Alþýðublaðið - 23.07.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 23.07.1921, Blaðsíða 1
O-efiO tát adt ÆlpÝ&mM.o>lsl£mmjm^ 1921 Laugardaginn 23. júlí. 167. tölubl. 50 ára ajmæli á hægri jafnaðarmannaflokkurinn i Danmörku á þessu ári og verð- ur f tilefni af því haldin hátíð f Kaupmannahöfn. Hefst hún f dag með skrúðgöngu og ræðuhöldum. Pétur G. Guðmundsson tekur þátt f hátiðahöldunum af hendi íslendinga. Fyrsta eintakið af jafnaðar- mannablaði er gefið þar út 21. júlí »871. Jafnaðarmenn hafa náð miklum tökum á dönsku þjóðinni, sem sjá má af þvf, að við síðustu , kosningar áttu þeir 32 prósent af öííura greiddum atkvæðum. Alls eru 1003 pólitísk félög, með 130,000 félögum, í sambandinu og iðnfélögin eiu 3113 með 362,363 félagsmönnum og eru þau yfirleitt f sambandinu. Flokk- urina ræður alls yfir 57 blöðum, smáum og stórum, og eru þau gefia daglega út í 175,000 ein- tökum Mörg samvinnufyrirtæki eru f sambandi við flokkiun. Þar á meðal banki. Flokkurinn hefir meirihluta í bæjarstjórn Khafnar (33 af 55) og auk þess meirihiuta i 49 öðrum sveitastjórnum. Verklýðssamtökin í Danmörku Itafa komið f framkvæmd ýmsum endurbótum, sem miða f rétta átt, en upp á síðkastið hefir orðið misklið nokkur innan flokksins og hefir myndast róttækari fiokk- ur, sem staríar í sambandi við þriðja Iaternationale. Eykst þeim ðokki nú fylgi daglega, ekki síst vegna þess, að borið hefir full- oaikið á kyrstöðu og aðgerðaleysi meðal hægri jafnaðarmanna. En væntanlega fara þeir að rumska, er þeir iíta yfir 50 ára starf, því óhjákvænaílega hijóta þeir að sjá, að þeir eru komnir út af braut inni, sem þeir upphaflega ætluðu að fara. Eins og kyrstaðan er til niðurdreps fyrir hvaða málefni sem er, eins eru harðlr dómar |>eirra sem kyratöðunni vaida, um þá sem galiana sjá og viija bæta þá, bezta meðalið tit að rífa úr stfflunni og hleypa skrið á endur- bæturnar. Kyrstöðumennirnir vega því að sjáifum sér með framkomu sinni. En vitanlega gerðu þeir meira gagn ef þeir -létu segjast og hættu að berja höfðinu við steininn. í von um það, að næstu 50 ár færi verkalýðnum f Danmörku fult frelsi og fullan sigur f barátt- unni við auðváldið, og að honum megi hið bráðasta bætast nýir og skapandi kraftar, óskum vér hon- -um til hamingju, og væntum þess að hann sjái réttu ieiðina áður en lýkur. Trúmenska valíhaf anna Nú er konuugskoman um garð gengin og allur sá eyðslu- og skerntuuarbragur er , henni fylgdi. Sjálfsagt er sá útgjaldaliður, er þjóðinni stafar af þessu, mjög til- finnanlegur nú á þessum tíma, er þjóðin hefir ekki annað til að eyða en lánsfé, er hún fær með umtöl- um og ókjörum. Það er sagt að ósk hinna kon- unglegu gesta hafi verið að hóflega væri Iagt í kostnað út af þessari komu þeirra hingað, og mun fiest- um hafa virzt, er þau sáu, að það fólk bæri alt með sér hófstillingu í háttum og nautnum. En þetta verður tæplega sagt um okkar innlendu valdhafa. Þeir virðast hafa notað þetta tækifæri vel til að skemta sér á landsins kostnað og hieypa af stað peningastraumi handa sér og skjólstæðingum sín- um að mata sig á. Þáð hefir vfst enginn haft á móti þvf, að tekið væri sómasam- lega á móti konungi vorum, og að gata hans væri greidd eftir þvf sem hægt væri meðan hann dveldi hér á landi; en hver mun hafa ætlast til þess, að stórum Brunatryggingar á innbúi hvergi ódýrari en hjá M 5 A. V. Tulinius ? vátryggingaskrifstofu I? Eimsklpafélagshúsinu, 2. hæð. hóp af hæstlaunuðu embættismönn- unum og undirtillum þeirra yrði boðið til ókeypis veizluhalds og skemtiferðalags á kostnað lands- ins, f tflefni af kónungskomunni. Hver mundi hafa trúað þvf, að þessir herrar dirfðust þess að bjóða sér sjáifir í siíká ferð, til að sjúga út síðustu krafta ór- magna þjóðar. Það er ekki þvf að heilsa að sá föfnuður rfki hér á landi, að allir séu jafnir fyrir lögunum, annars væri rétt og sjálfsagt að draga þessa herra , fyrir Iög og dóm, fyrir óleyfilega meðferð á almannafé. Eða er það ekki óleyfileg meðferð á almanna- fé, að eyða því úr rfkissjóði til að skemta sér fyrir, þótt það séu æðstu embættismenn þjóðarinnar er gera þaðr Eða gerir það ekki sökina ennþá svartari? Vegna þess að f þjóðfélagi voru rikir ekki svo roikið réttlæti, að auðið sé að láta hatt setta em- bættismenn sæta abyrgð fyrir verk er þeir vinna, þótt þau f sjálfu sér séu hegningarverð, þá er ekki um aðra leið að gera fyrir þjóð- ina, en að muna þessum mönnum þessa háðung við næstu kosning- ar. Það er eina ráðið til að sýna þeim að þjóðin ekki iætur bjóða sér alt. Enginn þessara herra, er not- uðu konungskomuna til að svalla út landsfé, mega eiga afturkvæmt f þingsæti. Það fé, er þjóðin leggur í hinn sameiginlega rikissjóð, ætlast hún

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.