Dagblaðið Vísir - DV - 22.05.1984, Blaðsíða 18

Dagblaðið Vísir - DV - 22.05.1984, Blaðsíða 18
King Crimson — Three Of a Perfect Pair: TVISKIPT Aárabilinu 1969—1975 eöa þar um bil var hljómsveitin King Crimson ein sú framsæknasta og ferskasta sinnar tegundar. Stofnandi hennar og eini meðlimur allan timann var gilarleik- arinn sérstæöi Robert Fripp en auk hans léku meö King Crimson margir frægir kappar; nefna má Greg Lake, John Wetton, Andy McCulloch og fleiri. Nafntogaöasta skífa King Crimson og jafnframt hin fyrsta var In The Court Of The Crimson King (1969) en næstu sex ár fylgdu 7 breiöskífur. I tónlistinni skiptust á fallegar melódíur og fram- sækin og formlaus lagasmiö á einkar sérstæöan hátt. En gengi King Crimson á þessu skeiöi var upp og niö- ur, sem tíð mannaskipti benda til, og fór svo aö lokum að Fripp ákvaö að leysa sveitina upp árið 1975. Um fimm árum síöar sækir Fripp á gömul mið eftir aö hafa þvælst víða og endurvekur King Crimson. Liösskipan var ekki af verri endanum: sjálfur lék hann á gítar og auk þess Adrian Belew, bassann plokkaði Tony skalli Levin og húðir barði Bill Bruford, líklegast einn sögufrægasti trymbill poppsög- unnar. Flott skyldi það vera. Og það sem meira er; flokkurinn hefur haldið óbreyttur saman síðan. 1981 sendi King Crimson nýendurreist frá sér breið- skífuna Discipline, er hafði aö geyma frcmur tyrfna tónlist og söknuðu margir gömlu melódianna. Ari síðar f ylgdi Beat þar sem heldur var slegið á léttari strengi en engu að síður var platan sú ærið þungmelt í miðri ný- rómantísku holskeflunni. Og nú er þriðja skífan komin, Three Of a Perfect Pair heitir hún. TOAPP svipar um margt til fyrri skifanna tveggja en hún stendur þeim að mínu mati þó að því leyti framar að þar bregður fyrir léttari lögum. Raun- ar skiptist hún alveg i tvennt, á hlíð eitt eru 4 lög er byggja fyrst og fremst á söng Belews og eru vægast sagt þræl- góð. Minna um margt á Talking Heads og jafnvel XTC (Man With an Open Heart). Hliðin endar á instrumental laginu Nuages og seinni hliðin byggir einnig á leiknum lögum (utan Dig Me sem þó er álíka þungmelt og hin). Þessi hluti plötunnar fer mun verr í mig en hinn fyrri. Lögin höföa einfald- lega ekki til min í heild, þau eru ruglingsleg og óáleitin. Það eina sem gleður eyrað eru góðir sólóar stöku sinnum, til að mynda feiknagóöur gítarsóló Fripps í laginu No Waming. Það þarf vart að minna á að hljóð- færaleikur allur er óaðfinnanlegur og söngur er sömuleiðis mjög góður. Oþörf athugasemd sosum. I það heila tekið er TOAPP að mér viröist beint framhald af Discipline og Beat og þróunin er öll í rétta átt. En sem fyrr segir er innihaldiö tvískipt; annar hlutinn er skemmtilegur mjög áheyrnar en hinn síður. -TT. Aftur og nýbuin Heiti þessarar plötu gefur fölsk fyrirheit; sveiflan er í algeru lag- marki. Menn gætu auöveldlega freist- ast til að álíta að Inxs væri i hópi nýrra hljómsveita breskra sem lékju djass- rokk með nokkurri sveiflu, en reyndin er allt önnur. Inxs (í framburði: In Excess) er áströlsk hljómsveit og leikur ósköp venjulegt popprokk að bandariskri f yrirmynd. Fyrir nokkrum vikum birtist hér umsögn um f yrri plötu Inxs, f remur já- kvæð mig minnir, en tvær plÖtur nauðalikar er einni plötu of mikið! Samt er trúlega eitthvað meira í þessa