Þjóðviljinn - 05.01.1952, Blaðsíða 6

Þjóðviljinn - 05.01.1952, Blaðsíða 6
6) — ÞJÓÐVILJINN Laugardagur 5. janúar 1952 Bátagjaldeyririnn Framhald af 1. síðu. iriga var ekki spurt hvort |>að teldi ríkisstjórnina hafa laga- heimild til þessara ráðstafana. Það er samið við útlenda stofn- un. Ríkisstjórnin fær skilaboð utan úr löndum. Svo fær Al- þingi tilkynningu! Þannig starf ar ríkisstjórnin að þessum málum. Einar sýndi fram á að með þessum ráðstöfunum væri ver- ið að hlaða nýjum byríum á almenning og gefa allt öðrum aðilum en útveginum óhemju gróða- Með þessu væri verið !að ¦' framkvæma gengislækkun smátt og smátt. Og jafnframt því að þessar ólöglegu rá&staf- anir væru framkvæmdar lýsti blað forsætisráðherrans yfir því, að þessar álögur á al- menning væru óþarfar, ef stjórnarflokkarnir gætu komið sér saman um að gefa út- flutningsverzlunina frjálsa! ÓLAFUR HÆTTIK SÉR CT 1 LÖGIN! 1 seinni ræðu reyndi Ólaf- ur að draga fjöður yfir hina berorðu lýsingu í framsögu- ræðu sinni um þýlyndi stjóra- arinnar gagnvart erlendu hús- bændunum og mannaði sig upp í að segja að bátagjaldeyris- kerfið væri sett á samkvæmt 11. og 12. gr. f járhagslaganna! Einar Olgeirsson las upp þær lagagreinar og sýndi fram á að langt er frá að í þeim felist nokkur heimild til slíkra íáðstafana. Skoraði Einar á ríkisstjórn- ina að leggja málið á þinglegan hátt fyrir AJþingí, eins tog heiuii hæri skylda til. LEXlA FRA FRANCO! Ólafur lýsti yfir að málið yrði ekki lagt fyrir þingið á þínglegan hátt. „Þessi samn- ingur er gerður", þá athuga- semd taldi þessi dáandi þing- ræðisins nægja alþingismönn- um. Gylfi Þ Gíslason benti á að fyrirmynd bátagjaldeyris- 'kerfisins myndi hvergi finnast í Evrópu nema á Spáni, en þangað hafa foringjar Sjálf- etæðisflokksins mjög sótt und- anfarið. Þankar um friðinn Framhald á 3. síðu. krefjast friðar, af því að sósí- alistar vilja frið og Rússar og Kínverjar, þá myndu þeir hrista höfuðið vantrúaðir og segja eins og Sveinki vinur minn á Raufarhöfn: Nei, nú lýgurðu, heillin. Þegar Halldór Kiljan Lax- ness sleit norræna friíarþmg- inu sem einn af forsetum þess, sagði hann m.a.: „Við hverfum heim með auki'ö traust á okkur sjálf- um í þessari baráttu og sannfærð um, að enda þótt stríðsöflin vinni ötullega, er lífsvilji þjócanna þó ennþá sterkara afl, ekki sízt á tímum eins og þessum, þeg- ar mikill hluti hins kúgaða heims er að vakna og hef ja skipulega, einbeitta baráttu gegn óvinum mannkynsins. Friðarhreyfingin heyr sams konar einbeitta, skipu- lagða baráttu gegn gereyð- ingaröfiunum. Hún nær til alls mannkynsins og er 2 runnin af lífsþrá þjóðanna". Hvorum ætla íslendingar að 'eggja lið: Stríðsöflunum, sem hafa hrifsað til sín land okk- ar, e'ðá friðarhr^yfingunni sem berst gegn gereyðingaröflun- uin? Þet.ta er samvizkuspurning m&nnkynsins til íslenzku þjóð- aiinnar.. ¦ | DARISK ÖARIWÍSACA THEODORE DREÍSER 67. DAGUR er ekkert um að vera við Greenwood vatn lengur, finnst mér. Eintóm gömul hænsni." „Þetta þætti móður þinni gaman að heyra." j,Og þú lepur það auðvitað í hana." „Nei, það geri ég ekki. En ég býst efcki við að við förum að elta Finchley eða Cranstonfólkið upp að Tólfta 'vatni. Þú getur farið þangað ef þig langar til og paibbi leyfir þér það." Um leið var gengið um útidyrnar; Bella gleymdi rifildinu við bróðúr sinn og hljóp niður til að heilsa föður sínum. ANNAR KAFLI Aðalmáttarstólpi Griffithsfjölskyldunnar í Lycurgus var at- hyglisverð persóna. Hann var alger andstæða hins litla, ráð- leysislega bróður síns í Kansas