Þjóðviljinn - 23.02.1958, Blaðsíða 3

Þjóðviljinn - 23.02.1958, Blaðsíða 3
Sunnudagur 23. febrúar 1S58 — ÞJÓÐVILJINN (3 Ilanri er að „gella" í augum sumra ævintýri lík- ast og ungir sem gamlir tak; upp pjönkur sínar víðsvega. um landið og halda „suður" Ekki eru allir í ævintýraleit því víða um land eru afkomu möguleikar á þessum tíma ár: ekkj miklir og því er það voni: um betri afkomu, sem réku margan af stað. En ekki hefui maður lengi gengið um bæinn þegar maður verður þess á skynja, að mikið hefur vant að á að eftirspurn eftir vinnu afli hafi verð fullnægt — Fær eyingar eru hér fjölmargir, í bátum og í landi, til að drag; fisk og gera að. Kurmugir menn segja, ac W$M%æ^f«: B38S5M»»&SJfö83a§ Bátur er kominn að landi, og sjómennirnir flýta sér að Ianda aflanum. Skroppið til Eyja á vertíð, sem enn er ekki byrjuð Hrikaleg björgin taka á sig ýmiskonar kynjamyndir. ÞAÐ kemur stöku sinnum fyrír að blaðamanni finn.'st and- rúmsloftið á ritstjórnarskrif- stofunni heldur mollulegt og tengslin við a'þýðuna, h.'ð vinn- andi fólk, nokkuð óraunveru- legt. Áfjáður í að sjá og heyra eitthvað annað en boðið er uppá hér í höfuðborginni: götu- skarkala og fínt fólk í búðum og skrifstofum, brá f réttamað- ur Þjóðviljans sér t.'l Vest- mannaeyja til að forvitnast þar um lífið á vertíðinni og miðla þá lesendum af nokkrum fróðleiksmolum ef tilefni gæf- ist. Glófaxi Flugfélagsins og ræð- inn Færeyingur, sem hafði ver- ið kvöldið úður á miklu Færey- ingabal'.i 02 enn í ljómandi skapi, sáu um að ferðin var hin ánægjulegasta til Eyja. „Það er svo smart að hafa fjölln svona allt í kring", hafði ung stúlka i hvítasunnu- ferð sagt í fölskvalausri hrifn- ingu er hún leit Heimaklett og öll hin fjöllin í kring um bæ- inn. Fréttamaður var hennj al- veg sammála, þótt hann hefði ekki. látið hrifningu sána 'í ljós með nákvæmlega sömu orðum. —•— Að fara á vertíð í Eyjum er aldrei hafi fleiri bátar verið skráðir til veiða en einmitt nú, um 120 bátar ætla að stunda róðra í vetur og flestir eru þeir komnir. Hér er sem sé allt til staðar til ,að taka hressilega á móti gönguþorsk- inum þegar hann sýnir sig. Það heyrist á tali manna að ver- tíðin sé raunverulega ekki byrjuð, það sem aflazt hefur er eintómt rusl eins og ufsi, langa, karf.i og ýsa; þeir í Eyj- um vilj.a fá vænan gönguþorsk og það er ekki fyrr en hann sýnir sig <að hægt er að tala um að vertíð sé hafin í Eyj- um. Sumir eru daufir í dálk- inn, því þeim finnst mál tjl komið að sá „guli" fari að sýna sig, svo hægt sé að taka til óspilltra málanna — aðrir eru ró*legjr, segja að þetta komi allt í fyllingu tímans og víst sé um það að „páskahrot- an" munj ekki bregðast hvað sem öðru liður. Fyrstu bátarnir koma inn óvenju snemma, eða um mið- degið, lánið hefur ekki verið með þeim. Veiðin er t.lviljunar- kennd þessa dagana. Sumir eru eitthvað lánsamarj og koma inn seinna og á sjötta tíman- um koma flestir, maður fylgir siglingaljósunum þegar þau bera við Heimaklett, sem teku á sig tröllslega mynd í rökki inu. Það er hægur andvari o úðarigning. Bátarnir leggjat að bryggju, því öllum er fo, vitni í að vita hvernig héfu gengið. Núna þykja 7 