Dagblaðið Vísir - DV - 07.12.1985, Blaðsíða 16

Dagblaðið Vísir - DV - 07.12.1985, Blaðsíða 16
- 68 DV. LAUGARDAGUR 7. DESEMBER1985. HVERS VEGNA METSÖLUBÓK? SKYGGNST A BflK VIÐ TJOLDIN HJA RANDARISKUM BOKAUTGEEENDUM Nýjar bækur koma nú daglega á markaðinn og áður en varir veröur jólabókaflóðið búið að ná hámarki. Margir munu velta því fyrir sér hvað ræður vali bókanna. Því er vandsvarað en hér á eftir verður greint nokkuð frá þvi sem ræður bókavali í Bandaríkjunum. ffluti þeirra bóka sem koma nú á markaðinn hér eru þýddar svo að ástæða er til að ætla að þeirra sjónarmiða, sem mestu ráða vestan hafs, gæti að nokkru leyti hér eins og annars staðar á Vesturlönd- um. Auglýsingar og viðhorf lesenda Þótt bókaútgefendur vestra séu ekki mjög gjarnir á að segja frá því hvað ræður vali bóka til útgáfu þá er ljóst að viss atriði, sem tengjast smekk lesenda á hverjum tíma, eru höfð til hliðsjónar, svo sem spenna, djarfleiki í frásögnum af samskiptum manns og konu, auður og völd ráða miklu. Hins vegar er ljóst að ekki er unnt að tala um „formúlur" á þann hátt sem sumir telja að hægt sé að gera. Kemur þetta meðal ann- ars fram í því hve mjög útgefendur vilja stundum treysta á auglýsingar þótt almennt viðhorf þeirra í þeim efnum sé að gæta beri hófs þegar auglýsingakostnaður er annars veg- ar. Fyrir kemur hins vegar að auglýs- ingar bera alls ekki þann árangur sem vænst er og verður nú sagt frá einu slíku dæmi. Lesendum líkaði ekki bokin nógu vel í mars síðastliðnum gaf Random House út bókina „AU the Days of My Life," eftir Hillary Bailey en hún var ensk og hafði áður gefið út þrjár skáldsögur. Engin þeirra hafði þó komið út í Bandaríkjunum. „All the Days of My Life" var strax prentuð í 60.000 eintökum og birtar voru heilsíðuauglýsingar í blöðum. Aðal- ritstjóri Random House, Howard Kaminsky, sagði að auglýsingarnar væru staðfesting á því hve ágæta útgefendumir teldu bókina. í ljós kom hins vegar að lesendur höfðu annað álit á henni en útgefendur og urðu tilraunir þeirra til að gera hana að metsölubók að engu. Er rætt var um þessa misheppnuðu auglýsinga- herferð við Kaminsky fyrir nokkru sagði hann: „Já, hún bar ekki árang- urþessi." Bækur sumra höfunda seljast alltaf Þótt auglýsingar, sem mikið hefur verið til kostað, geti þannig verið lítils virði þá er ljóst að útgefendur íhuga ætíð margs konar aðgerðir þegar ný bók er að koma út. Auglýs- ingar eru ein þeirra en megínreglan er sú að ekki skuli varið nema sem svarar 1 dal (um 40 krónum) i auglýs- ingar fyrir hvert eintak af bundinni bók. Þetta þýðir með öðrum orðum að í flestum tilvikum er aðeins varið 40.000 til 60.000 dölum í auglýsingar þegar um væntanlega metsölubók er að ræða. Hafa ber þó í huga í þessu sambandi að orðið metsölubók á nú orðið miklu frekar við bók sem selst mjög vel en bók sem tekur flestum eða öllum öðrum fram í sölu. Þörf er því á að finna nýtt orð sem svarar betur til þess sem átt er við, þ.e. góða sölubók. Bækur höfunda eins og Sidneys Sheldon og Danielle Steel seljast þó alltaf eins og heitar lumm- ur og skiptir minna máli hvernig staðið