Þjóðviljinn - 06.09.1938, Blaðsíða 4

Þjóðviljinn - 06.09.1938, Blaðsíða 4
sjs I\íý/<3ibxi6 m Qæíubömm Bráðssemtileg þýsk kvik- mynd fra UFA aðalhlíuf- verkin leika 4 lang fræg- usfu leikarar þjóðverja: Lílían Harvey Wílly Frítsch Paul Kemp og Oskar Síma. Aukamynd: Ferðalag um Dan- mörku. hrífandi frœðimynd fekin á ferðahagi víðsvegar um Danmörku. þJÓÐVIUINN Op boi*glnnl Næturlæknir Kristján Grímsson, Hverfis- götu 39, sími 2845. Næturvörður er í Reykjavíkur-apóteki og Lyfjabúðinni Iðunn. Útvarpið í dag: 10.00 Veðurfregnir. 12.00 Hádegisútvarp. 15.00 Veðurfregnir. 18.00 Endurvarp frá norrænu tónlistarhátíðinni í Kaup- mannahöfn: Sænsk tónlist. 19.10 Veðurfregnir. 19.20 Endurvarp frá Kaupm.- höfn; framh. 19.40 Auglýsingar. 1950 Fréttir. 20.15 Erindi: Alþjóða-iðnsýning in í Berlín, Helgi Hermann Eiríksson skólastjóri. 20.45 Hljómplötur. a. Symphonia nr. 5 eftir Beet • hoven. b, Symphonia nr. r3, eftir Brahms. 22,00 Dagskrárlok. Skipafréttir. GuIIfoss kom að vestan í gær Goðafoss kom að norðan og vestan í gærkvöldi, Brúarfoss ler í Kaupmannahöfn, Dettifoss er á leið til Vestmannaeyja frá Hull, Lagarfoss kom til Seyð- isfjarðar í gær, Selfoss er á leið til Vestmannaeyja 'frá Leith Dr. Alexandrine fór norður í gærkvöldi, Nova komj í gær að vestan og norðan frá Noregi, Lyra kom frá útlöndutri í gær- kvöldi. fclökkviliðið var í fyrradag kallað að Garðastræti 43. Hafði kviknað lítilsháttar út frá miðstöð. Hvar var fmlmú hið gðða? Fyrírlestur próf. Halld. Hermannssonar Prófessor Halldór HerrnaíiEis- son héit fyrsta fyrirlestur sinn. um Vínlandsferðir íslending^ hinna fornu, í gærkvöldi. Rakti hann frásagnir fornsagn anna um þetta efni og leitaðist við að staðfæra 'ferðalög ís- Víolandsferðirnar. i Annar fyrirlestur prófessors Halldórs Hermannssonar um Vínlandsferðirnar, verður hald- inn í Oddfellow-húsinu annað kvöld kl. 8. Öllum er heimill aðgangur, meðan húsrúm leyfir Eldur í Jneyi. Snemma í gærmorgun var þfökkviliðið kallað inn 'að Bjarmalandi ,en þar hafði kom- ið upp eldur í heyi. Eldurinn var ekki orðinn mjög magnað- ur þegar slökkviliðið íkom á vettvang og tókst því bráttTað slökkva hann áður en til mikilla skemda kom.. Utb-eiðið Hiéfiviljann lendinga á þessum slóðttm. — Gerir Halldór ráð fyrir að Þor- finnur Karlsefni hafi komist alla leið suðjur í New England, og að þar sé Vínlands að leita. Fjöldi fræðimanna hefir fjall- að' um þetta sama viðfangsefni og hafa þeir leitað hinna ~fornu örnefna í Ameríku, um aíla austurströnd meginlandsins, Jafnvel suður í Florida.. Færði Halldór Hermannsson staðgóð rök fyrir máli sínu, enda hefir hann rannsakað Vínlandsferðír hinar fornu. í næstu tveimur fyrirlestrum sínum mun prófessor Halídór ræða hið mjög umdeilda við- fangsefni, hvort síðari Iand- könnuðir hafi að meira eða minna leyti stuðst við frásagnir um ferðir íslendinga hínna fornu, er þeir hófu landaleitir sínar. æ. (5amlaFi)io % mtmúi ooll s Gullfalleg og viðburðarík amerísk tal'- og söngva- mynd, sem gerist, er olían Fannst í Ameríku. Aðalhlutverkin leika hin- ir góðkunnu arnerrsku leikarar: Irene Dunne, Randolph Scott og Dorothy Larnour. Börn fá ekki aðgamg. Torgsafa á Káratorgi á morgun. — Kartöflur og rófur. Lækkaí verð. Súðin austur um í strandferð, föstu- dag 9. þ. m. kl. 9 s. d. . Tekið verður á mótá vörum á morgun og fram til kl. 11 á fimmtudag. Pantaðir farseðlar óskastsótt- ir degi fyrir burtferð. Hlutaveltunefndin mæti • á flokksskrifstofunni í kvöld (þriðjudag) kl. BVa. Agatha Christie. 