Dagur - 11.12.1958, Blaðsíða 4

Dagur - 11.12.1958, Blaðsíða 4
D A G U R Fimmtudaginn 11. desembcr 1958 »Svvvívvv*vvvvív3ívv«Sív^^^ DAGUR Ritstjóri: ERLINGUR DAVÍÐSSON Auglýsingastjóri: Porkell Björnsson Skrifstofa í Hafnarstræti 90 — Sínri 1166 Árgangurinn kostar kr. 75.00 Blaðið kemur út á miðvikudögum og laugardögum, þegar efni standa til Gjalddagi er 1. júlí Prentverk Odds Björnssonar h.f. /VVVVVVVVVVVVVVVVVVVn/VVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVVn Kommúnistar bera ábyrgðina Einn er sá íslenzkur stjórnmálaflokkur og aðeins einn, sem ekki hefur tekið neina aðra afstöðu til efnahagsmálanna síðastliðin tvö og hálft ár en þá, að rífa niður með öllum tiltækum ráðum það, sem vinstri stjórnin býggði upp. Þessi flokkur er stærsti stjórnmálaflokkur landsins, Sjálfstæðisflokkurinn. Morgunblaðið hefur haldið uppi látlausu nöldri um það síðustu daga, að stjórnin hafi ekki lagt fram ákveðnar tillögur um lausn efnahagsmálanna fyrir Alþingi og jafnvel haft um það stærri orð en venju- lega tíðkast. Sjálfstæðisflokkurinn veit það ósköp vel, að stjórnarflokkarnir höiðu komið sér saman um það við stjórnarmyndunina, að bera ekki fram á Al- þingi mikilsvarðandi mál hver í sínu lagi, svo sem í efnahagsmálum, en hafa í þess stað nána samvinnu um þau. Af þessum ástæðum kom mál þetta ekki til kasta Alþingis, eins og Sjálfstæðisflokkurinn þrástag- ast á. Sjálfstæðisflokkurinn gengur fram hjá þessu atriði, eins og það væri ekki til, nema að hann telji samninga einskis virði og að rétt sé, að svikja gefin loforð. Hins vegar lögðu allir flokkarnir, sem stóðu a'ð ríkisstjórninni fram ákveðnar tillögur í efnahagsmál- um, sem birtar hafa verið í blöðum og útvarpi, og liggja þær því fyrir til athugunar og umræðu. Það var aðeins einn stjórnmálaflokkur, sem ekki hafði þann háttinn á, og það var Sjálfstæðisflokkurinn. Kemur það mörgum undarlega fyrir sjónir, að ein- mitt þessi flokkur skuli krefjast umræðna um efna- hagsmál á Alþingi. Þeir, sem höfnuðu tilmælum forsætisráðherra um frest til að stöðva verðbólguna, en það voru fyrst og fremst kommúnistar og íhaldsmenn, svo og þeir menn aðrir, sem enn trúa á krónufjöldann, ættu nú að vera farnuir að átta sig á óhappaverki sínu. Þarf ekki annað en benda þeim á samþykklir útvegsmanna og að þeir hafa þegar boðað stöðvun bátaflotans um áramótin, nema þá að gerðar hafi verið viðeigandi ráðstafanir til að tryggja reksturinn á næsta ári. Út- vegsmönnum var það vel ljóst, að kaupvísitalan mátti alls ekki fara yfir 185 stig. Geta mcnn þá gert sér í hugarlund, hversu fara muni, þegar vísitalan l'er í 250—270 stig. En líklegt er, að hún fari það strax á næsta ári, ef ekki verður að gert. Þetta eina atriði efnahagslífsins cr vissulega næg sönnun fyrir því, að það var nauðsyn að stöðva verðbólguna með hverj- um tiltækun ráðum, sem fyrir hendi voru. Andstæð- ingar Framsóknarflokksins lokuðu öllum leiðum að þessu marki. Óvissan í efnahagsmálunum er mesti voðinn um þessar mundir. Hreinræktaðir kommúnistar álíta réttilega, að efnahagslegt hrun verði vatn á þeirra myllu, og þess vcgna vilja þeir að straumurinn verði sem stríðastur, og mun þetta vera aflciðing þess, að Moskvakommúnistar ráða nú meira í Alþýðu- bandalaginu en fyrr. Óábyrgir braskraar, þar með talinn kjárrii Sjálfstæðisflokksins, mun ef til vill ennþá trúa því, að þeir geti dansað ofan á myllu- steinum Moskvukvarnarinnar. Foringjar íhaldsins og kommúnista, þeir Ólafur Thors og Einar Olgeirsson, hafa lengi nuddað saman nefjum og átt mörg launmál saman. Þeir hafa haklið dyggilcga saman í andstöðunni við vinstri stjórnina, og nú mun þá dreyma stóra drauma um nýtt valda- skcið. En undarlega ber það að. Bltíð þessara flokka túlka engan sameiginlegan grundvöll í efnahagsmál- um, og