Alþýðublaðið - 08.09.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 08.09.1921, Blaðsíða 1
G-efið Ht af AlþýðuflokkHum. 1921 Fimtudaginn 8 september. 206. tölubl. Samtaka. , Hvers vegna eiga menn að vera samtaka? Hvers vegna eiga þeir að bera birgðarnar hver með öðrumf Þessar spurningar eru gamlar, og altaf haía einhverjir verið meðal þjóðánna, sem hafa haldið á lofti hugsjóninni um allsherjar bræðralag íneðal þeirrð. Og alt af hafa þeir menn, sem fremstir stóðu í fylkingunni, verið bataðir, fynrlifcair og ofsóttir af eigin- gjörnum og heimskum einstakling- um. Margir hafa látið Iffið fyrir hugsjón sína. Kristur var kross- íestur. Með hnuum og hnefum er bar- ist gegn bræðcalagshugsjóninni og ekkes t land í heiminum faefir verið sins hrjáð og hrakið og það, sem gert hefir tilraun til að btjóta af sér gamla okið. Engin þjóð hefir srðið jafn áþreifanlega fyrir barð- inu á eigingirni óviðkomandi manna og Rússar. En þeir eru samtaka. Þeim er alvara að fram- kvæma það, sem aliir beztu og vitrustu menn heimsins hafa borið íyrir brjósti frá fyrstu tíð. Þeir ætla .sér, þrátt fyrir alt það mótlæti, sem yfir þl hefir dunið, að berj- ast til þrautar fyrir bræðralags- hugsjóninni. En hvers vegna eiga menn að vera samtaka? Fyrst og fremt af því, að þeim i&c það meðfætt, að lifa saman í fiokkum og styðja hvor annan, en ýmsar utanaðkomandi ástæður haía sundrað þeim og svæft í þeim saiaúðina og sambjálparviðleitn- ina. í öðru lagi eiga þeir að vera samtaka vegna þess, að „rnatgar faendur vinna létt verk." — Sam taka koma þeir mörgu í verk, sem einstaklingur ekki fær komið fram. Þeir eiga að starfa saman, en ekki sundraðir, yegna þess, að samansöfnuð orka er það afl, sem öllum hindrunum fær rutt úr vegi. Með samhjálp og samstatfi stofna þeir þaið friðarins og gleðinnar ríki hér á jörðinni, sem meistarinn mikli talaði um og var myttur fyrir. Sundrungin, sem eigingjarnir einstaklingar starfa með alhug að, er til niðurdreps og hefir valdið því, að ekki er komið lengra menniugunni en raun er á. Síðasta styrjöldin, sem rekin var af auð- valdi heimsins og eiginhagsmuna- mönnunum, er ljóst dæmi þess, hve mikið vald þeirra er í heim- inum og hve miklu illu þeir geta til vegar komið. Hugsum okkur að alt féð, sem fór forgörðum í stríðinu, hefði verið notað til þess að bæta kjör þeirra, sem bágt eiga. Hugsum okkur að það hefði verið notað tii þess að gera jörð- ina byggilegri. Hvilíkt afskaplegt statf hefði ekki mátt inna af hendi fyrir alt það fé, í þarfir mann- kynsins í heiid. En sundrungin og eigingirnin réðu, og heimska mannanaa sat í öndvegi, Sannleikurinn og kæileikurinn mun samt að Iðkum sigra. Stríðið og hörmungarnar sem af því leiddu hafa opnað augu fjölda manna og þokað saman þeim möunum, sem unna bræðralagshugsjóninni og er alvara með það, að bera hana ftam til sigurs. Með illu skal iit út reka Verði hún ekki framkvæmd með góðu, er ekkert ráð annað, en nota sömu ráðin og andstæð- ingar hennar nota, og Iáta hart mæta hörðu. En vér skulum vona sð bræðra- þelið vakni alment í mönnum, áður en til þeirra ráða þarf að gr/pa. Að eigingirnin sjái sitt ó- vænna og dragi sig í hlé áður en fjöldinn, sem ann bræðralagshug- sjóninni rís upp og brýtur af sér fjötrana, með öllu því heljarafli sem í honum býr, En ekki dugar að Iáta skeika að sköpuðu. Aliir þeir, sem minni máttar eru, vetða að mynda samt'ök, svo Brunatryggingar á innbúi og vörum hvergl ódýrari en hjá A. V. Tulínius vátrygglngaskrlfstofu Ei m s kípaf ó iags h ús I nu, 2. hæð. Hveiti ágæt tegund, 50 aiira pr. lh kg. Verziun Hannesar Jónssonar Laugaveg 28. þeir geti hamiað á móti hinu ilia og óholla í mannlifinu. Og þeir eiga að búa sig undir það, af alefli, að bræðralagshugsjónin, jafnaðarmenskan, komist sem aiira fyrst í framkvæmd. Því hún hlýtur að leysa af hóimi sundr- ungina og eigingirnina, sem nú ræður gerðum valdhafanna. nBerið hvers annars byrðar". Slær ekki hjartað tíðar í brjósti hvers hugsandi manns, þegar hann íhugar þýðingu þessarar æfagömlu setningarr Þegar hann athugar það, að í raun og veru er þetta, eins og tekið út úr huga faans. Því í insta eðli sfnu er maðurinn kjálpfús, þó hið illa nái ait of oít tangaihaidi á henum. Samstarf og samhjálp á að ) oma í stað sundrungarinnar, sem nú rikir, Og það verður að eiga upptök sin bjá aiþýðunni. Hún verður sjáif að hafa forystuna. Alþýðumenn og konui i Verið samtaka dg sístarfandi, í þarfir bræðralagshugsjónarinnar, hvar sem þið farið. A þann hátt vinn ið þið afkomendum ykkar meira gagn, en þó þið söfnuðuð miijón- um króna í sjóð handa þeim.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.