Þjóðviljinn - 29.09.1949, Blaðsíða 5

Þjóðviljinn - 29.09.1949, Blaðsíða 5
Eimatwjí^tirífá9i'-"'i9épt:i. 1949» ÞJÖBVBLJINN Erla Egiison: Ivers vegna ég sfyð Sésíalistaflokkinn Tryggjum Katríuii sigur Frá því áð ég var barn að aldri, hefi ég elskað landið mitt og verið annt um sjálf- stæði þess. Eg man hvað mig sveið er ég las uta Sturlunga- öldina og einokunartímabil Dá&a, í íslandssögunni minni. Nú er sjálfstæðisbaráttu vorri við Dani lokið, en frá því að Bandaríkjamenn sviku loforð sitt um að hverfa héðan burt með her sinn að styrjöldinni lokinni og í þess stað fóru fram á að fá hér herstöðvar til 100 ára, höfum vér átt í sjálf- stæðisbaráttu við þá og nokkra ógeðslega íslendinga er berjast fyrir bandarískum ítökum á Is- landi, með því að láta þá fá hér flugvelli (herstöðvar) og varpa dýrmætu hlutleysi voru fyrir borð þeirra vegna, — mig hryllir við að hugsa til þess, hve langt þeir vilja ganga i þjónustu sinni. t Til þess að íslenzka þjóðin sætti sig við svik þeirra, reyna þeir að gera hana brjálaða af ¦rússahræðslu. Eitt sinn var ég í skemmti- ferðalagi á hestum ásamt öðru fólki, á undan mér ríður kona, vel tömdum hesti, allt í einu hendir hún sér af baki, ég flýti mér til hennar og meðan ég s'tumra yf ir henni spyr ég hana hvað hafi komið fyrir. „Jú," svarar hún „mér datt allt í einu í hug að kannske kæmi bíll." Það kom enginn bíll, en konan meiddi sig mikið. Ennþá hafa engir Rússar sýnt sig, en í skjóli hræðslu við þá, hafa nokkrir þingmenn , vorir veitt Bandaríkjamönnum bækistöðv- ar á Keflavíkurflugvelli þar sem þeir ráða ríkjum undan- þegnir tollum og sköttum, teymt okkur nauðug í Atlants- hafsbandalag og meitt þjóðar- stolt og sjálfstæði vort mikið. En ef til styrjaldar dregur, erum vér þá ekki öruggari gagn vart Rússum með „volduga vinaþjóð búna sterkustu víg- véíum og drápstækjum" í land- inu? Vér skulum hugsa okkur að Bandaríkin byðu einhvern tíma Sovétríkjunum „góðan dag inn" með atómsprengju héðan, væri þá hægt að telja það nema sjálfsagða kurteisi að Sovétrík- in svöruðu kveðjunni ? Það er Sósíalistaflokkurinn er mest og bezt hefur barizt gegn ásælni Bandaríkjamanna og er- indreka þeirra innanlands. Nú kunna einhverjir að segja: „Þeir hefðu ekki staðið svona fastir fyrir ef Rússar hefðu átt í hlut". Það eru aðeins get gátur og mér finnst ekki rétt, að dæma menn samkvæmt þeim, en um bandaríska kúgun og íslenzka þjóna Bandaríkj anna liggja fyrir staðreyndir. Þegar ég var unglingur haföi ég það starf á hendi, að vinna á skrifstofu og reikna út og greiða verkafólki og sjómönn- um laun þeirra, ég vissi hvað þetta fólk bar úr býtum, ég þekkti það vel og þótti vænt um það. Þá var það Alþýðu- flokkurinn, seni barðist fyrir bættum kjörum þessa fólks, blöðunum (er nefndu sig þá! sinu rétta nafni) og leiðtogarj hans voru kailaðir „Rússabols- ar," nú éru „Rússabolsarnir" dánir og sumir þeirra grafnir eins og t. d. Jón heitinn Bald- vinsson og Héðinn Valdimars- soh, en nokkrir þeirra ganga enn á meðal vor og reyna að afmá það, sem þeir höfðu áður vel gert, eins og Jónas Jóns- son og Ölafur Friðriksson. Nú- verandi leiðtogar Alþýðuflokks- ins eru ekki kallaðir „Rússa- bolsar." Þeir fá engar skammir í íhaldsblöðunum, nema rétt til málamynda fyrir kosningar, hinsvegar fá þeir hrós heildsala og kaupmanna, og eiga það skil ið. Nú er það sameiningarflokk- ur alþýðu, Sósíalistaflokkurinn, er berst fyrir bættum kjörum og verndun kjara íslenzkrar al- þýðu, og forustumenn hans eru kallaðir „Moskvuagentar" í i- haldsblöðunum. Eg hræddist ekki „Rússabolsa" íhaldsins áður, og ég hræðist ekki nöfn- in, sem þeir velja leiðtogum sósíalista nú, "ég veit að þeir, sem fá miklar skammir hjá blöðum aftúrhaldsins, eru á réttri leið. Sósíalistaflokkurinn er flokk- ur ailra stétta héma braskara, en það er óþarfi að vorkenna þeim, þeir hafa bæði íhaldið og aðstoðaríhaldið til að