Þjóðviljinn - 25.05.1938, Blaðsíða 2

Þjóðviljinn - 25.05.1938, Blaðsíða 2
Miðvikudaginn 25. maí 1938 Þ JÓÐVILJINN Verkamannabré Aðbúð og kjör sjómanna á vetr- arverlíðinni í Keflavík. „Samvinnuíélög seyðiirskra manna" gerir út sjö mótor- báta, sem bæjarfélagið keypti og leigir sjómönnum. Þrjár síðustu vetrarvertíðir hafa þess- ir bátar — sem eru ca. 15 tn. að stærð — verið gerðir út í Keflavík. Otgerðin hefir yfirleitt ekki borið sig; ekki fiskastnógu mikið. Pó hafa mennirnir ekki hátt kaup, í vetur kr. 1.75 af skpd. Af því sem upp hefir hafst, geta í hæsta lagi ein- hleypir menn lifað, meðan áver tíðinni stendur, þó ekki nema með ítrustu sparsemi. En fyrir heimilisfeður er þetta engin björg, enda er kaupið miðað við 25—30 tn. báta, sem marg- ir eru með þriðjungi lengri línu en litlu bátarnir, og þannig mikið betri aðstöðu til að fiska. Það er ekkert réttlæti í því að hafa sama kaup, miðað við afla, á 15 og 30 tn. bát. Væri sann- gjarnt, að premían á 15 tn. bátunum væri kr. 2.50, þegar hún er kr. 1.75 á helmingi stærri bátum. Minni bátarnir eru í vetur með 300—400 skp. en þeir stóru með 700—800 skp Ég hefi ekki verið fyr við þenna útveg, en fór hingað með m.b. „Sæþór" — einum seyð- firska bátnum — í vetur, vildi freista þess að fara úr „dauðu" plássi þangað sem lifandi fram- leiðslá er. Ég þóttist strax sjá, það á þessu plássi, að hér hefði ótakmarkað einstaklingsframtak verið að verki. Hér hefir afar- mikið verðmæti komið úr sjón- um —afþvíhefir þorpið mynd ast, en þrátt fyrir miklar tekj- ur einstaklinga, og þá fyrst og fremst útgerðarinnar, á afla- og gróða-árunum, er öll aðbúð sjó- manna lítilfjörleg, bátarnir verða oft að flýja til annara staða vegna hafnleysis, — létt- bátana, sem farið er á milli báta og lands, er verið að tosa upp og niður eftir grýttri fjör- unni, í stað þess að búa svo um þá að fjaran mæði þá ekki, og þurfi ekki 10 menn um hvern bát frá og að sjó. Að- gerðarplássín of Iítil, beitupláss in köld, brakkarnir litlir, og a. m. k. sá brakkinn sem „Sæ- þór" hafði til íbúðar, leit ekki út fyrir að hafa verið gerður hreinn síðan fyrsta vertíðin hófst hér. Purfti eftirgangsmuni til að fá hann hreingerðan, — en fegnir vorum við Kla^ar loít breyíingunni, er sú uögaö líafði í för með sér! Þetta er ó. 'rirÐ-etahiegi. Hver bátur grt "ir iaju kr. fyrir uppsátr- ið, Qg auk þess 2 kr. fyrir bát í hverí skifti, sem hann fer upp að svo lefndum „Qarði", en það er þraitaleiðin hér ef upp á stendur; byrjun á hinni mjög svo nau 'synlegu höfn. Engin vatnsleiðsla er í þorpinu, nema í stöku prívathúsi, en dælur :' hingað og þangað, — er vatn- : inu dælt upp og því ekið í tunnum á handkerru eða sleða. Eitt frárennsli er í þorpinu með sjö hús í sambandi, annars verður að bera allt í sjóinn, eða henda því í kringum húsin. Upp að brakka okkar Seyðfirðinganna er eitt moldar- svað, enda er íbúðin óhirðandi, og hefir lítið að segja, þó að ráðskonur okkar þvoi tvisvar á dag, og illt verk er það, að liggja yfir þessum trégólfum, enda yfirleitt áfarerfitt verk, sem þær hafa. ^vona er ástandið þar sem skipulagsleysið ræður. Þó