City, rúmlega meðalmaður á hæð, vel byggður og ekki of feitur, með skarplegt augnaráð og röska og akveðna framkomu. Hann hafði komizt áfram af eigin rammleik ,og smám saman hafði hann gert sér ljóst að hann var öðrum fremri að skarpskyggni og útsjónarsemi í við- skiptamálum, og af þeim sökum. var hann stundum dálítið ó- þolinmóður við þá sem voru honum síðri í þeim efnum. Hann var engan veginn fráhrindandi í framkomu, en hann gerði sér far um að vera rólegur og virðulegur í fasi. Og hann réttlætti eig fyrir sjálf um sér með því, að hann mæti sjálfan. sig mikils, sf því að aðrir gerðu það. Fyrir tuttugu og fimm árum hafði hann komið til Lycurgus með dálítið fé handa á milli, sem hann lagði í flibbaframleiðslu, og honum hafði gengið betur en hann hafði nokkru sinni þor- að að vona. Og vitanlega var hann hreykinn af því. Að þessum tuttugu og fimm árum liðnum bjó fjölskylda hans í einu glæsi- legasta og smekklegasta húsinu í Lycurgus. Fjölskyldan var einnig talin ein hinna fremstu þar um slóðir — virðuleg, íhalds- söm og lánsöm. Börn hans, að því elzta undanskildu, voru í miklum metum í samkvæmislífi yngra fólksins, og hingað til hafði enginn skuggi fallið á álit hans. Þegar hann kom heim frá Chicago þennan dag, hafði hann gert ýmsa hagkvæma samninga, sem virtust boða áframhald- andi velgengni, og hann var í ágætu skapi og ánægður með lífið og tilveruna. Allt hafði gengið að óskum í ferðalaginu. I fjarveru hans hafði allt gengið sinn vanagang í verksmiðju hans. Pantanirnar streymdu inn. Þegar hann kom inn um dyrnar á húsi sínu, lagði hann frá sér þunga ferðatösku og glæsilegan yfirfrakka, leit við og sá einmitt það sem hann hafði vonazt eftir — Bellu á hlaupum í áttina til hans. Hún var eftirlætið hans — hið yndislegasta og bezta sem lífið hafði veitt honum — æska, hreysti, fjör, greind og ástúð — allt þetta í líki fagurrar dóttur. ,,Ó, pabbi," kallaði hún mjúkri og ástúðlegri röddu, þegar hún kom auga á hann. „Ert það þú ?" „Já. Það tel ég víst. Og hvernig líður telpukorninu hans pabba?" og hann breiddi út faðminn og yngsta afkvæmið flaug upp um hálsinn á honum. „Þú ert sannarlega hraust og táp- mikil stúlka," sagði hann um leið og hann lauk við að kyssa hana ástúðlega. „Og hvernig hefur litli svarti sauðurinn í fjöl- skyldunni hegðað sér síðan ég fór? Ekkert klandur núna," „Eg hef hegðað mér lifandis ósköp vel. Spurðu hvern sem er. Ég hefði ekki getað hegðað mér betur." „Hvað er að frétta af mömmu þinni?" „Henni líður ágætlega, pabbi. Hún er uppi hjá sér. Hún hefur víst e'rki heyrt þegar þú komst." „Og Myra? Er hún komin frá Albany?" „Já. Hún er uppj á herberginu sínu. Ég heyrði að hún var að spila rétt áðan. Ég er nýkomin heim." „Já, auðvitað. Á þeytingi eins og fyrri daginn. Láttu mig þekkja þig." Hann lyfti vísifingrinum aðvarandi,'en Bella hékk ? öðrum handlegg hans og þau gengu saman upp stigann. „Nei, ég var ekki á neinum þeytingi," maldaði hún blíðlega ' móinn. „Alltaf tortryggir þú mig, pabbi. Ég var bara hjá Sondru dálitla stund. Og hvað heldurðu pabbi? Þau ætla að Hytja úr sumarbústaðnum við Greenwood vatn og byggja: glæsilegt híis upp við Tólfta vatn. Og herra Finchley ætlar að kaupa rafknúinn bát handa Etuart og þau ætla að búa þar allt næsta sumar, kannskí frá því í maí og fram í október. Og Cranston fólkið ef til vill líka." Herra Griffiths var orðinn vanur brögðum dóttur sinnar, en þó hö'fðu orð hennar önnur áhrif á hann en hún hafði ætl- azt 'tíl. 1 s'tað þess að fara að hugsa um að Tólfta vatn yœri ákjósanlegri staður en Greenwood vatn, fór hann að hugsa um að Finchley fjölskyldan væri. ekki á heljarþröminni. fyrst hún gæti staðið í öðrum eins útgjöldum. 