Dagblaðið Vísir - DV - 27.02.1987, Blaðsíða 30

Dagblaðið Vísir - DV - 27.02.1987, Blaðsíða 30
42 FÖSTUDAGUR 27. FEBRÚAR 1987. s«M •iflF^ Skyttur vikunnar BUBBIMORTHENS & MX21 -SKYTTURNAR (GRAMM) Lag úr samnefndri kvik- mynd og ekki ætti það að skemma fyrir myndinni því þetta er einfaldlega dúnd- urgott rokklag, a la Bubbi; grípandi laglína og allt sem við á að éta. Steini sýnir góð tilþrif á gítarinn eins og hans var von og vísa. Aðrar þó nokkuð hittnar VARNAGLARNIR - VOPN OG VERJUR (LANDLÆKNISEMB- ÆTTIÐ) Nútímadiskó eftir Valgeir Stuð/Straxmann og lagið í góðu lagi sem slíkt, einfalt og gríp- andi, en helst til vélrænt fyrir minn smekk. Og svo er spurn- ing hvort þessi tónlist henti rödd Bubba. Ég er efins. LEVEL 42 - RUNNING IN THE FAMILY (POLYDOR) Þessir piltar kunna sitt fag, það er engum blöðum um það að fletta. Og hér fara þeir á kostum í hreinræktuðu soulrokki, með þéttum takti og laglegu milli- spili. Og svo er þetta bráðgott fyrir dansinn ef því er að skipta. Pottþéttur smellur. ICICLE WORKS-EVANGELINE (BEGGARS BANQUET) Hér er rokkað af lífi og sál og það virðast alltaf vera einhverj- ir kvenmenn með í spilinu hjá þessum strákum. Síðast var það Understanding Jane og nú er það Evangeline. Þetta lag er í sama gamla góða rokkstílnum og Understanding Jane, ein- faldur taktur og einföld laglína. Fyrirtak. GEORGIA SATELLITES - KEEP YOUR HANDS TO YOURSELF (ELEKTRA) Meira gamaldags rokk. Þetta er ný bandarísk rokksveit sem greinilega sækir fyrirmyndir sínar aftur í tímann, þetta lag er í gamaldagsgítarrokksstíl, einfalt að allri uppbyggingu og gengur því fljótt og vel í þá sem fJla þetta gamla rokk. CLUB NOUVEAU - LEAN ON ME (WB) Gamalt vín á nýjum belgjum enn eina ferðina, hér gamla Bill Withers lagið Lean on Me í diskaðri meðferð Club Nouve- au. Þetta er allt í lagi þó svo upphaflega útgáfan standi enn feti framar. -SÞS- David & Davíd - Boomtown Menn með framtíð Þetta ku vera bandarískur dúett sem hefur gert það gott í Evrópu mest- megnis en er nú að ná upp dampi á heimaslóðum og þykir með því efhi- legra sem þar hefur fram komið í langan tíma. David & David heita David Ricketts og David Baerwald og þeir leika tón- list sem er afskaplega þægileg áheym- ar; blanda af evrópskri og bandarískri tónlist. Og þeir leita fanga víða, því á þessari plötu - Boomtown - má heyra áhrif úr ýmsum áttum, það má heyra soultakta, sem og rokk og jafnvel kántrí og svo tölvupopp. Ef öll þessi áhrif væru aðskilin meira og minna er ég hræddur að útkoman yrði hörmuleg, en þeim Davíðum tekst að blanda þessu öllu saman þannig að heildin verður mjög áheyrileg popptónlist, frekar í mýkri kantinum en góðir sprettir inná milli. Og það fer ekki á milli mála að söng- urinn er ein sterkasta hlið þeirra Davíða, annar hvor þeirra hefur rödd sem svipar mjög til raddar Daryls Hall og er þar ekki leiðum að líkjast. Annað sem þeir félagar leggja greinilega mikla áherslu á eru textar, þeir eru útpældir og ekki bara upp- fylling í tónana. Boomtown er athyglisverð plata og ég spái því að ekki líði á löngu þangað til nafnið David & David á eftir að heyrast víða. -SÞS- Wednesday Week - What We Had Hlióðmúrinn Nýjasta nýtt í bandarísku poppi er gamalt. Hér er um að ræða afturhvarf til tónlistar Bítlaáranna, rokktíma- bilsins margfræga þar sem einfaldleik- inn ræður. Eftirminnileg