Alþýðublaðið - 21.07.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 21.07.1921, Blaðsíða 1
/ 0-@íiö ttt af »A.l^ý©taJffiol£l£3a«iiss,. 1921 Fimtudaglsa 21. júlí. 165. tölub!. Jiiisiið í JIoregL Samningarnir við Spán og Frakkland. í norska blaðinu „Arbejdet", sera gefið er út í Bergea, er fyrir- lestur eftir Castberg, formann Ibannflokksins á þingi Norðmanna. Fyrirlesturinn rekur frá rótum ihvernig stendur á um samninga ¦ Norðmanna við erlend ríki og skýrir kröfu Spánverja um tilslak- anir á brennivínsbanninu. Castberg vítir mjög aðfarir and- Ibsnninga heima fyrir og segir: „— Útíendiagarnir hafa síuðst við undirróður þeirrá. Jafnvel þing- menn hafa látið þá skoðun í Ijósi 4 þingsalnum, að það ætti að slaka til á lögunum, og undir það tiefir einn samningsmaðurính tek- ið. Um þetta segir spánskt blað, að það hafi tekið eftir „þessura vegJynda samningsmanni". Og annað blað segir: „Við verðum að nota samherja okkar í Noregi." Hefðu menn innanlands ekki hegð- að sér svo glæpsamiega, hefðum við staðið betur að vígi." Hvað segir Morgunbiaðið um betta? Það hefir eins og áður 'iiefir verið sýnt fram á gengið í lið með andstæðingum vor ís- Sendinga og hegðað sér eins og norsku iiiræðismennirnir. ; Uíb samninginn við Frakka segir hásm, að hann sé ekki eins hættulegur og £ fljótu bragði virð- /ist. Sé óttinn við hann sprottinn •af misskilningi. — Fyrsta grein samningsins Mjóðar svo: „Norska stjórnin skuldbindur sig til, meðan núver- andi samkomulag stendur, að Ieyfa insfiutning á fötura og fiöskum, ásamt flutaingi innanlands, á írönskum vínum með 14 gráða styrkleika eða minna, án þess áð takmarka notkunina." — Én þessari grein fylgir skýr- ing, sem er sassbijóða á frönsku og fylgir samningnum. Skýringin ' sýnir, að hér er ekki gengið í neinu á löggjöf landsins. Þannig er til orða tekið í skjaíinu: „Það leiðir af sjáifu sér, að orðin „án þess að takmarka notk- unina" þýða, að norska stjórnin gerir ekki sérstakar ráðsíafanir eins og t. d. takmörkun á inn- flutningi eða skömtun á einka- notkun, í því augnamiði að hindra löghlýðna neytendur, sem eru einskis ólöglegs vitandi (in bona fide), í að afla sér þess víns er þeir æsktu. Það leiðir afsjálfusér að þetta afnemur á engan hátt þann rétt sera norskar sveitastjórn- ir hafa með tilliti til undanþágu að norskum lögum. Ekki heldur afnemur þetta þann rétt, sera sér- hver stjórn hefir til að setja vísar löggæzlureglur, sem gætu veríð nauðsynlegar í vísu falii. :--------".¦ Það, sem segja má samningnum til hróss, segir Castberg, er að hann er bygður á þjóðsiratkvæða- greiðslunni um bann og hann hindrar ekki að komið verði á einkasölu eða félagssölu. — En fari svo, a.ð öl! félögin leggist niður, með atkvæðagreiðslu, ligg- ur ekki annað fyrir en'algert að- flutningsbann, og það ræðir samn- ingurinn ekki um. Af þessu geta menn séð, að staðhæfitigar Morgunblaðsins um það, að samriingurmn banni algert vínbann, eru rangar, hvort sem þær eru teknar eftir norskum and- banningablöðum eða ekki. Og um afslátt á atkvæðagreiðslunni um brennivínslögin er ekki að ræða, því hún talaði aðeins um bann á sterkum vínum, en tiltók ekki gráðustyrkleikann,' og létt vín frönsk hafa sum 14 gráðu styrk- leik. \ Meðal annars segir Cástberg: — Spánverjar hafa gert oss tilboð, sem ekki er Sbægt að ganga að. Spánn hefir þvinæst lagt geysi- háan toll á saltfisk. Noregur hefir svarað með því, að hækka tollinn á spönskum vörum. Hækkunin á tolli af spönskum vinum var sam- þykt af þinginu f einu hljóði og hækkunin á öðrum vörum með yfirgnæfandi meirihluta. Hann segir að Spánverjar krefj- ist ferfalt meiri innfintnings á vín- um til iðnaðar, vísinda og meðaia- notkunar, en Norðmenn þarfnist, og ekki megi fiytja þessi vín út aitur. Um kröfuna segir hann: — Það er skiljaniega til lítiís sóma fyrir landið, ef gengið væri að þessu, og það gæti ekki verið sarahljóða þeirri samþykt stór- þingsins, að aðeins skyldi Ieyfður innfiutningur til iðnaðar, vísinda og meðalanotkunar eítir þörfum. Þessi tiílaga var samþykt með, öilum atkvæðum gegn 1, og að ganga frá samþyktinni vegaa ktölu frá útlöndum, væri til þess að rýra álit Noregs og sóma haos; það væri skarð i þjóðarkeiður vorn og sjálýstæði vort. Og það mundi leiða til frekari baráttu út á við og inn á við, og að þessu er svo farið, hefir enginn lýst Ijósara en einmitt núverandi utan- ríkisráðherra, dr. Rcestad. Hér kemur fracs sama skoðunin sem haldið hefir verið fram hér í blaðinu og leyfum vér oss að efast um að „Morgunbkðsljósin" séu skarpskygnari utanrfkisstj órnm'ála- rneun en þessir mikiisæetnu Norð- menn. Castberg telur það nauðsynlegt að leggja talsvert í sölurnar, svo ekki þurfi að láta undan Spánverj- um. Segir hann að enginn vafi sé á því, að Spánverjar muni hætta þessu tollstriði, ef þeir sjáí að Norðmönnum sé alvara, að fara sömu ieiðina og ísland, Banda- ríkin, Finnland og Nýfundaaíand.. — Menn segja að fólki snúist hugur gegn banninu, en jafnframt koma fjölmargar háværar raddir um það, að Sáta ekki undan, segir Castberg. — Þetta stendur ekki vel heima við það, sem Morgunblaðið hefir sagt. — Það, sem norska þjóðin er nu að berjast fyrir, er alheims-

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.