Dagur - 17.12.1987, Blaðsíða 12

Dagur - 17.12.1987, Blaðsíða 12
12 - DAGUR - 17. desember 1987 - Af hverjukallarþúþigMegas? „Veistu, að Magnús er latína (þýöir hinn mikli), og fyrst ég var nú á annað borð sletta, þá fannst mér eiginlega sama þó að ég væri einhver önnur sletta, svo að ég hafði sama orðið, tók mér sama nafn, bara úr öðru tungumáli, skilurðu? Ég valdi mér grísku fram yfir latínuna." - Hvenær byrjaðir þú að pæla í músík? „Ég byrjaði afskaplega snemma að pæla í músík, skal ég segja þér. Bara þegar ég var korn ungur, svona tíu, ellefu ára gamall." - Hvenær byrjaðir þú svo í „bransanum"? „Ég byrjaði faktískt ekki í bransanum fyrr en svona 1969, eitthvað svoleiðis. Þá var eigin- lega ekki hægt að segja að ég væri í bransanum, ég var svo rosalega neðanjarðar og neðansjávar. Svo að það er eiginlega ekki hægt að segja að ég hafi nálgast bransann sjálfan fyrr en ég kom með mína fyrstu plötu, árið 1972." - Af hverju fórstu út í að gefa út plötur? (Innskot frá Hirti) „Tjáningar- frelsi". M: „Sko, ég byrjaði að hugsa um músík, eða þessa tegund af músík þegar ég var tíu, ellefu ára, og byrjaði strax að semja lög. Svona dægurlög sem maður býr til, þau eru ekki orðin neitt fyrr en þau koma á plötu. En frá því að ég byrjaði og þangað til 1972, sem var talsverður tími, þá var hvergi pláss fyrir þessa músík sem ég var að gera. Það var bara allt öðruvísi músík sem var sett á hljómplötur, og ég átti hvergi heima, nema „under ground", í kjallaranum mínum, sko. Svo bara gerist það '72 að félagar mínir, þ.e.a.s. úti í Noregi, fá þessa hugmynd að það væri próf- andi að búa til svona plötu, með efni sem að öðrum kosti kæmist alls ekki á plötu. Þetta var félags- legt átak námsmanna í Ósló sem stóð á bakvið þessa hljómplötu sem kom út 1972. Þessi hljóm- plata, þótti svo mikil fjarstæða, að ég vissi til þess, að einhverjir ónefndir plötuútgefendur dagsins í dag, þeir voru þá afgreiðslu- menn í hljómplötuverslun, voru svona að ýta þessu yfir borðið, og segja: „Þið skuluð kaupa þetta núna, því þetta verður aldrei framar á markaðinum. Og þegar þessi plata var komin út þá var ég með langtum meira efni og sá að það var þó hægt að setja þetta í raufarnar, þetta hélst á plötunni, skilurðu? En ég ætlaði mér að gefa út aðra plötu, og ég fór í hvern einasta útgefanda á land- inu, alla saman eins og þeir lögðu sig! Þeir sögðu nú aldrei nei alveg strax, þeir sögðu: „Þetta er inter- essant (áhugavert) ..." og „Þettaer, já . . . það þarf að gefa þetta út". En síðan sögðu þeir: „Nei vinur, no way." - Hvernig tók fólk þér þá fyrst? „Mér finnst þetta dálítið merkilegt, því að þessi músík sem ég var að búa til, og þessir textar og allt það, mér fannst þetta vera voða pottþétt, mér fannst þetta vera sjálfsagt mál. Svoleiðis að ég skildi aldrei almennilega hvað fólk var svona ofboðslega mikið á móti þessu. Að vísu var ég alltaf með góðan kjarna sem var ánægður með þetta sem ég var að gera, og ég var sjálfur pottþétt ánægður. En ég skildi aldrei hvað fólki fannst fráleitt við að þetta væri gefið út. Magnús Þór Jónsson, öðru nafni Megas í öðruvísi viðtali við aLLt SÍÐUNA Eins og bæjarbúar urðu varir við, kom Megas í bæinn snemma í síðustu viku. Þar sem ég veit að margir unglingar hafa mikið dálæti á manninum, hafði ég samband við Hjört Jónsson, umboðsmann kappans, og hann útvegaði okkur viðtal við kappann. Um kvöldmatarleytið sama dag hittumst við síðan á einu veitingahúsi bæjarins, og hér á eftir gefur að líta það sem okkur fór á milli. Þannig að það liðu þrjú ár frá því að fyrsta platan kom út, þangað til sú næsta kom." - Seldist þá fyrsta platan þín ekki neitt, eða hvað? „Jú, jú, hún seldist nú alveg upp, fljótt og vel. En kannski fólk hafi keypt þetta bara sem eitthvað kúriósum, (furðulegt)." - Hefur tónlistin