Alþýðublaðið - 24.05.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 24.05.1921, Blaðsíða 1
O-oflUS lit wdt .Ælþý&iröoklaaiun. 1921 Þriðjudaginn 24. raat. 115. tölab!. £anisstj6rnin og kaup verkamanna. Henni er nær að draga úr dýrtíöinni og atvínnu- leysinu, en auka á vandræðin. Verð- lagsnefnd nauðsynleg. Það er nú fullvíst orðið, að stjórnitt, eðs. þjónar þjóðarinnar, þeir, sem ráða yfir verklegutn framkvæmdum, hefir fullan hug á því, að þrýsta niður kaupi óbreyttra verkamanna ríkisins. Þetta er þvf undðí'Iegra, sem stjórnin sjálf féfek launauppbót á nýjafstöðnu þingi og tilraun til að lækka laun starfs- manna rfkisins, sem sfzt eru of há, mishepnaðist alveg. Sú tilraun kom undan væng stjórnarinnar, að þvf er bezt verður séð. Eins og gefur að skilja, fer þessi aðferð stjórnarvaldanna aiveg ¦í bága við heill alþjóðar, enda þótt hún geti orðið til þess, að auka tekjur einstakra fjárgróða- manna, sem í skjóli við gerðir stjórnarinnar gætu þrýst kaupinu aiður. Það er að vísu ekki svo mjög mikil hætta á því, að þetta takist þar, sem til eru verkamanna- félög, en þar, sem þau eru ekki, verður þetta til þess, að menn glæpast á því, að ganga að neyð- arkjórum stjórnarinnar. Og hver verður afleiðingin? Sú, að þegar vinna iandssjóðs er búin, standa menn uppi með lftinn afgang af sumarkaupiau, og þá er ekki ann- að fyrir hendi en ieita til kaup- staðanna og reyna þar að herja út vinnu. Auka á atvinnuleysið. Það er deginum ijósara, að kjör þau, er mönnum eru boðin við landssjóðsvinnu, eru svo léleg, að óhugsandi er að tuena gangi að þeim nema í ftrustu neyð. 7—8 krónur á dag, 200—220 kr. á mánuði, hrökkva skamt fyrir fátækan fjöiskyldumanninn, jafnvel þó hann hefði vinnu alt árið. En hér er ekki nema um 3—4 raán- uði að ræða. Og meirihlutan af þeim tfma, sem eftir er árstns, getur hann átt von á að fá ekki handarvik að gera, Hér þarf ekki skarpskygni til þess að sjá það, að rfkisstjórnin er að gera tilraun tii að steypa fjárhag varkamanna — sem ekki var glæsilegur áður — í voða. Húa er að gera tilraun til þess, að setja menn unnvörpum á hreppinn. Og þingiðf Jú, það er nýjaf staðið. En hvað hefir það gert? Ekkert, bbkstaflega ekkert, til þess að draga úr eða girða fyrir yfir- vofandi atviaauleysi. Þvert á móti hefii: það tekið hðadum saman við „fiiskhringinn" og íslands banka, sem mest hafa unnið að niðurdrepi /járhagsins, og gert sitt ftrasta til þess að auka atvinnu- leysið. Það hefir dregið sem allra mest úr framkvæmdum, jafnvel frestað ýmsu, sem bráðnauðsyalegt var að koma í framkvæmd þegar i þessu sumri. Það heffr heimilað stjórninni að taka lán ti! þess, meðal annars, að leggja hluti í íslaadsbaaka, ef bankinn vilíþað, svo haldið geti áfram sama braskið og heimskupör eiastakra fjárgróða- manna og verið hefir. Það hefir heirailað stjórninni að ganga f vafasamar ábyrgðir fyrir einstaka menn, í sömu andránni og það sér ekki nokkurt ráð tif þess að draga úr dýttiðinni, annað en það, að lækka laun fátækustu og verst settu stétta landsins. Ög é jflr- vefándi atvinnuleysi minnist það ekki; ekki einu orði. Nei, þegar það hefir kastað sve höndum að backamálunum, að við sacna situr og áður, ef tslandsbanki vill það við hafa, þá flýta þingmena sér heim, og segjast fara glaðir tteim eftir vel unnið starf! Jú, þeim fyndist vfst starí sitt vel uanið, ef þeir t, á. innan skams fengju víxilaísöl, sem þeir ekki byggjust við Og setjum nú svo að íslands- banki tæki það ráð, að kretja ian útistandaadi skuldir, f stað þess að þyggja ^hjálp" rfkisins. Ætli þeim, sem fyrir slfku yrðu, fyndist þingið ekki hafa gengið vel frá peningamálunum? Ætii ekkii! Þegar svona er komið mábm hér á landl, að stjórnia geagur i undan í því, að þrýsta niður kaupi almennings, án þess að gera hlð minsta til að minka dýr- tfðina; meira að segja afnemur einu stofnuniaá, verðlsgsnefadina, sem hélt f hemilinn á henni. Þegar rfkið er farið að reka fyrirtæki einstakra fjárgróðamanna, sem fleytt hafa rjómann á góðu árunum; farið að bera hallann af fyrirtækjunutn, meðán þeir græða stöðugt. Þegar alþingi, þrátt fyrir yfir- vofandi atvinnuleysi, dregur úr framkvæmdum ríkisins og skilur við peningamálin í verra ástandi en áður en það kom saman. • Er þá ekki kominn tími til, að alþýðan taki til starfa og reki af sér mókið, sem gert hefir henni ókleift að sjá í gegnum mold- viðrið umhverfis þing og stjórn? Er ekki kominn tfmi til þess, að hún krefji þessar maaaeskjur reikaingsskapar gerða þeirra? Krefjist þess, að þeir hætti þess- um tilraunum til að gereyða landið, og koma því alveg undir ok auðvaldsins — þeirrar bölv* uaar sem mestu illu hefir vaidið f heimiaum? Vissulega er tfminn kominn og dag frá degi verður alþýðu rnanrra- það æ betur Ijost, hve afarnauð- synlegt það er, að allir vinnandi, menn standi sem einn maður gegn snýkjudýram þjóðlíkamans, brösknrunum. Verði kaup einnar stéttar í landinu lækkað að mun, koma hinar á ejtir. Það er því enn þá meiri nauðsyn á þvf, að allir séu é verði og*láti ekki fleka sig til' þess, að ganga að>

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.