Dagblaðið Vísir - DV - 14.08.1982, Blaðsíða 7

Dagblaðið Vísir - DV - 14.08.1982, Blaðsíða 7
DV. LAUGARDAGUR14. ÁGOST1982. tækur um orðmyndanir" og kvæði hans séu á stundum „ákaflega stirð og samanrekin" Og hann kennir þetta aðstæðum sínum: „Þegar ég nefni annríki mitt, er það í því skyni, að ég er að afsaka vansmiðar á því, sem ég vinn," segir hann á einum stað. Stephani var skáldskapurinn meira en listin ein: honum var svo mikið niðri fyrir, að barátta efnis og forms var óhjákvæmileg. Við það bættist svo annrikið, sem léði honum stopular þreytustundir til að yrkja. Ef andinn var yfir honum, „mæltu ljóðin sig fram". En þess á milli varð hann að tjalda því, semhann orkaði: „Égkveð þáenyrkiekki." Leið hans lá frá efagirni til þess aö „trúa engu" Stephani „lagðist aldrei neitt til" i þessu lifi, og hann trúði þvi ekki, að meiri náð yrði sýnd honum við hinn hinzta dóm, ef til sliks kæml Leið hans lá gegnum efagirni til þess að „trúa engu", eins og hann segir í einni vísusinni, Framþróun, ort í kringum 1875. Samt tók hann þátt í stofnun Kirkufélagsins i Winnipeg árið 1885. I jklega hef ur honum f undizt hann hafa kastað trúnni fyrr en hann hefur gert í raun og veru. Stephan segir til dæmis um viðskipti sín við séra Pál Þorláks- son (á Wisconsin-árunum): „Hann vissi víst vel vantrú tnína, ég var þá strákur um tvítugt og auðvitað ekki eins hreinvantrúaður og nú." En leiðir Stephans og kirkjunnar skildust brátt eftir fyrsta kirkjuþingið og síðan var hann utansafnaðarmaður. Einyrkinn og bóndinn sem fann æskulyf ið Stephan var bóndi, einyrki, sinn eig- inn kennari og kóngur, leitaði frjáls- ræðis síns í óbyggðinni og landrýminu, þar sem hvorki var nauðsyn né tæki- f æri til meiri háttar skipulagsbundinna átaka, segir Sigurður Nordal um Stephan. Og hann segir, að ef Stephan hefði verið verkamaður í iðjuveri eða Frá vinstri: Sigurdur Jónsson frá Vídimýri, Gestur Stephansson og Stephan G. Stephansson. stórborg, mætti gera ráð fyrir því að hann hefði þroskast öðruvísi og leitað annarra úrræða. Það getur verið, að hann hefði þá orðið mikill leiðtogi, sinnt skáldskapnum minna og að minnsta kosti hefði hann verið ótrauð- ur liðsmaður í baráttu sinnar stéttar. Enda manninum tamt að bíta á jaxlinn þegar að honum svarf. En Stephan var lífsglaður maður, á því er enginn vafi og hvaðan kom hon- um sú lifsgleði, lúnum og vansvefta? Fyrst og f remst af trúmennsku við all- ar skyldur sinar við sjálfan sig og aðra. Hann fann æskulyfið, sem lætur „hug þinn aldrei eldast eða hjártað." Og við gefum Stephani sjálfum síðasta orðið í þessum pistli: „Eg er bara hversdagsmaður í öllu, lÍTEÆGÐIN Ég á oröiö einhvern veginn ekkert f öðurland, þó aö fastar haf i um hjartaö hnýtzt þaö ræktar band, minn sem tengdan huga hef ur hauðri, mig sem ól, þar sem æsku brautir birti björtust vonar sól. Fóstran gekk mér aldrei alveg í þess móöur-stað, það var eitthvað á sem skorti — ekkiveitéghvað! Og því hef ég arf i hennar aldrei vera sagzt. Þó hef ur einhver óviðkynning okkar milli lagzt. Eins eru ei dalir, firðir, fjöllin f óstur jarðar góð, byggi héruð, hlíðar, strendur hálf-ókunnug þjóð. Muntu eins og f eginn f aðma að þér frænda og vina lið, v getirðu andans ættarsvip þinn ekki kannazt við? Enn um vornótt velli græna vermir sólskin ljóst, ennþá lækir hverf ast kringum hvelfdra hlíða brjóst, báran kveður eins og áður út við fjörusand — en ég á orðið einhvern veginn ekkert föðurland. en hef aðeins reynt að lifa ofurlitlu andlegu lifi eftir bestu föngum." Fjarstæða og uppgerðarhæverska, eða hverju orði sannara? Það er les- andansaðdæma. -KÞ túk saman npp úr S.G.S. — Maðurinn og skáldið eftlr Sigurð Nordal og Brél og rit- gerðir S.&S. I.—VI. bindi. ÓSKOG ÁÆTLUN Ég vildi ég yrði ungur um alla mína daga, á göngu um gr jót og klungur og græna slétta haga. — Að hlæja hjartanlega og hindranirnar lækka og titra á víxl af trega er tími manna að stækka. Ég ætla að vera ungur um alla mína daga, en aldrei elli-þungur — það er svo létt með Braga, svo létt að lesa og skrif a og líka að spyr ja og efa, og alltaf létt að lif a og létt að fyrirgefa. HANN ER KOMINN AFTUR Á GREIÐSLUKJÖRUM SEM EKKI HAFA ÞEKKST HÉR Á LANDI Verðið er lægra, en á nokkrum öðrum bíl t>EIR SEM HUGSA KAUPA TRABANT TRABANT/WARTBURG UMBOÐIÐ fl Ingvar Helgason Sýningarsalurínn v/Rauðagerði Sími 33560 H3

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.