heimsókn Smithereens færði okkur heim sann- inn um það. Wednesday Week og Smithereens eiga margt sameiginlegt. Báðar sveit- irnar gáfu út sínar fyrstu breiðskífur á síðasta ári undir merki Enigma Re- cords. Báðar höfðu þar áður starfað saman í nokkur ár, Wednesday Week pó sýnu skemur. Á Especially For You og What We Had stjórnar upptökum Don Dixon sem frægur varð af sam- starfi sínu við REM og Let's Active. Síðast og alls ekki síst er tónlistarlega lítill munur á hljómsveitunum. Og þó. Ef grannt er skoðað ber ýmis- legt í milli. Ekki er þó átt við kynja- hlutföllin í sveitunum. Satt best að segja ber lítið á því að Wednesday Week hafi innan sinna vébanda þrjár stúlkur og einn pilt, á móti karlaveld- inu í Smithereens. Munurinn liggur í tónlistarlegri tjáningu. Á móti spila- gleði og einlægni Smithereens kemur næstum fráhrindandi kaldranaleiki Wednesday Week. Platan What We Had er líkust múrvegg, slétt, felld en nánast ókleif. Lögin 12 gefa áheyrand- anum lítil færi á að. finna handfestu. Þau er hröð, tiltölulega hrá og öll mjög áþekk áheyrnar. Hljóðfæraleik- ur fjórmenninganna er hnökralaus en að mestu laus við tilþrif. Það er einna helst að David Nolte sýni frumkvæði á gítarinn. Samanburður við Smithereens er Wednesday Week því heldur í óhag. Enn ósanngjarnari væri samanburður við REM. Það sem sveitina skortir eru fyrst og fremst einhver persónuein- kenni. Á What We Had er fátt sem stingur í stúf, lagasmíðar, textar, söng- ur né útsetningar, sem hinn reyndi Don Dixon hefur þó með höndum. What We Had minnir á nýlega end- urvakið tímabil rokksögunnar. Wednesday Week gerir lítið annað en að ítreka það. Eigin áhrifum eða per- sónulegri túlkun þessarar tónlistar er mikið ábótavant. -ÞJV Alan Parsons Project - Gaudi Leitað til fortíðar Alan Parson á orðið langan feril á tónlistarsviðinu. Hann byrjaði sem upptökumaður og var sem slíkur við- riðinn tvær klassískar plötur, Abbey Road með The Beatles og Dark Side Of The Moon með Pink Floyd. Hann stofiiaði síðan sína eigin hljómsveit, Alan Parsons Project. Fljótlega vakti tónlist hans athygli. Þóttu fara þar saman góð lög og vand- aður flutningur. Fyrstu plötur hans voru í heild of þungar fyrir hinn al- menna hlustanda en einstök lög náðu nokkrum vinsældum. Þessar plötur áttu það sameiginlegt að taka eitt efhi fyrir. Má nefha Edgar Allan Poe, vél- menni og píramítar Egyptalands, svo eitthvað sé nefht. Það er svo 1982 að Eye In The Sky kom út. Stórgóð plata, uppfull af fall- egum stefum, leiknum og sungnum. Sú plata var mun léttari en áður hafði komið frá Alan Parson og vinsældir hljómsveitarinnar jukust til muna. Því miður gat Alan Parson ekki fylgt Eye In The Skye nógu vel eftir. Þær plöt- ur, sem á eftir komu, voru nokkurs konar endurómur af Eye In The Skye. Því hefur hann réttilega tekið það ráð að hverfa til baka og á nýjasta plata hans, Gaudi, meira sameiginlegt með eldri plötum hans en þeim nýrri. Eitt viðfangsefiii er tekið fyrir, spánski arkitektinn Antonio Gaudi sem uppi var 1852-1926. Sjálfsagt eru ekki margir sem þekkja þetta nafh. En all- ir sem hafa einu sinni komið til Barcelona hljóta að hafa heyrt minnst á hann þegar skoðuð er ófullgerða kirkjan sem flestir ef ekki allir ferða- menn skoða. Kirkja sem mun enn verða í smíðum í nánustu framtíð. Gaudi hannaði hana ásamt mörgum