lesti góður afli, flestir eru með mu; minna, nokkrir bátar hafa ekk komið inn. „Þetta er bölvaðu reytingur", segir einn. „Han. er gráðugur núna", segir ann ar og glottir. Færeyingar labb;1 um í hópum með hendurnar 6 kafi í buxnavösunum og sígai•- ettuna í munnvikinu; það e ekki gott að sjá hvort þeir. líkar þetta betur eða verr, ró lyndir náungar Færeyingar. Eldri maður stendur á-bryggj- unni og rýn;r á bátana er þeir skríða inn. „Þetta er bátur frá Helga Ben., hann hefur þá feng- ið menn á sína. Það gengur víst erfiðlega að manna þá suma", segir hann. Vörubílarnir koma ag sækja aflann, sem ýmist er settur beint á bilinn eða kastað á bryggjuna. Þar getur að líta ýsu, ufsa, karfa, löngu, en minna af þorski. Bátarnir taka olíu og vatn og kokkarnir halda i land til að ná í vistir. Strákapattar koma og næla sér í fallega ýsu, og halda með hana heim til mömmu. Það kostar ekki annað en snör handtök. Umferðin á bryggj- unni m'nnkar, línubátarnir fara svo aftur út á miðin kl. 2 í nótt, þegar merki er gefið úgir sögðu, og það er trúlegt. Enn sem komið er eru því afla- brögðin litt ábatasöm, en frétt- ir um loðnu austur í hafi, og það, að menn hafi fengið síid á færi, gefa sjómönnunum von um að úr farj að rætast. Þeim finnst að vpnum hart að fá I Fiskið.iunni eru allir ónnum kafnir við að ganga frá afíamun; stúlkurnar eru í hvítum svuntum með ,,báta" eða klúta um höfuðið. um, að þeir megi halda út til veiða. Hér er allt eftir föstum reglum, svo all.r standi jafnt að vígi, það þarf að hafa reglu á hlutunum hér sem annars- staðar. Færabátarn.r halda svo- út seinna, því þeir leita ekki eins langt og línubátarnir. Línubátur þarf að fá minnst 5 lestir í róðr.. til að útgerð- in borgi sig eftir þvi sem kunn- Fiskurinn er losaður á bílpallinn og síðan er í hjöllum og skúrum standa menn við að beita; ekið með hann í fískvinnslustöðvarnar. þessi leggur línuna fimlega í stampinn. ekki fisk í jafn góðri tíð og verið hefur undanfarið. Við munum eftir íréttum þess efnis að gagnfræðaskólan- um í Eyjum hafi ver. ð iokað um óákveðinn tima til þess að ung'ingarnir gætu tekið þátt í í'ramleiiðslustörfunum. Nú er skó'ahald með eðl legum hætti. Allir hafa þó eitthvað að gera sem kom.ð hafa í atvinnuleit. og alltaf eru fleiri að bætast tí hópinn, von er á hóp fær- eyskra stúlkna rr.eð Gullfossi . sem kemur nú um helgina,. I F skiðjunni, Vinns'ustöðinni og Hraðfrystistöðinni erU marg- ar hendur á lofti t 1 að ganga frá aílanum. Fréttamaðurinn leit inn í Fisk.'ðjuna, sem ;er glæsilegt hús að utan sem inn- an 03 þar voru hvítklæddar stúlkur með báta á höfðum að raða fiskflökum í pör.nur t.il frystingar —¦ f'ök sem seinna eru dregin upp úr potti suður í Rússíá eða vestur á Kyrra- hafsstrond, eða hver veit hvar. Það er létt yfir mannskapnum, strákarnir grípa utanum stelp- urnar, þær flissa og skvíkja. Nðri er strákur önnum kaf- ina að „gella". Þeir eru dugleg- ir við það og ná sér í drjúgan sk.lding. Einhver sagði mér nafn á „gellukónginum" á síð- ustu vertið, en nafninu er stol- ið mér úr minni. í öllum skúr- Framhald á 10. síðu.

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.