Dagblaðið Vísir - DV - 05.03.1983, Blaðsíða 8

Dagblaðið Vísir - DV - 05.03.1983, Blaðsíða 8
DV. LAUGARDAGUR5. MARS1983. Útgáfufélag: FRJÁL5 FJÖLMIDLUN HF. Stjórnarformaourog útgáfustjóri: SVEINN R. EYJÓLFSSON. Framkvæmdastióriogúlgáfustjóri: HÖRÐUR EINARSSON. Ritstjórar: JÓNAS KRISTJÁNSSON og ELLERT B.SCHRAM. Aðstooarritstióri: HAUKUR HELGASON. Fréttastjórar: JÓNAS HARALDSSON og ÓSKAR MAGNÚSSON. Auglýsingastjórar: PÁLLSTEFÁNSSONoglNGÓLFUR P.STEINSSON. Ritstjóm: SlÐUMÚLA 12—14. SÍMI86611. Auglýsingar: SÍÐUMÚLA33. SÍMI 27022. Afgreiðsla, áskriftir, smáauglýsingar, skrífstofa: ÞVERHOLTI11. SÍMI 27022. Sími ritstjómar: 86611. Setning, umbrot, mynda-og plötugerð: HILMIR HF., SÍÐUMÚLA12. Prentun: ÁRVAKUR HF„ SKEIFUNNI19. Áskriftarverðá mánuði 180 kr. Verð í lausasölu 15 kr. HelgarblaðlS kr. Einangrun og vantraust Enn einu sinni hef ur dregið til tíðinda í álmálinu en nú á annan veg en áður. I stað þess aö Hjörleifur Guttormsson gefi frá sér yfirlýsingu um síðustu skilaboð sín til Alu- suisse hef ur fneirihluti atvinnumálanefndar alþingis flutt tillögu um að málið í heild verði tekið úr höndum ráðherr- ans. Þessi tillaga, sem flutt er af þingmönnum Sjálfstæðis- flokks, Alþýðuflokks og Framsóknarflokks, felur í sér vantraust á störf iðnaðarráðherra. Einangrun ráðherr- ans er slík að flokkur hans, Alþýðubandalagið, sem ætti auðvitað að segja sig þegar í stað úr ríkisstjórn til að mót- mæla aðför hinna flokkanna að ráðherranum, hefur látið við það sitja að „brýna raustina". Flokkurinn lætur sér það í léttu rúmi liggja, þótt Hjörleifur Guttormsson sé rassskelltur opinberlega í því máli, sem ráðherrann hefur gert að sínu höfuðverkefni. Það ér einnig athyglisvert að þingflokkur Framsóknar- flokksins virti að vettugi tilraun Steingríms Hermanns- sonar til málamiðlunar, vísaði formanninum á dyr og sameinaðist stjórnarandstöðunni í málatilbúnaði at- vinnumálanefndar. Með þessum tíðindum hef ur álmáliö tekið kúvendingu. Allt frá fyrstu dögum ríkisstjórnarinnar hefur Hjörleifur Guttormsson beint spjótum sínum að Alu- suisse. Hann hefur sakað fyrirtækið um meint misferli gagnvart íslenskum stjórnvöldum, haft í hótunum um að loka álverksmiðjunni eða taka hana eignarnámi, staðið í skrykkjóttum viðræðum og hvatt til þjóðarsamstöðu gagnvart hinu erlenda auðvaldi. Allur málatilbúnaður Hjörieifs hefur verið á þann veg að sá frækornum tor- tryggni gagnvart Svisslendingum í nafni nýrrar þjóö- frelsisbaráttu Islendinga gegn óprúttnum viðsemjend- um. I hvert skipti, sem f jölmiðlar, þingmenn eða einstakir borgarar hafa látið í ljós efasemdir um vinnubrögð og málflutning ráðherrans, hefur hann óöar sakað þá um óþjóðhollustu og rof á þjóðarsamstöðu. Þaö er rétt hjá Hjörleifi Guttormssyni, að þörf er slíkrar samstöðu í máli af þessu tagi. Erlendur auöhringur er ekkert lamb að leika sér við, og lítil þjóð verður að vera á varðbergi gagnvart kaldrifjuðum viðskiptahagsmunum útlendinga, sem líta á Island sem peð í fjármálatafli sínu, en ekki ríki sem berst fyrir tilveru sinni. En eitt er að gæta hagsmuna og annað að saka viðsemjendur um