Dagur - 10.02.1944, Blaðsíða 7

Dagur - 10.02.1944, Blaðsíða 7
Fimmtudaginn 10, febrúar 1944 DAGUR » € JÓDÝR ELDIVIÐARKAUPIj » * « K O K S á 180 kr. smálestin »KAUPFELAG EYFIRÐINGAí t i TILKYNMNG Viðskiptaráðið hef ir ákveðið, að hámarksálagning í smá- sölu á alla innlenda málningu og lökk megi ekki vera hærri en 30%. Akvæði þessi koma til framkvæmda, að því er snertir vörur, sem keyptar eru frá og með 1. februar 1944. Reykjavík, 31. janúar 1944. Verðlagsstjórinn. í enskrí landaíræði eftir Pascoud (London 1726) er kaíli um ísland. Segir þar m. a., að helztu bæir á landinu heiti Hola, Skalhot og Kurbar (lík- legts átt við Kirkjubæ). Kastali er þar einn, sem heitir Bested (líkl. Bessastaðir) og tvær beztu haínirnar heita Hnar og Keplarwick (líkl. Haínaríjörður og Keflavík). Á íslandi eru þrjú eldíjöll: Heckla, Helga og la Croix (Krossijall), þau ijöll eru öll mjög há og snævi þákin og spúa eldi, sjóðandi vatni, foss- um af brennisteinsvökva, sem brennur eins og vínandi, svartri ösku og stórum vikrum, og það með svo miklum hvellum, að niestu þrumur eru ekki eins ægi- legar. Á einum stað í Jræði- bók" þessari er talað um villi- menn og skurðgoðadýrkendur, er búi í hellum uppi í landinu, og margt fleira fróðlegt segir þar frá íslandi og fslendingum! Árið 1729 kom út lýsing Danmerkur og Noregs eftir hinn nafnfræga rithöiund og leikritaskáld Ludvig Holberg. Er þar nokkuð sagt frá íslandi, vinsamlegt flest og rétU Hol- berg nefnir nokkrar hinar verstu skröksögur, er þá gengu erlend- is um ísland og hrekur þær. Segir þar á einum stað r. d.: nMetm sem koma at töngvm ferðum, fyrirverða sig eigi fyrir að segja hinar ótrúlegustu skröksögur, og ef menn hafa á móti þeim, sanna þeir þær með eiði. Binu sinni sagði kaupmað- ur, sem verzlaði á tslandi, mér, að hann hefði séð íslending taka af sér skóna og stýfa þá úr hneía eins og pönnukökur. Eg hristi höfuðið til merkis um, að eg tryði þessu ekki, en hann lagði eið út á það, að sagan væri sönn. og þá varð eg að þagna". * Finnst þér, góði minn, að eg líti út fyrir að vera orðin þrí- tug? — Nei, góða min. Ekki nú orðið. Auglýsing um kvikmynda- sýningu: — Barnasýning kl. 5 í dag. Fullorðnum ekki leyíður aðgangur, nema þeir séu í tylgd með börnum. í loftvarnarbirginu: — Þú hefir aldrei kysst mig svona dá- samlega áður, Lára. Er það vegna myrkvunarinnar? — Nei. Það er vegna þess, að eg heiti Vera. Það fara ekki margir sólu- menn í fötin hans Harvey's sál- uga Firestone, hins heimskunna hjólbarða-framleiðanda. Henry gamli Ford, bílakongurinn, hafði ekki roð við honum í þeirri íþrótt, og var hann þó enginn skussi sem söíumaður heldur. Einu sinni voru þeir Firestone og Ford, saman á ferðalagi vestur í Indíána- byggðum Ameríku. Þeir veðj- uðu þá um það, hvorum þeirra tækist betur að selja varning sinn gbmlum og auðugum Indí- ána;sem þeir heimsóttu vestur þar. Ford tók Indíánann fyrst aí- síðis, en hvernig sem hann gyllti bíla sína og hrósaði ágæti þeirra, neitaði Indíáninn kaupunum: Hann átti engan bíl og kærði sig ekki um að eignast slíkt farartæki. Þó fór Firestone gamli á stúf- ana. Hann talaði við Indiánann undir fjögur augu, og að stund- arkorni liðnu kom hann sigrí hrósandi aftur: Hann hafði selt Indíánanum hjólbarða — þótt hann ætti engan bílinn — sem leiktang handa syni hans! Það var pest í svínunum á bænum, en þar sem vinnumað- urínn var lasirm, sendi húsmóð- irinn vinnukonuna eina nóttina eftir