Dagur - 02.01.1930, Blaðsíða 2

Dagur - 02.01.1930, Blaðsíða 2
i tbh DAGUR • • • • • -••-• •-• ?-•-• • •-•-•- • • • gflffiffifffffffffffffff; gj Bifreiða-gúmmí Jg dekk og slöngur, allarteg. fyrirliggjandi. JS| Veedol 1 9j er öruggasta bifreiðasmurningiii- *J| ^« AUar tegundir fyrirliggjandi. — •& gj Kaupfélag Eyfirðinga. jg Siiiiiiiiiiiiiiiliiiiilig 3S» Myndastofan Oránufélagsgötu 21 er opin alla daga frá kl< 10-6. Quðr. Funch-Rasmussen. sjarstjornar Framboðsfrestur var útrunninn kl. 12 á hádegi á gamlaársdag. Lágu þá fyrir 3 listar, og hafði kjörstjórnin ekkert við þá að at- huga. Listi Framsóknar, er getið var um í síðasta blaði, hafði verið tekinn aftur og nýr listi settur í staðinri, skipaður 22 mönnum. Hafa allir listarnir þá tölu. Eru þá listarnir endanlega mönnum skipaðir sem hér segir: A-listi (Framsókn). Ingimar Eydal skólastjóri. Brynleifur Toibasson kennari. Jón Guðlaugsson bæjargjaldkeri Böðvar Bjarkan lögmaður. Jóhannes Jónasson, verkstjóri. Haraldur Þorvaldsson verkam. Jónas Þór verksmiðjustjóri. Júníus Jónsson bæjarverkstjóri. Hallgrímur Traustason verzl.m. Þorsteinn M. Jónsson bóksali. Sigtr. Þorsteinsson yfirmatsm. Eyþór Hallsson skipstjóri. Árni Jóhannsson verzlunarmaður. Finnur Agnars verkamaður, Vilhjálmur Guðjónsson verkstjóri. Aðalsteinn Jónatanss. trésmiður. Magnús Sigurbjörnsson verkam. Bogi Ágústsson ökumaður. Pétur Tómasson verkamaður. Svanberg Sigurgeirss. vatnsv.stj. Halldór Ásgeirsson kjötbúðarstj. Kristján Sigurðsson kennari. B-listi (Jafnaðarmenn). Erlingur Friðjónsson alþingism. Elísabet Eiríksdóttir kenslukona. Einar Olgeirsson framkvæmdastj. Karl Magnússon sjómaður. Steinþór Guðmundsson kennari. Þorsteinn Þorsteinsson verkam. Halldór Friðjónsson síldarmatsm. Jón Steingrímsson bæjarfógetaf. Steinunn Jóhannesdóttir húsfró. Sigfús Baldvinsson skipstjóri. Guðrún Sigurgeirsdóttir húsfrú. Jón Sigurðsson trésmiður. Kristján Markússon trésmiður. Björg Guðnadóttir húsfrú. Vilhjálmur Guðjónsson verkam. Sjgurður Vilmqn^Isson verkam. í Félagi ungra fram- sóknarmanna kl. 1 e. h. í Skjaldborg á sunnudaginn. STJÓRNIN. Zofonias Jónasson sjómaður. Sigurpáll Jónsson verkamaður. Jóhann Kuld sjómaður. Áskell Snorrason kennari. Gestur Bjarnason verkamaður. Halldór Halldórsson byggingaf. C-lir.ti. Sig. Ein. Hlíðar dýralæknir. Hallgrímur Davíðsson versl.stjóri. ólafur Jónsson framkvæmdarstj. Tómas Björnsson kaupm. Gísli R. Magnússon bókari. Páll Einarsson kaupmaður. Stefán Jónasson útgerðarmaður. Jón Guðmundsson byggingam. Jón Jónatansson járnsmiður. Benedikt Steingrímsson skipstj. Steindór J. Hjaltalín útgerðarm. ólafur Ágústsson trésmiður. Guðmundur Pétursson útgerðarm. Kristján Árnason kaupm. Valdemar Steffensen læknir. Sigurður Sumai-liðason skipstjóri. Einar Gunnarssjti konsúll. Einar Metúsalemss. verslunarstj. Hallgrímur Pétursson bókbindari. Anton Jónsson útgerðarnuður. Benedikt Benediktsson kaupm. Lárus Thorarensen safnaðarfullt. Síðasttalinn iista nefna sumir íhaldslista, aðrir kalia hann