svindl. Eitt er að halda fast á sínu, annað að loka öllum dyrum. Eitt er að hvetja til samstöðu, annað ef ætlast er til að þjóöin lúti í einu og öllu duttlungum eins ráðherra. Hjörleifur Guttormsson kann aö hafa eitt og annað til síns máls og ástæöulaust að gefa sér aö stífni hans í samningaviðræðum sé eingöngus sprottin af pólitískri meinfýsni. Hinu verður ekki neitað. að hann hefur haldið á málum með dæmalausum hroka og manna minnst stuölað aö þjóðarsamstöðu, sem hann þó í hinu orðinu flíkar. Síðustu upphlaupin eru þau að ákveða einhliða skatt- gjaldshækkanir á Alusuisse í óútkljáðu deilumáli, brigsl í garð forsætisráðherra um afglöp í samningum 1975 og nú síðast aðdróttanir í garð sjálfstæðismanna um blekkingar í sambandi við Búrfellsvirkjun. Þetta er ekki leiðin til þjóöarsamstöðu heldur einangrunar; einangrunar ráðherrans sjálfs. Fyrir vikið hefur hann uppskorið vantraust þings og þjóðar. Það er dapurlegur dómur en því miöur verðskuldaður. ebs ir» íl«iss Þaö er margt athyglisvert aö gerast í pólitíkinni. Svo margt, aö það er erfitt aö henda reiöur á því öllu saman. Þannig vilja nú þingmenn Alþýöuflokks, Fram- sóknarflokks og Sjálfstæðisflokks taka iðnaðarráðherra úr umferö og virðast bálreiðir honum fyrir illsku hans í garð Alusuisse. Og svo eru einhverjir þingmenn á móti formannafrumvarpinu um fjölgun þingmanna. Það er í sjálfu sér eðlilegt. Innan mektarklúbba er alltaf einhver andstaða gegn hugmyndum um að fjölga. I breskum klúbbum, þar sem eðal-' bornir afkomendur heimsvaldasinna drekka sitt koníak, eru sérstakir svartir boltar, sem eru sérstaklega hafðir tiltækir, ef svo vill til aö einhver æskir inngöngu. Allir kannast viö þá kvörtun verslunareigenda, að þeir f ái ekki að leggja nóg é, og þeir eru niikið á móti verðlagsstjórn. En sérlega sárnar þeim það, hversu nísk Verðlags- stofnun er á heimildir til hækkunar. Nú virðist verðlagsstjóri hafa dottiö of an á aðferð, sem gæti gert öllum til hæfis. Jón Jónsson, sem framleiðir sokkabuxur, sækir um 100 prósenta hækkun á sinni vöru. Og hann fær það svar, að það sé guðvelkomið, og þó það væru tvö hundruð. Við þessi tiðindi gleðst Jón ákaflega, og biður verðlagsyfirvöldum ævarandi bless- unar. Og verðlagsyfirvöld segja Jóni, að hér eftir verði ekkert vandamál aö fá heimildir til hækkunar, en úr því verðlagsyfir- völd séu svona góð við hann, verði hann að gera þeim greiða i staðinn, vagna Reykjavíkur. Til að tryggja hallalausan rekstur þeirra, mætti til dæmis hækka fargjald fullorðinna upp í þrjátíu krónur. Síðan gæti verð- lagsstjórí ákvaröað, að 66,66666% afsláttur væri hæfilegur, með tilliti til þess, að farþegar hafi ekki efni á að borga þrjátiu krónurnar. Og þar með væri fargjaldið komið niður í tíu krónur. Síöan yrði auðvitað að breyta nafn- inu á embætti verðlagsstjóra. Líkleg- ast væri einfaldast að kalla hann af- sláttarstjóra. En þaö sem mesta athygli vekur, er það, að nú hríktir eina ferðina enn istoðumstjórnarsamstarfsins. Þetta er reyndar ekki í fyrsta sinn sem það gerist, og oft á tíðum haf a brestirnir í stoðunum verið ærandi. En alltaf