Þjóðviljinn - 10.07.1949, Blaðsíða 6

Þjóðviljinn - 10.07.1949, Blaðsíða 6
':'¦•¦•' e "v--; w&i^m ¦.....- ; ír&söBmzsmm >&* li'i&.v.x;,.*!'/ . ¦ ^fy i'»i i' nt i ¦¦- —*- iíftftl i -.*-'¦ •;:• Sjuffiudagmr-^0^;,4úlI.-.;-.lÖ49"^-v>/ f^gtaisjsf* lUUUnHHUIllUUHHIHUHUHHUHHIIHHUIHIHHUIUHIUUIUUnUUUUniUI # .... ¦ . ¦ samþykkt á stjóinaifundum STEFS 22. og 25. 4. ©g 30. 5. 1949 og með samhljóða at- kvæSum á aöalfundi STEFS 30. 5. 1949. Með tilvísun til laga um f ithöf uttdarétt og prentrétt nr. 13, 20. október 1905 og laga nr; 49, 14j apríl 1943 um (breytingu á þeim lögum, áuglýsingar urii inngöngu ís- .^ands í Bernarsambandið nr. 110^ 19. sept. 1947; reglu- gerðar um flutningsrétt á ritverkum og tónsmíðum nr. . 19,' 1. febrúar 1949 og löggildingar Menntamálaráðu- neytísins frá 2. s. ín. á STÉFI — Sambaridi tónskálda . óg eigenda flutningsréttar —, er 'hér inéð sett eftirfar- •i andi: GJALDSKRÁ um greiðslur fyrir rétt til opinbers flutnings tónyerka. 1. Af rekstri kvikmyndahúsa skal, þegar vernduð tónverk eru flutt í kvikmynd, greiða af vergum tekjum, að frádregnu sætagjaldi tií bæjar- eða sveitasjóðs í>g skemmtanaskatti 3%. Fyrir flutningsrétt verndað'ra tónverka af plötum á undan og eftir kvikmynd og í hléunj.skal greiða af vergum tekjum, og skemmtanaskatti,• lYz%. II. Af rekstri veitingahúsa skal, þegar vernduð tónverk eru flutt í sambandi við samkvæmisskemmtun, greiða af vergum tekj- um, að frádregnum söluskatti og skemmtanaskatti 5%. Af vergum tekjum samkvæmisskemmtana án greiðasölu skal, þegar vernduð tónverk eru flutt, greiða að frádregnum skemmtanaskatti og húsa- leigu 5%. ..... ...•. Af vergum tekjum fyrir greiðasölu án dansskemmt unar skal, þegar vernduð tónverk eru flutt, greiða að frádregnum söluskatti 2%. III. Af rekstri leikhúsa þegar vernduð tónverk eru flutt með leikriti, skal að frádregnum- skemmtanaskatti greiða eftir lengd verkanna 2—5%. Fyrir flutniagsrétt verndaðra .smálaga með dans- sýnihgum skal að frád^egnum skemmtanaskatti greiða eftir lengd verkanna 2—5%. ; - . • ' Fyrir flutning söngleikja (opera, operette), sem. ^ verhdaðir erú o^g'stærri verhdaðra danssýningar- verka (ballett, phajitomime o. ,s. fry.), skal greiða af vergum tekjiím, að frádregnum skemmtana- ¦ skatti 12%. -Gjáld samkvæmt III. lið getur þó orðið hærra í einstökum tilfelium hafi einstakir réttháfar sett sérákvæði um það. IV. Af hljómleikum ' skaJ,' þegar vemduð tónverk eru flútt,. greiðá af vergum tekjum að frádregnum skemmtanaskatti 5%. • Fyrir flutning einstakra verka greiðist hlutfalls- .. lega í samræmi við ofangreint gjald eftif tíma- lengd og tegund vérksins. . V. A£ rekstri verzlana, sem flytja vernduð tónverk fyrir viðskiptavini sína, skal greiða af vergum tekjum að frádregn- lun söluskatti % %. Af rekstri atvinnufyrirtækja, sem flytja verhduð , . tónverk fyrir. starfsmenn sína, skal greiða mán- aðarleg fyrir hvern starfsmann 3 kr, Af rekstri leigubif'reida, sem