Þjóðviljinn - 01.02.1958, Blaðsíða 11

Þjóðviljinn - 01.02.1958, Blaðsíða 11
Laugardagur 1. febrúar 1958 — ÞJÓÐVILJINN — (11 ERNEST GANN: Sýður á keipum nHi e « 9 • • o » e « c b o • csí e « © 9 # 9 s> © s 27. dagm „Fasteignasala" á skriístofuhuröinni hjá mér, en aöai- lega er urh dreifingu að ræöa." ,^Dreifingu á hverju?" „rmínu fyrirtæki er ekki ætlazt til þess aó' menn spyrji spurninga. Hvernig þætti þér að vinna þér inn tvö hundruð dali á viku eða svo?" „Hverhig þætti mér aö vera Rockefeller?" „Þið komiö oft í höfn, er það ekki?" „Tvisvar til þrisvar í víku." „Eg'gæti komið því þannig fyrir að þú yrðir kyrr á.bátnum þ.ótt þú aöstoðaðir rnig við viðskiptin. Það sem þú þyrftir að gera tæki ekki nema nokkra tíma á dag." „Og fengi ég tvö hundruð?" „Við gætum byrjaö á því. Kannski fengirðu kaup- hækkun seinna. Þaö er undir ýmsu komið. Þaö er þægilegt aö hafa einhvern til að vinna'fyrir sig á kvöldin." „Eg er maðurinn sem þig vantar. Hvað á svo að gera?" „Þú sagöist vilja vinna þér inn peninga og mér hefur verið að detta í hug að taka mér dálítið leyfi. Vera undir beru lofti og þess háttar. En ég hef engan áhuga á því að liggja og sólbaka mig á einhverri strönd. Ef til vill væri alveg tilvalið fyrir mig að fá að vera hérna á bátnum hans pabba þíns í nokkrar vikur. En á meö- an; þyrfti einhver að annast viðskiptavini mína. Þeir reiða s'ig' á mig og mér þætti slæmt að tapa þeim. Það er mikiL samkeppni þarna." „Fiskibátur er fráleitur staöur fyrir sumarleyfi. Pabbi er verstur af þeim Öllum." „Hvaö er annars svona slæmt við þessa sjómennsku? Hvers vegna hefurðu allt á hornum þér í sambandi viöí hana?" Carl togaði spotta af tjöruhampi upp úr samskeytum og vöölaöi honum saman í kúlu með fingrunum. „Ásahit búskap er þetta víst elzta vinna í heimi . . , ég veit þaö ekki með vissu, kannski er það eldra. AÖ minnsta kosti er sjómennskan rekin á næstum sama hátt og fyrir þúsund árum, og ef þú ert framleiðandi eins og við pabbi, þá ertu á öfugum enda. Þú ert bjarg- arlausgagnvart þeim sem kaupa fiskinn, og þeir nota sér það út í yztu æsar. Þeir vita mætavel að maður fleygir fiskinum ekki aftur í sjóinn hvaða smánarverð sem þeir bjóöa manni fyrir hann." „Hvernig geta þeir veriö svo vissir um það?" „Brennir bóndinn uppskeruna sína? Þú átt eftir a& sjá það......þegar þú vinnui' baki brotnu til að ná í eitthvað, þá fleygirðu því ekki frá þér. Þú getur ekki annað en verið hreykinn af frammistöðu þinni og kaup- rhennirhir_vita þaö. Einstöku sinnum missir einhver sjó'máðurinn stjórn á sér og reynlr þetta. Hann slær káupmanninn utanundir með eirium fiskinum og fleyg- ir hitíú fyrir borð. En megnið af tímanUm hafa þeir verðiö örlitlu hærra en það að ménhirnir sleppi sér." „Hvaö um sjómannafélagið?" Carl lyfti handleggnum letilega og fleygði hamp- vöndlinum langt út í sjóinn. ; „Þú getur ekki fengiö hóp sjómanna til aö verða sam- mála um nokkurn skapaðan hlut. Þeir hafa allir sínar eigin hugroyndir . . . sumir þeirra hafa býsna ákveðn- ar skoðanir, annars væru þeir ekki sjómenn. f San Francisco, þar sem halda veröur hálfan fundinn á- ensku, hálfan á ítölsku, þá er þetta þeim mun erfiöara." „Mér virðist þið vera hér á öfugum enda. Því