berj- ast fyrir sinum hagsmunum. Með sameiningarflokki ís- lenzkrar alþýðu: Sósíalista- flokknum. Gegn sameiningarflokkum Ameríku. Með hagsmunum íslenzkrar alþýðu, Sósíalistáflokknum. Gegn hagsmunum braskar- anna. Erla Egilson. Ef við íslenzku konurnar met um að verðleikum, konuna sem nú er að leggja örugg og ó- trauð út í kosningabaráttuna og gerum okkur ljóst hvaða þýð- ingu það hefur á þessum ör- lagaríku tímum að koma Katr- ínu Thóroddsen á þing, þá leggj um við allar okkur fram, hver og ein til þess að 5. sæti á lista sósíalista, baráttusæti listans, tryggi Katrínu sigur. Við verður að sýna það við kosningaborðið 23. október, að við viljum stuðla að því, eins og Katrín sjálf hefur komizt að orði, að það verði einmitt kona, sem höggvi skarð i múr bandaríkjaagentanna hér í Reykjavík, þann múr sem átti að kljúfa þjóðina í tvennt og skapa hér innanlands hatur eftir 30. marz síðastliðinn. En þégar fólkið fer bétur að átta sig veit ég að sú breiða fylking, sem strax var á móti I Atlantshaf shernaðarsáttmálan I Um, hefur vaxið mikið siðan I og nú verður ekki einungis að j brjóta skarð, við verðum að ! brjóta múr bandaríkjaþjónanna niður að grunni. Við'sem Islendingar getum aldrei vegna forfeðra okkar og mæðra og hinna komandi kyn- slóða sætt okkur við að láta þá menn fara með völdin í 1 þessu landi, sem ekkert eiga til af þjóðarreisn né metnaði fyrir hönd hins unga lýðveldis okkar, sem finnst sæmd í því að geta þjónað erlendum, ef þeir eru nógu voldugir að þeirra áliti, og svo mikið vanmat hafa þessir herrar á þroska íslenzkra kjós- enda að þeir dirfast að bjóða sig enn á ný fram til að fara með mál þjóðarinnar á þingi. Þjóðinni er jafnvel ekki hlíft við því að flokkur sá, sem flökr ar ekki við að kenna sig við sjálfstæði, hefur Bjarna nokk- urn Benediktsson efstan á lista hjá sér. Við konur skulum muna það að við erum meiri hluti kjós- enda. Við skulum muna það að það eru konurnar íslenzku, sem getið hafa sér frægastan orð- stír fyrir að standa á öllum öldum gegn erlendri yfirdrottn- un og kúgun í hvaða mynd sem hún birtist. Leggjum enn þá einu sinni okkar skerf fram til þess að ísland eignist djarfa og hugrakka forustumenn á þingi. Burt með hin illu öfl, sem vilja traðka á rétti þjóðar og lands. .. Kjósum allar hinn glæsilega fulltrúa íslenzkra kvenna, Katrínu Thóroddsen, lækni á Alþing Islendinga 23. október næstkomandi. H. B. ^•r^-rí^r-~^:m^sr £3 Ólásisniaður í utanríkísmáluiit . FramhaM Bandaríkjanna" á herverndar- samningnum frá 1941 virðist ekki vera það ljóst, að þeir eru með þessu að bera svo BLYGÐ- UNAELÁUSA SVEKSEMI á stjórn Bandaríkjanna að firn- um sætir, um leið og þeir saka sjálfa sig um einfeldni og bjálfa skap í samningsgerðinni 1941. Ef þessi „skiimingur Banda- ríkjanna" á hinum hátíðlegu loforðum Roosevelts forseta og herveradarsamningsins sjálfs hefur virkilega komið fram, nema sem fyrirsláttur í munn- legum viðtöium hjá sendiherra þeirra hér, HVADA SAMNING- UM OG LOFORÐUM BANBA- RlKJASTJÓRNAE Á ÞÁ SMA- ÞJÓÐ EINS OG ISLENDING- AK A® GETA TEEYST? Eg fyrir mitt leyti verð að hallast að því, þar til mér verður sann að annað, að Ólafur Thors og Bjarni Benediktsson fari hér með UPPLOGNAE SAKIE A EÍKISSTJÓEN BANDARÍKJ- ANNA, til þess að afsaka und- irlsegjuhátt s'mm við Bandaríkin við gerð Kefiavíkursamnings- ins 1948. Eg toeld því fram, að Bandaríkjastjöra Mai5 ALöEEI SKEIFLEGA og opiaberiega NEITA© að fara nieð her sinn burt frá isianðí, „að ófriðnum loknum" þ. e. 1945. SANNI þeir Bjarni og Ólafur hiS gagiisQeðá, en heiti óhróðursmeím og róg- berar um vini sína í Bandaríkj- unum ella. En. ef þeim tekst AÐ SANNA, að Bandaríkja- af 3. síðu. varaarsamninginn 1941 á islend ingum með því að hengja sig í „óljóst orðalag hans" (eins og Bjarni Ben. kemst að orði), þar sem í honum sé sagt að Banda- ríkin skuli fara með her sinn burt frá íslandi „að ófriðnum