Alþýðublaðið - 13.06.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 13.06.1921, Blaðsíða 1
Alþýdublaðið O-efiO út al .Alþýduflokrlcmuii. 1921 Mánudaginn 13. júní. 132 tölnbl. €rlenð símskeyti. Khöfn, 10. jdní. AUsherjarverkfallið norska htett. Símað er frá Kristjaaíu, áð full trúar alþýðusambandsins hafi á- fcveðið, að láta allsherjarverkfallið hætta á föstudaginn (er var). Sjó- xnannaverkfaliið heldur áfram. Handtekair miljónaþjófar. Sfmfregn frá Kristjaaíu hermir, að skipamiðlararnir Christoffer og Hannevig hafi verið teknir fastir fyrir 20 miijóa króna fjársvik. [Báð&r þessar fregnir koma svo seint vegna símslitanna.] Þýzkir kommunístar. Þess hefir áður verið getið hér f blaðinu í grein um jafnaðarstefn- una í Þýzkaiandi, að aðfarir þýzku jafnaðarmanttanna í ófriðarbyrjun hafi orðið þess vaidandi, að sundr- ung ícom upp i flokki þeirra og að hinir róttækustu, sem upp frá því nefndust spartafcistar, neituðu .að íeggja íið sitt ti! ófriðarins. En áhrifa þeirra gætti Htið fyrst, enda voru þeir í ákafiegum minnihluta. En þegar leið á ófriðinn,* opn- uðust augu fleiri og fleiri jafnaðar- manna fyrir þvf hversu glæpsam- legt það hefði verið að fylgja þýzku auðvaídsstjórninni til hryðju-" verkanna, og fór þá svo að all- raikili hópur þeirra neitaði að greiða atkvæði með nýjum fjár- veitingum til ófriðarins og" mynd- aði nýjan flokk — flokk óháðra þýzkra jafnaðarmanna. Spartakistarnir voru fyrst um sirin í félagi með þeim, en gengu úr i desember árið 1918 og raynd- uðu sérstakan flokk — kommu- nistaflokk Þýzkalands, mánuði eft- ár að meirihlutajafnaðarmennirnir voru komnir til vaida f Þýzícalandi. Næstu mánuðina var mikil hreyf ing meðal kommunistanna móti jafnaðarmannastjórninni og sam- komulagspólitík hennar við innlent og erlent auðvald. Voru óeirðir eg vfg daglegt brauð um þetta leyti og íét þar margur góður drengur lffið, t. d. Liebknecht, og var kommunistunum ákaflega mik- ii eftirsjá að honum, enda mun hans lengi minst sem eins hins bezta og ötulasta formælanda al- þýðunnar á þessum styrjaldartfmum. En erfiði kommunistanna þýzku hefir enn sem komið er verið meira en árangurinn. Þeim hepn- aðist ekki að leiða öreigalýðinn til sigurs að sinni. Og það var heidur ekki von, þvf á móti var mikið ofurefli — borgaraflokkarn- ir allir og það sem grátiegast var mikill sægur alþýðumanna undir forræði meirihlutajafnaðarmann- anna og Ebertstjórnarinnar. Yfirleitt hefir það staðið alþýðu- hreyfingunni í Þyzkalandi tilfinn- anlega fyrir þrifcm á þessum alira seinustu árum, að félagsskapur jafnaðarmannanna hefir allur verið að riðlast og flokksbrotin vegið óspart hvort að öðru. Er slíkt ekki væalegt til sigurs fyrir stefn- una, því það sem álþýðunni rfður mest á er að standa sameinuð móti borgaraflokkunum, sem hafa auð, völd og flest önnur tæki í sfnum höndum. Styrkur verkalýðshreyfingarinn- ar, sagði Marx, að yrði einmitt falinn í því, að hún yaði borin frarn af yfirgnæfandi meirihluta mannkynsins, en þýzku kommu- nistarnir hafa upp i sfðkastið, því miður, varla gætt þessa nógu vel. Áður en þeir geti kollvarpað valdl borgaraflokkanna og auðmanna- kiíkanna, þurfa þeir að safna und- ir sitt merki sæg alþýðumanna, sem nú fylgir meirihlutajafnaðar- mönnunum og ekki hafa enn sann færst um það, að með þeirra að- ferð sé ókleift að bæta kjör al- mennings að nokkrum verulegum mun. Það var þegar nokkur ágreíe- ingur tmeðaí kommunistanna út st' því hversu mikil áherzla skyldi Iögð á að vinna flokknum fylgi við þingkosningar og með þvf a§ nota þingið til útbreiðslu steraunet- ar. Vildi nokkur hluti þeirra sem minst við það eiga og neitaðl jafnframt að vinna með hægfar@ jafnaðarmönnum f verklýðsfélög- unum, og varð þessi ágreiningur til þess að f október 1919 var tJ þessum mönnum stofnaður nýr kommunistiskur verkamannaflokk- ur. Hinsvégar jókst gamla . koœs- munistaflokknum verulega fyígi þegar fiokkur óháðra þýzkra jafss- aðarmanna klofnaði haustið 1920 út af afstöðunni til þriðja Inter- nationale. Þrír fimtu hlutar hinna óháðu vildu óvægir ganga f það og sam- einuðust þá hm leið kommunista- flokknum þýzka. Hefir síðan ekki mikið borið á misklíð 'meðal kommunistanna fyr en í vetur að aý deilumál hafa komið upp, fyrst út af sundrung- inni meðal ftalskra jafnaðarmanng, en þó einkum út af upphlaupun- um i Mið Þýzkalandi f marzmán., Sagt er að tilefni óeirðanne hafi verið það, að yflrvöldin í Saxlandi hafi verið að auka lög- reglueftirlit með námum og verk- smiðjum í því skyni að geta serrx bezt haft ráð verkamanna þar í hendi sér. Tóku. kommúnista:: þessu háttalagi ílía og ákváðu að svara því með þvf að gera alls- herjarverkfall. Harðnaði þessi víð- ureign svo, að til vopnaviðskifta kom. í mörgum bæjum var barisf af hinni mestu heift, en endalokin urðu þau, að kommúnistarnir urðu undir. Virðist míkið hafa vantai á það, að þeir hafi haft eindregið fylgi alþýðunnar og var þá heldur ekki von að vei feri. Út af þessu hafa nú orðið harð- ar rimmur f fíokknum og ymsir, þar á meðal fyrverandi formaður flokksins, Dr. Paul Levi, áfelst miðstjórn hans m|ög fyrir að hafa

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.