er að kynningu þeirra en flestra annarra bóka. Helstu kynningaraðferðir Þegar frá eru taldar auglýsingarn- ar eru helstu aðferðir útgefenda vestan hafs til að kynna nýjar bækur þær að fá rithöfunda til að fara í fyrirlestraferðir og til að koma fram í viðtalsþáttum, ekki síst í sjónvarpi. Ekki má heldur gleyma kynningu á vegum bóksalanna. Hins vegar segir Michael Korda, aðalritstjóri Simon & Schuster, að útgefendur bíði oft með að hefja umfangsmikla kynn- ingu á bókum þar til þær hafa náð því að komast i hóp bestu sölubók- anna. „Þær bækur, sem ná miklum vinsældum lesenda, gera það venju- lega áður en auglýsingaherferðin' byrjar," segir hann. „Og þegar um albestu sölubækurnar er að ræða," segir hann „þá bíðum við eftir því að við höfum náð að senda um 100.000 eintök á markaðinn. Þá auglýsum við að bókin sé orðin metsölubók." Hlutverk bóksalans Margir útgefendur líta til bóksal- anna þegar þeir bíða eftir fyrstu viðtökum og stundum kemur það fyrir að stóru bókaverslanirnar geta sagt fyrir með ótrúlegri nákvæmni hverjar viðtökur bækur kunna að fá. í viðtali við stjórnarformann B. EFTIR FRIÐRIK INDRIÐ ASON öskur, hlátrasköll, glasaglaumur, ropar, fretir, hikstar og My way með Frank Sínatra róta upp kvöidkyrrð- inni á snævíþakinni túndrunni. Hljóðin berast úr stóru bjálkahúsi, hinu eina á allri víðáttunni. Fyrir ofan húsið dansa norðurljósin í 611- ura regnbogans litum. Það glitrar á nýfallinn snjóinn í skini ljósanna. Fyrir utan bjálkahúsið standa nokkrir hreindýrasleðar. Dýrin sperra eyrun í átt að hávaðanum. Innan dyra er hinn árlegi aðalfund- ur jólasveinafélagsins í fullum gangi Formaðurinn þetta árið, Pottasleik- ir, stendur skjögrandi við endann á viðamiklu óhefluðu langborði og rýnir í gegnum sótþykkan tóbaks-, reykínn. Hann fálmar um borðs- endann í leit að fundarhamrinum. Finnur hann ekki'. Tekur í þess stað upp risastóra trésleif og sveiflar henni í kringum sig. Með langdregmj öskri um þögn í salnum lætur hann sleifina vaða niður á borðið. Sleifin hittir beint í höfuðið á Gluggagægi sem liggur þar frammá hálfdauður af drykkju. Gluggagæir rís upp til hálfs og ropar. Sígur svo niður á borðiðaftur, Pottasleikir mundar trésleifina aftur og tekst að berja henni í borðið í annarri tilraun. Flest drykkjar- hornin á borðinu velta um koll í skellinum. „Félagar, félagar, FÉLAGAR," þrumar Pottasleikir út yfir borðið þannig að litlir stormsveipir myndast í tóbaksreyknum. „Félagar, ég segi þennan árlega aðalfund okkar á jóiaföstunni settan. Fyrsta mál á dagskrá eru nokkrar kvartanirfrá HonumSjálfum..." ,Honum Sjálfum?" galar einhver frammí frá hinum borðsendanum. „Já, þið vítið, yfirmanninum." „Já, honum," kemur svarið og allir taka til við að fylla á drykkjarhorn sín að nýju. „Félagar, reynið að taka eftir þvi sem ég segi, Þetta er alvarlegt mál," öskrar Pottasleikir í gegnum hávað- ann. „M þarna, Hurðaskellir, viltu hætta að káfa á hreindýrinu þínu og koma því út. Það er bannað að hafa gæludýr með sér á aðalfund. Djöfull- inn sjálfur. Hurðaskellir, komdu þessu dýri út... Hvar var ég? Já, kvartanir