Þjóðviljinn - 17.12.1943, Blaðsíða 3

Þjóðviljinn - 17.12.1943, Blaðsíða 3
Föstudagur 17. desember 1943 ÞJÓÐVILJINN Húsnæðisleyslð Á þessum síðustu og verstu tímum hefur mikið verið rætt og ritað um húsnæðisvandræði Reykjavíkurbæjar. Hafa þær um- ræður aðallega snúizt um það fólk, sem ekki hefur getað fengið Ínni fyrir sig og fjölskyldur sínar og er það eðlilegt. Það eru fleiri, sem eru að minna eða meira leyti á götunni, en það eru íþróttafélögin með æfingar sínar. Á öðrum stað hér á íþróttasíðunni í dag er frá því sagt, að eitt félag verður að leggja niður starfsemi sína í vetur vegna húsnæðisvandræða. Mörg þeirra verða að draga meira eða minna úr henni og margir flokkar komast alls ekki að. Afleiðingin verður svo sú, að þeir sem fremstir eru í keppninni sjálfri koma, en hinir, sem eiga og þurfa að stunda æfingar sér til hressing- ar komast ekki að eða draga sig til baka. Þetta fer ekki vel saman við það, að allir, æðri sem lægri, eggja ungt fólk ¦ til íþróttaiðkana. Bæjarstjórn Reykjavíkur hefur verið mjög vinsamleg að lána íþróttafélögunum þá fimleikasali, sem hún hefur yfir að ráða, endurgjaldslaust, en það hrekkur hvergi nærri til. Það er líka svo, eftir því sem leikfimikennararnir sögðu í sambandi við skólaasýninguna fyrir tveim árum að í bæinn vanti 6—8 leikfimisali til þess að fullnægt verði lögákveðinni leikfimi- kennslu í skólum. Eg hef nú grun um, að flest af stærri íþrótta- félögunum í bænum hafi í huga að byggja sér leikfimisali, og er ekki nema gott eitt að segja um slíkan stófhug, en það er ekki til þess að draga kjark úr þessum félögum að ég segi, að á slíkum fyrirætlunum hef ég enga trú, hvorki á sjálfri fram- kvæmdinni og ekki heldur á árlegum rekstri. Til þess eru félög- in of fámenn, of lág lögskipuð gjöld og áhuginn ekki, nógu almennur, að minnsta kosti eins og er. Þess vegna er það mín skoðun, að bær og ríki eigi að koma upp íþróttasölum til að fullnægja lögákveðinni leikfimi í skól- 'um, með það einnig í huga að lána áhugamönnum salina á kvöldum, því það er eini tíminn, sem, þeir geta stundað sínar æfingar. Þó einhver leiga væri tekin væri það ekki stórt at- riði, hitt er aðalatriðið að möguleikarnir séu fyfir hendi. Up'p úr þeim möguleikum og þeim almenna áhuga, sem við það skap- aðist, ættu þessir þrír aðilar, ríki, bær og íþróttamenn að geta sameinazt um byggingu sýningarhallar, sem að vísu tilfinnan- lega vantar hér nú þegar. Þetta mál er svo alvarlegt fyrir íþróttahreyfinguna í bæn- um að það má ekki sitja svona í sama farinu lengur, en það dugar ekki að ein rödd hrópi í eyðimörkinni. Það verður að vera samstilltur kór, sem starfar af áhuga, einlægni og skilningi. Það er líka sanngirniskrafa, að það opinbera sé vakandi fyrir þörfum og auknum möguleikum til þess að glæða þjóðholla starf- semi eins og íþróttirnar. Svíar tetja 13 met í hlaupum í september höfðu Svíar sett 13 sænsk met í frjálsum íþrótt- um auk þess sem nokrir náðu góðum árangri. Skráin yfir þessi met lítur svona út: 400 m. Sven Ljunggren 47,5 440 yards Sven Ljunggren 48,0 800 m. Hans Liljekvist 1:49,9 800 m. Hans Liljekvist 1:49,2 880 yards Sven Malmberg 1:52,0 880 yards Hans Liljekvist 