1 staj, þess_ að syara Bellu hélt hann áfram upp á loft og. fór inn í herbergi konu sinnar. Hann kyssti frú Griffiths, leit inn til Myru, sem kom á móti honum til að faðma hann og talaði um ferðina og hvað allt hefði gengið að óskum. Það sást bezt á því, hvernig hann faðmaði konu sína, að sambandið milli þeirra var með ágætum — ekkert ósamlyndi -r— og þegar hann heilsaði Myru, kom í Ijós, að þótt hann væri ekki fyllilega á- nægður með skapgerð hennar og skoðanir, þá átti hún þó sinn hluta af hinni miklu ást hans. Meðan þau töluðu saman, tilkynnti frú Truesdale, að k.völd- verðurinn væri framreiddur, og nú kom Gilbert inn í sam- kvæmisfötum. „Heyrðu, pabbi," hrópaðj hann. „Ég þarf að tala við þig um mikilvægt mál á morgun. Má ég það?" „Já, já. Komdu um hádegisleytið." „Komið þið nú, annars kólnar maturinn," sagði fríi Griffiths alvarlega, og Gilbert sneri sér strax við og gekk niður og Griffiths á eftir honum, og Bella hékk enn á handlegg hans. Og á eftir honum geng^u frú Griffiths og Myra, sem var nú o« ?¦ i •o o* cm »o TILKYMNING ( frá Landssambandi íslenzkra •O Of o# »ö •o o» ö# p »o I utvegsmanna 1 I ¦ II -: Með því að «amkomulag hefur náðst við ríkis- | | stjórnina um aö framlengja bátagjaldeyrisfyrir- | % komulagið fyrir árið 1952, mælir stjórn og Verð- | I lagsráö L.Í.Ú. með því við útvegsmenn, að þeir | | ' láti skip sín hefja veiðar og kaupi aflann á eftir- | |§ töldu veröi miðaö við vel meöfarinn og ógallaðan | §s fisk og skráf skipverja samkvæmt þvi: •ð '& oS | Þorskur: •; islægður með haus.......... kr. 1.05 pr. kg. p f. slægður og hausaður........ — 1.37--------|| | óslægður .................. — 0.88--------| | flattur .................... — 1.55-------- 8 s§ Ysa: enda sé henni haldi𠧧 sérskildri í bátunum | slægð með haus............ — 1.15-------- „; ¦: slægö og hausuð .......... — 1.48------- | II óslægö .................... — 0.95-------- | i . Ss | Langa: | I slægð með haus............ — 0.93--------| | . slægð og hausuð .......... — 1.20---------| I óslæg^ .................... — 0.74---------£ 1 flött ...................... — 1.37--------| •O a*t om Q9 I KeUa: I > filægð með haus ............ — 0.38--------| i slægð og hausuð.......... — 0.55--------ff •¦- i§ II Ufsi: ðf |§ slægður með haus.......... — 0.55-------- |§ slægður og hausaður .-----. — 0.71-------- •c •o v §s Steinbitur í nothæfu astandi: . •c " Sö ss slægður með haus.......... — 0.77--------§° | Skötubörð: §s s§ stór ...................... —0.82--------| °* *• s§ smá ...................... — 0.57--------- 5§ •s §s s§ Skarkoli: \ | I. 1J4 lbs. og yfií- ........ — 3.17-------- | | • II. % lbs. til 114 lbs. ..___ — 2.65-------- 1 I III. 250 g. til % Ibs......... — 1.80-------- | | Meðalverð ................ — 2.73-------- II *• ss i« Þykkvalúra: j§ I. iy4 lbs. og yfir......... — 2,52-------- f II. % lbs. til m lbs....... — 2.08--------- '% III. 250 g. til % lbs. ...... — 1.53-------- p- II '.. Meðalvsrö ................ —"2.19-------- '1 §5 5fFagi6Vt« » I LÚðí o. ,u ' .-••••¦--••'- S- .&. ,2—20 lbs.................. _3.5Q,-^— ?•• w ¦•"•>«¦ 1 ss H^ogn: til 1. apríl 1952 i§ js^ 1. fi....................... — W&W& ~ k' :: 2. fi....................... —i.oo-— —'¦ 1! I . . Meðalverð (óflokkað) .....•, — 1.50 —. — p SSSSSÍSSS^SSSSSSSSSSSSSSSSSSSiíSSSSSSSSSSSSSS^

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.