Þjóðviljinn - 29.11.1938, Blaðsíða 3

Þjóðviljinn - 29.11.1938, Blaðsíða 3
ILJIMN Priðjudagurinn 29. nóv. 1938. Hversvegna j porif Skjaldborgln ekkl að bætta á ellsherpratkvæðegreiðslu í Sjó~ mannafélaqi Reykjsvikor? Sjömenn, komið á kjörslaðinn og kjósið þá eina er sameiningarmenn styðia Ollnverzlun íslands h.L Aðalsaíar á Islandí fyrír Vacuum Oíí Co, Á síðasta fundi Sjómannafé- lagsins báru Sameiningarmenn fram eftirfarandi tillögu: „Fundur í Sjómannafélagi Reykjavíkur, haldinn 23. nóv. 1938, samþykkir, að jafnhliða kosningu félagsstjórnar fari fram allsherjar atkvæðagreiðsla um eftirfarandi spurningu: „Erfci samþykkur því, aðSjó- mannafélagið sé óháð pólltísk- !um ffokk'um og að kjörgengíi til allra tnlnaðarstarfa fyrir fé- lagið sé algjörlega frjálst og óháð pólitískium skoðbnum? Kjörseðillinn sé þannig útbú- inn, að hægt sé ,að setja kross við já eða nei". Maður skyldi ætla, eftir skrif- um Alþýðublaðsins að dæma, að Skjaldbyrgingar tækju þess- ari tillögu fegins hendi til að sanna á þann hátt hinar háværu fullyrðingar sínar lum andúð sjó ímanna gegn óháðu fagsam- bandi. En það var öðru nær. Þegar komið var að því að ræða þessa tillögu, fengu þeir eina af sínum alkunnu „samþykkt- utn" fyrir því að slíta fundi og fresta tillögunni til næsta fund- ar, sem ekki einu sinni guð á himnum veit, hvenær verður haldinn. Menn spyrja — og það jafnvel margir, sem fram að þessu hafa fylgt þeim Sigur- jóni og Sigurði, hversvegnaþeir hafi ekki viljað láta sem flesta af félögum Sjómannafélagsins- fá tækifæri til þess að segja álit sitt um þetta umþráttiaða mál? Hversvegna mega þeir fé- lagar Sjómannafélagsins, sem enu við atvinnu sína úti á mið- um landsins, ekki segja álitsitt? Þ.að er auðvitað vegna þess, að þeir Sigurjón og Sigurður hræðast svör þessara manna, þeir vita, að hugmyndin um óháð fagsamband á miklu meira fylgi innan Sjómannafélagsins en þeir láta í veðri vaka. Þeir vita líka, að framkoma þeirra 'á þingi Alþýðusambandsins og sú hlutdeild, sem þeir áttu í því að herða á hinum pólitísku einokunarákvæðum Skjaldborg- arinnar, er fordæmd af stórum og vaxandi hóp sjómanna. Að mikill hluti Sjómannaféalgsins lítur á þessi ákvæði sem skerð- ingu hinna almennustu mann- réttinda, enda eru engin dæmi slíks þar sem verklýðshreyfing- in er frjáls. Peir Sigurjón og Sigurður vita ennfremur, að þessi réttindi, sem þeir búast ;nú til að einoka fyrir sig og sína nóta, eru talin alveg sjálf- sögð innan allsherjarsamtaka stéttarbræðra okkar á N,orður- • löudum, svp ekki sé lengrale.it- að. Er hægt að telja slíkt fyrir- komulag eftirsóknarvert fyrir Sjómannafélagið, að ónytjung- urínn Ólafur Friðriksson, hafi rért til að skipa málum sjó- manna, en reynsla og þekking< Rósinkranz ívarssonar, hins gamla og þrautreynda sjómanns og baráttumanns, útilokuð? Eða er þaði máske sá verðleiki Sig- urjóns Ölafssonar, að hafa árum saman étið brauð sitt úr hendi ríkisstjórnarinnar, — þeirrar rík isstjórnar, sem setti gerðardóm- jnn á sjómenn síðastliðinn vetur —, sem gerir hann svo miklum mun hæfari að leysa vandamál sjómanna, að setja þurfi ákvæði í lög Alþýðusambands- ins, sem útiloka t. d. mann