1:51,7 1000 m. Hans Liljekvist 2:22,6 1500 m. Arne Anderson 3:45,0 1600 m. Arne Anderson 4:02,6 100004 m. G. Jackobsson 30:17,4 200 m. grindahl. H. Lidman 24,0 3000 torf.hl. E. Elmstár 9:03,4 4x400 m. Hellas 3:16,4. Sixten Larson hefur hlaupið 400 m. grindahlaup á mettíma, 52,4. Arne Anderson hefur hlaup ið % úr mílu á heimsmetstíma, 2:58,2. Elmstar hleypur 1000 m. torfæruhlaup á 4:11,6, sem er óopinbert heimsmet ásamt tíma Lennard Strandbergs, 300 m. Q 34,5. Svíar eiga nú einn nýjan göngugarp sem Verner Hard- mo heitir, gerir hann skæð á- hlaup á heimsmet landa síns, Mix Mikaelsson, og nefnir sænskt blað hann Hagg göngu- íþróttarinnar. Fjögur heimsmet hefur hann nú hertekið. Það síð asta sett í Malmö 8. september í haust á 3000 m. og var 12:02,2 á leiðinni. Næsta met á undan var í 5000 m. og gekk hann þá vegalengd á 20:31,6 mín. * HEILSUFRÆ0I ÍÞRÓTTAMANNA * Um hraustleikagildi íþróttanna íþróttirnar einar geta veitt öllum líkamanum jafnan þroska, samfara snarleik og þrótt, sem aldrei hefst upp úr neinni hversdagsvinnu. Það er svo um hvert líffæri, að hæfileg áreynsla er fyrsta og helzta þroskaskilyrðið. Þetta á heima um alla vöðvana, á heima um hjarta og lungu, um meltingar- IÞRÚTTIR RJTSTJÓRI: FRÍMANN HELGASON Tennis- og badmintonfélagið 5 ára Hinn 4. desember s. 1. eru fimm ár liðin síðan Tennis- og badmintonfélag Reykjavíkur var stofnað. í tilefni af þessu náði íþróttasíðan tali af for- manni félagsins, Jóni Jóhannes syni, og fórust honum svo orð*. Badminton-leikur er tiltölu- lega ungur hér á landi. Hann mun hafa fyrst verið leikinn hér 1934. Kynntumst við Jón Kal- dal honum í Danmörku. Fyrst var hann leikinn hér af áhuga fólki, sem hafði yndi af leikn- um, án nokkurra félagssam- taka. Árið 1938 kenmur hingað danskur maður að nafni Jörgen sen, sem er kennari danska Badmintonsambandsins. Kom- umst við brátt í samband við hann og gaf hann okkur allar þær leiðbeiningar sem hann gat. Var þetta í rauninni upphafið að félagsstofnuninni. Stofnendur voru 31, en eru nú nokkuð, á annað hundrað. Hef- ur félagið starfað óslitið síðan, þótt við húsnæðiserfiðleika háfj' verið að etja, þar til nú í vetur, að félaginu hefur ekki tekizt að fá neitt húsnæði fyrir starfsemí sína og liggur hún því niðri eins og er. Eg hef ekki frið fyr- ir fyrirspurnum manna er vilja iðka þennan leik. Þetta er al- varlegt mál fyrir okkar unga félag og þótt okkur dytti í hug húsbygging, þá vantar f jármagn og í þeirri dýrtíð sem nú er yrði slíkt óframkvæmanlegt fyrir okkar fámenna hóp. Við réðumst líka í að byggja okkur tennisvöll á síðasíiiðuu sumri. Var gerð þar tilraun rr.eð efni, sem ekki hefur áður verið notað í tennisvelli, er það sama efni og er í hlaupabrautinni eða deigulmór, hraunsaili og mold eftir vissum hlutfölium. Um reynslu er ekki hægt að segja enn. Völlur þessi verður dýr og því í töluvert ráðizt af ekki stærra félagi, enda nokkuð af honum enn í skuld. Félagið hefur átt marga góða tennis- og badminton-leikara, og ruá nefn^ í fremstu röð Friðrik Sigarbjí'irnsson, Ástu Benjamíns s. u Unni Briem, Kjavtan Hjaltested, Júlíönu Isebarn og Jón Jóhannesson (þeim siðasta bætt; íþróttasíðan við). Þa^ er mikill áhugi ríkjandi í fé'.aginu og ixt um land er vaxandi áhugi fv3-.i1: þessum leik. En etns og cg sagði áðan þá er það húsnæð isleysið, sem er mesta vandamál færin, o. s. frv- Hvert það líf- færi, sem liggur í leti, ef svo mætti segja, verður harla getu- lítið og íþróttirnar geta þrosk- að og styrkt öll líffæri manns- ins, ef rétt er á haldið. félagsins og það mál, sem krefst bráðrar úrlausnar". segir Jón að lokum. Það er leiðinleg tilvilj- un, að félagið skuli á þessu fimmta afmælisári sínu vera húsvillt með æfingar sínar, en það sýnir aðeins hve aðbúnaður er takmarkaður hér í hóf uðstaðn um til íþróttaiðkana. íþróttasíð an vonar að úr rætist fyrir fé- laginu og óskar því til ham- ingju með framtíðarstarf sitt. Stjórn þess skipa nú Jón Jó- hannesson formaður (frá stofn- un þess), Friðrik Sigurbjörns- son varaform., Júlíana ísebarn ritari, Kjartan Hjaltested gjald keri og Ásta Benjamínsson með stjórnandi. Auk þess eru starf- andi tennis- og badminton- nefndir. V Krónprins Svía heilsar fyrirliða Ungverjamia, :BÍro,'Jfg'fírAiteík-n byrjun, en fararstjórinn, Vaghy, kynnir. Ucgverjar unnu Svía í knaítspyrnu ir.eð3:2 Leikur Svía. við Ungverja í knattspyrnu, sem fram fór 15. sept., endaði meS sigri Ung- verja 3:2. Var það þriðji leik- ur Svía á þessu ári Sænska liðið setti þó fyrsta markið eftir 7 mínútur. Ungverjar jöfnuðu eftir stutta stund og ekki var komin nema 13. mín úta leiksins þegar Svíar settu annað mark. Ungverjar jafna og setja síðan sigurmarkið. Þennan sigur þurfa Svíar ekki að vera óánægðir meö. Þó má segja, að þeir hafi haft fleiri tækifæri á markið en gestirnir, en aftur á móti sýndu þeir miklu betri knatt- spyrnu, svo miklu betri að eitt mark í tap má kalla góða frammistöðu. Sá sem bar höfuð og herð- ar yfir aðra liðsmenn Sví- anna, var hægri bakvörður- inn Henry Nilsson, með hrein spörk og öryggi. Næstur hon- um kom Gurrnar Nordhal sem lék sinn bezta leik sem mið- framherji í landsliðinu. Dóm- ari var Finninn Max Viini- oksa. Góðir voru einnig Gunnar Gren, Olle Áhlund og Arne Nyberg. Ungverska liðiS sýndi leik sem minnti á hina friðsömu daga þegar við vorum í iær- dómsríku sambandi við meg- inland.ð og enska knatt- spyrnu. Þar var fjölbreytni í leiknum, ýmist langar eða sluttar spyrnur, snöggar og ákveðnar spyrnur, sem svo oft vantar í sænska knattspyrnu. Þetta atriði, að láta knöttinn ganga og þar með aö spara kraftana, er aðalsmerki hinna „stóru" knattspyrnumanna. Með skallann voru Ungverj- arnir miklu betri en Svíarnir. Lið gestanna var mjög jafnt og féll vel saman. MarkmaS- urinn Toth I. sýndi t. d. í eitt skipti óviðjafnanlégan leik meS því að taka „óverjandi" knött. Vinstri bakvörður Biro, frarnvörðurinn Torosi III. og Toth III. voru góðir. Fyrri hálfleikur var betri, þá var leikið frá báðum hliðum. Eft- ir hálfleik varð þaS alltaf meir og meir ungversk sókn. Leikurinn fór fram í Rá- sunda, og horfðu á hann 38 þúsund áhorfendur, og þrátt fyrir tapiS yfirgáfu> þeir völl- inn glaðir og vingjarnlegir, enda gáfu ungversku leik- mennirnir þeim þann vitnis- burð aS þeir væru „beztu á- horfendur í Evrópu".

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.