Dagur - 30.03.1984, Blaðsíða 4

Dagur - 30.03.1984, Blaðsíða 4
4 - DAGUR - 30. mars 1984 M® 1 I ÚTGEFANDI: ÚTGÁFUFÉLAG DAGS RITSTJÓRNARFULLTRÚI: GlSLI SIGURGEIRSSON n%\ SKRIFSTOFUR: BLAÐAMENN: [j 1 STRANDGATA31, PÓSTHÖLF 58, AKUREYRI EIRlKUR ST. EIRlKSSON OG GYLFI KRISTJÁNSSON ^Æ SlMI: 24222 AUGLÝSINGASTJÓRI: FRlMANN FRlMANNSSON ¦•Y\ ÁSKRIFT KR. 130 Á MÁNUÐI - ÚTBREIÐSLUSTJÓRI: ILI Lv LAUSASÖLUVERÐ 18 KR. HAFDlS FREYJA RÖGNVALDSDÓTTIR, HEIMASlMI: 25165 ¦V-^Æ RITSTJÓRIOG ABYRGÐARMAÐUR: FRAMKVÆMDASTJÓRI: JÓHANN KARL SIGURÐSSON mam\itr hermann sveinbjörnsson prentun: dagsprent hf. Fram er komin á Alþingi til- laga til þingsályktunar um tengsl fræðslukerfis og at- vinnulífs og eru flutnings- menn sjö þingmenn Ffam- sóknarflokksins. í ályktuninni er gert ráð fyrir að athugað verði hvernig unnt sé að tengja fræðslukerfið, einkum Háskóla íslands, við atvinnu- líf landsmanna framar því sem nú er. í greinargerð með tillög- unni segir m.a. að á síðustu áratugum hafi helstu at- vinnuvegir þjóðarinnar, svo sem sjávarútvegur, landbún- aður, iðnaður, verslun og þjónusta, tekið flókna vél- tækni í þjónustu sína, þ.á m. margbrotnar og vandmeð- farnar tölvUr, og ekki sé séð fyrir endann á þeirri þróun. „Því er augljóst að atvinnulíf- ið kallar í vaxandi mæli á aukna starfskunnáttu og þekkingu á því er varðar meðferð, gæslu og viðhald Tengsl frœðslu- kerfrs og atvinnulífs hinna flóknustu véla og vél- búnaðar af ýmsu tagi. Því er eðlilegt að spurt sé: Er þjóðin nægilega vel að sér í þessum greinum? Hefur fræðslukerfið fylgt þróuninni nægilega vel eftir? Eða er ástæða til að endurskoða tengslin milli fræðslukerfisins og þarfa at- vinnulífsins? Er fræðslukerfið nægilega aðlagað brýnustu þjóðfélagsþörfum? Þessum spurningum og mörgum fleiri þarf að svara. Reyndar er þörf á því að efla verkmenntun og starfs- kunnáttu á fleiri sviðum en þeim sem sérstaklega snerta vélbúnað og tækni. Margs konar önnur menntun og starfsþjálfun getur komið at- vinnulífinu að gagni. Þar á meðal er brýnt að efla hönn- unarmenningu þjóðarinnar, þjálfa sölumenn, kenna stjórnunarfræði og fleiri greinar hagnýtrar verk- menningar. Og síst ber að vanmeta nauðsyn skipulegr- ar þjálfunar starfsmanna í fyrirtækjum, enda nauðsyn- legt að efla verkmenntun þjóðarinnar á öllum stigum atvinnulífsins, en ekki á hin- um hærri þrepum einum saman. Slík rækt við almenna verkmenntun mun leiða af sér trausta verkmenningu þjóðarinnar og gera hana hæfari til stórra átaka í arð- bærri framleiðslu af ýmsu tagi." I greinargerðinni er viður- kennt að fræðslukerfið hafi um margt leitast við að fylgj- ast með tímanum og að ýmis- legt hafi verið vel gert í þess- um efnum, en í lokaorðum segir: „Eigi að síður er nauðsyn- legt að einbeita sér að því að kanna gaumgæfilega hvort ekki sé hægt að tengja fræðslukerfið enn nánar bein- um þörfum atvinnulífsins og stuðla sem verða má að því að skólanemendur undirbúi sig beint til starfa hjá aðalat- vinnuvegum þjóðarinnar, en fjarlægist þá ekki. Víðtæk verkmenntun er grundvöllur að efnalegri velferð þjóðar- innar og mikilvægt atriði í menningu hennar yfirleitt. Alkunna er að traust atvinnu- líf er forsenda „gróandi þjóðlífs" og öflugrar menn- ingarstarf semi." Jón Bjarnason frá Garðsvík skrifar Geislar tylla tánwn á