þar er íhaldið alveg jafn botnlaust og fyrr. En blöðin leggja aftur á móti ofur- kapp á breytingu á kjördæmaskip- uninni, og eru foringjarnir að reyna að fóta sig á því málí á leið sinni í ráðherrastólana. Af íhaldinu var aldrei við miklu að búast samkvæmt revnslu undan- farandi ára. En með því framferði sínu að fclla ríkisstjórnina, hafa nú kommúnistar hleypt af stað nýju dýrtíðarflóði og stefnt atvinnuör- yggi alþýðustéttanna í kaupstöðun- um og anriars staðar í landinu í hinn mesta vo'ða. Enn hafa blaðinu borizt nokk- ur bréf í Fokdreifaþáttinn. „X" skrifar á þessa leið: „TALIÐ ER LÍKLEGT, að fiokkarnir þrír, Sjálfstæðisfl., Alþýðuflokkur og Alþýðubanda- lag, ef um semst með þeim um stjórnarmyndun, muni breyta kjördæmaskipuninni þannig, að völd dreifbýlsins minnki á Al- þingi en vald Reykjavíkur vaxi að sama skapi. Þetta er málið, sem þeim finnst nauðsynlegast þjóðinni eins og sakir standa — ekki dýrtíðarskrúfan, ekki at- vinnustöðvunin, sem við blasir af hennar völdum. Finnst þér ekki, lesandi góður, a'ð kjördæmabreyting sé nú nauð synlegust af öllu fyrir þjóðina? Ef þú hefur lesið blöð áður- nefndra flokka nú hina síðustu daga, þá hlýtur þú að vita, að allir vilja þeir gjarnan bjarga þjóðinni, og þeir hafa ráðið handbært: Aukið vald mann- fjöldans á Seltjarnarnesi en minna vald hinna, sem armars staðar búa. Finnur þú ekki sárt tii þess — eins og þeir — hve lít- il áhrif Reykjavík hefur á gang mála á landi hér? Jú, auðvitað gerir þú það. Þú átt kannski þess kost áður en langt líður að að- stoða með atkvæði þínu þessa þjóðhollu baráttu Reykvíking- anna. Hitt skiptir auðvitað minna máli, þót skrúfan haldi áfram, þessi skemmtilega. Það er alls ekki útilokað, að þú þurfir seinna tunnupoka undir kaupið þitt. Kjördæmamálið er auðvitað eina úrræðið í efnahagsmálun- um. — X." Á hið sama eftir að gerast á íslandi? í 30. tölublaði „Hjemmet" í ár skrifar danski rithöfundurinn Harald Stubman greín, sem hann nefnir „Á verði við arnarhreiðr- ið". Þar segir svo: „Nú eru aðeins fá þúsund haf- arna til á jarðhnetti okkar. Dag- ar þessarar tignarlegu fuglateg- undar eru brátt taldir. Það er því engin fur'ða, þótt við Danir gæt- um vel arnarhreiðursins í Suður Sjálandi. Við staðgreinum ekki hréiðrið nánar, og þess er strang- lega gætt af lögreglunni, svo að enginn óviðkoman'di fari inn fyrir girðinguna, sem reist hefur verið um svæðið í kringum hreiðrið. Við, sem stöndum vörð um hreiðrið, göngum með leyfisbréf upp á vasann, um, að við megum vísa öllum óviðkomandi burt." Rithöfundurinn annaðist þessa varðstöðu sumarið 1957. Árið 1906 var talið, a'ð hafernir hafi síðast verpt í Danmörku, en sá gleðilegi atburður gerðist 1956, að haförnum tókst undir vernd að klekja út tveimur ungum. — Síðsumars hvarf karlörninn. ¦— Sumarið 1957 kom ekkjan aftur á svipaðar slóðir og hafði með sér ungan örn. Þau byggðu hreiður, Dönum til mikillar ánægju. Þeg- ar egg voru komin í hreiðrið, urðu Danir mjög ánægðir — en karlörninn hvarf og kvenörnin hætti að sitja á eggjunum, svo að danskir hafarnarungar sáu ekki dagsins Ijós. I ár hefur ekkjan verpt, en eggin reyndust ófrjóvguð. Grein sína endar H. Stubman þannig: „Framtíðin mun sýna okkur, hvort assa verður áfram ekkja eða hvort seinni maki hennar snýr heim aftur. Framtíð arnarins er háð því að okkur takizt að verja hann. Með þeirri ósk í huga var greinin rituð." Hér á landi virðist vera að gerast sama sagan og í Dan- mörku 1906 — og ef áframhald verður á eitrun og áreitni við ís- lenzka örninn, þá verðum við kannski fljótlega vitni að því, að íslenzki örninn njóti lögreglu- verndar á varpstöðvum eins og í Danmörku, ef Alþingi, ríkisstjórn náttúruverndarráð réynist hafa nægan skilning á verndun ís- lenzkrar náttúru. — Þ. E. (Dýraverndarinn.) Útlit