nýju spunnið; hér er aUtént að finna eitt hörkugott lag, Original Sins, sem klcif ástralska listann fyrir skemmstu og er eitthvert eftirminnilegasta dægurlag þessa árs að mínum dómi. Onnur lög eru bara svipur hjá sjón; 3ja minútna popplög sem líða inn um annað eyrað og út um hitt, — og gleymast. Þetta er raunar svo makalaust léttmeti að iðu- lega hef ég sett mig í stellingar og ætl- að að hlusta grannt en óðara gleymt fðgrum ásetningi og ekki náð áttum aftur fyrr en nál plötuspilarans yfirgaf skífuna. A meðan liðu lögin eitt af ööru. út úr græjunum og náðu sumsé aldrei til hlustandans. Er hægt að hugsa sér ömurlegra hlutskipti fyrif lög? Má vera að þetta segi ef til vill meira um hlustandann en tónlistina. Heima í Astralíu mælist platan alltént ákaflega vel fyrir og síðast þegar ég sá ástralska breiðskíf ulistann var Swing þar i efsta sæti. Hljómsyeitin rekur ættir sínar til Perth þar sem Farriss- bræðurnir hittu söngvarann Michael Hutchence. Þetta gerðist fyrir fáum árum og síðan lá leiðin til Sydney og siðustu misserin hafa bæði Bretland og Bandarikin verð í sigtinu. Og Island. En Inxs verður seint ein af þeim stóru. -Gsal. EGO-EGO: Egóid brennur Þessi síöasta plata Egósins er meö þeim slappari sem sú hljómsveit hefur sent frá sér, sem skiljanlegt er í þvi ljósi að hér var aðeins verið að fylla upp í samning hjá Steinari og því höndum til kastað á ýmsum sviðum, einkum í textum Bubba. Lögin sem Rúnar og Bergþór hafa samið eru eftir sem áður í hefðbundnum Egó-stíl og sem slík lítiö út á þau að setja nema síðurværi. Heilsteyptasta lag þessarar plötu er hið fyrsta, „Blýhöfuð". Fjallar það um „sniff" hjá unglingum eins og nafnið gefur til kynna en þetta lag hefur eitt- hvert besta samræmið milli tónlistar' og texta sem var aðalsmerki sveitarinnar á hápunkti hennar hér á árum áður. I öðrum lögum er ósamræmi, einkum áberandi í ,J£arlrembu- bragur", textinn sniðinn að hörðu og þungu rokki en útsettur í máttlausa melódíu. Raunar má segja að það sem mnöur sakni helst á þessari plötu sé kraftur sá sem löngum hefur einkennt Egóið, raunar er aðeins eitt virkilega gott lag á þvi sviði aö finna á allri plötunni, „Reykjavík brennur", gott lag með vel útsettum kaflaskiptingum en líður fyrir textann sem er bölvuð della á köflum. Egóið kemur aldrei saman aftur i fyrrverandi mynd, svo virðist öruggt í dag og aðdáendur þess geta því tekið til sín heilræðið í laginu „Ekki senda mérrósir": „Ekki senda mér rósir né skrif a mér bréf Tómið sem þú skildir eftir það nægir mér." -FRI. BUBBIMORTHENS - NY SPOR: 99 GOÐU TIMARNÍR ERU BUMR... ff „Góöu tímarnir eru búnir þar sem sólarupprás þýddi nýjan leik f yrir t ímami gamlir og f únir af ofneyslu draummálstaðar sem sveik." Þetta eru upphafslínur lagsins „Ut- angarðsmenn" á nýjustu sólóplötu Bubba Morthens og eru kannski öðru fremur lýsandi dæmi um stöðu hans innan rokkheimsins hérlendis í dag. Það virðist vera í tísku þessa dagana að „berja" á Bubba. Hins vegar hefur það aldrei veriö til siðs þar sem ég ólst upp að sparka í liggjandi mann og ekki ætla ég að fara aö taka upp á því. Raunar finnst mér sumt af þessari siðustu sólóplötu kappans bráðsmellið og eitt er víst að enginn hefur hæiana í textagerð í rokktónlist hérlendis þar sem skugginn af hælum Bubba er, ef