tínda vesiurfjalla Brynjólfur Ingvarsson, geðlæknir, er höfundur Eyðibýlisins. Eyðíbýli Já, hér erþessi bújörð frá beitarhúsadögum og búin hennar saga, sem aldrei verður skráð. Affólkinu sem lifði hér fer litíum afrekssögum, að lágum rústum undanskildum, flest er burtu máð. Með endilóngum norðurmerkjum syngur Bróká söngva, að sunnan þrumir dökkt og leirugt Mannabeinaholt, ogjafnvel þó að nýja von hún eygi nánast óngva, upp úr grónu landinu rís Bogaklöppin stolt. En hingað lágu sporin; við hlupum, ég og Fjára, og hingað barst með lögmálinu tímans mikla kall, og hér var stundum erfiði og hér var Stjáni Kára, og hér er best að enda þetta óumbeðna spjall. Brynjólfur Ingvarsson. Þau urðu ævilok Andrésar Björnssonar skálds, að hann varð úti og fannst sitjandi upp við stein. Þá varð þessi vísa til og er talin vera eftir Hallgrím Jónasson: Hulið mein íhjartans leynum hýran sveininn skildi seinast eftir einan upp við steininn. Gestur Ólafsson kennari kvað undir sviplíkum bragarhætti, er hann hafði látið af störfum: Að lifa þykir mér ljómandi gaman, laus við vandann og dunda við það dögum saman að draga andann. Skúli Guðjónsson prófessor stundaði laxveiðar. Hann kvað: Bláum unnum fögrum frá fiskur runninn blikar. Lágum, þunnum uggum á elfur grunnar stikar. Sigtryggur Símonarson gekk sömu erinda til Eyjafjarðarár er hann kvað: Glóey háum himni frá hjartans fágar drauma, geislum stráir örlát á elfar bláa strauma. Sigtryggur kvað þessa vísu á fögrum sumarmorgni: Ársól gyllir austrið, þá yndi flest má kalla. Geislar tylla tánum á tinda vesturfjalla. Steingrímur Baldvinsson orti til ungrar stúlku: Varalita blómgrund blíð, bros þín hita stafa, átt og nytjar alla tíð ástar Vitaðsgjafa. Hjörleifur Jónsson á Gilsbakka kvað: Margur hælir ást um of, ýmsum varð hún byrði. Nái hún aðeins upp íklof er hún lítils virði. Karl Sigtryggsson var að mínu áliti skáld, þótt duga léti hann sér hagyrðingsnafnbótina. Ein- hverju sinni var hann að grafa fyrir húsgrunni ásamt fleiri verkamönnum á Húsavík. Verkstjórinn stóð ofar og fjær og kastaði Karl að honum þess- ari hógværu vísu: Þegar hinsta fjöðrín fer og fjóshaugurínn hrynur og hvergi er hægt að hreykja sér, hugsa ég tilþín vinur. Næsta vísa er einnig kveðin af Karli Sigtryggssyni. Töfrar lífsins ymja enn undur þýtt íbióði þegar guð og mold og menn mæla einu hljóði. í spurningaþætti var Karl inntur eftir hvort hann kysi að vera grafinn eða brenndur, þegar þar að kæmi. Svarið var þetta: Minni ríku moidarþrá myndi bálið ama, en þeim sem vísan eldinn á ætti að vera sama. Halldór Helgason kvað næstu vísurnar tvær: Hlýnar blóð við hæga glóð hversdags Ijóðagreina, enda þjóðin þéttast stóð þar við hlóðasteina. Lán og gæfa gæðamanns gengur vóltum fótum, en djöfullinn og herlið hans hjáipa sínum nótum. Þættinum lýkur með tveim nýj- um vísum er Jón A. Jónasson, Hrauni kvað eftir lestur dag- blaða. Þetta erþarflaust að kynna. Það getur hnekkt öllu fárí þrekvirki þeirra sem vinna þrjátíu mánuði á árí. Verðbólgan tekin er taki, traustur þar móðurínn svellur. En ber er illa að baki Berti, ef tíkin fellur. Jón Bjamason.

x

Dagur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagur
https://timarit.is/publication/256

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.