Alþýðublaðið - 15.07.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 15.07.1921, Blaðsíða 1
yðubla •Q-effid lit at •AlþýðuflolzlaMUtt. 1921 Föstudagiæn 15, |ú!í. 160 tölubi. Spáaifsamsiiwganiir. Hrað læram vér af þeim? Eins og oftar, hata rnenn séð það eftir á, hvert glapræði stjórnin Siefir gert með því, að faefja ekki samninga' við Spán, fyr en rétt um þsð leyti að fyrri samningar voru útrunnir.' Þetta athugaleysi \ stjórnarinnar getur orðið okkur dýrt spaug. En það stoðar Iftið að sakast uœ orðinn hlut." Só reynsla, sem við hJjótum að fá af þessu, ætti að kenna okkur tvent. í fyrsta l'agi að leggja alla stund á, að víkka svo markaðinn íyrir þær fáu vörur sem við fram- leiðum, að eki einstök þjóð géti ekki sett okkur hvaða skilyrði sem henni þóknast. Og í öðru 3agi að endurnýja svo snemma gamla samninga, að oss verði unt að snúa okkur annað ef á liggur. Hið fyrra er auðvitað aðafat- riðið. þó ekki komi tií sokkurra mála að gengið v'erði að kröfu Spánverja um afnám aðflutnings- bannsins, hlýtur þesai krafa að vekja hjá öllum hugsandi mönn- um þá sjjurniægu: Hvert ráð er til þess, að afstýra þvf, að svona spurningar verör eftirleiðis bornar írarar Og ráðið híýtur að vera þetta, sem hér að ofan greinir: að leggja alla stund á að ylkka svo mjög sem unt er markaðinn Jyrir vörur vorar. Hvað eftir ahnað hafa Norð- menn hótað því, að hækka tollinn af keti héðan svo mikið, að okk ur geti ekkert gagn orðið að'því, að flytjá ket til Noregs. Orsökin hefir verið einhver Iagafruravörp, sem þeim hefir þótt ríða í bága við hagsmuni sína hér; nú síðast ¦t. d. einkasölufrumvarpið, sem norskir síldarspekúlantar ætluðu að verða óðir fút af. En ^hvað hafa útfiytjendurnir gert til að bseta úr þessu markaðsleysi ? Sára- Iftið, eða ekkert. Bændur kvarta um lágt verð fyrir afurðir sinar. ¦.En því í ósköpunum hætta þeir Leirvörur og bnsáhöld eru seld í útsölu á Laugaveg 43. Verðið er lægsta heiidsöluverð. Vörurnar keyptar inn með lægstá markaðsverði og korau í þessum raánuði. — JMilsiö úrval. — Komið fljö.tt. XJt»a.la.n Lauga v e g 4 3 • ekki þessum saltketsútflutningi og senda ketið nýtt á markaðinnr Það væri þó reynandi, svo ekki væri nauðsynlegt að vera altaf upp á hian þrönga saltketsmarkað kominn. Úm saltfiskinn okkar er hið sama að segja. Engar tilrauair eru gerðar til að færa út kvíarn- ar á þeim markaði. Allar ná- grannaþjóðir okkar keppast um að gera verzlunarsamninga við Rússa. Hjá þeim er markaður fyrir síld og fisk má þar vafalaust selja líka. íslenzka stjórnin gerir ekkert. Hún er sér þess víst ekki fullkomiega meðvitandi, að vér íslendingar erum engir hrepps- ómagar Ðana lengur — að vér erum sjálfstceð þjbð, sem verður að starfa á eigin spytur og.hugsá sjálf fyrir sig, en láta ekki aðra gera það. Ábyrgðin. í jafnmikilvægu máli og þetta mál er hvílir mikil og þung ábyrgð á herðum þess, sem gerist Svo lítilœótlegur," að ganga í !ið með andstæðing vorum, Spánverjum, og berjast með honum. En eitt af blöðunum hér í bænum, Morg- unblaðið, hefir riðið á vaðið og skipað sér á bekk með Spánverj- um. Vísvitandi hefir það flutt rangar skýrslur ura málið, ög ekki enn leiðrétt þær, þrítt fyrír áskoranir bannmanna. Visvitandi hefir það slept úr skeytinu sem Stórstúkunni barst frá Einari H. Kvaran (sjá skeytið á öðrum stað). Vísvitandi hefir það tekið flugu fregn um samning Frakka og Norðmanna og flutt hana sem heilagan sahnleika. Og vísvitandi hefir það svo dregið þá ályktun af þessu, að Norðmenn mundu slaka til við Spánverja. Alt þetta hefir blaðið gert vis. vitandi, af því illvígir bannfjend- ur eru I stjórn þess, til þess að veikja álit tnanna á því, að unt verði að komast hjá því að ganga að kröfum Spánverja. Það hefir ¦vísvitandi og af fúsu geði gerst máigðgn erlendrar þjóðar, sem vill kúga fátæka og fámenna þjóð til þess, að flytja inn vöru, sem hún hefir enga þörjf fyrir og vill ekki nota. Og eigendurnir ganga jafn upp- réttir eftir sem áður, þeir bera , ekki kinnroða fyrir gerðir þjóna sinna, þvf þær eru f fullu sam- ræoii við þá sjálfa og ianbMsnar af þeim. Heiðariegur bannfjandi raundi aldrei nota erlent ríkisvald til þess að hjálpa málstað sfnum, en ó* héiðarlegir vesaiingar grfpa hvert tækifæri sem gefst. Þeim er sama um það, þó þeir gerðust land- ráðamenn — föðurlandssvikarar — bara ef það gæti orðið fýsnum þeira að liði. Frestnr. Samkvæmt því, er nýjast hefir frést um málið, er a!t útJit á, að samningum verði frestað þangað til eftir þing £ vetur. Umsækjendnr um Landsbanka« stjórastöðuna eru: Benedikt Sveins* son, Jón Dúason og Snæbjörn Arnljótsson.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.