Alþýðublaðið - 26.08.1921, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 26.08.1921, Blaðsíða 4
ALÞYÐUBLAÐIÐ Rafmagnsleiðslur. Straumnum hcfir þegar verið hieypt á götuæðarnar og menn ættu ekki að draga lengur að Sáta okkur ieggja rafleiðslur um Siús sín. Við skoðum húsin og segjum um kostnað ókeypis. — Komið í tíma, meðan hægt er að afgreiða pantsnir yðar. — H.f. Hiti & Ljós. Laugaveg 20 B. Sími 830. H.f. Versl. „Hlíf" JŒveríis^. 56 A.. Nýkomið: Flngnaveiðarar. Sultu- tau í lausri vigt Saumamaskínu olía og hin ágæta steikarfeiti, ódýrari en áður, "fedciellelarsliuldabpéf kaupir G. Cruðmnndsson Skólavörðustíg 5. Vom lieflp alt til llfs- ins þavfa. Það tiikynni eg mínum mörgu og góðu viðskiftavinum, að syknr heflr lækkað mikið í verzluuiuni „V o n", ásamt fleiri vorntegund- nm. — Kjöt kemur ( tuanum að norðan, feitt Og gott, í haust. Eg vona, að mun lægra en ann arstaðar. Gerið pöntun í tfma. Virðingarfylst. GKinnar S. Sigxirðss. Verkamaflurin Ritstjóri Hafídór FrlðjónssoD Argangurinn 5 kr. Gjaldd. 1. júní. Bezt ritaður alira norðieoztcra blaða. Verkamenn kaupið ykkar blöð! Gerist áskrifendur a tf greiðsln Jtyýfabl. Alþbl. er blað allrar alþýðu. ^LlJ>ýdixl>ladid er ódýrasta, fjölbreyttasta og bezta dagblað landsins. Kanp- ið það og iesið," þá getið þið aldrei án þess verið. Alþbl. kostar I kr. á mánuði. Alþýðnmenn verzia að öðru jöfnu við þa sem auglýsa í blaði þeirra, þess vegna er bezt að auglýsa í Atþýðublaðinu. Ka.u pið Alþýdnblaðið! RiUitjóri og ábyrgðarmaðar: ðlafur Frið'-ftesj«Of! Prentimiðian Gutenbert. „Æfintýrið" verður fullbúið í næstu viku. Carit Etlar: Æ.stin vaknar. til allra og rétti öilum hjálparhönd. Pétri Bos var Lesley forsjónin sjálf. s „Uhl" hrópaði risinn. „Eg vildi að eins'" að þessi blessuð vinna héldi áfram einn mánuð enn,þá hefði eg nóg í gott hús og góð tæki; þá mundi Anna teygja eftir mér hendurnar." Elinora skreytti sig. Þegar gott vax veður og sólskin, fór hún niður í fjöruna og týndi smásteina og skeljar, með Ayscha. Enn þá lá flakið á rifinu, lítið eitt minna en áður, dálitið meira sundurliðað af briminu; það leiddi huga hennar aftur til Jakobs, en hún reyndi að losna við þá hugsun, hún gat ekki gleymt stígvélunum og íslensku peysunni. Það þurfti heila átta daga, áður hun hafði unnið svo bug á hryllingi sínum, að hún sendi Ayschu inn til hans, til þess að spyrja hann, hvort hann vildi vera tilbúinn klukkan þrjú, til þess að ganga niður að rústunum af Brattingskastala og sýna henni þær. Þann dag hafði Jakob engan tíma, hann þurfti að greiða fólkinu kaup þess. Daginn eftir kom Ayscha aftur með kveðju. Þá þurfti hann að æfa hermennina. Elinora varð mjög hissa og bar sig upp við föður sinn. Enginn hafði enn þá tekið syo lítið til- lit tii óska hennar. En þriðja dáginn fóru þau niður að Brattingskastala, og Jakob sagði henni gömlu munnmælasögurnar og söng vísurnar um Marsk Stig, og hann sýndi henni .haugana fornu og alt það, sem minti á hina útdauðu hetjuætt, er sjálf hafði skráð sögu sína, á víð og dreif um eyna löngu áður en veraldarsagan var fær til þess. Elinorá hlusfaði á orð hans, meðan hann særði fram löngu liðnar athafnir, og þvf nær brá upp fyrir henni skrautmynd af umhverfinu. Út augum hans skein undarlega tindrandi fjör, djúp tilfinning,,sem þó aðeins lýsti sér í blátt áfram og alþyðlegum orðum. Frásögnin nm fortíðina pg hina djaiflegu bardaga, hljómaði sem andvörp og saknaðarsöngur, samanboríð við hafnirnar ræntu, mista herflotann1) og niðurlæginguna sem landið stundi nú undir. Það var áliðið dags, er þau snéru heim. Prestskonan i Bessar hafði á meðan heimsótt Magdalenu, eins og þær í laumi höfðu komið sér saman um áður. Gamla konan ætlaði að skoða herbergi Elinoru, en stansaði á þrepskildinum og gægðist inn, því ekki þorði hún að stíga fæti sínum á ábreiðurnar. Hún starði á alla dýrð- ina, hana rak í rogastanz og hún hristi höfuðið eins og Magdalena vina hennar hafði gert. Elinora gekk því nær daglega úti með Jakob nokkrar stundir, eftir törina til rústanna. Vanalega var Ayscha með þeim. Takob vísaði henni veg um sandhólana, en neðan undir þeim orgaði og sauð hafið, knúið haust- vindunum. Hann sýndi henni lika inn í fiskimanna- hreysin. Því nær ætíð var það hann sem talaði, hún hlustaði á. Hann lýsti fólkinu, n'ægjusemi þess. sjálfsaf- neituninni og baráttunni fyxir lífinu. Hún hékk í hand- legg hans, óð hughraust sandinn og gegn um lyng- kjarrið, sveipuð stórri loðkápu, styttum pilsum og födr- aðri silkihettu á höfði sem því nær huldi litla föla and- litið. Orð Jakobs gerðu smámunina að mikilvægi í aug- um hennar; þar sem þau gengu varð umhverfið blómum skrýtt. Hún veitti alvarlegu og kaldranalegu andlitunum sem þau gengu fram hjá, meiri athygli; hún skyldi það, að undir tötrum þessum gátu dulist dýrgripir. Orð hans blésu lífi. í grafirnar og vöktu raddir, sem áður höfðu blundað. Þessar kyrlátu göngufarir, gerðu hana, sem hafði tekið öllu sem gamni og gæðum, með hlátri og ærslura, þögula. Hrygðarvæl sjófuglanna, sífeldur hávaði hafsins, brimið og veinið i vindinum, kölluða fram i huga hennar alvarlegar og trúarlegar hugsanir; henni fanst hún rikari en áður, nei, henni fanst hún að eins hamingjusamari; Það opnaði augu hennar, það proskaði sál hennar. Ef hann þagði, bað hún hann að segja frá aftur, og þó tók hún alt af meira eftir dökk- bláu augunum háns, hljómsterku röddinni og þung- iyndislega brosinu, en eftir landinu, sem hann lýsti. 1) Englendingar tóku heiflota Dana því nær alian herskildi 1S07. ^yð.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.