtt stefnu mót. Eitt kvöldiö fór hann með hana í leikhús og i lítinn dansveit ingastað á eftir. Við það tækifæri varð hún fróðari um hann en áður íOg á leiöinni heim í sjúkrahúsið varð henni órótt, er hún fann, hve mikils virði þessir samfundir voru orðnir henni. Hún reyndi að hrista þetta af sér og bað hann að segja sér ítarlegar frá því, sem hann hefði fyrir stafni — Við erum alltaf að tala um, hvað ÉG er aö gera, sagöi hún. — En það eina sem ég veit um þitt starf er að þú ert fasteignasali. Hvernig datt þér í hug aö leggja það fyrir þig Tony? Gengur það — Hvers vegna ég lagði þaö fyrir mig? sagði hann. —Ætli það hafi ekki sprottið af því að mig langaði til að eignast heimili sjálfur, Mary Svo langt sem ég man aftur í tím ann hefur mig alltaf langaö að sjá húsakynni fólks. Það fyrsta, sem ég teiknaði, þegar ég var krakki, var hús með reyk upp úr strompinum og trjám í kring. Þiö sálfræðingarn BÍLAKAUP - BÍLASKIPll '"^r&a- ÍMv~\ -Jt'*?' ' ' ' ' ""«<• Skoðið bíluna, gerið góð kgup — Gveniu glæsílegt úrval Vel meö farnir bílar f rúmgóðum sýningarsal. Umboossala ViS iökum velúilítandi bila í umboðssölu. Höfum bilana iryggða gegn þjófiiaði og bruna. SYNINGARSALUMNN SVEINNEGILSSONH.F. LAUGAVEG 105 SlMI 22466 ir komizt kannski að þeirri niður stöðu, að þetta hafi stafað af því að ég hefði ekki verið ánægður með lífið heima hjá mér. Og það kann að vera, að þiö hafið rétt að mæla þar, aldrei þessu varit. Þegar ég var eldri, fannst mér bezta ráðið til aö nálgast hús og heimíli aö fara að kaupa og selja sjálfur. Faðir minn reyndi að fá mig til að leggja stund á læknisfræði, vitanlega, og ég varð að berja í boröið og segja, að ég neitaði aö.víkja hársbreidd frá því, sem ég teldi mig hæfastan til að gera. Það var þá, sem ég fór aö heiman. Faðir þinn hefur þá ekki hjálpað þér að koma þér á laggirnar? spurði hún varfærnislega. — Hjálpaði hann þér ekkert í fyrstu? — Hann hafði veitt mér þann stuöning, sem hann taldi mér hent- ugastan, sagði Tony bitur. — Hann gaf mér gott uppeldi — en aðeins til þess að láta mig verða lækni, er hann sá að ég ætlaði að verða allt annað, var orðið um seinan aö breyta upþeldinu. Nei, hann hjálp- aði mér ekki — hann sagði mér að byrja og sjá, hvaö ég gæti án hans. Ég leigði mér ódýrt herbergi og fékk forstjóra stórs fasteignamiðl- arafirma til þess að trúa, að ég væri maðurinn sem hann þyrfti á að halda — maðurinn, sem hægt væri að nota í ails konar snatt. Ég gekk á kvöldskóla, og á daginn var ég „allragagn" í skrifstofunni. Þetta er ekkert ævintýr um „self-made man", Mary, heldur ofur algeng saga. Ég hef verið kappsamur, og nú er ég farinn að hafa talsvert upp úr því. Ég hætti ekki, fyrr en ég er orðinn meðeigandi I firm- a'nu. Hún horföi á hann forviða af kappinu, sem i honum var. Þetta var nýr Tony, maður, sem hún þekkti varla. Hingað til hafði hann verið skemmtilegur og heillandi fé- lagi, ekki meira: Nú hafði hún fengið nasasjón af alvarlegum og eiginlega óhamingjusömum manni, sem faldi sig undir hjúpi gaman- seminnar. — Þú verður að segja mér betur frá þessu, sagði hún hikandi. — Þykir föður þínum ekki vænt um, að þér gengur svona vel? — Ekki er svo að sjá. Hann álít ur að ég hafi misþyrmt sér, þegar ég neitaði aö veröa „doktor Speck- lan yngri". Geturðu hugsaö þér, hvernig ævi mín hefði orðið, þá? Fölur skuggi hins fræga föður mins. Ég hefði verið fyrirlitnastur allra — maður sem lifði á frægð föður sins. Það var ÞAÐ, sem hahn vildi. Hann vildi fá nýja sönnun fyrir snilld sinni. Hann varð að eiga >.¦.¦.¦.•.