hafa þær tialdið, blessaðar, og svo Svo skipaði samgönguráðherra nýjan flugmálastjóra, og ekki eru allir sáttir viö það. Aöfinnslurnar hafa helst snúist um þaö, að þessi nýskipaði flugmálastjóri er fram- sóknarmaður, en það vill einmitt svo skringilega til, að samgönguráö- herra er framsóknarrnaður lfka. En Steingrímur Hermannsson sagði í viðtali við Tímann, að allar þessar aðfinnslur væru ósanngjarnar, því ekki mætti láta framsóknarmenn gjalda þess að þeir væru fram- sóknarmenn. Sumir hafa reyndar haldið þvi f ram, að það sé full ástæða til þess að láta framsóknarmenn gjalda skoðana sinna, því þær séu svo vitlausar. En við, þessir sann- g jörnu menn, sem skipum hinn þögla meiriluta, erum ekki á sama máli. Okkur finnst allsendis ómögulegt að láta framsóknarmenn gjalda fram- sóknarmennskunnar. Það er ærin byrði að vera framsóknarmaður, þó ekki sé lagt meira á það auma fólk. Af öðrum pólitískum fréttum má nefna stríð það sem borgarstjóri og verðlagsstjóri reka nú, og ekki er útlit fyrir að verði til lykta leitt í allra nánustu framtíð. Það er stór- merkilegtmál. Þannig er, aö verðlagsstjóri tilkynnir að hann heimili Strætis- vögnum Reykjavíkur tiltekna hækkun, 25%, með því skilyrði þó, að tekin verði upp sala afsláttarmiða að nýju. Nú vaknar sú spurning, hvort hér sé ekki komin lausnin á vanda verslunarinnar í landinu. ÓlafurB. Guðnason og bjóða viðskiptavinum sínum upp á einhvern afslátt. Og þegar Jón spyr, hvaö sá afsláttur eigi að vera inikill, er svarið: „Ja, svo sem fimmtíuprósent." Hef ðu verðlagsyfirvöld tekið þessa vinnuaðferð upp fyrr, væri ástandið ekkí eins slæmt og raun ber vitni. Það er ástæðulaust að stjórna verðlagningu af svo mikilli nákvæmni, þegar maður ræður afslættinum! Sem dæmi mætti taka Strætis- sem engar líkur til þess að þær bresti nú frekar en f yrri daginn. En samkvæmt ágætu blaði hér i borg, fara átökin semsagt harðnandi og samkvæmt fréttinni stefnir í ó- efni. I fyrirsögn segir: „Alþýðu- bandalagið kann að ganga úr ríkis- stjórn". Þetta eru fréttir. Einu sinni er allt fyrst, auðvitað. En aðrir flokkar en Alþýðubandalagið hafa reynst fæln- ari í stjórnarsamstarfi. Síöast Alþýðuflokkurinn. Þeir alþýðu- bandalagsmenn hafa reynst frekar þaulsætnir þegar ráðherrastólar hafa veríð undir dausnum á þeim. En einu sinni er allt fyrst og nú er því lýst yfir, blákalt, að Alþýðu- bandalagið kunni að ganga úr rikis- stjórn. An nokkurs undirbúnings, án æfinga, telja þeir sig geta risið upp, tekiðmöppursínaroggengið! Þaðer þó hætt við að iönaðarráðherra verði álappalegur, ef svo má að orði kom- ast. Semsagt, þetta er allt í lau.su lofti enn. Kannski bresta stoðirnar nú, sem hafa þó reynst svo haldgóöar tií þessa. En það er spurning, hvort það tekur því að fara úr ríkisstjórn nú. Það verða kosningar eftir nokkrar vikur, og ráðherrastólarnir eru svo þægilegir. Fari alþýðubandalagsmennirnir, hvað verður þá um munaðarleys- ingjana hans Gunnars? Það er enn ein meiriháttar spurning, sem ekki fæst svarað, nema alþýðubandalags- menn geríst göngumenn.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.