Alþýðublaðið - 09.07.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 09.07.1921, Blaðsíða 1
$UL%*P m.%J> O-efid íit af .Alþýðttflo&clcstiuaau 1921 Laugardaginn 9. )úlí. 155 tölubl. Leirvörur og búsáhöld eru seld i útsölu á Laugaveg 43. Verðið er Iægsta heildsöluverð. Vörurnar keyptar inn með lægstá markaðsverði og komu i þessum mánuði. — JMiteiö úrval. — KomiO íljótt. Útsalan L angayeg 4 3. Jón Dúason og- íslandsbanki. Bankinn dæmdur til að greiða Jóni skaðabætur. Mönnum mun i minni fátið, aem kom á stjóra íslándsbanka, þegar Jón Dúason cand. polit. íór fram á að fá seðla bankans innfeysta í gulli. Bankinn neitaði, en Jón fór í mál við bann. Vegna þess að mál þetta er all merki-' legt, birtum vér hér orðréttan dóminn í málinu, tekinn úr Dóma- bók Reykjavíkur. Ár 1921, fimtudaginn 26. maf, vár í bæjarþingi Reykjavikur í málinu nr. 17, 1920, Jón Dúason gegn íslandsbanka, uppkveðinn svohljóðandi dómur: Cand. polit. Jón Dúason hefir, að undangenginni árangurslausri sáttatilraun, höfðað mál þetta fyrir bæjarþingi Reykjavíkur með stefnu átgefinni 2. marz f. á„ gegn stjórn h.f. Islandsbanka í Reykjavík og krafist þess, að bankinn verði dæmdur til að greiða sér kr. 43624,80 f skaðabætur með 5% ársvöxtum frá sáttukærudegi til borgunardags og málskostnað að skaðlausu. Stefndur hefir aftur á móti kraf- jst þess, að hann verði algerlega sýknaður f málinu, og að máls- kostnaður verði dæmdur honum eftir réttarins mati, svo og að stefnandi vérði dæmdur f sekt fyr- ir óþarfa þrætu, en hina síðar- nefndu kröfu þykir ekki ástæða til að taka til greina. Eftir þeim upplýsingum sem liggja fyrir er málið þannig vaxið, að hinn 12. desbr. 1919 sendi stefnandi mann f hankann með 25000 kr. f seðlum. hans til þess að fá þeim skift fyrir gull, en bankinn færðist undan að láta gullið, og næsta dag sendi stefn- andi enn með 24000 kr. f seðlum og bað bankann skifta á þeim og gulli en fékk afsvar, Bankinn er samkvæmt lögum nr. 66 10. nÓv. 1905 skyldur til að leysa seðla sfna inn með gulii, og telur því steínandi að bankinn hafi með þessu atferli gert sér skaða, er hann sé skyldur að bæta. Slcaða- bótakröfu sfna miðar stefnandi við dollargengi, hið hæzta sem hér hefir orðið frá 12. desbr. 1919 til 11. marz 1920, sem hann tjáir vera 7 kr. 05 au„ og er því ekki mótmælt af stefndum. Og með því að ganga út frá, að hann hefði getað fengið hér um bil 13140 dollara fyrir 49000 kr. og þannig grætt 3 kr. 32 aura á hverjum dollar, miðað við venju- legt gengi hans gagnvart krón- unni, fær stefnandi út hina nefndu skaðabótafjárhæð. Stefndur heíir eigi inótmælt innlausnarskyldu sinni á seðlunum, en heldur því fram að lögleg krafa um skifti á gulli og seðlum hafi eigi verið gerð, og auk þess hefir hann haldið því fram, að gull bankans hafi verið innsiglað af ríkisstjórninni, svo að hann hafi ekki getað látið neitt af þvf af hendi. Þessi sfðasta vamarástæða er þó eigi nægilega sönnuð og auk þess of seint fram komin i málinu. Og rétturinn verður enn- fremur að lfta svo á eftir því, sem fram er komið i málinu, að krafan um innlausn seðlana hafi verið löglega framsett bæði hinn 12 og 13. desember 1919. Með vitnaleiðslu i málinu er það upplýst, að seðlar þeir er stefhandi beiddist innlausnar á með gulli síðari daginn, voru hinir sömu og hann hafði beiðst innlausnar á daginn áður, að þvf undanskildu, að sfðari daginn var framvfsað 1000 kr. minnaafseðl* unum, en af þvf leiðir, að stefn- andi getur als engar bætur fengið fyrir synjún um gullinniausn þeirra 24000 kr., er hann sendi í bank- ann seinni daginn, auk þess sem einmitt þann dag komu i gildi lög er leystu bankann frá skyldu til að innleysa seðla sfna með gulli og virðist verða að telja gildi þeirra laga frá byrjun þess dags. Um þær 25000 kr„ sem inn- lausnar var beiðst á hinn 12. des. 1919, verður aftur á móti að á- lfta, að bankinn hafi verið skyld- ur til að láta gull fyrir þær og á þá stefnandi rétt til bóta fyrir þann skaða, sem hann kann áð hafa haft af að því var synjað. Hinsvegar verður skaði þessi ekki metinn eftir gengi dollara hér á landi, því að hinn 15. des. 1919 var bannaður útflutningur á gulli úr landinu og alls engar likur á að stefnandi hefði á þessum skamma tfma komið gullinu úr landi, þeg- ar á það er litið, að stefnandi hafði fyrir 12. desember 1919 fengið skift f gull i bankanum 12000 kr. i seðlum, sem hann seldi eftir 15. desember 1919 að eihhverju leyti hér innanlands, en sendi ekkert af því til útlanda. Og í málinu eru als engar Ifkur færðar að þvf, að stefnandi mundi hafa undið bráðari bug að útflutn-, ingi þess gulls, sem hann hafði fengið hinn 12. des. 1919, ef

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.