Þjóðviljinn - 19.07.1957, Blaðsíða 7

Þjóðviljinn - 19.07.1957, Blaðsíða 7
Föstudagur 19 ,júlí 1957 — ÞJÓÐVILJINN — (T %m stióma ú lál- un íslenzkir flugmena hafa nú í rúman mánuð stjórnað hinum nýju Vickers-Viscount flugvélum Flugfélags íslands. Tólf flug- nienn félagsins hafa lokið skólaveru í Bretlandi og fimm þeirra fengið flugstjórnarréttindi á Vickers-Viscount flugvélar. Fjórir flugleiðsögurnenn voru eitmig þjálfaðir í Bretlandi og íiafa starfað á flugvélunum síð- an. Jóhannes Snorrasön fór fyrstu ferðina sem fhigstjóri á á Viscountvél 7. júní sL Þeir sem hafa hlotið flugstjórnarréttindi á nýju vélarnar eru: Jóhannes R. Snorrason, Hörður Sigur- jónsson, Gunnar Frederiksen, Anton Axelsson og Sverrir Jóns- Son. .Tóhannes R. Snorrason er fœddur á Flateyri 26. 7. 1917. Hann síundaði nám í Mennta- skóla Akureyrar en fór í stríðs- byrjun vestur um haf og hóf flugnám hjá Konna Jóhannes- syni í Winnepeg. Eftir nokkurt nám þar, réðst hann til kanad- íska flughersins og lauk. þar prðíi alvhmufhigmahhs Og blind- flugprófi. - St'arf aði' ' SToan vj'ð flutninga og flugkennslu og kennslu í sprehgjuvarpi til 1943 er hann var ráðinn tií Fhtgfé- lags íslands."Haihi hóf störf seih filigmáðtir hjá félaginu 15. öktó- ber 1943. Jóhannes hefur verið yfirfhigstjóri félagsins síðan 194(5. Hörður Sigiujónsson er -Reyk- víkingur, fæddur 26. 7. 1921, Hann stundaði flugnám í Spart- an Aeronautical Sehool i Tuísa, Oklahoma í Bandarikjunum og lauk þaðan prófi atvinnuflug- imanns' og blindflugsprófi. Hörð- ur gerðist flugmaður hjá F.í. 1. júli 1945 og hefur verið þar sið- an að undanskiJdum nokkrurn mánuðum fyrsta veturinn, er hann stundaði flugkennslu Gunnar Frederiksen er fædd- Ur í Reykjavík 25. 7. 1922. Hann stundaði nám i SamvinnuskóJan- um en fór vorið 1944 til Kan- ada og hóf flugnám í Flugskóta Konna .Tóhannessonar. Þar sem loftferðasamningur milli íslands og Kanada var ekki fyrir hendi eftir sambandsslitin v.ið Bani varð Gunnar að fara til Banda- ríkjanna til -þess að ljúka próf- uin. Hann héll. þvi til Tulsa í Oklahoma og lauk flugmanns- p.rófi írá Spartan Aeronauiical Tómascsrkór' Þýzk kirkjuyfirvöld skýra frá því aö austurþýzka stjórnin hafi bannað hinum fræga kór Tómasarkirkjunnar í Leipzig að fara til Bandaríkjanna. Átti kórinn að syngja á alþjóðamóti lútherstrúarmanna og síðan fara hljómleikaferð um Banda- ríkin. School, en að því loknu stund- aði hann blindflugsnám í Eire í Pennsi'lvania og lauk þaðan próf.i. Gunnar var ráðinn flug- maður hjá Flugfélagi íslands 1. apríl 1946. Anton G. Axelsson er Reyk- víkingur, 36 ára gamall. Eins og Gunnar stundaði hann flug- nám hjá Konna Jóhannessyni í Winnepeg en fór til Spartan Aeronautical Schoot í Bandaríkj- unum og lauk þaðan flugmanns- prófi. Að því búnu stundaði hann nám í blindflugi við skóla í Erie. Anton gerðist flugmaður hjá F.í. í ársbyrjun 1947. Sverrlr Jönsson er fæddur í Bergen í Noregi 16. 8. 