dýralækninum. Næstu nótt elnaði vinnumanninum sóttin, og nú var vinnukonan send eft- ir héraðslækninum. Húsbónd- inn vaknaði við umganginn og hrópaði: — Hvaða gbltur er nú á þér, Stína mín? — Nú er það ekki gölturinn, húsbóndi góður, svaraði Stína. — Það er bara hann Jón. Maður nokkur átti ágætan reiðhest, sem allir kunningjar hans ófunduðu hann af. Einn þeirra, slunginn kaupsýslumað- ur, hafði oft falazt eftir hestin- um, en ekki fengið. Nú drapst hesturínn, og eigandinn gerði það ai skömmum sínum, að hann sendi kaupmanninum skrokkinn að gjóf. Skömmu síð- ar hittust þeir, og gárunginn spurði vin sinn, hvernig honum hefði líkað gjöfin. „VeP', svar- aði kaupmaðurinn. — ,JEg hatði 3600 kr. upp úr hestinum". ,fiverrúg fórstu að því? Klár- inn var þó dauður". „O, eg efndi bara til happ- drættis um reiðhestinn þinn meðal kunningja okkar beggja og seldi miðana dýrf'. „En góði maður! Urðu þeir ekki fokvondir út at gabbinu?" „Nei, seiseinei", svaraði kaup- maðurinn rólega. — „Sá eini, sem kvartaði, var sá, sem hlaut vinninginn, og honum endur- greiddi eg peninga hans og gai honum dálitía fúlgu að auki fyr- ir*halda sérysaman. Þar með var það mál úr sögunni". ¦ Hvatvísi Morgunblaðsins (Framhald af 2. síðu). áfram að rita um málið á mjög ósmekklegan háit. Nú hefir íXiál þetta tyrir nokkr- um dögurh verið gert opinbert af utanríkisráðuneytinu og birt í öllum blöðum. En þá skeður hið furðulegu, að • itstjóri Morg- unbl.'ðsiná notar betia tækifæn til þess að ráðast að utanríkis- ráðherra á hinn flónskulegasta og ógeðslegasta hátt. Fyrir það að ráðheirann gegnir skyldu sinni vegna fréttaflutnings, sem varður við li.g, um viðkvæmt ut- anríkisnrU, notar ritstjóri Morg- unblaðsins aðstöðu sína til þess að skrifa um hann persónulegav yvivirðingar. Slík liamkoma serr-. þessi er i, ngt fyrir neðan al- mennt velsæmi. Löggjafinn hef- ir með hinum ströngu laga- akvæðurn sett skoiðui við þ\í, að menn geti opinberlega farið með utanríkismál landsins eftir þvi, sem hverjuni einum gott þylii. En pers'ma þess ráðherra, sem fer með þessi viðkvæmu mál, hefir enga slíka vernd, jafn- vel ekki er hann gegnir embætt- isskyldu sinni. Hvað blaðamenn telja sér sæmandi undir kring- umstæðum sem þessum, er hins vegar góður mælikvarði á menn- ingu þeirra. Vér íslendingar erum viðvan- ingar í utanríkismálum, en því meiri þörf er á því, að menn reyni að temja sér þá háttvísi í þessum málum, sem aðrar þjóðir hafa lært og tileinkað sér af langri reynslu". Eins og sjá má á hinum til- færðu orðum Vísis, ér hann hneykslaður og undrandi yfir framkomu Mbl. í þessu máli og vítir hana hispurslaust og að maklegleikum. Nálega allur landslýður mun taka undir með Vísi í þessu máli. En ekki þarf mönnum svo mjög að koma á óvart, þó að Mbl. kunni ekki mannasiði í utanríkismálum, þar sem æðsti yfirmaður þeirra er Vilhjálmur Þór. Menn hafa hlotið að veita því eftirtekt, að Mbl. er stútfullt af fýlu og árás- argirni á þenna ráðherra. Nú síðast gerði blaðið það að árásar- efni á Vilhjálm Þór, að hann hefði látið taka eitthvert skilrúm burt úr stjórnarráðsskrifstofun- um til þess að bæta vinnuskil- yrði þar. Líklega heimtar Mbl., að skilrúmið verði sett á sinn stað við næstu stjórnarskipti! Nýtt! Nýtt! PIQUE CHUTNEY-SÓSA Ljúffeng með kjöti og fiski.

x

Dagur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagur
https://timarit.is/publication/256

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.