sjálf- stæðislista, en blöð þau, er hann styðja, kalla hann »lista borgara- f lokksins«! Helzta kosningafyrirbrigðið að þessu sinni hefir verið það, áð »Norðlingur« byrjaði á að nefna fulltrúaefni Framsóknarflokksins fulltrúa K. E. A. »Verkamaður- inn« át þetta siðan upp eftir »Norðlingl« og-að lokum etur »ís- lendingur það upp eítir »Veika- manninum«. Á þeim dsgi urðu þeir Heródes og Pílatus vinir! Norðanhríðin 21. f. m. olli miklum skemdum á bryggjum og bátum hér út með firðinum. Sérstaklega kvað þó mikið að skemdunum á Siglufirði. Braut brimið tvö stór skörð í varnargarðinn norðan á eyrinni, og flæddi sjórinn inn um þau og gekk síðan inn í húsin. Stóð aðeíns miðeyrin upp ár, þegar flóð- bylgjan stóð sem'hœst. Muna monn ekki aðra ejns brimólgu þar. \ t Arni Eiríksson bankagjaldkeri. Árni var sonur Eiríks bónda á Skatastöðum í Austurdal og konu hans Hólmfríðar Guðmundsdótt- ur, frá Bjarnastaðahlíð í Vestur- dal. Eiríkur var fróðleiks- og gáfumaður. Fékst hann við barnakenslu og unglinga í Lýt- ingsstaðahreppi langa hríð. Hann andaðist fyrir 25 árum. Hólm- fríður móðir Árna var annáluð fríðleikskona. Var hún systir Sveins hreppstjóra í Sölvanesi, en hann tók Árna frænda sinn til fósturs kornungan og ól harin upp. Sveinn var gáfumaður mik- í 11 og merkilegur á marga lund, og mintist Ámi hans jafnan með þakklæti og virðingu og fóstru sinnar eigi síður, Guðrúnar Jón- asdóttur frá Vatni, hinnar ágætustu konu. Á efra aldri fór Sveinn til Ameríku, en hvarf heim aftur að tveim árum liðnum og andaðist hjá fóstursyni sínum. Systursonur Sveins er hinn kunni og málsnjalli lögmað- ur, Barði G. Skúlason (B. G. •Skúlason), er fyrstur fslendinga vestan hafs útskrifaðist úr Grand Forks háskölanum 1895. Hefir hann getið sér mikinn orðstír, bæði í Norður-Dakota og í fylk- inu Oregon, par sem hann dvel- ur nú. i| ( Árni Eiríksson var maður vel kýnjaður, bæði í föður- og móð- urætt. Eiríkur Jónssori, föðurafi hans, var hreppstjóri í Lýtingsstaða- hreppi og bjó í Héfaðsdal, og var hann talinn sérlega merkur mað- ur. Árni var 12. maður í beinan karllegg af Grími lögmanni Jóns- syni á ökrum, og voru þessir 12 menn allir merkisbændur í Skaga- firðí. Fæddur var harin 2. septbr. 1857. Á unga aldri lá hann þunga legu í brjóstveiki, og varð hann altaf upp frá því að vera varkár um heilsu sína, en sneri sér þeim mun meir að ándlegum störfum. í ráði var að senda sveininn í skóla, og átti hann að hefja undirbún- ingsnám hjá sr, Jónasi Bjarnar- syni á Ríp, en hann druknaði í Héraðsvötnum um þær mundir (í des. 1871). Varð ekki úr skóla- námi, meðal annars sakir þessa atburðar. Vetrartíma dvaldi Árni við nám hjá Stefáni Jónssyni frá Mælifelli, síðar prests að Þórodd- stað, vestur á Undirfelli, en þann stað hélt þá móðurbróðir Stefáns, sr. Sigfús Jónsson frá Reykjahlíð. Rétt eftír 1870 stund- aði Árni söngnám í Reykjavík einn vetur hjá Jónasi Helgasyni organleikara. Var hann í húsi Árna leturgrafara Gíslasonar. Voru þeir nafnar aldavinir jafn- an síðan