Dagur - 02.03.1984, Blaðsíða 6

Dagur - 02.03.1984, Blaðsíða 6
6-DAGUR-2.mars1984 mmm. diskódísir Tíu litlar diskódísir dönsuðu í 28 klukkustundir, í maraþon diskókeppni í Dynheimum um síðust helgi. Það voru alls 89 unglingar sem byrj uðu dansinn - þar af aðeins 8 strákar - og eftir 28 tíma voru 10 stelpur eftir. Og dómnefndin átti satt best að segja í basli við að meta hver væri sigurvegarinn. En eftir að hafa fundað lengi, haldandi áhorfendum og kepp- endum í nagandi spennu, dreif dómarinn sig upp á svið og tilkynnti sigurvegarann: Rannveig Ármannsdóttir. Að launum hlaut hún bikar einn skínandi fagran. En myndirnar segja mest um málið. - KGA > f i ¦ í ¦ $ 1' i : ** l Rannveig Ármannsdóttir, sigurvegari í maraþon diskódanskeppni Dynheima 1984, hampar glæsilegum bikarnum. Myndir: KGA Gripið í bók á meðan dansað er. Jón Bjarnason frá Garðsvík Plötusnúðarnir höfðu í nógu að snúast. Það voru alls 89 unglingar sem hófu keppnina. Vísnaþáttur Þátturinn hefst með þessari af- burða snjöllu vísu eftir Pál Helgason: Hvergi má ég yndisyl orðið lengur finna. Ösku brunnir eru til eldar vona minna. Næsta vísa er einnig eftir Pál. Hún var send Karli Ágústssyni í Litla-Garði sextugum, af vinnufélögum hans ásamt ein- hverri glaðningu: Þegar sál þín fer á flakk til fegri heima og betri óskum við að hest og hnakk hljótirþú hjá Pétrí. Þá koma vísur sem Guðmundur Stefánsson frá Hrafnhóli kvað í hópferð um Sprengisand: Hér er auðnin illa farín, uppblástur um löndin þver. Bjartan leit ég Bárðardalinn, Bólstað, Mýri og Víðiker. Þessi fegurð segir sitt, sýnir margt í tófraveldi, landið mitt og landið þitt laugað sól á júlí-kveldi. Gleðilegt að gafá ný góða sýn til landsins. Mosavinjar eru í auðnum Sprengisandsins. Húsfreyja Guðmundar var ekki með í þessari för og var hann mjög á það minntur. Hann kvað af því tilefni: Guðmundur á tangt íland, lífsins fjötrum sleginn. Fjólulaus hann fer um sand fjarska niðurdreginn. Þessa kvöldvísu kvað Friðjón Jónsson frá Hrauntanga á Öxar- fjarðarheiði: Þokuslátt um landið lágt leiðir áttastrengur. Svefninn máttinn sigrar brátt. Sól í háttinn gengur. Sigurbjörn K. Stefánsson bjó til dauðadags í Reykjavík, en hug- ur hans leitaði þráfalt til Ös- landshlíðar við Skagafjörð, þar vagga hans stóð: Einn á báti árum tveim á ævidjúpið róinn kvólds og morgna hugsa heim um Hlíðina mína og sjóinn. Lífs við stjá er líður hjá er líkn að fá að gleyma hversu þrái sárt að sjá sundin bláu heima. Sigurbjörn kvað einhverju sinni þá illviðri dundi á höfuðborg- inni: Austrí á roki og rigningu er gjöfull, rennblotnar skinn og flík. Andskotans bólvaður Hlviðrísdjöfull er þessi Reykjavík. Sigurbjörn sá hvar tveir karlar ræddust við og auðvitað voru báðir klæddir gæruúlpum í ros- anum. Hann kvað: Blés um kempur kaldur blær, kollanna blöktu hærur. Höfðu ínotkun tungur tvær og tvennar sauðagærur. .lóii Bjarnason.

x

Dagur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagur
https://timarit.is/publication/256

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.