¦. PIRA-SYSTEM (WWWWW Tvímælalaust hagkvæmustu og fjölbreyttustu hillu- húsgögnin á markaönum. Höfum lakkaðar PIRA-hillur, teak, á mjög hagstæðu verði. Lítið i SÝNINGARGLUGGANN, Laugavegi 178. STALSTOÐ s/f, Laugavegi 178 (v/Bolholt), sími 31260 jj son, sem var innblásinn af hans eig in hugsjónum. Ég átti aö verða fjöður í hatti, sem var margfjaðrað ur fyrir. Hún var dauf í dálkinn um kvöld ið og var sífellt að hugsa um, hve Tony var gramur föður sínum. Hafði þessi beiskja líka áhrif á tilfinningar hans í hennar garð. — EKKI SJÚKL- INGUR YÐAR? Tony símaði til hennar eitt kvöldið, þegar hún var að koma úr vinnunni. Hún svaraði honum stutt og hálf ergilega. Hann hefði átt að vita, að henni féll ekki, að sím- aö væri til hennar, meðan hún var í sjúkrahúsinu. — Það er viövíkjandi því, hve- nær við eigum að sjást næst Mary — Ég var að hugsa um, hvort þú gætir- ekki eins vel hitt mig á mánudaginn. Ég hef sérstaka á- stæðu til að biðja þig um þetta, og mér þætti vænt um, ef þú gætir hágað þvl þannig. — Ég er ekki viss um það, sagði hún hálf gröm. — Mér er ómögu- legt að segja nokkuð ákveðið um það, eins og þú skilur. Það er alltaf mikiö af nef- og háls-aðgerðum á mánudögum, og ég er vön að að- síoða við þær. Vitanlega er þetta aðallega fyrripart dagsins, en ... j — Þá fer það ekki, lengra, sagði hánn hlæján'di.' — Vértu ekki að léita þér að fleiri afsökunum, Mary. Mér er áhugamáí, að þú komir — það er áríðándi, Mary! Kemurðu? — Ef ég get, sagði hún með semingi. — Ég get ekki sagt meira núna. Ég — ég er að koma af verð- inum. — Þá tölum við ekki meira um það, sagði hann og hló aftúr. Þaö var auðheyrt, að vel lá á honum. — Ég geri ráð fyrir, að allur hjúkr- unarkvennaskarinn með yfirhjúkr- unarkonuna í broddi fylk'ingar gðni á þig núna. Vertu óhrædd. Ég skal sjá um þetta. Við sjáumst á mánu- dag — klukkan hálfsjö — á sama stað. Hún sleit sambandinu og varð hissa á, að hún skyldi ekki smitast af honum og komast í gott skap sjálf. Var hún að verða leið á þessum sífelldu stefnumötum með Tony? Ef svo var, þá hlaut hún j að vera 1 meira lagi hverfrynd. Eða stafaði þetta af því, að htin var hrædd um, að þessi stefnumót spilltu vinnuþreki h£nnar? Hún fór fram ganginn 1 áttina til útidyranna. Nam [staöar I for- dyrinu og leit á auglýsingatöfl- una. Svo heyrði hún, að emhver var að koma, og leit við. Það var Simon Carey. Hann var auösjáanlega glaður, þegar hann sá hana. — Þér voruð einmitt sú, sem ég þurfti að ná i, sagði hann. — Ég vonaði að fá tækifæri til að tala við yður, doktor Marland. Þessi drengur, Martin, var sendur í deildina mfna í morg- un. Honum fer furðanlega fram, og nú halda þeir, að ég geti hjálp- að honum eitthvað. Þér munið að yður var annt um hann, og lof- uðuð að hjálpa mér, ef hann kæm- ist undir mínar hendur? Hún reyndi að taka eftir þvf, sem hann sagði. Hann hnyklaði brunirnar. — Þér eruð þreytuleg, sagði hann. — Ég hef tekið eftir, að þér hafið verið áhyggjufull upp á sfðkastíð. Hvað er að. Get ég gert eitöi^að fjwir yöur? Hún sótrpðnaði og gramdist þessi afskiptasemi. — Nei, ekfcert, sagði hún stutt, — af þeirri einföWa ástæðu, að ekkert gengur áS mée. Mér líður vel, þakka yðar fyrir. — Lfkámlega, já, sagffl hann og staröi á hana. — En ég er ekfei viss um, að sálariífið sé eins og það á að vera? Handtekinn og bundinn af mönnum með hala og settur á risayaxið spendýr. Þetta getur aðeins verið týnda landið Pal-Ul- Don. Pal-Ul-Don. Hið villta land með for- sögulegum dýrum og óþekktu fðlki, sem enn er ófundið af nútímamönnum. Er þetta til á 20. öldinni eða hefur einhver neðansjávará flutt mig aftur f tímann? Maðurinn sem aldrei les augíýsingar augiysingar y^ lesaallirs^ ijsT REIKNINGAR' LÁTIÐ OKKUR INNHEIMTA... öpð sparat ydur t'ima oq ópægmdi ÍNNHEIMTÚSKRIFSTOFAN I larnargötu 10 —/// hæd — Vanarstrætismegin — Sími 13175 (3línur) ÍSrlSxRSi S5E."1 (BDfl œOK. ð£B

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.