Ikarus-gengið er frátalið. ,,Ný spor" hefst á hinni nettu satíru „Strákarnir á Borginni" en það lag og næstu tvö, „Ufangarðsmenn" og „Pönksvíta númer 7", eru ágætis „ár- angur" hjá kappanum og platan í heild á svipuðum nótum gæðalega séð og aðrar sólóplötur hans. j Ymsar sögur hafa gengið um Bubba síðan hann kom óvænt heim f rá Banda- ríkjunum þar sem flestir héldu að hann væri aö ,,meíka" það. Ekki skal lagður dómur á sannleiksgildi þelrra hér en hins vegar eiga menn að athuga það að íslensk rokktónlist á lionum mikla skulci að gjalda þar sem hann var i forystu þeirra manna sem rifu rokk- heiminn upp af rassinum í upphafi níunda áratugarins úr þeirri ládeyöu sem rokkið hafði veriö í á áttunda ára- tugnum... „Við þurfum að moka út þessum skít" eins og segir í lokalínu „Utangarðsmanna". A þessum tima var f ólk almennt reitt og hafði eitthvað að segja i gegnum þennan miðil, rokktónlistina, öfugt við það sem nú gerist almennt. Bubbi í dag er kannski eitt þreytta dæmið enn um að: „Byltingin étur börn sín". Raunar finnst mér þessi klisja röng, hún gerir þau að sníkju- dýrum á likama sínum. „Eg missti ástina út um gluggann hún var raunveruleg f yrir mér Hún flaug því ég elskaði skuggann ég elti skuggann í gegnum Utað gler." Pönksvita núiner 7. -FRI. DV. ÞRIÐJUDAGUR.22. MAI 198á„ POPP- SMÆLKI Sælnú! Nokrir glóðvolgir fréttamolar úr rokk- pressunni . . . Nú eru tímar fjársjóðanna. Fyrir skömmu fuudust fornar upptökur með Bítlunum og nú er búið að grafa upp gömul lög með Michael Jackson, f jörutíu lög sem höfðu tapast í flutningum hjá Motown. Nni af þessum lögum verða gefin út á plötu í þessum mánuði og heitir skífan: Farewell My Summer Love '84. Lögin voru hljóðrituð fyrir röskum tíu árum . .. Eftir langt hlé er Bruce Springsteen, The Boss, kom- inn fram í dagsljósð og meira að segja með plötu í farangrinum. Ný smáskífa, Dancing In the Dark, er komin út og þetta er fyrsta smáskífa hans síðan Atlantic ('ity kom út í september 1982. E Street Bandið er meö Springsteen á nýju plötunni. . . Ný smá- skífa er væntanleg frá Style Counsil, ný útfærsla á laginu Yoru're The Best Thing og Sade hefur líka sent frá sér uýja 2ja laga pliitu; A-lagið heitir: When Am I Going To Make A Living . . . Eius og sönnum fótboltamanni sæm- ir lætur Elton John sér ekki duga smærri vettvang undir hljómleika sina en Wembley; með góðu móti má koma þar fyrir sjötíu og fimm þúsund hræðum og þessir risahljómleikar verða 30. júní. Eltunarjón hefur ekki troðið upp á Wembley í átta ár. Með honum verða nokkrir vaskir sveinar, í framlínunni Paul Young og Nik Kershaw, Wang Chung á miðjunni og Kool & the Gang og Sector 27 í vörninni .. . Fleiri eru á fót- boltavöllunum, á hljómleika- ferð sinni um Bretland í nœsta mánuði treður Stevie Wonder meðal annars upp á heimavelli Swanse. Féll það lið ekki oní þrioju deild? ... Fyrir danslagið: nýtt lag frá Imagination heitir State Of Love ... Man einhver eftir Sister Sledge? Þær systurnar eru vaknaðar af þyrnirósarsvefninum og bjóða iipp á lagið Thinking Of You . .. Rod Stewart er líka kominn úr vetrardvala með nýtt lag: Infatuation og breiðskífa frá kappanum kemur senn; heitir; Cámouflage ... Og loks nýtt lag frá Howard Jones: Pearl In the Sell. -Gsal.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.