Alþýðublaðið - 29.06.1921, Blaðsíða 3

Alþýðublaðið - 29.06.1921, Blaðsíða 3
ALÞÝÐÖBLAÐÍÐ Sambanfisþingi U. M. F. í. var slitið í gær síðdegis. Sarn- bandsstjórn íyrir næstu 3 ár var kosin: Magnús Stefánsson sam- bandsstjóri, Guðrún Björnsdóttir ritari, Jór Kjartansson gjaldkeri og með itjóreeEdur Gúðmundur Davíðsson og Guðmundur Jónsson. k Pingvölinm var mikiil fjöldi fólks samankomhin í gær. Veður yar hið bezta, gtaðasólskin og bííða, enda hefði verið óskemti- legt á Völlunum fyrir svo margt fólk, ef öðruvísi hefði viðrað. Glimuna vann Hermann Jónasson en Guðm. Kr. Guðmundsson var næstur honum. Afhenti konungur Guðmundi bikar fyrir fegurst glfmulag, en Hermann fekk ,me- dalíu" að iaunum. Yfirleitt tókst glíman vel og miklu betur, . en mean hafa átt að venjast hér undanfarið. Konnngsgjöf. Konungur héfir gefið Alþingi dýrindisvasa úr dönsku postuifni. Á annari hlið hans er fagurlega gerð mynd af Suðurlandsströndinni og Hekiu, Havinden's Cocoa sérlega ódýrt og gott= Kaupfélag Reykvlkinga Laugaveg 22 A. Siml 728. með skjaldarmerki íslands yfir, en á hinni hiiðinni er mynd af konungsskipinu og skjaldarmerki Danmerkur yfir. Fangamark kon ungs og drotningar og áletrunin „ísland 1921" stendur á vasanum, Landhelgisbrot. Baskytteren kom í nótt með tvo togara, ensk an og þýzkan, sem hann hafði staðið að landhelgisveiðum í gær milli Tvískerja og Ingóifshöfða. Verður ekki annað sagt, en hon um gangi ve iðin vel. Gamla eða nýja Jijól» hestagvind óska eg að fá keypta. Ennfremur kaupi eg ca. 20 m. af Vs" notuðum gaspípum. — Tek þær niður ef óskað er. Jóhann Valdimamon Hvg. 37 niðri. Nýkomið: Allskonar sjóföt (frá H. H. Moss) Allsk. máln- ingavörur Allsk. máln ingarpeuslar. Blakkfernis. Með Islandi kom: Segl dúkur nr. 1—12. Tjald dúkur fi. teg. Gummistíg- vél. — Agætar vörur, — Verðið hvergi lægra. Símar 605 og 597. O, Ellingsen. Kaupið Alþýðublaðið! Jack Lsndon'. Æfintýri. nota sér rokstorm, sem getur komið honum á ákvörð- unarstaðinn á tuttugu klukkustundum, lendir hann í stillum sem á eftir koma, og verður hálfan mánuð að komast sömu leið. Vafalaust borgar Martha sig vel undir stjórn hans, en ekki nærri því eins vel og ef góð- ur stjórnari væri á henni." Hún þagnaði og starði hvössum augum á eftir skipinuj „En — er hún ekki dásamleg 1 Sko, hvernig hún bein- línis þýtur áfram, og þó sézt enginn vindur gára sjó- inn. Þetta er heldur engin tinháð, hver þumlungur af skrokknum er þakinn ósviknum herskipaeirplötum. Eg Iét fægja þær við Poonga-Poonga. Skipið var selaveiði- skip áður en gullleiðangurinn tók við þvl. Og selveið- ararnir verða að sigla vel; þeir hafa oftar en einu sinni komíst undan rússnéskum herskipum. Eg skal segja þér satt, að hefði mig dreymt um að eg mundi gera svo góð kaup þegar eg fór til Guvutu, hefði eg aldrei farið í félag við þig. Og þá hefði eg sjálf getáð stýrt skipinu". Sheldon sá smátt og smátt, að það sem hún sagði var rétt. Hún hefði gert þetta verk, jafnvel þó hann hefi ekki verið verið fclagi hennar. Hann hafði hvergi komið nærri björgun Martha. Ein síns liðs og án þess að hafa nokkurn ráðunaut, hafði hún ráðist út í æfin- týrið, þrátt fyrir hlátur manna og annan eins andstæðing og Morgan & Roff, og hún hafði sigrað. „Mér flnst eg vera eins og fullorðinn maður sem tek- ur brúðu lítillar stúlku af henni", hrópaði hann alt í einu angurvær. „Og nú grætur barnið eftir henni". Hún leit á hann, og hann tók eftir því að varir hennar skulfu og tár glömpuðu í augum hennar. Aftur hafði drengurinn í huga hennar fengið yfirhöndina, hugsaði hún; það var drengurinn sem grét til þess að fá skipið sitt aítur til þess að leika sér með það. Og þó var hún kona. Gagn- stæðurnar voru afskaplegar í henni. Hann fór að hugsa um það, hvort hann mundi hafa elskað hana eins, ef hún hefði verið fullkomin kona, ekkert drengslegt við hana. En alt í, einu varð honum það ljóst, að hann elskaði hana einmitt svona, eins og hún var — bæði drenginn og alt annað í fari hennar, þvl hefði skap- gerð hennar verið einhvernvegin öðruvísi, hefði hún ekki verið svona. / BEn nú hættir litla barnið að gráta", sagði hún. „Þetta er síðasta andvarp þess. Eg veit að sá dagur kemur, ef Kinrose ekki siglir skipinu í strand, að þú færð félaga þínum það í hendur. Eg skal ekki lengur vera önug. En eg vona, að þú skiljir, hvað eg finn til. Það er ekki eins og eg hafi keypt Martha, eða látið smíða hanna. Eg hefi bjargað henni, varnað þess að hún sykki í djúpið, um það leyti sem það var álitið áhættuspil að leggja fimmtíu pund í fyrirtækið. Eg á skipið; það er mér að þakka, að það er til. Síðasta norðvestanrokið hefði eyðilagt það á þremur klukku- stundum. Og mundu það, að eg hefi sjálf stýrt skipinu sem siglir afburðavel og lætur svo að stjórn, að eg hefi aldrei þekt annað eins. Og hvað það er létt í vöfum. Þverlegðu stýrið, og það snýst eins og skopparakringla, án þess seglin séu hreyfð, og það er hægt að láta það fara aftur á bak, eins og gufuskip; það gerði og við Songa-Songa, milli rifsins og skersins. Það var dásam- legt . . . En eg veit, að þér þykir ekki eins vænt ura skip og mér, og að þér fmst eg vera heimsk. En einhvern tíma tek eg aftur við stjórninni á Martha. Það veit eg. Eg veit það". Alveg ósjálfrátt, rétti hann út hendina og lagði hana ofan á hendi hennar á handriðinu. Og hann var 1 eng- um vafa um það, að það var drengurinn sem svaraði handtakinu, drengurinn, sem syrgði leikfangið, sem hann hatði mist. Hugsunin gerði hann kaldan. Hann hafði aldrei verið nær henni, og þó var hann sér full-

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.