ekki að vera út undir sig og gerast kaupmaöur? Troða sér inn?" - .... „Maður verður að vera skyldur eða tengdur til að komast í bAÓpinn og Skandínavar eru engir kaupmenn. Það•'er gallinn á okkur. Við höfum ekki kjark til að gxaéðá þrjú eöa fjögur hundruð prósent." „Þrjú eða fjögur hundruð prósent?" „Réihiiiaðu það út sjálfur. Þú ferð á markaðinn til að kaupa skarkolaflök. Þú verður að borga að minnsta kosti fjörutíu sent fyrir pundið, Veiatu hvað sjómenn- irr.h ía..fyrix..í^knin við.bryggju? Fjögur sent." „Þetta lízt mér á, þetta lízt mér vel á!" Brúnó horfði upp í himininn. Ja hérnaí Fyrirtæki Brúnós og Felk- ins hafði ef til vill verið sofandi. Ef til vill væri hægt að koma undir sig fótunum við fisksölu. Þaö væri að minnsta kosti athugandi. Og sú kenning að maöur þyrfti að vera skyldur eða tengdur? Carl vissi ekki að hægt var að koma sér fyiir.í hvaða viðskiptagrein sem er, svo framarlega sem notaðar voru. til þess gaml- ar og viöurkenndar aðferðir. Bíl hvolft hér o'g öðrum þar. Óskiljanleg óhöpp sem urðu á starfsfólki, stöku andlit sem fékk óblíða meöferð . . . einn náungi sem lenti í slagtogi við kvenmann sem kunni að hlýöa fyr- irskipunum . . . nokkrar spurningar í sambandi við líftrygginguna þeirra. . . . Já, ójá, þa'ð yoru þúsund aöferðir til að komast inn undir á hver jum sem var. Brúnó sá að Carl hafði nánar gætur á honum. „Ef þú ert að hugsa um að koma þér fyrir í þeirri viðskiptagrein, þá er þér bezt að láta það eiga sig," sagöi Carl. „Þeim er ekkert um utanveltubesefa, og þeir geta verið býsna harðskeyttir ef þannig stendur á. Það er heilsusamlegra aö láta þá eiga sig." „Þú segir það, Carl. Við getum talaö nánar um það seinna. Þessa stundina langar mig til a'ð vita, hvort hægt væri að telja pabba þinn á að leyfa mér að vera kyrr á bátnum. Eg vildi helzt fá að vera í honum — allan tímann. Eg vildi jafnvel borga honum eitthvað fyrir." „Þú færð svei mér kyndugar hugmyndir. En pabbi mundi aldrei taka við borgandi gestum. Það er fyrir veizlubáta, gubbubáta köllum við þá. Ef þú yröir kyrr, þá yrðirðu að vinna." „Mér stæöi á sama um þaö. Dálítil útivinna væri ágæt fyrir mig." „Hvers vegna spyrðu hann ekki?" „Eg ætlaði aö gera þaö. En fyrst vildi ég ganga úr skugga um að ég ætti vísan aðstoðarmann við það sem ég þarf að gera í landi. Og ég vil vera viss um það að aðstoðarmaðurinn segi engum hvaö hann fær mikið í aðra hönd eöa hvaö hann er að gera, skilurðu?" „Hér er maðurinn." „Ágætt. Það vill svo til að mér líkar vel við þig, Carl. Hvernig eru timburmennirnir?" „Eg lifi þá af. Hvernig eru þeir sem þú þykist hafa?" „Dálítill blundur skaðar þá ekki." Brúnó lokaöi aug- unum og lét sem hann svæfi. En það voru aðeins aular hieinsoi, verndar, mýkii og íegrar húðina. — Biðjið um RÓSA-SÁPU. Kf. 3.S5 stykkið atvorubuoir J ^y^éimtsáé þátí Er V______. ) Börsiiit liafa líka skoðanfr Fjölskyldufundir geta verið mikil hjálp til að vekja traust og trúnað milli foreldra og. barna. Böim gangast upp við; það, þegar tillit er tekið til þeirra í fjölskyldumálum og þau vilja. gjar-nan fá leyfi til að leggja orð í belg þegar vanda ber að dyrum. Börn hafa þörf fyrir allan. þann skilning sem foreldrarnir geta sýnt