fyrir góða upp- skeru 1958-1959 Uppskeran í heiminum upp- skeruhaustið 1958—1959 ætti að verða með betra móti og mun betri en í fyrra, segja landbúnað- arsérfræðingar FAO. Framkvæmdaráð Matvæla- og landbúnaðarstofnunar Samein- uðu þjóðanna, en í því eiga sæti 24 fulltrúar, kom nýlega saman á fund í Rómaborg, þar sem þessi mál voru meðal annars rædd. Á fundínum ríkti sem sagt almenn bjartsýni um uppskeruhorfur, þar sem veður hefur verið hag- stætt. Einkum er búizt við mik- illi kornuppskeru í ár. Fregnir frá stærstu kornrækt- arlöndum heimsins: Bandaríkj- unum, Sovétríkjunum og Kína (meginlandið) herma, að upp- skeran verði mikil í ár, komi ekki neitt óvænt fyrir á síðustu stundu. Afleiðing þessa verður vafalaust, að enn bætist við kornfyrningar í heiminum, sem voru álitlegar fyrir. Kaffiuppskeran ætti einnig að reynast góð í ár og í Evrópu er reiknað með aukinni kjötfram- leiðslu, mjólkurafurðum, eggja-, blóma- og ávaxtaframleiðslu. DÝÐINGAR Fólk, sem ætíð er að hugsa um heilsu sína, er eins og nirflarnir, sem eru alltaf að raka saman fé, sem þeir hafa aldrei neinn hug til þess að ey'ða. — Sterne. ---------o--------- Þa'ð er allt í lagi þar, sem blöðin eru frjáls og allir læsir. — Jefferson. Sönnustu hlutar blaðanna eru auglýsingarnar. — Jefferson. Bágt á sá, sem hefur ekki verið skáld a. m. k. einu sinni á ævinni. — Lamartine. En hve stjórnmálin hafa lítil siðferðileg áhrif á þjóðina. Ein góð bók hefur miklu meiri áhrif á fólkið. — Gladstone. ¦ Heiðarlegur stjórnmálamaður er sá, sem skiptir ekki um eiganda, eftir að hafa einu sinni verið keyptur. — Cameron. „Er þessi háskólaganga sonar þíns til nokkurs gagns, heldurðu?' „Jú, vissulega. Móðir hans er hætt að gorta af honum." ---------o--------- Frelsi, sem ekki er frelsi til að láta sér skjátlast, er einskis nýtt. — Gandhi. Enginn vitringur óskaði þess nokkum tíma, að hann væri orðinn yngri. — Swift. Löng ræða, lítil áhrif. \, Störf kvenna innanhúss eru eríiðari en sum karl- mannsstörf. Bréfasamband. Bandarísk stúlka óskar eftir að komast íbréfasam- band við einhverjar íslenzkar stúlkur eða konur. Nafn hennar og heimilisfang: Virginia Smith, Box 1213, State St. Station, Huntington Park, California, U. S. A. Drengurinn: Pabbi sendi mig og bað mig að spyrja, hvort þú vildir gjöra syo vel að lána sér tappatogara sem snöggvast. Nágranninn: Sjálfsagt, góði. Þér er óhætt að fara. Eg skal koma með hann. Áheit á Dalvíkurkirkju 1958 Þóra Jóhannesdóttir 100 kr. — Gunnar Kristins- son 200 kr. — Lárus Frímannsson 150 kr. — Krist- ján Jónsson, Sólheimum, 200 kr. — Jón Arngríms- son 400 kr. — Hallgrímur Einarsson 200 kr. — Ragnar Guðmundsson 100 kr. ¦*-¦ Sveinn Frið- björnsson 500 kr. — SvarU3Jörg Jónsdóttir 100 kr. — Jón Stefánsson, Hvoli, 400 kr. — Stefán Jónsson, Hvoli, 500 kr. — Petrína Jónsdóttir 200 kr. — Rúnar Þorleifsson 200 kr. — Bergljót Loftsdóttir 300 kr. — Sigurður Jóhannesson 500 kr. — S. S. S. 250 kr. — Ingibjörg Jóhannesdóttir 250 kr. — Ragna Jónsdóttir 100 kr. — Baldvina Jóhannsdótt- ir 200 kr. — Guðrún Júlíusdóttir 50 kr. — S. J. 50 kr. — Albína Bergsdóttir 200 kr. — Ásta Svein- björnsdóttir 100 kr. — Halldór Sigurðsson 300 kr. — Steingrímur Jónsson 100 kr. — Anna Gunn- laugsdóttir 50 kr. — Þorláksína Valdemarsdóttir 100 kr. — Sigurlaug Sölvadóttir 100 kr. — Árni Arngrímsson 100 kr. — Anna Stefánsdótir, Brúar- landi 100 kr. — Jóhanna Þorleifsdóttir 500 kr. — Friðleifur Sigurðsson 400 kr. — Stefanía Jónsdótt- ir 300 kr. — Arngrímur Arngrimsson 1000 kr. — Ónefndur 2000 kr. — Beztu þakkir. Stefán J. T. Traustason. Auglýsið í DEGI

x

Dagur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagur
https://timarit.is/publication/256

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.