þín breyst mikið frá því þú varst að byrja? „Já, þetta hefur breyst dálítið mikið. Ég veit ekki . . . kannski ekki svo mikið í aðal atriðum í raun og veru, vegna þess að þeg- ar ég kom með þessa fyrstu plötu, þá er ég búinn að vera að semja mjög lengi og mikið skil- urðu . . . ? Og ég er búinn að finna mér ákveðinn farveg, þ.e.a.s. hvernig ég bý þessi lög og sérstaklega þessa texta til. Ég er með ákveðna aðferð, eða aðferð- ir. Að vísu hef ég bætt aðferðirn- ar og fjölgað trixunum, eins og gengur. Þetta er bara eins og hver annar iðnaðarmaður, hann lærir sitthvað á langri ævi." - Hvað með textana, hafa þeir breyst mikið? „Ég veit ekki . . . margt er svipað. En það bætist ýmislegt við. Það er kannski alltaf ákveðin heildarlína sem er skyld fyrstu textunum sem komu út." - Hvað hefurðu svo gefið út margar plötur síðan '72? „Loftmynd er ellefta platan." - Ertu þá ánægður með allar plöturnar? „Þær eru allt í lagi miðað við tímann sem þær voru gerðar á, og svona tíma og ástand! En mér finnst það nú yfirleitt þannig að það sé bara nýjasta platan sem er boðleg, það virkar þannig hjá mér a.m.k." - Sérðu eftir einhverri plötu sem þú hefur gefið út? „Ég held að ég mundi nú ekki segja frá því þó að svo væri! Jú í raun og veru, þá er ein plata sem ég hefði gert öðruvísi ef ég gæti breytt fortíðinni, skilurðu? Það er plata sem var tekin upp „live" á hljómleikum. Það var margt gott efni á því prógrami, en ég mundi taka hana upp í stúdíói ef ég væri aftur kominn í sömu spor." - Finnst þér engin platan þín langbest? „Nei, nei, ef ég er sanngjarn við sjálfan mig, þá er ég frekar ánægður með þær allar, svona miðað við stað og stund. Þó að ég sé að tala um ákveðna heildar- Ne...a.. Stormsker gerir í því að vera stuðandi. Það er ekki mín aðferð, ég er alltaf að reyna að þóknast. línu, þá eru þær mjög ólíkar inn- byrðis." - Segðu mér Megas, hvers vegna plötunöfn eins og „A bleikum náttkjólum"? „Hún var svona létt pervert (öfug) þessi plata, á sínum tíma. Þetta kemur nú fyrir í einum textanum, sko. Þetta var bara ákveðin tilfinning. Geturðu séð mig fyrir þér, þar sem ég geng um einhverja kjallaraíbúð, svona 45 kíló á þyngd og í laxableikum náttkjól?!!" - Enaf hverju „Drögaðsjálfs- morði"? „Þetta prógram er ákveðin teg- und af „þunglyndisflippi", sem maður reif síðan upp í einhverja kýniska (kaldhæðna) glaðværð. Og miðbikið á því prógrami er voðalega djúpt niðri. Þetta byrjar í hálfgerðum hálfkæringi, síðan sekkur þetta alltaf neðar og neðar. En svo rífur þetta sig upp í slúttið, upp í svona glaðværð, svona. (Þessum útskýringum fylgdu miklar handahreyfingar.) Eg veit ekki . . . þetta prógram fékk nafnið Drög að sjálfsmorði, bara af einhverri tilfinningu, það var engin lógik (rökfræði) á bakvið þetta. Svo líka skamm- stöfunin d.a.s., Dvalarheimili aldraðra sjómanna. Það kom ein- hvern veginn, ég man að ég var jú „sjó"maður, því ég var í show bransanum, sko." (Ath. sami framburður.) - En nú spruttu upp ýmsar sögur eftir að þessi plata kom út, um að þú hefðir framið sjálfsmorð, hvernig varð þér við? „Ja það var ekki af mínum völdum. Það var einhver sem bjó það til. Og veistu það að ég var bara ekkert að pæla í því á þeim tíma, hvað fólk var að segja, mér fannst þetta bara fyndið. Mér fannst þetta náttúrlega slæmt að því leyti til að þetta kom illa við þá sem ég þekkti, og sjokkeraði náttúrlega mína nánustu. En ég var frekar skeytingarlaus sjálfur. Ég vissi ekki neitt af þessu, ég meina það var ábyggilega þriggjavikna Gróu-sagnagangur áður en ég hafði minnstu rænu um hvaða sögur voru í gangi. En ég brá náttúrlega skjótt við og leiðrétti eins og ég gat."

x

Dagur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagur
https://timarit.is/publication/256

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.