1924. Hann stundaði flugnám í Spart- an Aeronautical School í Tulsa, ök'lahoma og eftir heimkomuna réðst hann sem flugmaður hjá Flugfélagi íslands. Sverrir hóf starf sem flugmaður lijá F.f. 1. okt. 1947. Auk þeirra sem hér eru taldir að ofan og þegar hafa flogift um tima sem ílugstjórar á Viscountflugvélunum, hafa sjö flugmenn aðrir lokið tiiskiidum prófum og þjálfun í BretJandi og eru nú síarfandi aðstoðarflug- menn á hinum nýju flugvélum. Þeir eru Jón Jónsson, Skúli Magnússon, Bragi Norðdahl, Jón R. Steindórsson, Viktor Að- alsteinsson, Magnús Guðbrands- son og Pétur Pétursson. Fjórir leiðsögumenn hafa starfað á Víscountfiugvélunum síðan þær hófu hér áætlunar- ferð:*-, þeir Rafn Sigurvinsson, Örn Eiríksson, Júlíus Jóhannes- son og Gunnar Skaftason. Þjálfun flugmannanna í með- ferð hinna nýju flugvéla var mjög ýíarleg. Nokkrir þeirra stunduðu nám hjá ílugfélaginu B. E. A. sem lengst allra flugfé- laga hefur flogið Viscoimt, flug- vé'liun á áætlunarleiðum. Aðrir gengu á skóJa h.iá framleiðanda hreyflanna. Rolls-Royce, í tvær vikur Og síðar á þriggja vkna námskeið, gem haldið var á veg- um íoftferðaeftirlitít'ns brezka og luku þaðan p.rófum. Slík próf vaita nokkiim hluta réttinda til flugstjórnar á aVar gerðir flug- véla, sem knúnar eru hverfi- hreyflum, en t:l íullkominna flugstjórnarréttinda þarf nokk- urt sérnám á hverja tegund. iippiysiniarM ^arn@itiiferia§ Beal, landvarna ráðherra Ástralíu hefur skýrt frá því á þingi landsins að undirritaður hafi verið samningur um að stjórnir Bandaríkjanna og* Astmliu skuii skiptast á upp- lýsingum um notkun kjarnorku- vopna í hernaði. Sagði ráðherr- ann, að það væri þýðingannikið f'yrir Ástralíuher að hermenn hans yrðu þjálfaðir í kjarn- orkuhernaði. Fi"á baínaheimllinu Voiboðamun: Að íjef nu tilof ni eru heimaóknir á barnaheimilið í Rauðhólum bann- aðar. Vern Sneider: ACVS 80. hús?" „Jamm, húsbóndi. Þá geta hún setið allan daginn eins og konurnar í Naha gera og æfa tediykkjusiði. Hún segja það er gofug dægrastytting. Og ef hún bjóða einhverjum náunga aö drekka með sér te, þá geta hann ekki sagt nei." „En við höfuím ekkert timbur." „Ég segja henni það, húsbóndi. Hún segja þú byggja tehvis fyrir Iýðræðiskarla, en þú gera ekki neitt fyrir lýöræðiskon-"' ur. Og veiztu hvað hún segja við kanndíi hafa í þorpinu?" „Hvaö þá?" „Manngreinarálit. Og hún er viss um að Sam frænda þætti gaman i'rétta það." Fisby kveinkaði sér. „Sakini," sagði hami í skyndi. „Veistu hvar við getum náð í timbur?" „Já, já, húsbóndi. Þeir hafa timbur i stóra Koza. Við bara segja þeim aö þii útvega allt sem þeir vilja og.. . ." „Nei, bíddu nú hægur." Pisby varð þungbúinn. „Kg ætla ekki aö verða for- sjón stóra Koza líka." Haim sá glamp- andi augun í ungfrú Higa Jiga og neri hökuna hugsi. „Sakini, heldurðu að stóra Koza myndi verzla við okkur? Við getum látið þá hafa salt fyrir timbur. Hvað seg- irðu um það?" „Gott, húsbóndi. En hvar íáum við salt?" „Hvað um saltgerðarmanninn sem við ókum Mngaö' í gær? Er hann fkki að búa til salt?" „Nei, húsbóndi. Hann segja viö loi'a honum hvítimi jakka, Hann eldíi byrja fyrr en hann fær hann." Ungfni Higa Jiga togaöi í ermina á Sakini. „Húsbóndi, hún