öðrum þekktum mannvirkjum í þeirri borg. Hvernig sem á því stendur hefur Alan Parsons ásamt félögum ákveðið að fjalla um þennan arktitekt og skemmst er frá því að segja að hann hefur ekki gert betri plötu frá því Eye In The Sky kom út. Gaudi er ekkert léttmeti og er ekki líklegt að neitt eitt lag verði vinsælt enda er tónlistin á Gaudi þannig að maður verður ekki ánægður nema hlustað sé á plötuna í heild. Lögin að venju melódísk og upptaka og hljómur fyrsta flokks. Samt býður þessi heillandi tónlist ekki upp á neitt nýtt. Helsti gallinn er sá að meira hefði mátt vera um spönsk áhrif. Það er helst í eina leikna lag- inu, Paseo De Gracia, að spönsk áhrif njóta sín. Önnur lög eru að vísu að- eins undir spönskum áhrifum, en þau hverfa í útsetningum sem á einstaka stað virðast yfirborðskenndar. Eins og vænta mátti er helsti aðstoð- armaður Alan Parson Eric Woolfson sem verið hefur með honum frá byrj- un. Hann semur lögin ásamt Parson og syngur einnig. Aðrir söngvarár eru Lenny Zakatek sem lengi hefur verið með Parson. Þá má nefha John Miles sem er eini söngvarinn sem syngur tvö lög og Geoff Barradale. Þrátt fyrir minniháttar annmarka, sem upp hafa verið taldir, er Gaudi heilsteypt verk sem aðdáendur Alan Parsons Project ættu ekki að verða fyrir vonbrigðum með. HK riikamsárás i tburðurinn áttt sér 'ikum iron flflaid- ireinnaf uiöuni liljómsveit- j r sem varð fyrir u á ranum. . . BrBslc veitinSíouxsieAw e Banshees, sem nú nýtur .öluverðra vinsætda heima fyrii með gamia iagið This Wheels On Fíre, varð fyrir nokkiu áfalt? fyrir skemmstu er gítarleikari hljómsveitar- innar tók pokann sinn og gekk á brott. Þetta hefur t' för með sér mikla röskun á tónleikahaldi hljómsveitar- innarog fyrirhuguð Ameriku- ferð í sumar er komin í ;alt. . . filýjasta myndband iresku hljómsveitarinnar ilew IModei Army hefur verið bannað i Vestur-Þýskaiandi. Astæðan er ekki dónaskapur eóa klám, heidur hernaðar- legs eðiis, en á myudband- irtu er sena þar sem hijómsveitarmeðlimir mót- mæla bandarisku hernaðar- brölti fyrir utan Greenham Common kjarnorkuherstöð- ina i Bretiandi!. . . H/Iicha- ei Jackson hefurenn ekki lokið við gerð nýju ptötunnar sinnar, sem átti uppltaflega að koma út um þetta ieytí, því hann hefur veiið upptek- inn við að myndsetja nokkur laga plötunnar. Qg eins og manni á borð við fVi ichael Jackson sæmirfæi hann enga meðaijona tii að stjóina myndbandstökum < fyrir sig; það er enginn ann- ar en kvikniyndaleikstjórinn frægi, fViartin Scotsese. ^Heyrst hef ur að títiit plöt- uhnar verði Bad og nýlega fréttist ennfremur af lagi sem ku heita Dirty Diana og leiöa merm getnm að þvi að þar fái guðmóðir fWikka, Diana Ross, á baukinn. . . HowardJones hefur nú hetlt sér úti bisness í Bandaríkjunum og opnaði á riögunum eigið veitingahús New York. Heitir staðutinu wöwhere og þangað þýðír ekkert fyrir isienskar kjötæt- ur aðfaraþví þarei ekki kjötarða á boðstólum, enda eigandinn fiæg grasæta. . . Þeír sem hafa áhuga á að kaupa útvarps- stöó geta nú hugsað sér til hreyfjngs þvi nýlega var hreska útvarpsstöðin Capi- toi Radio auglýst til solu en hún hefurum þrjái miiljónir hlustemlflað jafnaði Solu verðeiu litlai 16 milljónit ptinda eða um 640 miiljónir islenskra któna. Sannariega gullid tækifæri tyrir útvarps-

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.