eins Þorstein Guðlaugsson báts i mann á Hannesi ráðherra, sen* hefur unnið á sjónum í tugi ára, og ávallt reynzt samtök- um sínum trúr? En í staðinn fyrir þetta eru sjómönnum sendir atkvæðaseðl- ar um borð í skipin, þar sem svo ,að segja einlit hjörð er í kjöri. Er það fyrst og fremst Sigurður Ólafsson, sem er á- Eín feiróna cif að visti elkkí síét penínguir, en möguleik~ arníir að fá nana margend^ ttrgireidda ctu þó sléfíif* Munið að siðusíu dagair fiappdrætfísins eiru fljófír að líða, Aðeins 2 dagar þangað fíl að dregið verðuir. Afh, Þeír sem hafa ekkí enn gert upp fyrír selda miða, eru beðnír að gera það kí. 6—7 í kvöld á shrífstofu Happdrættísíns, Hafnarstrætí 21. Hver eígnasf báfslíkaníð, sem allír víldu smíðað hafa. byrgur fyrir því, þar sem hann með frekju og blygðunar- leysi fékk því áorkað, þegar gengið var endanle^a frá list- anum, að nærri •'einvörðiungu taglhnýtingar stjórnarinnar skipuðu þriðja sæti listans. Pað kosningafyrirkomu'ag, sem ríkt hefir undanfarið í Sjómannafélaginu, er óþolandi, en lýsir þó vel þeim aðferðum, sem beitt er allsstaðar þar sem lítilmenni verja forréttindi sín. Pcir félagsmanna, sem ekki eru á sjó og kjósa því á skrifstofu félagsins, hafa þurft að greiða atkvæði sitt undir nefi gjald- kerans. Pá hefir kosningin ekki verið bundin við neinn ákveð- inn tíma dagsins, og hefir Sig- urður Ólafsson látið menn kjósa á öllum tímum dags. Auk alls þessa, hafa andstæöingar stjór,narí/inaT aldrel hafí neítt tækifæri til' að fylgi°st me^ kqsniogundi né taliningu at- kvæða. En það Sr yfirleitt mein- ing þeirra SiVurjóns og Sig- urðar, að kosningar innan fé- lagsins séu skoðaðar annað og meira en einber skrípale(ikur, með hinum gamla „hamingju- sama" endi, að þeir og tagl- hnýtingar þeirra séu kbsnir „með yfirgnæfandi meirihluta" þá verður að eiga sér stað gagngerð breyting: á starfshátt- um þessara manna. Pað verð- ur þegar að uppfylla þær lág- markskröfur, sem hver siðað- ur maður hlýtur að gera um fyrirkomulag kosninga, en þær eru m. a.:: 1. Að kosning á skrifstofu fé- lagsins fari aðeins fram á skrifstofutímanum frá 4—7, eða öðrum tilgreindum tíma. 2. Að óheimilt sé að kjósa nema í kjörklefa. 3. Að andstæðingar ineiri hluta stjórnarinnar hafi fulltrúa, sem fylgist með kosningunni frá degi til dags og sé við- staddur talningu atkvæða. Að lokum þetta: Pessi kosn- ing er þrátt fyrir a!lt það eina tækifæri, sem sjómenn hafa nú í svipinn, til þess að segja á- lit sitt á ráðsmennsku Sigurjóns og félaga hans. Einasta vonin til þess að Siómannafélagið geti aftur skipað þann ivirðu- lega sess, sem það eitt sinn skipaði innan samtaka alþýð- unnar, er sú, að alli.r þeir Imörgu, sem um langan tíma hafa kvartað undan heiguls- hætti og úrræðaleysi stjórnar- ' innar á öllum sviðum, samein- ist um að gera á þessu breyt- ingu. pess vegna ríður á, að nKttsi dreifi ekki aíkvæðium sín- o.m, cí'i kjösi pá e"ra, sem satr\ dmnga?Tn^rn styðj,,>í, cn það era: I formairnssæti: Sigurgeir HaIldórs?on. í ritarasæti: Bjami Kemp. í gj^aldkerasæti: Rós'nkranz Á. tvarssion. í varagjaldkerasæti: Lúther Grímsson.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.