flytja vemduð tón- verk fyrir farþega sína, skal greiða mánaðarlega . af hverju bifreiðarsæti 5 kr. ., Gjöldin samkvæmt gjaldskrá þessari eru öll óbreytt hvort sem flutningurinn fer fram af plötum éða úr útvafpstæki eða án milliliða með hljóðfærum eða manns- röddum eða á annan hátt. Reykjavík, 30, maí, 1949. — STBF— . , Samband tónskálda og eigenda flutningsréttar. mnwm:r.nHm:'.MuwiumumnmumumtmimifiimtnMutiitMM\i ÉVELÝNWÁUGH 59. DAGUR. KEISARARIKIÐ AZANI ASM. JÖNSSON þýddi. ensku dómkirkjunni, tóku þæreftir ungum manni sem var þar einn við vinnu. Hann var í ljósgrá- um fötum og á ljósum skóm,_ og réðst með sleggju á granítbogann í vesturenda kirkjuhnaf af miklum móð, sem var mjög sjaldgæft að sjá hjá azanískUm verkamönnum. „Þetta er þó líkt keisaranum". „Vertu ekki að neinum þvættingi, Sa.rah". Þær snéru 'sér frá gráklæafda mannihum, sem hélt sleitulaust áfram, og gengu-tU hótelsins í kvöldrökkrinu, en þar var þjónustan öll íhanda- skolum vegna fyrirhugaðrar farar Youkoumian fjölskyldunnar til strandarinnar. „Einmitt rétt þegar við vorum að kóma þeim í skilning um, hvernig við vildum hafa~nT£í"*og þetta —", sagði etatsráðsffúin í kvörtunarróm. ,-nr M ,. Daginn eftir voru þær snemma á fótufe:;Þær höfðu vaknað fyrir birtingu við umferðina neð- an við gluggana þeirra. Það var ys af múldýrum, hestum, fótgangandi fólki, bílum, sem öskruðu og svo masið í fólksfjöldanum. Porch etatsráðs- frú opnaði gluggahlerana og horfði niður á troð- fulla götuna. Ungfrú Tin kom tilhennar.' „Eg "er búin að hringja í tuttiigu' mínútur ~ það lítuf út fyrif, að það sé engin lifandi sáia í húsinu". - ' • ¦ • • Það var ekki heldur. Þjónustufólkið hafði far- ið leiðar sinnar kvöldinu áður og var ekki komið aftur. Til allrar hamingju átti" etátsráðsffúin ! sprittsuðuáhald, sem hún hafði alltaf með sér, þegar hún hætti sér út fyrir landsteinana, ásamt nokkrum kexpökkum og súputeningum. Af þess- um birgðum fengu þær sér morgunverð í her- bergjum sínum Meðan á því stóð óx máhnf jöld- inn úti í sífellu ¦ og margfaldaðist, eftir. því sem sólin hækkaði:á Toftínu, og hellti éldheitu geisla- flóðinu yfir, borgiha af engu minna örlæti en aðfasýhu ömerkilegri daga. Undan fötum fjöld-; ans á götununi steig fykmökkur til lofts og sólar- geislarnir giitruðu í honum. • ,,Það, er ákaflega. skemmtilegt fyrir keisafann, að vera svona. heppinn með veðrið viðdhátíða- höldin. Það er ekkert líkt og á hátíðunum,-sem ég minnist .fr^ Englandi. Manstu eftir skáta- stúlknamótinu um árið, og haglélínu, sem dundi yfir — og það meira að segja í ágúst. Áúmingjá stúlkurnar — þær grésu svo 'mikið, litlu skinnin". Leið skrúðgöngunnar lá fram hjá Hotel dé L'Empereur Séth. Það höfðu verið' settir hierar fyrir búðargluggana en margir húseigeridur höfðu komið upp bráðabirgðasvölum undfr gluggun- um hjá sér. Nokkrum vikum áður, þegar skrúð- gangan var tilkynnt opinberlega, hafði herra Youkoumian auglýst, að