Þjóðviljinn - 22.12.1949, Blaðsíða 10

Þjóðviljinn - 22.12.1949, Blaðsíða 10
 ^e ÞJðÐVILIINN Pimmtiídagur -;22J'::Q&&;7Í#4?. I r ,. j J allar jar íslenzkaz bæknr með öSkm Bókabúð KRON Alþýðuhúsinu glysi jélagjafir: Málverk Vatnslitamyndir Vegghilhir Verzl. G. SJg'urðssoi* & Co. Grcttisgötu 54 Skóiavörðustíg 28. A t h u g i ð rizuneikið éRorn blo L ura lei3 og þér kanpið F Þegar íieiröili okkar, ásamt .l;ri búsióð, brana til kalára fe&ía fcinn 4. okt. s. 1. bárust 'okkúr 'st&x cg' einnig síðan, ví5svegar að, raargar og rausn arfegar gjáíir, -svo sem péning- ar, margckonar fatnaður og búsáhöld. Þótt við finnum vel að ekki er hægt að þakka með orðum einum alla hina ómetanlagu hjáíp gefendanna til að endur- býggja heimili okkar. viljum vio samtNiérmeð tjá peife qjium bakklsii, ofckar og viröizgu. "Fyrst og fremst yiljirm við þakka-Elíasi Ingimarssyni, verk smiðjustjóra og frú hans og húsráðendum á Árbakka og Eyjakoti, sem veittu heimilis- fólki okkar húsaskjól og prýði lega aðhlynningu um lengri tíma. Við þökkum sveitungum okkar fijóta og drengilega hjálp og öííum föðrum Hún- vetningum^o og Skagftrðing- um, fólki' buaettu í Reykjavík og á Akureyri og víðsvegar annarstaðar á landinu. Öilu þessú góða fólki, bæði ei.-stak'ingum og féibgum, nær og fjær, sendum :við hugheilar kveðjur og hjartans þakkiæt.i fyrír höfðinglegar gjafír og hlýjan bróðurhug. Við óskum því allra heilla'og' biðjum guð að blessá framtíð þess. Kambakoti; 5. desember 1949. Sveinfríður .cJónsdóttir • ~ Ólaf ur' Ólafsséh; Ræða Stelngríms Ha»Si3»MH»>sHii»i»Hni FRAMHALDSSAGA:fl H - ¦-,*¦- Aðalsteinssonar Frarahald' af 7. síðu. ' unni í verzlun og viðskiptum — flokkurinn, sem-í nýloknum Alþingiskosningum. . störjók- fylgi sitt, á skrafi .um gagn gera stéfauk'reytingu í f járhags o.g viðskiptamálunum — á hreystiyrðuKi' uih harðvítuga baráttu gegxi "okraraváldinu og verzlunarspillingunni —- liar.n virðist nú fara sér furðú hægt, í þessum efnum,. og una því ótrúlega vel, að kosningasigur hans-hefur snúizt.upp i algera valdatoku ölíraranóa,''sétti feann þójttist ætla.:_að lísggja að velli. - - ,Því „vinstra" samstarfí, sem nú er níitíðsynlegra ¦ en':' nokkni sinni fýrr, til þéf® 'að leysa. viðfaagsefni frarrdaiðslu og yiðskipta I samræmi við hagsmuni þjóðarheildarinnar. — og samkvæmt hihni mikíu og vaxahdi' framleíðslugétú'"" þíjoð- iruiar. — vsrður. þessvegna ekki koihið frfim, nema fólkið, sem falið .hefur þessum flpkkum umboð sitt, skapi ájáíft þá vinstri .fylkingu, sem geri eitt af tvennu:" Beýgi forýstumenn þessara,: flokka...til hlýðni við vilja og óskir ' hins vinnondi:;. fólks til sjávar og -sveitas eða.i vtlti þeim ur Végi ellá! .¦ - '. .• • "' •-¦ ¦ ¦- ¦ :. ¦; -:-~'.: . ¦ •• ¦ RODARHRINGURINN EFTIK . .• '. .¦-..--. 1 Mignon &• Eherhmrt S 45..DAGUR ¦HBEaaa»aaaaa IKIHaVHHHBaMaHBHBHHHHHBIiHBIHKHHaaaHBBBHH ellefu, og sagðist ekki mundi koma aftur, en Hitamolla var í stofunni. Úglan á hillunni gaf kvaðst senda eftir fötunum daginn eftir. Eg lok þeim hornauga. aði og fór að hátta. Um það bil klukku'stund síð- , Picot lagði frá sér bollann, ræskti sig og ar komu þau Buff Scott, frú Chatonier og Stuart stundi. Siðan byrjaði hann. Vildi hún gera Westover og sögðu mér, að Yarrow dómari hefði svo vel að skýra nákvæmlega frá atburðum. verið myrtur." gærdagsins, einkum öllu sem^við kom Henry „. ^ ., . j ,. ^ jii. Yarrow dómara. Willy.fletti blaði. Catherme hlustaði með eft- . a . -.