loknum" í stað þess að. þar hefði átt að standa „er vopna- viðskipt'um lýkur" (upon the cessation of hostilitis) HVEK 4 ÞÁ SÖKINA á því „óljósa orðalagi, sem, skv. yfirlýsingum Bjarna Ben. og Ólafs Thors á að hafa getað kostað Islendinga það, að þeir hefðu setið uppi með amerískan her í landi sínu sem ófrjáls þjóð og hernumin, þangað til öllum friðarsamning- um við hinar sigruðu þjóðir verður lokið? Bjarni segir, að frestur þeirra geti staðið „um áratugi." (En verið gæti að þeir yrðu aldrei gerðir. Þess eru dæmi í sögunni að friður hafi aldrei verið saminn milli stríðs- aðila!). Hver ætti sökina á slík- artímum. Og þegar hér var komið (1946) voru komnir um bjálfaskap, svo dýrkeypt- um mistökum við samningsgerð- ina 1941 ? Sá maður hefði orðið Islandi dýr. Mundu ekki allir íslendingar verða sammála um, að réttara væri, að láta hann ekki koma nálægt samnings- gerð við önnur ríki aftur? Ef það hefði veri$ fyrir handvömm hans og fáfræði, að ameriskur her hefði með fullum rétti hald- ið ísiandi hernumdu til þessa dags og ef til vill mörg ár enn, hann var .skammaður í íhalds- stjóm hafi viljað. SVÖLJA her- ismanni ekki einhvern tíma hitna í hanisi til þessa óhappa- manns, sem ekki hafði vit á að setja réttu orðin, „er bardögum lýkur" í staðinn fyrir „ófriðn- um loknum." 1 því lá allt ólán- ið, segir utanríkisráðherra vor nú, og nokkurnveginn hið sama sagði Ólafur Thórs á Alþingi 1946. Menn verða að muna, að þetta er alvarlegt mál, þótt hér sé aðeins um orðamun að ræða. Það var fyrir þennan orðamun, að Bandaríkin NEITUDU að fára með her sinn frá íslandi 1945 og 1946, segja þeir Ólafur •og Bjarni (hvort sem þeir ljúga því eða ekki). Það var fyrir þennan örlagaríka orðamun, þetta „óljósa orðalag", að við urðum að KAUPA þau til bess áð fara burt með herinn, með því að láta þá hafa Keflavíkur- hendur Bandaríkjunum. En VÍST var, að það mundi verða til að draga landið enn frekar INN 1 DEILUR STÓRVELD- ANNA. Var því ólíkt skynsam- legra og betur í samræmi við hagsmuni Islands að leiða þehn- an ágreining til lykta með frið- samlegu samkomulagi, heldur en að láta hann verða TIL VARANLEGS FJANDSKAP- AK." Hvorki meira né minna! Vegna klaufalegs orðalags á herverndarsamningnum 1941, var réttur íslendinga enginn. Þeir gátu ekki krafizt brott- flutnings hinna amerísku herja, og ekki hafið kærur á Banda- ríkjamenn. Landið varð að bit- beini stórveldanna, og varan- legur f jandskapur milli íslands og Bandaríkjanna um áratugi f yrirsjáanlegur. Skil janlega! Sjálfstæðisflokkurinn er sem kunnugt er allur á móti erlend- um herstöðvum á Islandi á frið flugvöll með samningum uim artímum. Og þegar hér var hann 1946. Það voru og eru höf uðrök utanríkisráðh. Ólafs og Bjarna, þá og nú, fyrir Kefla- víkursamningnum. Ólánsmaður- inn sem orðaði herverndarsamn- inginn fyrir Islendinga ber þunga ábyrgð. Við byggjum við hernám til þessa dags og „um árátugi" enn, ef við hefðum ekki getað keypt okkur undan því með Keflavíkursamningn- iim, allt fyrir hans afglöp. Bjarni Ben. lýsir því átakan- lega hvilíka sjálfheldu Islend- ingar voru komnir í fyrir handa verk þessa afglapa. „Óvíst var með öllu hvernig því mundi lykta, ef íslendingar hefðu af skyldi þá einhverjum Sjálfstæð- þessum sökum haIi-3 kserur á komið (1946) voru komnir friðartímar, þótt friður hefði áð vísu ekki verið saminn þá, og verði ef til vill ekki saminn „um áratugi." En hvev er afglapinn, sem olli allri þessari ógæfu íslenzku þjóðarinnar? Um það verður að nægja að leiða tvö vitni, vegna þess hve áreiðanlegir og sannorðir menn þar eiga í hlut, og með tilliti til þess að þeir eru núverandi og fyrrverandi utanríkisráð- herrar og auk þess flokksbræð- ur, svo að ólíklegt er að annar ljúgi á hinn. Vitnin eru Bjarni Benediktsson núverandi utan- ríkisráðherra og Ólafur Thora Framhald á 7. Mðu.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.