vilja vita hvenær þú byggja. clia no yu húsiö?" „% sagölst ekki ætla að byggja það," sagði Pisby en þegaí hann leit á ungfrú Higa Jiga sá hann að' hún var í skapi til þess að' skrifa bréí til Sams írænda meö miUigöngu Purdys ofursta. „Það er að segja, ég verð að íhuga- málið. Ef ég get útvegað hvítan jakka þá býr saltgerðarmaöurinn ef til vill til salC sem við getum selt fyrir timbur. Það sérð að það er ýmislegt sem þarf a& athuga." Sakini kinkaði kolli til samþykkis og benti á byggingameistarann sem sat sofandi á þrepinu með höfuðiö á hand- leggjunum. „Og Asato kann ekki a$ byggja það." Pisby strauk sér um augun. „Tja,,eicf($ . .jþvyi^.aö, spyi^ja mig um það. % Jjftjg ' aldrei séð svoleiðis hús." „Húsbóndi," sagði Sakini. „UngfiTl Higa Jiga vita ekkert um það heldur.' Hi'ui bara sjá þau þegar hún gægjast' inn í garðána í Naha." PiM>y yppti öxlum. ,,Þú sérð að það þarf margt að athuga. Segöu hemú að ég skuli hafa þetta í huga. " Hann hall-1 aöi sér ai'tur á bak. „Ég ætla að sofna. aftur." En u'ngffú Higa Jiga togaði enn í erm- ina á Sakini. „Húsbóndi, hún segja Fyrsta blóm vita allt um cha no yu hús.£*. „Það er ágætt." Fisby lagfærði kodd- ann sinn. „Segðu þeim að tala saman um málið' og láta mig einhvern tíma vita ár- angurinn." Sakini hristi höfuðið. „Hún ekki geta það, húsbóndi. Fyrsta blóm varð alveg | bálreið. Hún sækja. meira að segja alla lögregluþjónana 'og nú hún ekki tala við ungfrú Híga Jiga. Og nú vill ungfrú Higa Jiga að þú spyrja Fyrsta talóm um; cha no yu húsið, því aö þu ert húsbóndi/* „Hvað kemur það málinu við?" .,Jú, Fyrsta blcin vill alltaf hjálpa hús-. bóndanum. Ef þú spyrja hana, þá hún kannski kenna byggingameistai-anum. að smíða það." ..Gott og vel." Fisby lét falktst aftur á bak í rúmið. „Og. húsbóndi. unfrú Higa Jiga vilja' þú biðja Fyrsta b'.óm aö kenna henni tedrykkjusiði og raða blómum fallega." Um leið tók Fisby eftir því aö uung- frú Higa Jiga einblíndi á náttfötin hans. Hann roðnaði og vafði hermannateppinu um sig. „Allt í lagi, þegar tækifæri Kiklia litaðist xim í klefanum símim. Dyrnar á snyrtiher- berginn stóðu opnar og há,- selinn var horfinn. En. frá fataskápnura heyrðist hljóð. Húu lagði eyrað að skráar- gatinu: „Hallo". „Hleyptu raéir út, við eruitt afi sökkva". heyrífi ítóh riið- urbælda rödd Jean Pierre kalla að iunan. „Eftir andar- tak", kallaði hún til baka. Hún litaðist um. Skipið snar- hallaðist á bakborða, klefinn hennar virtist nœstum iiggja á hliðinni. f fiýti reif hún upp gólffáalimar og rejniai áð skrúfa k-iðslurnar tvær aftur saman við skinið frá vasa- ljósinu. Rafmagnsljósið var sloknað. En fyrirœtlun hennar tólíst ekki, vatusþrýstingur- inu var of mikiH, hun varð að gefast upp. Hiin lagði fjal- irnar niður aftur, og nö fyrst tók hún eftir því, að hrópin um borð vorii hljóðnuð. Hún kaliaði til Jean Pierre, að hún skyldi ckki láta hann drukkna, og læddist síðan upp í brúna. Þaðan sá hún tvo skipsbát» ðansa á öldunum. Skipshöfitfu hafði yfirgefið skútuna. .

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.