frá Honum Sjálfum." Pott- asleikir dregur iangan listann undan skeggisínu. „Fyrst vil ég fá að vita hvaða hel- vítis fifl það var sem lét hreindýrið sitt skita niður um strompinn hjá forsætisráðherranum á þessu litla krummaskeri hérna næst fyrir sunn- an okkur, hvað heitir það nú aft- ur...? Viðstaddir líta glottandi hver á annan. „Þetta er ekkert grín, skal ég segja ykkur. Dúllan lenti beint á hús- næðisvandamálaeitthvað frumvarpi ráðherrans. Hver var það? Svona svariðmér." Ailir benda á Gluggagægi sem er tekinn til við að hrjota pfan í um- fangsmikinn ölpoE á bórðinu með þeim afleiðingum að ölið frussast um „GLUGGAGÆGrR" öskrar Potta- sleikir í annað eyrað á honura. Ekkert svar. Pottasleikir lætur tré- sleifina vaða aftur í hausinn á þeim sofandi. Sá vaknar með andfælum og hristir hausinn. „Ga, ga, ga er a'ske? Gað? Gað?" Rám rödd Ghiggagægis minnir á rif- inn striga. Hann pírir blóðhlaupin augunáviðstadda. Kertasníkir, sem situr við hlið hans, ropar framan í hann og brosir groddalega: „Sleikurinn vill vita hvers vegna þú lést hreindýrið þitt gera stykkið sítt niður um strompinn þarnaumdaginn." „Hvað áttu við? Hvað áttu við?" Pottasleikir grípur um hálsmálið á Gluggagægi og kippir honum á fæt- ur. Hristir hann aðeins til og dúndrar svo trésleifinni aftur í hausinn á honum. Augun í Gluggagægi fara í kross. „Varst það þú? Svona, játaðu í hvelli eða ég hendi þér út." „Hvað átti ég að gera? Ekki gat ég látið dýrið drulla út sleðann minn,' stamar Gluggagægir og fálm- ar eftír drykkjarhorninu sínu. ,J>jöf- ullierégþyrstur." „Og þyrstari verðurðu, helvítis ódámurinn þinn. Hann Sjálfur hefur ákveðið að refsingin fyrir þetta at- hæfi sé þrjár vikur í legókubbakomp- unni." „Þrjárvikur?" „Já, þrjár vikur og þú ert heppinn að ég hafði hann ofan af því að láta þig eyða öllum undirbúningi að næstu jólum í stórmörkuðunum með slefandi smábörn í fanginu." Giljagaur og Biúgnakrækir hafa verið písfcrandi saman meðan á þessu stendur. Síðan líta þeir upp í áttina að borðsendanum. Brosið á báðum nær eyrnanna á milli „Heyrðu, hérna Sleikur, minnist Hann Sjálfur nokkuð á gjofina sem við, eða ég og Bjúgað, fórum með til prestsins þarna á skerinu, ha?" spyr Giljagaur. Pottasleikir heyrir ekki í honum þar sem hanh reynir af veikum mætti að staulast áfram í listanum sinum. Giljagaur tekur því drykkiarhorníð sitt og grýtir því í magann á Potta- sleiki. Olið úr því skvettist um borðs- endann. „Er hægt að fá samband?" öskrar Giljagaur á eftirhorninu. Pottasleikir er of niðursokkinn í listann til að taka eftir sendingunni. AUt í einu lítur hann snöggt upp og kallar. „Og svo vil ég vita hvaða kál- hausar það voru sem fóru með þessa gjöf til prestsins þarna á sama stað. Þetta er nú einum of mikið af þvi góða." „Þarna kemur það," segir Gilja- gaur við Bjúgnakrseki og það krimtir í þeim báðum. Síðan snýr hann sér í átt til Pottasleikis og galar: „Það vorum við og vertu ekki að gera þig merkilegan út af því." Pottasleikir klórar sér í hausnum: „Það sem ég og Hann Sjálfur viljum

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.