þeim. Þegar börnin eru orðin nógu gömul til að skilja ýmislegt sem snertir fjölskylduna, eiga þau rétt á því að vera höfð með í ráð- um iim stærri eða smærri vandamál sem koma allri fjöl- skyldunni við- Séu hjón t. d. að hugsa um að skipta. um húsnæði og flytj- ast í annan hæjarhluta, er skynsamlegt að ræða það við börnin og láta þau segja sína skoðun á málimi. Börn geta að vísu fest rætur hvar sem er og þau eiga hægt með að eignast uýja. vini. EJn það er miklu réttlátara gagnvart böra- unum að láta þau taka þátt í að ræða nýju áætla,nirnar ¦ en a.ð segja formálaloust. „Nú flytjum við vestur í bæ," og láta það ráðast hvost þeim lík- ai* það: bete tða. verr. Reynið líka að spyrja börn- in ráða um hluti sem viðkoma skreytingu heimilisins. Börnin verða stórhrifin af því að mega taka þátt i að velja. málningu eða veggfóður og þið undrizt áreiðanlega hve margar góðar hugmyndir þau fá. Látið börnin taka þátt í um- ræðum heimilisins eftir því sem unnt er og að vissu marki. Sumum foreldrum hættir til að stjana alltof mikið við börn- in sín. Of mikið hangs í pils- um mömmumiGi' getur orsakað margs konar erfiðleika síðar í lifinu. Það getur gert drenginn að veikgeðja og viljalausum eiginmanni og telpuna að ó- sjálfstæðri eiginkonu sem hleypur heim til mömmu um leið og bólar á einhvers konar vandamáhim. Börn eru líka menn. Það er svo sjálfsögð staðreynd að ó- þarfi ætti að vera að taka það fram. en samt sem'áður vill hún oft gleymast. 1 löngun sinni og ákefð eftir að styrkja börnin og styðja, gleyma foreldrarnir pft að sér- h>*ert barn hefur sinn eigin persónuleika. og á rétt á því að segja skoðanir sínar frjálst og opinskátt. 1 þréitir Framhald af 9. síðu. gefa sem flestum félagsmönnum tækifæri tiJ starfs og dáða og frama í gegnum störf deildanna , og uppbyggingu þeirra". ' „Framhaldsaðalfundur ÍR haldinn 27. janúar 1958 sam- þykkír að fela stjórn félagsins að leita samninga við Reykja- víkurbæ um það, að félagið gerist sérstakur aðíli að bygg|#!gu hins væntanlega iþróttasýninga- húss, sem ákveðið er að hefja byggingu á í samvinnu við sam- tök iðnaðarmanna, kaupmanna, BÆR og ÍBR. — Er sljórninni heimilt að skuldbinda 50 þús. króna framlag á ári frá félaginu í þessu skyni næstu 4 ár, ef "" viðunandi samkomulag næst við viðkomandi aðila". epiMM ^liagga 1\'r ;.em efeki sofa við opinn glug.cn. a-íttu Rírax að venja sig á '¦¦ :\^i. E': •" rr þó vert að byrja þeg; ¦ :.-'.t. er í veðri, heldur voj.-i. ii'.viridakafla til að byrja aj.eð', Fýrst má, faafa örlitla rifu á glugganum, og síðan þegar fer að hlýna í veðri fyrir alvöru, má apna gluggann upp á gátt. Flestöll líkamsstarfsemi ligg- ur næstum niðri meðan á svefn inum stendur, Starfsemi húðarinnar liggur þó ekki niðri, heldur cr hún öflugust á næturnar. Þess vegna verður þungt loft í svefn- herbergjum, þar sem gluggar eru ekki opnir. Þetta loft myndast af meira. og min'na eitruðum úrgangs- efnum sem koma út um miilj- ónir af svitaholum hörundsins. Við höfum þörf fyrir súrefni allan sólarhringinn, og við þurf- um því einnig að fá ferskfc loft á næturnar. Loftið þarf áð vera. á hreyfingu, svo að súi'efnið endumýist jafnóðum.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.