að mikið fékomiáland, þá erþað dregið út úr framleiðslunni í allskonar óhófseyðslu einstakra manna, í stað þess að nota það til að gera aðbúð verkafólksins betri. Sjómenn þurfa að vera vak- andi um þetta mál, og hlúa betur að samtökum sínum en verið hefir. Hver einstakur smáútvegsmaður er máttlítill til þess að bæta úr, enda notar bankavaldið sér það óspart. Al- þýðusamband íslands verðurað láta mál sjómanna meira íil sín taka. í heilt ár er Sjómannafé^ lagið á Seyðisfirði búið ad ít- reka inntökubeiðni sína í AI» þýðusambandið hvað eftir ann að, og verklýðsfélagið á staðn- um skorað á sambandsstjórn að taka félagið inn. En alltaf strand ar á einhverju, mí síðast Iík- lega helzt á því, að þeir sjó- menn, er fyrir því standa, séu um of róttækir. Þetta verður að breytast, og það sem fyrst. þorkell Björnsson. Fjrrirmpd fiorbisað .Móðorinni', wU~ kooan Anoa Salom- ova iatin Maxim Gorki hafði ákveðna konu sem fyrirmynd aðalskáld- söguhetjunnar í skáldsögunni „Móðirin". Kona þessi hét Anna Salo- mova, og er nýlátin. Allt fram á síðustu ár tók hún virkan og Iifandi þátt í baráttu og starfi verklýðshreyíingarinnar. Anna Salomova lést í • borg- inni Gorki, eftir langa ogþunga Iegu .Sovét-yfirvöldin og íbú- arnir í Gorki gerðu alt sem í þeirra valdi stóð til að henni mætti líða sem best. Mörg þúsund verkamanna fylgdu kistu hennar til grafar. Það þarf síma við sundlaug- arnar. Eftir því sem sól hækkar á lofti og veður batna, eftir því vérður aðsóknin að sundlaug- unum meiri. Þægindin þar inn frá hafa verið aukin, klefar smíðaðir, gert við sólbyrgin, sem voru orðin svo úr sérgeng in, að menn áttu á hættu að stíga niður úr fúnum gólfunum. Og samt vantar ýmislegt á, að þarna sé eins vistlegt og ætti að vera. Sérstaklega hefði ver- ið æskilegt, að hafa sólskýlið stærra og betur úr garði gert, með sandbeðum, slám og öðr- um áhöldum til smáíþróttaiðk- ana. En því verður sennilega ekki kippt í lag á næstunni til þess þyrfti gagngerða breytingu frá því, sem nú er. Hinsvegar má án mikillar fyrirhafnar bæta úr einni vöntun við sundlaug- arnar núna á næstunni — síma-i leysinu. Það er verið að stækka símastöðina, svo að nú verða nóg símanúmer laus, og ætti þá bærinn að taka síma handa sundlaugunum til afnota fyrir starfsfólk og baðgesti. Það er ótækt á stað eins og þessum, að hafa ekki skjótan og nærtæk an aðgang að síma, hvað sem fyrir kann að koma. Síminn e'r menningartæki, sem tilheyrir á) svona stað, það eru þægindi, sem nútímamenn gjarna vilja veita sér, og baðgestir verða rólegri, öruggari í sundi eða sólbaði, ef þeir vita, að hægt er að ná ,í síma, hvenær sem þörf krefur. Einn af baðgestum. Skóviðgerðir Sækjum Sendum* Fljót afgreiðsla Gerum við allskonar gúmmískó Skóvinnustofa Jcns Sveinssonar Njálsgötu 23, sími 3814 Flökfcssferif&tol^n er á Laugaveg 10, opin alla virka daga frá 5—7 e. h. Félagar, munið að greiða flokksgjöld ykkar skilvíslega. Netabætingadeilan. Jónas Halldórsson, einn af verkstæðiseigendum, hefir nú samið við „Nót", og hófst vinna hjá honum aftur í dag. Ríkisskip. Súðin var í Vestmannaeyjum í gærkveldi, og er