Dagblaðið Vísir - DV - 05.03.1983, Blaðsíða 16

Dagblaðið Vísir - DV - 05.03.1983, Blaðsíða 16
16 DV. LAUGARDAGUR 5. MARS1983. Menning Menning Menning Menning „Egvil undirstrika sjálfstæM shúlptúrsins — rabbað viö Helga GMason myndhöggvara iini nýjar bronsmyndir lians 99 Helgi Gíslason er fæddur 24. ágúst 1947. Hann á að baki langt nám sem myndlistarmaöur, fyrst í Myndlista- og handíöaskólanum og síðar í Valands konstskola i Gautaborg. Hann hélt einkasýningu í Norræna húsinu 1977 en hefur auk þess tekið þátt í f jölda samsýninga. Líkamar? Við göngum um vinnustofu lista- mannsins og skoðum nýja brons- skúlptúra sem virðast vera hálftæro- ir líkamar, uppleyst form, sem þó eru ávallt hlaðin spennu eða hörku efhisins. „Hugmyndin að þessum nýju verk- um, segir listamaöurinn, liggurfyrst og fremst í módelstúdíum námsár- anna. Við getum sagt að ég sé að nýta mér og vinna úr þeirri menntun sem ég hlaut, fyrst hér heima og síð- an í Svíþjóð. Það er víst best að bæta því við að þetta eru þó ekki módel í eiginlegri merkingu, heldur skulum við frekar segja þetta vera vettvang fyrir ákveðna formleít og tilfinning- ar." „Þessir skúlptúrar hafa þó til að bera sterka mannlega vísun. Er þetta ný tegund af raunsæi? " „Nei, ég vil taka það f ram aö ég af- neita algerlega þessum hugtökum eins og naturalisma, raunsæi eða figuration. I raun merkir þetta ekki neitt því segja má aö öll mannanna verk séu fígúratíf. Sjáöu jafnvel stól- inn sem þú situr í. Hann ber form og hlutföll sitjandi manns. Við getum sagt að hann sé abstraktion af sitj- andi manni. Nei, ég vil ríf a verk mín úr tengslum við þessi stöðluðu hug- tök og kalla þau aðeins mannleg. Þetta er opið hugtak, þar sem tilfinn- ingar mínar — listamannsins — eru afgerandi hluti af sköpuninni." Holir líkamar „1 þessum nýju skúlptúrum getum við talað um f jölbreytilega áherslu- punkta. I vissum rnyndum er það spennan og i öðrum eru þaö andlit eða hendur líkamans. En öll þessi verk eiga það þó sameiginlegt að ein- kennast af eins konar tæringu eða upplausn efnisins sem við getum kannski kallað þína f ormskrif t." „Hér erum við komnir að því að tala um form og inntak sem eru fyrir mér órjúfanleg heild. Þetta eru jú í eöli sínu tveir hlutir sem þó virka ávallt saman. I mínum skúlptúr get- um við sagt að efnið eigi síðasta orð- ið. Það er efnið sem ber í sér hug- myndina, og ég geng jafnvel svo langt að segja að það, bronsið í þessu tilfelli, sé forsendan að myndverk- inu. Því, sjáöu til, ég vil draga fram eiginleika efnisins en láta það þó lúta minum vilja. Eg vil nýta mér fljót- andi form málsins til þess að falla í þann farveg og það form sem ég ætla honum. En þrátt fyrir allt kallar (Myndnr. 1) „Þetta erekkilifræn fígúra „Eg reyni að greina skúlptúrinn frá hinu uppruna- lega fortnisam er mannslíkaminn." , Umbreytingin á likamanum er formræn. Þetta eraðeins formreant niöurrif.' Ljósm.GBK. Helgi Gislason myndhöggvari i vinnustofu sinni. bronsið sjálft á ákveðið form og inntak." ,,En af hverju þessar holu og tærðu fígúrur? Er þetta svartsýni? " „Nei, ég er ekki svartsýnn þó svo að verkin séu sundurtætt. Þetta eru ekki sundurtættir líkamar fyrir mér. Þó afneita ég ekki að allar þessar striðsfréttir við hádegismatarborðið hafi ómeðvitað áhrif á mig og mína listsköpun. Þó svo að þér finnist það undarlegt eiga þessi verk að skoðast sem tiltrú á manninn. Umbreytingin á likamanum, sem þú mænir á, er formræn. Það sem ég leitast eftir í mínum verkum er að skilja form skúlptúrsins frá sínum uppruna, sem er í þessu tilfelli mannslikaminn, og gefa honumsjálfstætt líf." Mannlegt/formrænt niöurríf „En nú eru þessar sundurtættu ,,mannamyndir" ákveðið niðurrif á manninum." „Þú ert aðgangsharður. Þú ert að biðja mig um yfirlýsingar sem ég get ekki gefið, sem er ekki hægt að gefa. Þetta er aðeins formrænt niðurrif. Það er engin niðurlæging í þessum verkum. Sjáðu þessa mynd (mynd nr. 1), ég set ekki hönd á fígúruna, vegna þess að hún þarf enga hönd, þetta er ekki lífræn fígúra. Verkið er fyrst og fremst árangur þeirra um- breytinga sem koma fram í átökum mínum við formið og efnið, þegar ég reyni að fjarlægja skúlptúrinn frá sinni upprunalegu vísun sem er, eins og ég hef sagt áður, mannslíkaminn. Við getum kannski sagt að inntak þessara verka sé sjálfstæði skúlp- túrsins. Eg vil undirstrika sjálfstæöi skúlptúrsins, sem verður að vera kjarnyrtur en þó opinn." Opið tækif æri „Ertu að „opna" túlkunarmögu- leika áhorfandans? " „Vissulega, ég gef honum fjö'lda sjónarhóla, það er hans að velja. En við skulum ekki fara of langt út í túlkanir." „Það virðist því ljóst að efnið — bronsið — er afgerandi í þinni list- sköpun." ,,Eins og ég sagði áðan þá er efnið ákveðin forsenda. Og þá verður líka að koma fram að ég geri ekki af- steypur, heldur eru þetta verk sem ég vinn beint. Það er annars athygl- isvert að bronsið er afar skemmti- legt efni. Hugsaðu þér, þetta harða efni getur verið fljótandi. Þannig öðl- ast listamaðurinn að því er virðist ótakmarkað vald yfir efninu til að skrá hugmyndir sinar. En um leið hefur bronsið viss áhrif á inntak verkanna sem felst aðallega í því að maður getur leyft sér meira með fljótandi málm, heldur en meö grá- grýti eða erfiða málma." GBK

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.