- -, . , „. , , Hún eerði svo. \arrow doman hafði verið irtekt. Hún horfði a hvitu sandalana sma; eng- inn dráttur hreyfðist í andlitinu, „Haltu áfram", sagði Picot stuttaralega. Willy byrjaði enn að lesa: „Eg sá Lewis ekki eftir þetta. Eg af- henti Buff Scott byssu, sem var í húsinu; hann notaði símann til þess að biðja um aðstoð; Síðán fóru karlmennirnir og sögðust. ætla niður að skútunni aftur. Eg fór út um bakdyraar og rak- leitt til stóra hússins. „Látum svo vera. En. svo spurði ég yður, frú Sedley, hvers vegna þér hafið farið að heiman". „Ó, já", Catherine leit upp og horfði á Willy. „Eg fór af því að ég var hrædd við Lewis". fjarverandi; hún hafði ekki séð hann fyrr en klukkan fimm eða hálfsex síðdegis. „Töluðuð þér við hann þá?" „Já." „Umhvað?" Willy hamaðist að skrifa. „Við ræddum um erfðaskrá eiginmanns míns," sagði Róní. „Hann hafði í hyggju að semja erfðaskrá og arfleiða mig að eignum sín- um, en Yarrow dómari var því mótfailinn." „Hvers vegna?" Hann vissi það. „Herra Picot", sagði.hún.hisp- „Datt yður strax í hug, að hanh hefði myrt urslaust. „Eg veit að Mimi heyrðj allt sem okk- ur fór á milli, og hún hefur þegar sagt yður það. Yarrow dómari var andvígur því að Eric gerði nýja erfðaskrá. Mér var allsendis ókunnugt um erfðaskrána. Það sem Yarrow dóamári ságði um tilgang minn var ósatt, með öllú. Eg' hef sannar- leg'a ekki —" Henni datt dómarinn 'í húg,;, þar sem hann lá á káetugólfinu, Ög hún Varð að berða upp hugann. Eg hefði ekki gétað myrt Yarrow dómara?" „Mér datt strax í hug —" tók Catherine til máls, en þagnaði aftur. „En eg.var ekki viss", sagði hún síðan við-Picot. „Eg var bara hrædd og yildi seegja Eric frá þessu. Willy lét blýántinn dansa.eftir blaðinu. Picct mælti: „En þér kváðust vera. hrædd við Lewis". „Æ, já. Eg var það. Reglulega hrædd". „Þér gáfuð í skyn við .réttarhaldið.'.aá sex ára vera Lewis í betrunarhúsinu hefði gert hann bitran í lund", sagði Picot.: „Já, auðvitað", sagði Catherine,- og fögru gráu augun stækkuðu. hann. Eg hafði enga ástæðu til þess." . -. ¦ ....-;*.'¦:,"'¦• ¦;•¦ „Það hefur enginn sagt, að þer hafið -^ert það," sagði Picot. Brúnu augun syniiust dreym- andi. Hann strauk um f yrirf erðarmikla hökuna. „Annars er um mikla fjármuni að ræða. Hjóna- band yðar kom fólki hér á óvart — mjög skyndi, „Hafðiþetta nokkur áhrif á framburð yðar?" lega. Allir vissu að Erie Chatonier hafði verið Catherme'ieit enn á fótinn á sér; svo sagði heilsulaus í mörg ár — sennilegt að hann dæi hún við Willy: „Eg var hrædd um að Lewis þá og þegar —" hefði drepið dómarann,-af því að hann hafði Róní speánti greipar 'fast og sagði': „Eg er fengið hann dæmdan". Hún þagnaði andartak, reiðubúin að svara, ef þér hafið einhvers að sneri sér síðan að Picot og sagði: „Er þetta. spyrja." rett • Það hafði hann. Hundruð spurninga, fannst Picot leit dimmum augum á Willy og sagði Róní, þegar hann spurði og spurði í þaula, end- „Þú þarft ekk'i að skrifa þetta síðasta". Willy urtók, tók stökk til baka og yfirfór að nýju það hætti að skrifa. „Jæja þá, frú Sedley, viljið sem búið var. Réttarhaldið hafði ekki verið neitt þér skrifa undir framburð yðar?" I samanburði við þetta. Henni fór að skiljast það „Já auðvitað"." ? &em hún hafði ekki vitað fyrr, að aðalstarf lög- ; „Rétt er það. Eg ætla þá að láta vélrita hann feglunnar færi fram að tjaldabaki. Þar voru og svo getið þér skrifað undir. Það er ekki staðreyndirnar athugaðar með þolinmæði og meira. Þakka yður fyrir. Jæja, frú Chatonier. gaumgæfni. Smámunir, sem virðast ómerkilegir Gerið svo vel að fá yður sæti'r. fyrst í stað geta orðið mikilVægir áður en lýk- Catherine gekk út, fögur og tíguleg í fasi ur' Hann byrJaði á morgninum; hún minntist Róní tók sæti hennar full eftirvæatingar,. ^ess að Erie hafði beðið hana að nefna ekki bréf- Það var þögn á meðm Picspt var að drekká'.!ð*'sem nann nafði sent dómaranum, og hún kaffið/Jilly ofpító^^tóinginn'.'færðu sig nær • ^ePP*;? ?förinní í skútuna; það var ákyörðun,; sem dyrunum. Willy yddi .,-Mýanta: síná og bjó sig ífff tekin l\aW&> e- *• v. ekki hyggileg, ep þó unáir &b skrifa. Dyraöum ,var iokað. Nu vorw. •:¦ e^" j }..'., . -; ¦. ekki aðrir inni en hún, Picot og hraðritai^inn. Hann greip fra.m í fyrir henni til . þess að ÐAVÍB

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.