hann hefði ráð á nokkr- um svölum, og selt tilvonandi áhorfendum að- DAVÍÐ gahg að þeim, en í þvíöngþveiti, sem ríkti síð- ustu dagana, hafði hann gefið það upp á bátinn, eins og aðrar fyrirætlanif sínar þar í borg. En •nú komu-fjórir eða fimm Azaníar, einn Grikki og tveir Indverjar í hátíðabúningum, og heimt» uðu sæti sín. Þeir fóru nú að leita - í eyðilegu anddyrinu, síðan í borðsalnum, þá gengu þeir upp stigann og höfnuðu loksins í svefnherbergi ensku kvennanna'. Indverjarnir, sem höfðu. langa æfr ingu í að vera bundsaðir og beittir órétti, létu sem þeir heyrðu ekki mótmæli Porch etatsráðsfrú ar. Aftur á móti drógu þeir rúmið út að gluggan- um, settust upp í það, þánnig að þeir sæu vel út á götuna, drógu upp úr vösum sínum litla poka með betelrótum og fóru að tyggja þær og spýttu drjúgum á gólfið. Síðan biðu þeir þolinmóðir átekta. Hinir innrásarmennirnir fengu aukinn kjark við þetta lýsandi fordæmi, ög flýttu sér nú að tryggja sér hina gluggana. Grikkinn bauð ungf rú Tin kurteislega sæti mitt á milli þeirra, og þegar hún hafnaði boðinu, leit haiin á hana bæði ' hissa og áhyggjufullur. Hinar tvær konur í hópi Azaníanna snuðruðu aftuf ogfram um herberg- ið,töku þvöttaáhöldin og snyrtiáhöldin af borð- unum'og skoðuðu þau gaumgæfilega, og mösuðu glaðlega saman, samtímis því sem þær skoðuðu í hverjá skúffu og öskju af fullu frjálsræði. • - -, ; " „Þetta er alveg áþolandi árás,en ég veit satt að segja ekki, hvernig við eigum að snúa okkuv í því þessastundina —- en eftir á verður sir Sam- son að kæra þetta athæfi"i ¦ - • „Hér getum við alls ekki verið léngur, og við getum ekki heldur fárið út á götuna. Eini steð- urinn, sem við getum flúið til, er þakið". . , • - ..".-. • . -. • .•..¦ . j Upp "á þakið vafð áuðveldlega komizt með; stiga. Þessar hugrökku konur útbjuggu sig nú í! skyndi. Þær tóku með 'sé.r teppi, þúða, sóihÍífar og afganginn af kexinú áijamt tveim eldhúsréyf- úrum og inyndavélum og skriðii.siðan upp í brenn andi s'ólskiöið á þakinu. Etatsráðsfrúin. rétti ungr frú Tin birgðirnar-upp um loftgatið,-og kom.síð- an sjálf á eftir. Það yar ekki hægt að læsa lúg- unni ofanfrá, en til allrar hamirigju 'yar. báru- járnsþakinu haldið i: skef jum með stærðar hnullr ungum, sem áttu að komá að gagni í óveðr- um. Þær.veltu nú einum þessum steini yfir lúgr uha,' renndu'sér síðari á sitjandanum' niður eftir heitu og ryðguðu þakinu niður að lágri stein- steypubrún' vdð' vegginn, og bjuggu þar. um .sig eftir beztu getu. '• - • „Héðan sjáum við skrúðgönguna ágætlega, Sarah, og á morgun er nógur tími til að kæra starfsfólkið óg'fá því refsað". Þaðah sem þær voru sást sahnarlega vel ýfir alla borgina. Þær sáu niður á margslungin þök keisarahallarinnar, og ófullgerðu upphækkunina, *,«"« %.¦&:.{ . ^ÍÍÉ^l U •'"-, ;- .'¦¦-••! •'•¦¦•. '. •' ; ¦ —Ja. Í^rj'.....:-m ;„..., fenés—g^----r-----;-----r-r—-' : -:

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.