og skrifuðust á. — Árni Eifíksson flutti fyrstu orgelin til Skagafjarðar, annað í Goðdala- kirkju og hitt heim til sín, að Sölvanesi. Upp- fr» þyí yar hann forsöngvari og organleikari, fyrst í Goðdölum, og síðan á Mælifelli og Reykjum, þangað til hann flutti úr syeitinni. Kendi hann fjölda fólks að leika á hljóðfæri og fékst við kenslu víða og lengi. Hreppsnefndaroddviti var hann í Lýtingsstaðahreppi frá því er hann byrjaði búskap eða fyrr og til 1907, og hafði á hendi flestöll belztu ábyrgðarstörf í sveitarfé- lagi sínu. Hann var góðgjarn og framsækinn áhugamaður, prýði- lega vel gefinn og miklu betur að sér en títt var og er um bændur alment. Þessi vandaði og merki maður var sannkallaður menning- arfrömriður sveitar sinnar heilan niannsaldur. Hann var listfengur í mörgum greinum og óvenjulega frjór í hugsun, hrekklaus og hreinlyndur. Mikilla vinsælda naut hann meðal sveitunga sinna og annarra, sem hann átti samleið með um dagana. öll lífvænleg framfaramál Skagfirðinga studdi hann með ráðum og dáð. Hann gekst fyrir því, að reist var sund- skýli við Steinsstaðalaug og sam- komuhús, var einn af frumherjun"- kaupfélagsskaparins í Skagafirði, og eg get fullyrt, að samvinnu- stefnan náði mjög ríkum tekum á honum, og til æfiloka bar hann vöxt hennar og viðgang fyrir brjósti. Hann trúði á mátt hennar til hagsbóta í mannfélagiriu. Fyr á árum skrifaðist hann á við Pét- ur alþm." á Gautlöndum um þau mál. Pétur var vanur að gista á Reykjum hjá Árna og frændkonu sinni á þingaferðum áður fyrr. Árni sál. kvæntist eftirlifandi konu sinni, Steinunni Jónsdóttur, 31. des. 1883, prests á MælifelU, ' Sveinssonar læknis, Pálssonar, og Hólmfríðar Jónsdóttur fiá Reykjahlíð. Andaðist tengdamóðir hans fjörgömul hjá þeim hjónum. Reistu þau hjónin, Steinunn og Árni, bú í Hamarsgerði, en flutt- ust að Nautabúi vorið 1890, en þaðan að Reykjum í Tungusveit vorið 1897. Bjuggu þar til vorsins 1907. Næsta ár var Árni starfs- maður Kaupfélags Skagfirðinga, á Sauðárkróki, en fluttist til Ak- ureyrar vorið 1908, og áttu þau hjón þar heima upp frá því. Var Árni starfsmaður í útbúi íslands- banka hér frá ársbyrjun 1910, lengstum gjaldkeri. Eg kom í bankann síðastl. Þorláksdag. Áð- ur en eg fór þaðan, tók eg í hönd- ina á mínum gamla, góða vini og sveitunga og óskaði honum gleði- legra Jóla. Um kveldið, er hann kom heim, að loknu dagsverki, hné hann riiður örendur, og eg er viss um, að Guð hefir gefið honum gleðileg Jól. Veturinn 1921 varð Árni sál. fyrri stórslysi, er hann datt á götu og lærbrotnaði. Með framúr- skarandi þreki, alúð og samvizku- semi gegndi hann kalli skyldunn- ar fram í dauðann, oft meira af viija en mætti, síðustu árin. Eg hefi fáa þekt jafn vinfasta, hrekklausa og hlýja sem hann. Hérna í bænum var hann, eins og vestra, hvers manns hugljúfi, en hann festi hér aldrei rætur. Ho^

x

Dagur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagur
https://timarit.is/publication/256

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.