væntanleg til Reykjavíkur fyrir hádegi í dag. Einu sinni þegar eldspýinaltóng- urinh Kreuger ætlaði að halda veizlu, heimtaði hann að veizlu- salurinn væri skreyttur með 40 lifandi peruiriám með ávöxtunum á. Maður var þegar sendur til Eng- lands og hann keypti par perutré fyrir 8000 kr. Pegar trjánum hafði verið komið fyrir í veizlusalnum, kom Kreuger þar til eftirlits og þá sagði maðurinn við hann: — Því miður verð ég að láta yður vita, að tvær perur duttu af einu trénu. En ég hefi fest þa^ aftur með vír, svo að enginn get- ur séð missmíði á.- — Nei — þá fleygjum við trénu heldur, sagði Kreuger. Ég get ekki þolað neitt svindl. Rrestur hafði gert boð á undan sér, að hann ætlaði að húsvitja i barnaskóla. Kennarinn skrifaði þá upp þær spurnirigar, sem hann ætl- aði að leggja fyrir börnin, og lét hvert barn læra svar við þeirri spurningu, sem fyrir það yrði Iögð, eftir röð. — En nú vildi svo ó- heppilega til, þegar prestur hús- vitjaði,_ að einn drengurinn var veikur. Prestur spurði þann næsta: — Hvernig byrjar trúarjátningin? — Ég trúi á Jesúm Krist — — byrjaði drengur. — Nei, barnið mitt, þú trúir á guð föður. — Nei, það geri eg ekki. Hann sem trúir á guð föður, er veikur í dag. ** Dómarinn: Pví hafið þér mölvað regnhlífina yðar á höfðinu á kon- unni yðar? — Það varð alveg óvart, herra dómari, hrein slysni. Það var alls ekki tilætlun mín að mölva regn- hlífina. Innbrotspjófamir Eigum við ekki að gera upp, hvers virði það er, sem við höfum stolið?' Hvern skollann eigum við að gera með það! Það getum við lesið í blöðunum í fyrra málið. Járnbrautarlest staðnæmdist £ köldu veðri á litilli stöð. Einn af farþegum gengur út, snýr sér að> manni í einkennisbúnrngi járnbraut- arþjóna og spyr: — Skyldi maður hafa tíma til að fá sér toddy eða einhvern annan heiían drykk meðan lestin stendur við? Hinn hugsar sig um andartak og; segir svo: — Það er best fyrir yður, ef þér viljið ekki verða af lestinni, að* bjóða mér upp á toddy. Ég er lesfarstjórinn! Módirin (við skólastjórann}:: Ég: vona ,að tvíburarnir fái að sitja saman, því þeir hafa ekki nema einn vasaklút. Ekkjan (í sorgarbúningi): Hugs- aðu þér! Á einum þremur manuð- um hafa fimm menn beðið mín! Vinkonan: Hvað er að tarna! Erfð irðu virkilega svo mikið eftir mann- inn þinn sáluga? ** Prestur nokkur spurði dreng að þvi, hvernig sjötta boðorðið hljóð- aði. — Þér skuluð ekki hórdóm drýgja, svaraði strákur. — Það stendur ekki. pér skulud, heldur pú skalt, leiðrétti prestur. — Jét, ég veit það, en eg vildf ekki segja þú við yður, svaraði strákur. ÍSS Smásöluverð. ú ©***lrtöidain íe^aíssdfMfiE af c!ss- rf iwmk mk elgi vera. hœrra eas hér seglr: Soussa í 20 stk. pk. kr. 1,50 Melachrino nr.. 25 - 20 — — — 1,5« De Reszke turks - 20 — — — 1,50 Teofani - 20 —. — — 1,50» Westminster Turkish A. A.- 20 — — — 1,50 Derby - 10 — — — 0,95 Lucky Strike - 20 — — — M5f Reemstma - 25 — — — 2,00 Uoyd -_10 — — — 0,70 Uian Reykjavíkur og Hafnarfjarðar má leggja ali að 30/c á innkaupsverð fyrir sendingarkosin aði iil úlsölusiaðar. Tóbakseinkasala

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.