21 Hver er sá seki? Hann þurkaði svitann af enni sér með vasaklútn- um, og retti svo vailega hendina ieftir rítingsskaft- inu. — Pér imegið ekki snerta hann, sagði ég hvast. Farið strax í símann og hringið til lögreglustöðv- airnnar. Tilkynnið svo herra Rayrnond og Blunt major það sem skeð hefir. — Skal gert, læknir. Parker flýtti sér burt og þurkaði enn svitann fram- an úr sér. Ég gerði það sem gera þurfti, en gætti þess vel að breyta ekki legu líksins og snerta ekki rítinginn. Pað hefði enga þýðingu haft að draga hann út Ackroyd hafði sýnilega dáið fyrir nokkurri stundu .síðan. Þá heyrði ég rödd Raymonds, hræðslulega og alvarlega úti á ganginum. — Hvað segið þér? Það er ómögulegt! Hvar ler læknirinn ? Hann kom æðandi inn í herbergið, en nam staðar með náfölu andliti. Honum var ýtt til hliðar og Hector Blunt kom inn. — Hamingjan góða ,sagði Raymond. Það er þá satt! Blunt hélt áfram inn að stólnum. Hann beygði sig yfir líkið, og ég hélt að hann ætlaði að taka á rítingnum eins og Parker. Ég ýtti honum til hliðar. — Það má ekkert snerta, sagði ég. Lögreglan verður að kom^ að öllu eins og það er. Blunt skildi það strax. Aridlit hans var sviplaust eins og venjulega, en mér virtist ég verða var við feinhverja tilfinningaólgu undir andlitsgrímu han$. Geoffrey Raymond kom mí til okkar, og horfði á hinn látna yfir öxl Blunts. — Þetta er voðalegt ,sagði hann lágt. Hann hafði náð sér aftur, e.n ég tók eftir því, þegar hann tók af sér einglyrnið, að hönd hans' íitr- aði. — Ránmorð ,sennilega, sagði hann. Hvernig hef- ir morðingiinn komist inn? Um gluggamn? Hefur. nokkru verið stolið? Hann gekk yfir að skrifborðinu. — Þér álítið að hér hafi verið innbrotsþjófur á ferðinni, sagði ég hægt. -— Já, hvað annað, þetta getur ekki verið sjálfs- morð. — Það er ekki hægt að stinga sjálfan sig til dauðs á þennan hátt, sagði ég ákveðið. Þetta getur ekki vierið annað en morð. En hversvegna það fer framið. — Roger átti enga fjandmieenn, sagði Blunt ró- lega. Þetta hlýtur að hafa verið innbrotsþjófur En hvað gat hann ællast fyrir? Hér virðist allf vera óbreytt. Hann hor'f'ði í kringum1 si'gj í hierberginu. Raymon^ var að fara í gegnum skjölirf á skrifborðinu. — Hér virtist ekkert vanta, og þess sjást heldur engin merki, að skúffurnar hafi verið brotnar upp, sagði ritarinn loks. Þetta ié,í í fyllsta máta dularfullt' Blunt benti á gólfið. — Þarna liggja nokkur bréf", segði hann. Ég leit þangað. Þar lágu þrjú eða fjögur bréf, síð- an um kvöldið, að Ackroyd hafði misst þati af bakk- anum fyrr um kvöldið. En bláa urrrslagið með bréfi frú Ferrars var horfið. Ég var í þann veginn að hafa orð á því, en í sama bili heyrðist dyrabjöllunni hringt harkalega. Það heyrðust ótal racdir frammi í ganginum, og svo kom Parker inn ^með lögreglustjórann okkar og lögregluþjón. — Gott kvöld herrar mínir, sagði lögreglustjórinti. Þetta er sannarlega sorglegur atburður. Herra Ac- kroyd var óvenjulegur ágætismaður. Brytinn segir að hann hafi verið myrtur. Er óhugsandi að hér sé um slys eða sjálfssnorð að ræða? — Já, það er óhugsandi, sagði ég'. — Hvað er að sjá þetta! Þokkalegter það! Hann kom inn og laut yfir líkið. Hefir verið hreýft við honum spurði hann hvasst. — Nei, — ég sannfærði mig aðeins um að hann væri Iátinn, — annað hefi ég ekki snert hann. — Ágætt! og allt bendir til þess að morðinginn hafi sloppið, ¦— í bili. Jæja, segið mér a!la söguna. Hver fann líkið. Ég skýrði honum nákvæmlega frá öllu því, er gerst hafði. — Símtal, segið þér? Hringdi brytinn? — Nei, það var ekki ég,sem hringdi, sagði Parker á<Jíveðið. Ég ''hef "ekki komið nálægt símanum í allt kvöld. Það get ég fengið staðfest. — Það er merkilégt! Var röddin í símanum lík rödd brytans? — Ja, um það get ég ekkert sagt, ég tók ekki e'ft- ir því, taldi víst að það væri hann.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.