Alþýðublaðið - 11.07.1921, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 11.07.1921, Blaðsíða 2
ALÞ!1fÐlíBLAÐlÐ blaðsins er i Alþýðnhúú&u wíS IngóSfsstœti og Hverrisgötn Síms 988, Augíýsragum sé skflað þgag&ö eða í Gutsnberg í síðasta lagi ki. EO árésgÍBj þ&sn ú&g, sem þær eígíi ib teoma, í hlaðið. Áskriftargjald ðin &rs á mánuði. Aagíýsingavsri kr. i,$o cœ. tfndálkuð. Út&öiumean beðnfr að gsra skil i;i! dgreiðslunnar, aö minsta kostí. srsfjórðungslega. ' einai eru nú 228000 en voru 223000 í Rússlandi öílu áður. [Hér ber að gæta þess, að Petro- grad var áður böfuðborg ríkisias, en Moskva er það -nú og eru þar allar ríkisskrifstofurnar saman komnar]. Dauðratalan 45%, var 23% 1917. Giftingar 2O0/o gegn 5% áður. ]fýjnstn- sfmskeyti. Khöfn, 10. júlí. Stríðsaiforotin* Sfmað er frá París, að réttár- gangurinn i Leipzig veki gremju mikía meðaí bandamanna. Telja þeir hann skrípaleik einan. Vitna þeir einkum í sýknun Stengers herforingja, eftir að herforingjsr úr herráði haas höfðu borið fyrir réttin um að hann hefði skipað fyrir 3di &ð skjóta særða menn og fanga á vfgvöilunum. Þýzk blöð halda íram, að dómar ríkisréttarins séu réttiátir og óvilhallir. Frakkland og Belgía hafa kvatt burtu um- boðsmenn sína við réttarhöldin sem andmæli. Samningar miili Englendinga og Kemalistanna strandaðir. Guðm. Thorsteinsson söng gamanvísur og sagði sögur í Bár- unni á laugardagskvöldið fyrir fullu húsi, Skemtuoin ágæt. VerdíœS/iun'! Frá og með deginum i dag höfum vér lækk að verðið á öllum fyrirliggjandi birgðum í hlutfalli við markaðsverð. — Virðingarfyllst c%im6urverzL dlrna cSénssonar. Sími 104. Sími 104. 1 m\m m veitu. Lögreglan gengur altof lint eftir þegar um áfengisbrot er að ræða, ekki aðeins hér í bænum heldur um land alt. Einkum eru það dómararnir, sem gera sig mjög seka um vaarækslu í þessum efn- um. Það mun t. d. sjaldaa eða aldrei vera rannsakað hér í Reykja- vík, þegar maður er kærður og sektaður fyrir að vera „ölvaður á almannafæri", hvort hann hefir fengið vfnið á lögiegan hátt. Sökudólgurinn er aðeins dæmdur fyrir brot á lögreglusamþykt bæj- arins; en hann er ekki sakaður um brot á bannlögunum, þó vit- anlegt sé, að yfirleitt aldrei getur verið um annað en bannlagabrot að ræða, þegar maður er svo ölv- aður, að hann hneyxli lögregluna. Lfka er það ekkert leyadarmál, að bæjarfógetinn f Reykjavfk tek- ur ekki hörðum höndum á þeim víaafbrotamönnum, sem komast undir hendur hans, og má ve! vera að sumum ifki það vel, en bannmenn og aðrir, sem vilja að lögum sé hiýtt f landinu, kunna yfirvöldunum engar þakkir fyrir, þó þeir hiffi sökudólgunum. Þetta lagast aidrei hér í bæ, fyr en sér- stakur maður er látinn hafa með höndum eftirlit með iöguaum. Crnnnar Egilson er að sögn kominn tií Madrid, sennilega þá til þess að seraja fyrir íslands hönd með Dönum um mál okkar þar. Þó bannmenn hér væru allir af vilja gerðir, gætu þeir aldréi treyst honum ti! að koma hreint fram, þegar bannmálið er annars- vegar, og þessvegna hijóta þeir að krefjast þess, að hann verði þegar kvaddur þaðan og sendur maður suður, sem þeir bera fult traust til. Slíkt hefði reyndar átt að vera búið að gera fyrir löegu. Því þó meaa efist ekki um að danski samniagsmaðurinn geri alt sem hann getur oss ísleadiagum í hag, verðum vér að telja það heppilegra og f alla staði trygg- ara, að fsleazkur maður sem hefir fult skya á öllum staðháttum hér, sé viðstaddur þegar" gerður er jafn þýðiagarmikill samningur og hér um ræðir. Barnagnllin. Þessir íslendingar fengu ,að gjöf barnagullia nýsmíð- uðu: Jón Magnússon, sem kallðr sig nú stórkrossriddará — betur- að krossinn sligi hann ekki, — Sveinn Björnsson, Jón Sveinbjörns- son, Jóh. Jóhannesson, Bjarni frá Vogi og Einar Arnórsson sem allir heita stórriddarar og Þorst. M. Jónsson alþm. sem kallast hér eftir riddari; auk íslendinganna var glingrið hengt á mesta sæg danskra borgara, sem vér ekki kunnum að nefna. Auk þessa var skipuð 5 manna nefad til þess framvegis að gæta guilastokksiss og heagja við tækifæri krossa og stjörnur á brjóst „góðu barnanna"„ í aefndinni eru Jóhannes bæjar- fógeti, . Klemenz Jónsson, Björn Kristjánsson, Asgeir Sigurðsson og einkaritari koaungs. Væatan- lega kemur röðin næst að nefnd- inni og síðan að þingmönnunum,. sem leyfðu Jóni að flytja inn þenna þarfa flutning og mjög nauðsyniega. Segja fróðir meun að stykkið af ódýrustu orðuaai kosti 400 kr., annari-600 kr.'Og- þeirri þriðju 900 kr. Væri þetta rétt, sem álfta verður meðan það ekki er borið aftur, hefir íyrsta .skúrin" kostað landið 20,200 kr. Laglegur skildingur og ekki íurða þó loforð fáist um lán bjá þeimt. sem hnossið kljótal

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.